2943 resultaten.
Spiegelingen - Poëzieprijs Hilvarenbeek 2000
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.268 Met jou in mijn gedachten - V.
In die dagen
leek je al een eeuwigheid weg
Hoe lang al was het niet
dat je mijn naam vergeten was
en je lichaam het enige
dat overbleef
Nu lijk je soms heel dichtbij
een geur
appeltaart met rozijnen
of een muziekje
pianospel dat door de muren klinkt
en een naaidoos
vol speldeprikken en lapjes herinnering…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 als er even niks nieuws groeit
kan de lucht op adem komen
en de grond weer doorwaaien
verlichte wortels zelfs
maar
verwaarloosbaar
zouden nachten spiegels brengen
mochten de randen zwart blijven
als levenloze gaten zonder slagen
harde leerscholen
lijken
gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent…
DE SPIEGEL, DE SEIZOENEN, DE MAN, HET KIND
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
517 Het is maandag 1 september 2025
ik kijk in de spiegel en denk
"Zo die seizoenen zijn voorbij
zeker de lente, ook de zomer
wellicht houdt de herfst nog even aan!"
maar er komt zeker een winter
een zachte? een keiharde kouwe?
maar in ieder geval!…
de man
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
5.071 tijd
reeds uitgerekt
tot een minuut of negen
hij kon
er zelfs bij praten
weliswaar korte zinnen
maar
het aanzien
bij zijn maten
haalde hij er
mooi mee binnen
er was er een
die er om moest gieren
zijn eigen jozefien
en daarmee voor hem
de boel verstieren
binnen een minuut of tien
zijn kunstje
heeft nu alleen nog zin
voor de spiegel…
Frustratie
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.116 Ik ben je liefde
De spiegel van je geest
Ik ben de vrijheid
die er nooit is geweest
Als ik je aanraak voel ik warmte
Maar meer dan dat, voel ik je pijn
God, ik wil alles met je delen
en "gewoon" met je in liefde zijn
Niets zal ik van je eisen
daarvoor ken ik je te goed
Maar je zou eens moeten weten
wat jij bij mij van binnen doet…
De fee in de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
918 In de spiegeling zweeft een prachtige fee,
in een gewaad van lila en blauw.
De fee laat zich drijven op de golven,
ze lijkt een met de blauw-getinte zee.
Ze zwaait met haar fonkelende staf
en wil gaan toveren, maar...…
Jouw Ogen
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.221 Ogen, spiegel der ziel
Ogen, zo mooi,
waar ik voor viel...…
Advies
gedicht
3.3 met 32 stemmen
22.119 Van omgelogen dromen geen
museum maken en een ander
middelpunt aannemen dan de
verwarmde holte van de eigen hand
het prentenboek van kinderlijke
teleurstelling verbranden
de spiegel uit zijn recht ontzetten
van de eerste bezienswaardigheid
de afgepaste vakken van de tijd
niet meer te buiten willen gaan
het ruiterstandbeeld van het zelfbedrog…
Vele kilometers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
953 Vele kilometers verwijderen onze lichamen
Van een harmonie
Onze harmonie, van kijken in je ogen
Je hand strelend over mijn rug
Lippen die vurig elkaar begroeten
Dromend rij ik te snel
Beelden van je gezicht weerkaatsen in mijn spiegel
Je staat gebrand in mijn ogen
Onze plaat op de radio
Tranen van geluk
Ik zie je morgen
Tranen van verdriet…
volmaakt gelukkig
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
3.927 op de grond ligt een gedicht
een naakte scherf die de wind
uit de spiegel van mijn leven nam
mijn trouwe stoel houdt me
krachtig vast en hoest het stof
vanonder mijn onrustige kont
vantussen de takken ijlt
een lichtstraal door het glas
en legt de titel bloot
'volmaakt gelukkig', hij glanst
ik trek gehaast aan de pen
poog…
Familieband
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.684 een vrolijk en een droevig deel
Na Lourdes wacht nog het Vagevuur
Slechts door loutering kan een mens
de hemelen betreden
De pomp die levensfuncties overnam
wordt stilgezet met vaste hand
haar laatste zucht klinkt door de kamer
Het is mooi geweest, mijn lieve Moemi
zoals dat plekje bij de IJzer
waar eens die ijsvogel dook
daarmee een spiegel…
Good vibrations
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.646 ,
zij was als een spiegel
waarin hij het beste
van zichzelf zag.
