2744 resultaten.
Het land van de toekomst.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Jouw land van de toekomst is gelegen waar gisteren,
vandaag en morgen samenkomen.
Een plek waar vroeger niets heen leidde,
je tocht ging door diepe dalen, een lange weg.
Als je nu terugkijkt, zie je de eerste ongeplaveide paden,
het ontstaan van onbegaanbare donkere wegen.
Vol gevaren en de zon scheen slechts af en toe,
maar vaak was…
Alles voor jou
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
980 Ik zal je troosten als 't moet,
je mijn schouder altijd geven.
Want alleen verder moeten gaan,
in donkere lange nachten zo stil,
zonder iemand die je voor pijn behoedt,
wat is dan nog de zin van 't leven.…
Wal van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.061 De wankele wal van de tijd
gebouwd op de grens van ons leven
draagt planten en bloemen die geven
wat troost aan een wereld die schreit.
Zijn stenen, gekleurd en geleid,
langs grillige lijnen geweven
vertellen verhalen en geven
gedachten aan vreugde en spijt.…
Tijd
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.077 minuten kruipen moeizaam vooruit
urenlang lig ik te wachten
grijpend naar seconden
ze vertellen me een traag verhaal
de tijd tikt voort
zonder stoppen
zonder troost
langzaam vallen m'n ogen dicht
een schemering zonder licht
een geruisloos gaan
voorbij de rand van vandaag
een binnenglippen van een zacht huilen
een droom om in te schuilen…
Niet het einde, maar het begin
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
1.648 Niemand heeft het in de gaten
niemand wil het ook maar zien
niemand heeft een schouder over
en wil me helpen bovendien
Troost is ver te zoeken
verdriet hoopt zich op
het verscheurt mij van binnen
heeft zich genesteld in mijn kop
Voorbijgaand leed?…
verberg nooit je tranen
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
964 troost vanuit het hart
vervangt een duizend woorden
verlichten pijn en smart
bezorgt je nieuwe dromen
elk gebaar in tederheid
stopt heel even het verdriet
soms zal het nooit verdwijnen
maar verschuilen helpt je niet
laat je tranen niet verborgen
verwerk ze samen in verdriet
voel ook nooit de eenzaamheid
schuil heel even in de tijd…
ARS MORIENDI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
2.161 Van de vrienden die ik heb begraven
wier geluk weigerde af te glijden,
verbaas ik, gezeten bij hun graven,
mij over hun aller angst te sterven
-een troost voor mij voor ik bezwijk;
dat doodgaan voorspoed kan bederven
geeft van mijn conclusie blijk:
waar je ook om liep te dolen
of wie je waar ook om beminde,
de kunst die sterven heet ligt…
Nog even
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.601 Nog even
voor de laatste keer
Nog even
alsjeblieft
Nog even
Wil ik enkel dit
En dan hoef je niet meer
Je hoeft niet meer van me te houden
Je knuffels en je troost
Je lippen die zo lekker zijn
Nog ene keer
Nog even
Nog even wil ik je verleiden
En dan mag je van mij gaan
Dan hoef je niet meer terug te komen
Let niet…
Tranentocht over mijn wangen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.184 Soms dan moet ik huilen
Vocht hoopt zich op over mijn ogen
Niets kan ik dan meer zien
Alleen een wereld van wazige weerzin
Een klein meisje
Houdt zichzelf voor de gek
Ontneemt zich haar eigen zicht
Geeft haar naasten een andere plek
Even wachten op troost
Even wachten op het onmogelijke
Even wachten, want wie kan komen?…
Triestig
poëzie
3.7 met 26 stemmen
3.408 En nu en dan zul jij mij troosten komen
En mild je kracht in mij doen overstromen
En dagenlang zal ik de krachtstroom merken.
