2724 resultaten.
Stemming
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.755 heel zuiver en gezet in toon
Gemaakt in waar ik woon
Een schoon gesticht
Daar is de werkelijkheid een droom
En dromen komen en vergaan
Daar vind ik inspiratie
voor mijn tomeloos bestaan
Daar flitsen denkbeelden van mij
Mijn geest voorbij
En word ik weer gelukkig met de
Tijd en met de wereld om mij heen
Daar wordt mijn hart weer teder…
Gekrenkte ziel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.173 Verbaasd vraag ik mij af,
hoe zo'n gekrenkte ziel,
zoveel liefde geven kan,
zo zonder voorbehoud,
en zonder iets te vragen,
zo vrijgevig zijn kan,
zo teder en zo fijn.…
Zwoele zomeravond
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.354 Heerlijk smaakt de avond op je lippen
en terwijl we aan een glaasje nippen
blijf jij op veel meer hopen
dan alleen een tedere kus.
Je ogen fonkelen en kijken me aan,
dat is wat jij wil dus...
Jouw hart klopt heftig binnenin
en snel van alle kledingstukken ontdaan,
springen we naakt het zwembad in.…
Vlinders
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.036 Ik teken met mijn potlood
Een vrouwenlijf zo mooi
Soepel teder lichaam
Schaduw in elke plooi
Mijn gevoel stuurt mijn handen
En vervuld mijn papier vol fantasie
Met pastelkrijt kleur ik de randen
Ik ben het zelf die ik daar zie
Een vrouw oprecht zo kwetsbaar en sexy
Apart en met een blik vol liefde in haar ogen
Weerbarstige krullen smalle…
verberg nooit je tranen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
964 troost vanuit het hart
vervangt een duizend woorden
verlichten pijn en smart
bezorgt je nieuwe dromen
elk gebaar in tederheid
stopt heel even het verdriet
soms zal het nooit verdwijnen
maar verschuilen helpt je niet
laat je tranen niet verborgen
verwerk ze samen in verdriet
voel ook nooit de eenzaamheid
schuil heel even in de tijd…
Handen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.727 Ze schrijven teder
mijn tranen in het zand.
Ik verberg mij veilig
in de warmte
van jouw schoot
en verzegel jouw woorden,
geboren uit hoop,
in de warmte van mijn handen.…
eventjes van mij
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.768 samen in één lied
kan jou horen door gevoel
in mijn schoot groeit verlangen
als een engeltje geborgen
ben jij eventjes van mij
tot de wereld mag aanschouwen
wat in schoonheid wordt geboren
blijf nog even in dit hart
voel de liefde om jou heen
want weldra komt de dag
om jou met anderen te delen
verglijd nog even in het lied
de tederheid…
Er is een kindeke…
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.807 En in het donkerst van de nacht
schijnt een ster het held’re licht
op haar die de blik ter hemel richt
en Hem zwijgend bidt om kracht
zij houdt een baby op de schoot
die stil tussen haar borsten rust
teder heeft ze z’n wangen gekust
toen hij vermoeid zijn ogen sloot
terwijl de tranen bitter stromen
legt zij hem in zijn wiegje neer
want…
Kerstmis, missen
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.834 Langzaam ziet hij haar verwelken,
haar ogen zoeken zijn liefde,
waarin ze helemaal zichzelf kan zijn,
ook de vlinder wil zich warmen,
en haar heel lieflijk en teder,
met zijn pootjes omarmen.…
Vrij als een vogel
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.767 Kooi mij... en ik zal sterven
als vallend licht in de duisternis
als sporen van gedane schreden
als een teder uitgesproken woord
als serene rust die wordt verstoord
als het verleden in het heden
Kooi mij... en ik zal sterven
als een sneeuwvlok in de felle zon
als een lied dat is uitgezongen
als een bloem die welig heeft gebloeid
als een…
Tover
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
997 ik leg
witte bloemen
op je schouders
kijk met ogen
die nooit hebben
liefgehad
zoveel
moet ik nog
leren over het
prille fluister van
sterrenbogen
het teder voelen
van een dromer
je geeft me
nachten
in feeënblauw
ademt
mijn adem
in wolkendauw
je spreekt me
over verloren
tover
en ruikers
vol rozen
over het nevellied…
Omklemd
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.896 Haar gaan is een traploos schrijden
de aanrollende nevel van de nacht
wijkt voor haar ontblote voet
een teder voorbijgaan. Geen macht
die haar haperen of opkijken doet
ze lijkt mij van alle angst te bevrijden.
