Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

van harte - zestien zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
voor steen aan de snelste wagen ooit gezien het meeste echter nog vieren wij jouw heerlijke krullenbol en lach die jou maakt tot wie en wat jij bent een verbluffend mooie en fijne vent van harte…

Zoals hij daar is

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
De stad draagt hem niet, hij draagt haar, als een zachte echo, licht als stof op eeuwenoude steen.…
CB24 mei 2025Lees meer >

de sneeuwvlok

hartenkreet
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Zacht komt het neer op een muur van steen met de andere verenigd, met de andere één. 't Vredig wit, de zachte kou maar toch gedreven in het nauw. Want dit leven heeft een korte duur de zon die brandt als hevig vuur. Dan verdwijnt het, de dooi, de dood Jij was die sneeuwvlok, toen jij je ogen sloot.…

Veranderd

hartenkreet
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.766
Ik kijk om me heen en denk hoe het was toen nog geen torens van steen, onderbroken door glas, de plaats innamen van waar we graag speelden. Waar ik lachte; waar ik huilde, maar waar wonden snel heelden. Omdat het een plaats met een hart was; gebaseerd op vertrouwen en hoe ze verandert; ik blijf van haar houden.…
Schiwo10 november 2003Lees meer >

Dromen van 'n industrieel Hawaï

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Woestijnen van wuivende winden betokkelen z'n slaap en verdwaasd klautert hij aan wal Op marmerwitte galerijen van gekauwde steen 'n verlaten interesse deint een machinaal aloha doelloos op en neer In 'n schicht van hebzucht lanceerde hij fortuinlijk 'n ontspoorde industrie en was weer een illusie rijker toen hij jammerlijk werd…

Slaap-met-me

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 947
Ik leef hier op het wankele jij praat met mijn echo tot vervelens toe van je evenbeeld zuig ik bloed het moet om wat jij met mij doet hoe lief, je bent niet weggegaan al was ik liever alleen maar niet volstrekt geef me meer zodat ik minder aan je hoef te denken of kom gulzig eten van mijn vormloze gedachten ik lig als een steen schuldig aan…
Irmgard15 december 2005Lees meer >

Klatergoud

hartenkreet
4.1 met 58 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Als een schaduw volg je mij Ik voel je dicht tegen me aan Draag je mee en houd je vast Ik kan je maar niet laten gaan Als een visioen vol verlangen Zweef jij zomaar om mij heen Verstrikt geraakt in mijn hart Licht van liefde zwaar als steen Als in een waas ruik ik je geur Heerlijk zoet en zo vertrouwd Zo dicht bij mij en toch alleen Verloren…
car22 juni 2005Lees meer >

MORGENDAUW

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.452
Over de stenen van de bergbeek loopt Hiawatha met Morgendauw Ze passen op niet uit te glijden In hun blote voeten bijt de kou Hiawatha heeft twee staarten en een rechte veer Hij is parmantig en veel slimmer dan de sterke beer Morgendauw haar ogen als amandelen glanzen donker en groot Haar gladde haar gaaf als een hazelnoot beweegt niet…

Les Pieux

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.128
ik wil niet weg voeten hebben wortel geschoten in het losse zand dat als strand schelpen als juwelen verbergt ik kan niet weg handen dragen verwarmde stenen in elke kleur de wind geeft geur de zon is baken is leven ik moet niet weg ogen kijken oneindig ver mijn huid proeft zout hier word ik oud wil ik blijven met jou…

Zwaar

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.330
Een baksteen met brief stuurde Geert: 'Toen je mij had getelegrafeerd, dat het goed ging, m'n Bart, viel een steen van m'n hart. Kijk, hier is-ie.' 't Was ongefrankeerd.…
Aubrey14 april 2004Lees meer >

Moederliefde

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.569
doodmoe zwerf je kermend langs desolate straten van ongekend geluk stokoud lijk je gekrast, gebroken geen mens meer maar een lijkje wie weet weent je besmeurde einder loos als hij ziet dat je gekrompen liefde toch beschut tegen ijs koude regen in je ingehouden klacht sterker dan steen stut je schouder toch je tere kind in…

Bach Werk Verzeichnis 1042 in de Sant Genis

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.131
De kerk wordt heel licht en kijk eens hoe dan de stenen vergroeien tot volrijpe ranken.…

Het leven.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 852
Waar je me ook ziet In deze, of andere gedaante Een dier als een pantser Een plant als een steen Ik ben de wil.…
vogh27 februari 2006Lees meer >

Het heilige vuur

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
spiralend speelt zand met wind in de woestijn het heilige vuur is al lang gedoofd in de schoot van rots en overhang verlaten ruïnes wachten op sloop door erosie van gestapelde steen het schimmig leven naast de scheve olijfboom is zijn schuilplaats al kwijt steeds hoger duinen woestijnen laten culturen stranden in verzanden…
wil melker6 september 2017Lees meer >

weemoed

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Het is nog week, en toch zo hard als steen. Niemand dringt er nog binnen, Niemand laat ik nog, voor mij zingen. Door niemand laat ik mij, nog beminnen.…

door hoop vergoed

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.266
een stil rumoer binnenin mij alsof je niet weet dat meer dan handen kunnen slaan de ochtend van de blauwe plekken zal wel zakken of ik laat ze wel knagen onder mijn lange jas die is nog wat zwarter dan het dreunen van je stem of de blinddoek die ik letterloos moet dragen om de kleurloze stenen te stapelen tussen het nachtbraken…

de laatste schaduw

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
draag, draag de steen door niemand begrepen toen god zweeg en iedereen wandelde je lichaam begraven en weinig meer meer dan wensen in ogen dichtgeknepen tot later verleid de geur van steeds weer dezelfde dromen is waarheid in niets, niets anders dan dood in gebeitelde slaap ga en wandel tot aan de rand van mijn hartslag…

