4313 resultaten.
De dood bruuskerend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 de sater grijnst
later klatert haar lach
de dood bruuskerend het marmer af
de zwarte weduwe
verlaat voldaan het levenloze vod
na hun intens gepaard genot
er is geen graf
voor hen die levend van de roem
ten onder gaan
pracht en praal kleurt slechts
de buitenkant terwijl hun geesten
naamloos dansen in het schimmenland…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 ik schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en…
Dartel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Weent de dromer
gelaten
om bloemen
die de knop verlaten,
water langs vazenhals,
als zwanenhals,
op plastic tafelkleed.
Vraagt hij wat weemoedig
of hij liefde
heten mag.
Heter nu
dan toen die dag.…
Kon ik het gevoel vangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
609 in het groen
het onverwachtse
gekwinkeleer in het riet
van een karekiet
ons schommelbootje
jouw armen, de delende rust
hoe je mij kust
de saprijpe belofte
van opgezwollen bramen
langs een weiderand
de tekening van de regenboog
na het verkwikkende buitje
haar aanraking op het land
*
kon ik het gevoel vangen
voor het ons verlaat…
op
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
923 als bougies niet willen vonken
als de krukas niet meer draait
als de brandstof onverrichter zake
de motor druipend weer verlaat
als lampen niet langer boren door
de bodemloze nacht
als de olie slechts kan kruipen
waar de peilstok het niet verwacht
breng dit wrak dan naar de sloper
alles verdwijnt in het verleden
ook de haren van…
Gesluierd met geheimen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
511 jij bent
voor mij altijd
een sprookje geweest
met vingers
lenig als een geest
onzichtbaar in hun feest
gesluierd met geheimen
die wolken in een warme mist
waarvan alleen de hemel helder is
als wij het aardse
gaan verlaten om
leven eeuwig te gaan maken
wij keren altijd terug uit
hogere sferen om in een nieuw
begin het nogmaals…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Wit op de straten
Grijs eroverheen
Probeer ik dit te verlaten
Ik, mijzelf, alleen
Verspreiden doet het snel
Als paren gaan zij door
Struikel ik in een kuil
Zoals ik hoor
Het wit is overal
Waar je het ook ziet
Maar waar ik het vinden zal
Ligt liefde niet in het verschiet
Ik schrijf mijn initialen
Met grijs op wit
Mijn eenzaamheid…
Op maagdelijk doek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
793 ik heb gekrijt
de lichtste lagen
boven omdat olie
vooral in donker bijt
op maagdelijk doek
mijn mes snijdt
aan twee kanten
streelt zacht het licht
weerkaatst in dieper kerven
de pijn van ons gewond gelaat
kan het doek
niet meer fixeren
pas in drogen komen
littekens weer boven
weet dat ik je nooit verlaat…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Een meervoud van karaten
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
816 soms draagt een
vinger heel de hand
zij schitterde
in ring jouw diamant
kaatste in facetten
liefde die jij nooit
in woorden kon vertalen
las de kleur uit je verhalen
je briljante niet
in setting maar
straalde puur natuur in
een meervoud van karaten
kan jouw glans
nooit meer verlaten
alleen voor mij ben jij
voorlopig nog te…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Sensatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 een boost voor
mijn zintuigen
een wakker schudden
even de gedachtegang verlaten
van de volgzame kudde
en als die ballon wordt doorgeprikt
het vuurwerk is uitgeblust
keert ze weer de gemoedsrust
maar heel even heel even
was er die sensatie
het summum van opleven
een opwindende bijna
geestelijke erotische lust
soms een noodzakelijk gegeven…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Eenzaamheid zonder tranen
in een land zonder neven
altijd alleen gebleven
verbannen door een aardse god
een wereld zonder nichten
zonder post of andere berichten
verlaten door de wanen
een eiland met geen vader
geen slachtoffer, geen dader
geen moeder en geen zoon
een man zonder familie
op zoek naar een relatie
in een land onder…
Oekraine
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Koude, lege, stille straten,
Liggen eenzaam en verlaten,
Daar waar ooit het leven was.