Een zwaluw vleugelt uit het laatste licht
en werpt een schaduw op haar vaal gezicht.…
Jouw aura
netgedicht
5.0 met 141 stemmen
447 ik zag je
lichaam draaien
als jouw vingers
in een teder gebaar
over lijst en deuren
aaiden met zachte druk
de kruk omlaag doet
in een laatste groet
jouw afscheid
wil de warmte van
contact zo lang
mogelijk genieten
nog even de intieme
details tot je nemen
die herinneringen de
plaats geven om te delen
nog mag ik even
de energieën…
Ik wil een raspaard :-)
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
2.398 ik wil de man
de pure man
met huid en haar
niet voor zessen
klaar
hij neemt niet
alleen, maar weet
ook wat geven is
bij hem voelt
iedere vrouw
zich miss
teder, ruw, rauw
soms gilt hij
ik hou van jou
hij die geboeid
luistert naar
onsamenhangende
hartstochtelijke zinnen
weet hoe een vrouw
te beminnen
ik wil een roos
vrij van doornen…
Sylvie’s Dans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
692 Jouw naam dwaalt
als een zacht parfum
door de stegen van mijn verlangen
waar passie en tederheid elkaar bevangen
Jouw ogen kijken
als zachte beddingen van rivieren
door de bergen van mijn kracht
waar de hoop en liefde wacht
Maar oneindig ver
lijk jij bij mij weg te bewegen
als een niet te vangen ster
De dagen klimmen waarna ze dalen…
IN STILTE MINNEN
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
3.219 In diepe stilte jou beminnen
is wel het heerlijkste op aard
tussen de dekens en ’t linnen
dat is mij zeker alles waard
Met al mijn lief, jou strelen
is toch het heerlijkste te doen
Zalig onder de dekens spelen
wijl ik je hele lichaam zoen
Zo vol tederheid jou kussen
op die wangen naast je mond
en op de beide lipjes ertussen
tot de nacht…
VERLANGEN
hartenkreet
3.3 met 55 stemmen
6.530 Verlang jij ook zo naar het onbekende
en wacht jij ook zo op een mooie nacht
het was een utopie toen ik je nog niet kende
maar 'k heb het gevoel dat ik er nu naar smacht
Je tedere handen, strelend door mijn haren
mijn handen zoekend naar je warme lijf
onze lippen kussend, ogen die bijna staren
trillend van spanning ,je wilt nu dat ik blijf…
Met passieloos verlof
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.305 Veilig daar, bedekt door stof,
de gratie vervangen, door teder emotie gestorven.
Wat rest is een vlek, met passieloos verlof...
Een belastend drama,
geen liefde zo zwaar.
Een vergroot panorama,
mijn hart kijkt ernaar...
Zo zwart kan het zijn,
gearceerd door het licht.
De ruimte te klein,
door liefde ontwricht..…
DE PIANIST
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.412 opnieuw na meer dan zestig jaar
verdriet en tragiek op ooghoogte
in beeld gebracht een heimelijk
teder gebaar verdrinkt zichtbaar
in nog steeds niet voor te stellen
wreed gedrag Polanski’s kijk op
eeuwig menselijk tekort en toch
zo tijdgebonden onverdraaglijk
wee in Warschau gesymboliseerd
door het leven van pianist Wladek
Szpilman overlevend…
Zonder macht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
36 Als watten, schuim en lichte lucht,
die teder in de leegte wacht.…
eenjarige bloemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.092 toekomst is gehuld
in signalen van licht
maar wat als jij verwachting
zo machteloos verwoordt,
dat het je ontbreekt
aan menselijke achting
en de droevige ogen
op hopeloosheid zijn gericht
door de ziel die is doorboord
ik voel me zo zwak
in een heldenloos bestaan
immers ook ik kan je niet bieden
dat teder…
vreugde voor morgen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
698 wanneer jij
naar mijn tranen luistert
ze wentelt in je diepste lagen
maak ik plaats in mijn armen
en wieg je tedere woorden
met het hoofd voorovergebogen
zoals regen tegen het raam
glijden schaduwen
van uren zwaar gevuld
niet in de verte
achter afgesloten deuren
maar dichtbij in de eenheid
van mijn oorsprong
ik kus je ogen, ongestoord…
ik liep de stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
654 ik liep de stilte langs de kant van de weg
zigzaggend tussen madeliefjes en verkeer
de enkele grasspriet die vertrapt werd
deerde niet zoals anders want het was weg
van alles en nog wat – het voelde geweldig
wat weerkeerde aan het einde van die dag
had verschillende vormen van tederheid
ik kon lachen om je opengesperde mond
maar ook je ogen…
Onvoltooid
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.464 is onze liefde
herinner je je nog
dat je bij me binnenkwam
met schildersdoek en glunderende lach
omdat ik van je houd, zei je
verf en kwasten, kleurig palet
wij tweeën op het doek
en ik, ik voelde me koningin
en filmde al je bewegingen vol ijver,
gaf je m'n dik gebreide witte vest
met capuchon en noemde je
mijn Rembrandt
Schubert, hoe teder…
Zovelen zijn gegaan
netgedicht
4.2 met 41 stemmen
2.059 Het kleinste kind en ook de laatste rozen,
ze zijn gegeven voor een nieuw bestaan;
laat ons dan helder zijn in denken, teder
en vol begrip naast hen die lijden staan.…
Overvol
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.914 Mijn hart is overvol
In mijn hoofd een storm
van gedachten
en emoties
die ik nog niet
ordenen kan
Jij, jouw liefde
een geschenk
van de sterren
Ademloos luister ik
naar je lieve woordjes
Warm geluk
Je ogen
soms donkerblauw
in hartstocht
Dan weer
doorschijnend porcelein
vol tederheid
Tijd bestaat alleen
als we niet bij elkaar…
TRAAG LICHT
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.346 stoelen door het laatste leed verlaten
lege plekken in het echtelijk ledikant
waar ooit warme gevoelens zaten
waait koude wind over het land
het trage licht gestaag ontloken
zeeft schemering door het gordijn
van tederheid voorgoed verstoken
klinkt onrust door als een refrein
niets wijst nog op het oud geluk
waarmee zij eens elkander bonden…
De verstikker
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.224 stilte geboden
zwijgen
in verstikking
Verkramping
in twee harten
hemel en hel
vallen samen
verstrengeld
in elkaar
Hij steelt
harten, zielen, lichamen
maakt ze koud
in kalmte
en tederheid
(dit gedicht hoort bij het gedicht 'De verstikking', een derde en laatste deel volgt)…
Niet bij machte
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.406 schoonheid,
onvoorstelbaar breed uitgemeten
ik open schroom mijn deuren,
bekleed met een dikke huid
begeef me op het pad in de
voorgeschreven richting
doch bij iedere stap vermeerdert zich
een wenend geluid, het blijkt mijn ziel
schreeuwend om enige verlichting
overmand door mededogen
wil ik bij haar geraken, strek mijn armen
oprecht teder…
Bewaker
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
811 gesloten oog
overvol van 'zij gingen henen'
Daar leeft slechts het gestage roesten
zakt de steen door het vergane lijf
waakt het opschrift over 't laatst bedrijf
van hen die nog zoveel wilden, zoveel moesten
Maar de dood wil niets, kent geen moeten
traag sluit de aarde zich als een korstje
de lange, lange slaap naar het ontmoeten
teder…