Demonstrant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 749
Werpt de eerste steen en werpt zich meteen daarna voor de leeuwen. Lacht om orde. Lacht om recht. Lacht om gevoel voor begrip: heeft gelijk. Denkt niet meer aan anderen. Denkt niet meer aan pijn. Denkt niet meer ...…

de nacht is een kat op trage poten

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
de nacht is mijn kat op trage poten ze woont in een wit kasteel met dikke muren die kluisteren als we buigen naar zware wind sterrenbeelden vallen uiteen in ovale ogen breder dan de maan het verre licht, fijn wit zand ooit valt alles uit elkaar zweeft alles zacht met iedereen ik raak de dag hij is van steen…

het regent in Antwerpen

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.030
er speelt een straatmuzikant de blues als een echo uit een andere steeg de schelde stinkt zoals de schelde stinken moet voelt thuis als vanouds de kaaimuur weerspiegelt mijn jeugd die verdwijnt bij springtij en keert weer terug als de volle maan geweken is en ik met mijn voeten geen water meer raak de blauwe steen blijft mijn bank…

Krinloop.

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 923
Legt men zijn klaaggezangen op stenen van arduin. Komt alles weer tezamen, waaruit een mond ontstond. Kruipt traag, als het blad der bomen, het hart weer in de grond.…

Kringloop.

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 694
Legt men zijn klaaggezangen op stenen van arduin. Komt alles weer tezamen, waaruit een mond ontstond. Kruipt traag, als het blad der bomen, het hart weer in de grond.…

Mens erger je niet

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 709
Zoals Lucebert schreef poëzie is kinderspel wie de poëet is werpe de eerste steen werpt hij dubbel zes hij gaat meteen verstoten van alle aarden naar de gevangenis intens tot zijn verdriet Gooit hij ze niet of eenmaal in de bak de eerste keer wel ook bevrijding na een poos het heeft geen waarde alle poëzie is weerloos da's eigen aan…

Zwaarte

netgedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 902
Doorgebogen berken treuren samen met wilgen over letters in het marmer die vervaagd spreken over zacht rustende geliefden Maar zwaarte omhult ons als een stenen mantel wanneer wij hen zoeken bezwaard sluipen we op loden tenen weg We zoeken jullie wel op je geliefde plaatsen daar vinden we zelf ook meer de rust…
Gerardo13 februari 2008Lees meer >

boezemverblijf

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 617
het is niet de schuld van de regen ook niet het geluid van binnendeuren dat ik zei, diep in versregels dat de stilte brak knarsend zoals schaduwen zonder spiegelbeeld tegen muren en op uitgebarsten straten waar de kinderwagen krijsend angst vergezelde om de naam te horen van de leugen, van doden bevuild door stenen van…

Doorgaans weg

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 725
kinderkopjes lagen er in die jaren en het verkeer deed nog zoveel kalmer aan rustieke stenen zijn vervangen door een snelle asfaltbaan en je ziet er minder bomen op rijstroken verdampten ook de zachte dromen van weleer waarin op zondag samenkomen alle weken door zou gaan de hompelstraat is weggebroken jachtig snellen wij steeds meer…
Ludy Bührs4 november 2008Lees meer >

Mijn schaduwrijk verlangen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 500
Bont en blauw steen en gruis de maan sprak zo even maar er was niemand thuis Ach, waarom dan thuisblijven wanneer elders de vloed wordt gedronken uit schelpen gevonden op het strand De naakte zee helt naar voren en lijkt te ejaculeren tegen de blauwe bonte hemel daarboven Doch gezichtsbedrog rijpt mijn schaduwrijk verlangen naar een…
elze11 november 2008Lees meer >

Éénjarig seizoen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
In de gewelven van mijn wereld stut ik sprookjes met fantasieën die grenzen aan het dal waarvan stenen uit mos zijn gegoten en bomen niet meer spreken nu nog ritselt het donker al waande ik me in het struikgewas, ik voelde doornen steken in mijn zij maar later bleek dat het de striemen waren van de nacht nu leef ik me naar herfsten…
elze28 november 2008Lees meer >

hoe stilte zichzelf schrijft

netgedicht
4.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 1.982
in dat laatste woord past alles de stilte en het tegenlicht de verwarring van poëten door het telkens nieuw geluid van rivieren en rotsen onder het gedichtendak van een kathedraal waarin vrijheid duizelt om de duizend kreten, de tweestrijd in hem of haar om het zwijgen van de stenen en de eindeloze ogen van de minnaar en…