4052 resultaten.
van harte - zestien zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 voor steen
aan de snelste wagen ooit gezien
het meeste echter nog vieren wij
jouw heerlijke krullenbol en lach
die jou maakt tot wie en wat jij bent
een verbluffend mooie en fijne vent
van harte…
Zoals hij daar is
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
482 De stad draagt
hem niet, hij draagt haar, als een zachte echo, licht als stof op eeuwenoude steen.…
de sneeuwvlok
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.103 Zacht komt het neer op een muur van steen
met de andere verenigd, met de andere één.
't Vredig wit, de zachte kou
maar toch gedreven in het nauw.
Want dit leven heeft een korte duur
de zon die brandt als hevig vuur.
Dan verdwijnt het, de dooi, de dood
Jij was die sneeuwvlok, toen jij je ogen sloot.…
Veranderd
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.766 Ik kijk om me heen
en denk hoe het was
toen nog geen torens van steen,
onderbroken door glas,
de plaats innamen
van waar we graag speelden.
Waar ik lachte; waar ik huilde,
maar waar wonden snel heelden.
Omdat het een plaats met een hart was;
gebaseerd op vertrouwen
en hoe ze verandert;
ik blijf van haar houden.…
Dromen van 'n industrieel Hawaï
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
851 Woestijnen van wuivende winden
betokkelen z'n slaap
en verdwaasd klautert
hij aan wal
Op marmerwitte galerijen
van gekauwde steen
'n verlaten interesse
deint een machinaal aloha
doelloos op en neer
In 'n schicht van hebzucht
lanceerde hij fortuinlijk
'n ontspoorde industrie
en was weer een
illusie rijker
toen hij jammerlijk
werd…
Slaap-met-me
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
947 Ik leef hier op het wankele jij
praat met mijn echo tot vervelens toe
van je evenbeeld zuig ik bloed het moet
om wat jij met mij doet
hoe lief, je bent niet weggegaan
al was ik liever alleen maar niet volstrekt
geef me meer zodat ik minder aan je hoef te denken
of kom gulzig eten van mijn vormloze gedachten
ik lig als een steen schuldig aan…
Klatergoud
hartenkreet
4.1 met 58 stemmen
1.827 Als een schaduw volg je mij
Ik voel je dicht tegen me aan
Draag je mee en houd je vast
Ik kan je maar niet laten gaan
Als een visioen vol verlangen
Zweef jij zomaar om mij heen
Verstrikt geraakt in mijn hart
Licht van liefde zwaar als steen
Als in een waas ruik ik je geur
Heerlijk zoet en zo vertrouwd
Zo dicht bij mij en toch alleen
Verloren…
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
Les Pieux
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.128 ik wil niet weg
voeten hebben
wortel geschoten
in het losse zand
dat als strand
schelpen als juwelen
verbergt
ik kan niet weg
handen dragen
verwarmde stenen
in elke kleur
de wind geeft geur
de zon is baken
is leven
ik moet niet weg
ogen kijken
oneindig ver
mijn huid proeft zout
hier word ik oud
wil ik blijven
met jou…
Zwaar
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
1.330 Een baksteen met brief stuurde Geert:
'Toen je mij had getelegrafeerd,
dat het goed ging, m'n Bart,
viel een steen van m'n hart.
Kijk, hier is-ie.' 't Was ongefrankeerd.…
Moederliefde
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.569 doodmoe zwerf
je kermend langs
desolate straten
van ongekend geluk
stokoud lijk je
gekrast, gebroken
geen mens meer
maar een lijkje
wie weet weent je
besmeurde einder
loos als hij ziet
dat je gekrompen
liefde toch
beschut tegen ijs
koude regen in je
ingehouden klacht
sterker dan steen
stut je schouder
toch je tere kind
in…
Bach Werk Verzeichnis 1042 in de Sant Genis
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.131 De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan
de stenen vergroeien tot volrijpe ranken.…
Het leven.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
852 Waar je me ook ziet
In deze, of andere gedaante
Een dier als een pantser
Een plant als een steen
Ik ben de wil.…
Het heilige vuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
587 spiralend
speelt zand
met wind
in de woestijn
het heilige vuur
is al lang gedoofd
in de schoot van
rots en overhang
verlaten ruïnes
wachten op sloop
door erosie van
gestapelde steen
het schimmig leven
naast de scheve
olijfboom is zijn
schuilplaats al kwijt
steeds hoger
duinen woestijnen
laten culturen stranden
in verzanden…
weemoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.250 Het is nog week,
en toch zo hard als steen.
Niemand dringt er nog binnen,
Niemand laat ik nog,
voor mij zingen.
Door niemand laat ik mij,
nog beminnen.…
door hoop vergoed
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.266 een stil rumoer
binnenin mij
alsof je niet weet
dat meer dan handen
kunnen slaan
de ochtend van
de blauwe plekken
zal wel zakken of
ik laat ze wel knagen
onder mijn lange jas
die is nog wat zwarter
dan het dreunen van je stem
of de blinddoek die ik
letterloos moet dragen
om de kleurloze stenen
te stapelen tussen het
nachtbraken…
de laatste schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
610 draag, draag de steen
door niemand begrepen
toen god zweeg en
iedereen wandelde
je lichaam begraven
en weinig meer
meer dan
wensen in ogen
dichtgeknepen
tot later verleid
de geur van steeds
weer dezelfde dromen
is waarheid in niets, niets
anders dan dood
in gebeitelde slaap
ga en wandel
tot aan de rand van mijn hartslag…
Demonstrant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
749 Werpt de eerste steen
en werpt zich meteen daarna
voor de leeuwen.
Lacht om orde.
Lacht om recht.
Lacht om gevoel voor begrip:
heeft gelijk.
Denkt niet meer aan anderen.
Denkt niet meer aan pijn.
Denkt niet meer ...…
de nacht is een kat op trage poten
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
621 de nacht is mijn kat op trage poten
ze woont in een wit kasteel
met dikke muren die kluisteren
als we buigen naar zware wind
sterrenbeelden vallen uiteen
in ovale ogen breder dan de maan
het verre licht, fijn wit zand
ooit valt alles uit elkaar
zweeft alles zacht met iedereen
ik raak de dag
hij is van steen…
het regent in Antwerpen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.030 er speelt een straatmuzikant
de blues als een echo
uit een andere steeg
de schelde stinkt
zoals de schelde stinken moet
voelt thuis als vanouds
de kaaimuur weerspiegelt
mijn jeugd die verdwijnt bij springtij
en keert weer terug
als de volle maan geweken is
en ik met mijn voeten
geen water meer raak
de blauwe steen blijft mijn bank…
Krinloop.
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
923 Legt men zijn klaaggezangen
op stenen van arduin.
Komt alles weer tezamen,
waaruit een mond ontstond.
Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Kringloop.
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
694 Legt men zijn klaaggezangen
op stenen van arduin.
Komt alles weer tezamen,
waaruit een mond ontstond.
Kruipt traag, als het blad der bomen,
het hart weer in de grond.…
Mens erger je niet
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
709 Zoals Lucebert schreef
poëzie is kinderspel
wie de poëet is
werpe de eerste steen
werpt hij dubbel zes
hij gaat meteen
verstoten van alle aarden
naar de gevangenis
intens tot zijn verdriet
Gooit hij ze niet
of eenmaal in de bak
de eerste keer wel
ook bevrijding na een poos
het heeft geen waarde
alle poëzie is weerloos
da's eigen aan…
Zwaarte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
902 Doorgebogen berken
treuren samen met wilgen
over letters in het marmer
die vervaagd spreken over
zacht rustende geliefden
Maar zwaarte omhult ons
als een stenen mantel
wanneer wij hen zoeken
bezwaard sluipen we
op loden tenen weg
We zoeken jullie wel
op je geliefde plaatsen
daar vinden we zelf
ook meer de rust…
Ja liefste
gedicht
3.1 met 134 stemmen
31.754 Naakt als de stenen', 1989.…
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…
Doorgaans weg
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
725 kinderkopjes lagen er
in die jaren en het verkeer
deed nog zoveel kalmer aan
rustieke stenen zijn vervangen
door een snelle asfaltbaan
en je ziet er minder bomen
op rijstroken verdampten ook
de zachte dromen van weleer
waarin op zondag samenkomen
alle weken door zou gaan
de hompelstraat is weggebroken
jachtig snellen wij steeds meer…
Mijn schaduwrijk verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 Bont en blauw steen en gruis
de maan sprak zo even
maar er was niemand thuis
Ach, waarom dan thuisblijven
wanneer elders de vloed wordt gedronken
uit schelpen gevonden op het strand
De naakte zee helt naar voren
en lijkt te ejaculeren
tegen de blauwe bonte hemel daarboven
Doch gezichtsbedrog rijpt
mijn schaduwrijk verlangen
naar een…
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 In de gewelven van mijn wereld
stut ik sprookjes met fantasieën
die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten…
hoe stilte zichzelf schrijft
netgedicht
4.5 met 43 stemmen
1.982 in dat laatste woord
past alles
de stilte en het tegenlicht
de verwarring van poëten door
het telkens nieuw geluid
van rivieren en rotsen
onder het gedichtendak
van een kathedraal
waarin vrijheid duizelt
om de duizend kreten, de tweestrijd
in hem of haar
om het zwijgen van de stenen
en de eindeloze ogen
van de minnaar en…