En als er, nog maar zelden, een gedicht
Ontstaat, stiller en met verzachte glansen,
Zullen er lichtjes in je ogen dansen,
En even is de wereld voor mij licht,
De wereld, reeds van ondergangen zwanger.…
ik kaal de bomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 ik kaal de bomen
scherp de wind
in bladerloos vertonen
weer oogst ik afval
van een zomer vol met leven
sterf drogend wat er is gegeven
ik jaag met buien langs de kust
de kou van het achterland troost
zich met nachtvorst als men rust
warmte in mijn ene hand
klapt tegen winter aan de
andere kant en geeft gedonder
toch schraal ik…
Laat mij
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
983 Laat mij één keer verspillend zijn
aan blauwe neveldraadjes uit je mond
het grensgebied overschrijden
trots en troost nergens laten
Laat mij één keer onverhinderd zijn
van overdenken en heroverdenken
schaamteloos alle intieme nederlagen
verdragen zonder ontkennen
Laat mij één keer verkwistend zijn
met je lichaam je alles lichaam
liefde en…
Verloren voorwerp
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.944 jaren
een ogenblikje van onachtzaamheid
verloren op de hei al wandelend bij Laren
Om dikgeworden vinger knelt het goud
heel even om de pink dan maar bewaren
beslissing snel genomen heel erg fout
en hóe het sieraad weggleed ook niet te verklaren
De schrik bij het ontdekken voelt ellendig
hoewel eenvoudig was het heel uniek
tot troost…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 allen lopen kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de…
Ik hou zo van je...
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
2.325 Mijn zielemaatje, mijn dierbare vriend
Onze zielen waren als een
Onze vriendschap is voor altijd verdwenen
Nu sta ik in onze liefde moederziel alleen
Ik wil je troosten met mijn woorden
Je omhelzen met mijn armen
Je tranen doen verdwijnen
Je aan mijn hart verwarmen
Je naam staat in mijn hart gegrift
Je gezicht op mijn netvlies gebrand…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.325 Ze wonen daar,
ja daar, die stemmen achter het behang
hun ogen spiedend door de kieren
zeker niet om je te plezieren
integendeel, ze maken je ontzettend bang
Ze loeren zo,
net nu jij hun fluisterstemmen niet meer hoort
ze hebben nochtans wel hun best gedaan
radeloos, toen keek jij mij zo zielig aan
ik troostte je en mijn leven dat ging voort…
De dubbelganger
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
1.368 Iedereen heeft een dubbelganger wordt er gezegd
waar heeft God de jouwe in Jezus'naam neer gelegd
Gezocht in het Verre- en Midden Oosten
niets van jouw evenbeeld om mij te troosten
Europa van Noord tot Zuid, zelfs Afrika
lachte Hij mij uit en gaf zelfs een trap na
Nu zag ik duizenden Claudia's in Israël
this must be heaven or this must be…
De dagen die me resten
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.432 Hoeveel ik werkelijk van je hou
Wat een pijn ik moet verdragen
Hoe koud en leeg mijn wereld is
Iedereen had zijn mening
Over ons en ons bestaan
Maar nu ik je heb verlaten
Staat er niemand voor me klaar
Misschien is dit voor
hen dan wel het allerbeste
Maar ik verlang nog steeds naar jou
Tranen lopen uit mijn ogen
En niemand die me troosten…
Jelena
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
5.068 Zijn er nog nachten die lang op je val wachten
zoals mijn morgenstonden steeds later komen
en het kussen als boekhouder van dromen
herkent hij jou, je geur, huid en haar
wanneer je ligt, verdwaald, troost hij jou zoals mij
met liefdesdraad geborduurde woorden
als het geheim van de muziek of ouderschap
getuigenis van innerlijke wereld en…
het afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.700 aan de wolkenloze hemel
en de kilte van het marmer aan mijn handen
ogen vastgeklonken aan het einde begon ik
te lopen in de richting van jouw eeuwigheid
er was een schaduw, achter de gesloten ramen
de bergen die meekeken over mijn schouders
mijn mond hapte naar woorden die stemloos
langs de wanden rolden en de stilte bedolven
er was troost…
ietwat nat en droog
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
567 hangen
voor even nergens thuis
het getrippel van duizend druppels
verdrijft het eeuwige geneuzel
in wat het verleden heet te zijn
nu en gisteren ook al
toen de zon zo scheen
en toch is het stil in huis
geen uitbundigheid in de hoekjes
over wat triviaal allemaal
geen vaal geblaat over wauw
slechts de gasten, slechts zij
en hun bakkie troost…
Hoor, ganzen trekken over in de nacht
gedicht
3.3 met 34 stemmen
12.927 Hoe zacht
moet het donzen kussen zijn van de vacht
van moeder gans als haar jongen zich laten
troosten onder de blanke verenpracht?