Deuren, ramen, vol met gaten,
Rode vlekken in het gras.
Lieve dorpen, warme steden,
In een onherkenbaar ver verleden,
Waar men ooit de liefde vond.
Alles totaal kapot gestreden,
Voor een armzalig stukje grond.…
karmozijnrood - voor Nina Jurna
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
465 woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
ik leven moet
stappen zetten moet
dat ik graven moet
naar de liefsten in de
karmozijnrode woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
dat ik niet meer
terug kan gaan
dat ik stappen zet
verweesde onwetendheid
verlaten…
uitwendig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 dit is haast een must
nog meer dan voorheen
hou in gedachten dat elk woord telt
vermijd eindeloos zoeken
het regent vrede op het balkon
verder weg klinken schoten
het najaar dreunt vandaag
nog luider dan voorheen
er schuilt stilleven als steentijd
in dit verlaten huis
soms terugkerend of definitief;
het schaap vermijdt zijn wol…
Men zegt dat onze liefde Zeker snel overgaat
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
935 Elke keer dat ik aan je denk
Ben ik trots op jou, mijn babe
En telkens als ik je vasthield
Dacht ik dat je dat begreep
Men zegt dat onze liefde
Zeker snel overgaat
Maar ik weet zeker dat ik jou
En jij mij nooit verlaat
En schatje was het fout
Niet te weten hoe het verder zou gaan
Nee, het was toch niet zo fout
We kunnen samen…
onverklaarbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Het is onverklaarbaar maar
Vertrouwd zoals ademhaling
Of een spiegelbeeld van jezelf
Zoals een schaduw je nooit verlaat
Ben jij het zingen in mijn hart.…
niet alleen
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.418 Ik hoef mijn kamer niet te verlaten
om ergens anders te zijn
ik sluit mijn ogen
en er verschijnt een kleurenfestijn
Ik voel me prettig
ontspan mijn gezicht
en uiteindelijk onstaat
er een helder wit licht.
Ik smelt er mee samen
en reis door de kosmos
mijn ademhaling stopt haast
het lijkt of ik oplos.…
laat mij je kacheltje zijn
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
2.970 als je hartje koud is
en je voelt je niet zo fijn
eenzaam en verlaten
laat mij dan je kacheltje zijn
als je hartje koud is
je bloed als azijn
zuur en koud
laat mij dan je kacheltje zijn
als je hartje koud is
en je verlangt naar iets fijns
laat mij dan in je leven
laat mij dan je kacheltje zijn
laat me die warmte geven
dan gaan…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
Doodsangst
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
874 geluiden
galmen angstig door hoge gangen
doodsangst
houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen
eenzaam
martelend verlaten in mijn cel
het felle licht brandend in de hel
sterk
moet ik zijn als ze me weer komen halen
een hoge prijs
met mijn leven te betalen
Mijn God, mijn God,
geef me moed en kracht
te doorstaan wat mij morgen wacht…
Eiland
hartenkreet
2.8 met 15 stemmen
6.698 Levend onder palmen op een verlaten eiland
Zoute zeewind prikt de smaakpapillen op de tong
De voeten in het aanspoelende oceaanwater
Languit liggend in het zonnewarme, gele zand
Jagend en vissend om de voedselvoorraad aan te sterken
Af en toe een Amazone voor de vleselijke lusten
Het leven hier is primitief, maar toch een paradijs
Waarom zit…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Een verschijning
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.561 Een mysterie dat onopgelost blijft
een leegte die gevuld zou moeten worden
door jouw herinnering die steeds bovendrijft
Ik schud mijn kaarten
maar alleen de boer valt te beklagen
en de ouden der dagen
kunnen mij verklaren
waarom hij verdween
En het licht dat hierbij verscheen
verlaat mij nooit meer
ook al bedriegt het me steeds weer…