Zij was zeker niet
zijn ‘ideale vrouw’
toch idealiseerde hij haar elke dag,
schreef haar eigenschappen toe
die haar steeds specialer maakte
tot hij het gevoel kreeg dat hij
nét iets te veel in haar netten
verstrikt raakte.…
Happy end
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.296 Telkens weer
moe van het strijden
zoekend naar een stimulans
Telkens weer
proberen te begrijpen
waarom is hier de grens
Telkens weer
de spiegel blinkend
zonlicht door de wolken heen
Telkens weer
opstaan na het vallen
gáán voor een volgende kans
Telkens weer
luisteren naar eigen aardigheden
slechts verpakt in die ene wens
Telkens…
de vrouw en de zee
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
895 draagt de wind onze schepen
uiteen of tot elkaar
wat de zee zegt:
ík draag de schepen
maak de wind geen verwijten
want dát ben je zelf
kom, spiegel je in mij
ik zal je de diepte laten zien
de kleur van mijn hart
blauw
als de diepte van de hemel
waar het paradijs verborgen ligt…
De zoekende stilte
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.182 zo leeft in mij
de stilte waarnaar
ik soms verwonderd kijk
als immer draaiende spiegel
in een gevoelig schemerlicht
dat kaatst naar alle zijden
om het gedoofd lawaai
nog verder te verspreiden
met grote ogen
zoeken mijn zinnen
de oorsprong van
het eenzaam zijn
in de hartslag van
duizend vragen
tot ik krachtig ben
om het antwoord…
eeuwige lente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.005 laten we zoeken
en nog meer vinden
ontdekken en ervaren
wat ons mag binden
hardop zwijgen wij
horen slechts onszelf
wervelend schiet alles
door lijf,door merg en been
van hoofd tot buik tot teen
als binnen een galmend gewelf
dat het onzegbare weerkaatst
jij door mij, ik door jou
door beiden spiegelend heen
the spring is alive…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
Nieuwe dromen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
471 zij draalt
op de hoek
van de straat
voordat zij
rechtsaf
en voorlopig
uit zicht gaat
een zwaaiende
arm en een
wuivende hand
de haren een
chaos nog net
voor de spiegel
tot orde gekamd
een afscheid
zoals van het
oude jaar
haar terugkomst
vol blijdschap
in een weer
stralend nieuwjaar
haar bagage
is niet vergeten
het was…
* Gewoon voor mij *
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
2.460 Schat klim even in mijn gedachten
Neem dan mijn woorden met je mee
Lees de zinnen vervuld van liefde
Wild stromend als een emotiezee
Kijk heel voorzichtig in mijn hart
Jij zult jezelf zien daar van binnen
Een spiegeling van mijn verlangen
Om jou te koesteren en te beminnen
Herinner mij in mijn mooiste dagen
Denk me voor eventjes heel dichtbij…
Om mij heen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
937 Jouw prachtige naam
wordt zacht gefluisterd
zo blijf je altijd bij me
als mijn hart goed luistert
Af en toe kan ik je voelen
door de stralen van de zon
jouw nabijheid beurt me op
als een klaterende bron
De spiegeling in het water
tovert soms jouw gezicht
uren kan ik blijven kijken
mijn blik op de golven gericht
´s Nachts sluit ik…
Wazig zicht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
817 In mist verzwegen
uren tellen tijdloos
voorbij dromendagen
sprookjesachtig wij
handen in het duister
verloren ooit gevlochten
in verleden wassen onschuld
in vloeiend wenen
gevonden tranen in de nacht
stromen langs een zachte
glimlach teder op weg naar
een getekende morgen
waar de spiegel elk lijntje
laat stralen doorzichtig als…
alleen
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.594 Met mijn gezicht naar de spiegel gekeerd
durf ik mezelf eindelijk recht aan te kijken
wonderlijk- ik begin echt te lijken
op al die mensen om me heen
de één kan maar weinig
de ander héél véél- toch kan niemand
dus ook ik niet - altijd alles alleen.…
clowns
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
921 achter maskers van weemoed spelen clowns
mijn waarheid in eenzaam spel
ontroerend ontwapenend echt
deinen ze mee op golven van vreugde en verdriet
zij spelen de ontmenselijking menselijk acceptabel
roeren in de likkepot van mijn emoties
ontroerend ontwapenend echt
ontmaskerend en spiegelend
leven zij op grote voet
halen zij dikke rode neuzen…
zwarte doos
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.161 ik sta in oude sneeuw
ver kijkend door twee lenzen
de eeuw is nog jong
ik sta op ijsklompen
dichter bij de dampkring
door minder storm gehinderd
een holle spiegel wordt gestut in de rug
vangt licht en buigt het naar mijn oog
dat zich met nevelslierten verknoopt
een as loopt naar het brandpunt
als spinrag tussen schutter en roos
stralen…
Schaduw in het zand
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
984 Verworden tot een schaduw op het zand
Bizarre spiegeling in water of op land
En flarden van gedichten
Larderen haar gedachtestroom
De werkelijkheid veranderde tot droom
Verloren dagen kleven zich aaneen
Verwachtingen in doosjes opgeborgen
Haar hart gesloten in afwachting
Op de droom van morgen
Ze verdoet haar toegemeten…
Inniger dan het licht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.690 ik schreeuw naar de zomer
wil bloemblaadjes rapen
jouw wang doen rusten
in mijn hand
onder de maan leg ik een spiegel
wil sterren voor je raken
maar de hemel valt in stukken
wanneer een rimpel beweegt
mijn vingers scheuren
langzaam de rand
van de lente, rozen
zijn nog onooglijk klein
ik sleep het zomerlicht
tot in mijn buik, streel…
Onbewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 is
een schilderij aan de muur
dat nooit is afgemaakt
Vier muren, een ziel en
twee ogen die niet langer zien
dat jij mij verlaten hebt om
elders door te gaan met leven
Een stad zonder stem
de wereld slaapt zijn roes uit
waar ik alleen wakker ben
met sigaretten en mijzelf
De wereld wel draait door
ook zonder mijn gedachten
in de spiegel…
Op de vleugels van de ziel.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
602 Waar In de
diepste
nerven
van de nacht
zwakke lichtjes
feller dromen
op de kristallen
spiegels van
de ziel, werd
alles afgewogen
wat ik bezat,
opgebaard in
een te nauw
valies wat ik
in de ogen
van de
morgen las.…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…