Hoor, ganzen trekken over in de nacht.
Ze hebben weet van de winter en haten
de vrieskou met enkel wakken als gaten
leefgenot in hun uitgestrekte machts-
gebied.…
Theo
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
565 Hergroepeert innerlijke onrust in darmen die kraken
En revancheert hij met ongenuanceerd populistisch braken
Theater concurrentie geen Oude Diva zal hem verstoten
Van zijn publiekelijk verkregen niet altijd even fijnzinnige troon
Aangehoord met gefronste wenkbrauwen door menigeen
Zodat het verplichte theater glimlachen alras verdween
Een troost…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt
een zwarte vogel
het beklemmend gevoel
begeleidt iedere stap
tot de poort naar buiten
de troost…
Hersenschimmen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
817 op mijn netvlies
spelen schimmen
uit mijn verleden oosten
wajang wajang om te troosten
ik laat ze dansen op licht
in hoekige passen
en strekkende stokken
een traan vertroebelt
de oude film
klanken geuren
op loslopend pikkend tokken
wajang wajang in mijn ziel
vullen het gemis in mijn gevoel
lijmen de brug naar Maluku
verstrikken…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering van de
avonduren
met schaduw
van de straatlantaarn
kwam de maan
tussen de wolken
gluren
droeg het zaad
van klaas vaak
al stilletjes aan
het fluisterlicht
van de chador
gaf haar ogen
troost…
niet dood maar ook niet levend
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
742 Als er dan geen troost meer is van boven
of van nergens voor alle lijden alle pijn
Geen hoop of recht of wat dan ook voor
al dat godvergeten onrecht die zee van tranen
Ziel en leven gebroken zonder tegenzet
Geen kans op weerzien van hen aan gene
zijde zo geliefd zo gemist
Omdat die andere kant er niet zou zijn -
de satan en de almachtige…
in dit achtste jaar
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
553 heb ik jouw ogen gezien
ze lieten sterren stralen, in het kleine kind
dat lichtgebogen lieve lachjes bood
boven dode jaren leefde dat, als
zachte troost en warme handen
zelfs nu ik je zo verloren ben, groet goud
in witte bloemen, eeuwig waar hun
naam zich noemt
jij en zij
bloeien in een ander uur, maar immer
mooier dan de eerste dag…
De vreugde van Elisabet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 haar uit liet roepen
Gezegende der vrouwen
gezegend is de vrucht
in je schoot gevouwen
gevolgd door haar roep
die voor al wie het leest
een teken van troost
en bemoediging geeft?
Gelukkig is zij
die geloof heeft gehecht
aan al wat haar
door de Heer is gezegd
vertrouwende dat het
zal worden vervuld!…
Permeabel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
582 Ik trek de onkunde naar me toe – (krank)zinnig
zoals je een kapot geknuffelde knuffel,
koude krentenbol, kater of aspirine
nog wat dichter naar je hoofd brengt om troost
te bekomen.
Verdwijnen.
Vergaan. Vergeten worden.
Wegsterven in onbemind gemis.…