4084 resultaten.
Stofjes
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
938 Verwarde gedachten
stofjes in mijn hoofd
Dromen zijn verneukt
niets is zoals beloofd
Mijn hart is vol twijfel
emoties de overhand
Dubbel denken malen
in pure chaos beland
Ik wil zal en ik verlang
naar rust en tederheid
Vertrouwen en warmte
samen zijn voor altijd
Een steen in mijn maag
kwetsbaar als een kind
Elke waarheid vervaagt…
ouwe
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
944 wij
weten even goed
hoe alles vroeg of laat in elkaar zakt
een lichaam is niet van steen
en je been
ouwe
je been
fiets door de eeuwen heen
ouwe jij ligt daar
het doet pijn ouwe
wij hebben niet de eeuwigheid
blijf nog even ouwe
het leven is nog niet klaar
het klinkt mischien raar ouwe
pa…
Een stille dag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
767 Het licht van jouw verjaardag
schijnt op je steen
over het sterretje van
je geboorte,
vandaag ging
mijn mobieltje af
als een herinnering
maar zonder jou
is je verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar je graf
nu vier je je verjaardag
aan de overkant
misschien schudt Hij
vandaag je hand.…
loslaten
netgedicht
3.2 met 25 stemmen
999 het werd stil, het werd anders
het werd ook veel meer dan
onvervangbaar of een lang verhaal
beelden mompelden over troost
alsof de dans van chrysanten hen verwarde
in eigen, uitgesneden armen
de wereld was ook niet groter dan de aders
van steen, uit het zaad gegroeid
dan de zekerheid van de aarden weg
tot het verlangen naar jou
bij jou…
Intiemerieur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
582 (deel I in een serie van vijf)
Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998)
Op het dak loopt een vogel
Een struik kijkt naar samen met
Vele sponningen ingebreide
Ramen
De Rock uitgehouwen
De Church in Helsinki
Gestapelde lijnen
Evenwichtig in disbalans
Glas, hout, koper en
Steen in een gewijde
Intimiteit van jaren
Die waren, zijn en…
LANG NA ZAAITIJD
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
522 Aan het meer van Galilea
werd met eenvoud gesproken
over de akker der mensheid
vele halmen groeien snel
hebben een steen onder hun voet
krijgen nooit volle aren
hoe vaak heeft het rijpe koren
dat in goede aarde staat
bij zijn diepe wortelpunten
geen kleine kruimelkiezels
welke
de allerfijnste tastzin
een weinig onderdrukken
lichte belemmering…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en einde
en alles daar buiten
als een steen…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.875 Het enige wat ik nog kan denken is,
lig jij daar nu echt onder die kale koude steen?…
Een tweede kans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
601 ik heb
stenen geraapt
tot heden de wegen gemaakt
de toekomst ingevuld
met overleg en geduld
mijn keuzes gedaan tot vandaag
ineens is daar
dat gapende gat
de diepe kloof zonder pad
met de brandende vraag
hoe overleef ik de breuk
als er geen morgen bestaat
gids me mag ik jouw hand
alleen perspectief geeft mij
nog hoop op een tweede…
De modeshow van Mark Rutte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Slechts deze uiterlijke vertoning
stinkt in duisternis,
want gouden wiegjes bekleed met diamanten stenen...
schenen elke beeldspraak
om eerlijkheid
te verdringen tot betrekkelijkheid.…
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
Piet van der Pas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.141 hij leerde mij Lodeizen lezen
in het licht van zijn bestaan
zijn de helden gek of de gek een held
de stenen van de straat om te flaneren
in stemmig zwart
om dan weer
dankzij
of voor toekomstig statiegeld
bellettrie te gaan oreren
geen strijkstok glijdend als Lodeizen
maar als een pronte contrabas
die in je oren likt
nu ik hier…
herfstkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 het past bij jou
de opgelegde stenen, als blad
en aarde, tussen alles wat
de tijd verbeeldt
winter steelt de mooiste bloemen
maar
hoe ik jou nochtans zal noemen
in een klank die niet verveelt
ik weet het en
ik weet het niet
ik laaf me aan jouw lach
dag, dag.. jouw kleine hand
wuift helder in de morgen,
als de zon
met dauwgras…
Leefruimte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
443 zichzelf
als er geen lucht meer ontstaat
rondom het ingedamd bestaan
het wordt aandoenlijk zichtbaar
als ik naar mijn rotstuin zie
waar keien tegen de wortels drukken
dan moeten ze worden verplaatst
waardoor er wat meer ruimte ontstaat
zodat planten kunnen ademen
en uitdijen om zich te willen vermeerderen
alles dat leeft is erop afgestemd
steen…
Dit moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
9.287 .
-------------------------------------
Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Mat gepolijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het steen lijkt
de beitel te ontwijken
als ik een stukje dwars
voorzichtig wil splijten
meegaand heb ik
zijn structuren gepolst
aders en lijnen gevolgd
in subtiele verfijning
mat gepolijst
met de glans van
bloed zweet en tranen
ademt schoonheid je schaduw
vol karakter sta je daar
bevallig en profiel
maar met je stukje dwars
ben…
Hun schepping voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 de beitel spleet
zag scherpte aan
vallende scherven steen
venijnige bassen
zongen in hameren
het donker breken van tijd
hoge tonen
ketsten in lijden
hun schepping voorbij
jij verafgoodde god
in het pogen zijn
volmaaktheid te evenaren
liet eva herrijzen
maar zij was geknakt door
die ene fataal brekende klap…
De kunst van het keilen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
426 Plat en rond moet de steen
zijn om te keilen, passend
tussen wijsvinger en palm,
alvorens zijdelings te werpen.
Zodat zij 5 keer stuitert
over rimpelloos oppervlak,
slechts doorbroken door kringels
waar kiezel water kust.…
Lepeltjesstandje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 Ik wil geen steen op mijn graf
dat voelt te koud aan
Ik wil mos, mooi groen mos
dat neigt naar warmte
Ik wil ook niet te diep
ik wil zo hoog mogelijk liggen
in mijn geliefde 'lepeltjesstandje'
Zodat jij mijn lieve lief
zacht op het mos kan gaan liggen
in ons geliefde 'lepeltjesstandje'
Onze lijven, ons zijn blijven voelen…
Ons doen en laten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Wanneer die zware steen toch valt,
in onze rimpelloze vijver.
Wanneer we schreeuwen als een beest,
maar er niemand is die naar ons luistert.
Wanneer ons hart klopt in onze keel,
en onze ademhaling stokt.
Wanneer onze radeloze angst,
de zon verduistert.
Wanneer niets kan worden gedaan,
wat moet een mens dan laten?…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
Diamant
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.112 De geslepen stenen bezitten
de veelzijdigheid van het leven.
Ze zijn het licht in de duisternis
De innerlijke rijkdom
van verlangen naar vervulling.
Hun waarde, is niet te bepalen.
Mijn familie is meer waard
dan alle diamanten op deze aarde.
Zo mooi en ook zo kostbaar!…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.
Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend
en zijn bestaan is nu in haar geaard
en elke zucht van haar wordt hen bekend.…
Verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Elke dag trek ik een façade om me heen,
Maar weet je, mijn hart is niet van steen.
De pijn die ik voel is echt
En af en toe voel ik me slecht.
Op een dag laat ik de zon in mijn leven toe,
Maar daarvoor ben ik nog veel te moe.
Ik heb nog niet die kracht
Want mijn verdriet heeft me nog in zijn macht.…
Haar rode draad
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
495 dromen
pulserend uit haar
lichaam komen
op de warme
regelmaat van
haar ademtochten
verlieten zij
zonder bochten
haar rode draad
met de levenslijn in
tact hebben zij haar
naar vele werelden
gebracht met een
alreeds voltooid
en beschreven leven
maar gedreven
bleef zij op zoek
naar het levenselixer
dat samen met
de steen…
De herrijzenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 als diepvriesgroenten keer op keer op een koude steen,
beoordeeld - opgejaagd - ongerust - bang
oorlogsellende
schreeuw
binnen en buiten
gesprekken met jezelf
helemaal in mezelf.…
onze tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
625 achter het schuttend scherm
van haag en struik en boom
van bloem en geurend gras
weet ik
in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond
tussen hok en stal en pergola
onze zonbeschenen hoogtevlakten
onze wouden donker diep
onze oeroude koele vijver
de steen
het stille water
het rimpelen
van onze tijd…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat hen niet meer alleen!…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 logica
zet een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens…