Alle inzendingen over zon

15373 resultaten.

Sorteren op:

En als zegen....Zijn regen!

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
De eerste ZONdag in het nieuwe jaar 5 januari 2025 maar geen ZON te bekennen God had nog wat poedersuiker over want ook Hij vierde Oud en Nieuw toen overrolden Zijn oliebollen en overlapten Zijn appelflappen Zijn Uren, Dagen, Maanden, Jaren!…

ONS TERRAS

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 632
weet je nog samen op ons terras of schuilend onder de pruimenboom ons beschermend tegen overdadige zon en stille regen wanneer dat ook al weer was elkaar overtuigend hoe mooi dit alles geweest is en waarom en wanneer dit alles begon deze onwerkelijke droom jij en ik elkaar aankijkend en afvragend waar o waar ging het toch mis…
catrinus14 januari 2025Lees meer >

Opgewonden blaadjes

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 391
wij hopten van bloem tot bloem lieten hun mooie harten leeglopen in zoet bedwelmende geuren en kleuren wij dronken schoonheid in werden samen een in zinnen zo dat opgwonden blaadjes geexalteerd wuifden in het voorjaarsfestijn dat wij deze dagen vierden met de wind die onze namen riep voor een kleine presentatie met bijen en vliegen…

Eindeloos gaaf

netgedicht
3.4 met 77 stemmen aantal keer bekeken 442
het is eindeloos gaaf om even in jouw licht te mogen twinkelen te glanzen als de bekende sterren in de eyesline van succes als de knipperende lichten van het grote heelal hun bundels richten en de stralen ons bereiken met hun warmende energie groots is het dat te voelen en te weten dat dat in alle rust en balans het ervaren…

geen koekje erbij

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 486
de zon aasde op een warmbloedige inspraak op de gure wind het zon-en-wind spel vond ergens daarboven plaats de zon werd bleker de wind overwon door zijn spel kil te spelen een draaikolk ontstond stil roerde iemand in een witte koffiemok geen koekje erbij…
J.Bakx20 februari 2025Lees meer >

KIJKEN NAAR DE MAAN

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
als ik de zon aan staar zal me dit snel vergaan kijk met haar mee en ze laat je zien wat je werkelijk voor je ziet staan dat is nu eenmaal zonneklaar Ik kijk liever naar de maan zij laat je ongemoeid begaan laat je fantaseren en dromen en laat deze misschien uitkomen zij luistert naar alle mensen ook naar jouw onvervulde wensen en fluistert…
catrinus15 maart 2025Lees meer >

Zijn regendromen

netgedicht
3.0 met 139 stemmen aantal keer bekeken 363
ik zag de wind zijn regendromen tegen de couperamen leeg gooien het geluid verhoogde de warme intimiteit van het drúkke treingebeuren dat in uniform zijn rust leek te vinden wel neemt het respect voor de medemens bij een aantal pasagiers af en de redelijke norm wordt al snel overschreden tolerantie uit een goed stel normen…

De Morgenstilte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 373
De zon, een jonge bloem, breekt langzaam over het veld, waar alles wacht, onzichtbaar één. Een merel zingt zijn eerste, heldre zinnen, de lucht wordt blauw en trilt van nieuw begin. Mijn hart, een blad, mag in het licht beminnen de stilte, en de vrede diep vanbinnen in.…

Afrikaanse droogte dringt zich op aan Europa!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 722
Niet alleen de Afrikanen willen afkoelen in het noordelijk halfrond met name in Europa maar ook de verstikkende natuur is het zat en zet voet op en zet zich vast bij Europeanen Dat is het resultaat van de ontwikkelingssamenwerking die was als 'een druppel op een gloeiende plaat' niet de mensen de natuur zal het laten voelen geen druppel regenwater…

[ In smalle stegen ]

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 326
In smalle stegen klitten de mensen samen -- verlost van de zon.…
Zywa17 mei 2025Lees meer >

middaguur

netgedicht
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 465
hoe schilder je de onbarmhartige zon in het helle licht van het middaguur als niets zich verbergen kan de lucht trilt de hitte brandt de wind werpt niets op het penseel loopt in het honderd je gaat te gronde aan het helse middaguur…

Vlinders en bijen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 292
Vlinders fladderen om ons heen, Wijl warm ’t zonnetje scheen. Bijtjes zoemen rond de bloemen, Wijl wij zijn aan ’t zoenen. Donkre wolken trekken saam, ’t Is met fladderen en zoemen Gedaan. Wij gaan met zoenen Door, zijn nog lang niet klaar. Dan regen klettert op ons neer, Wij willen wel nog steeds meer, Regen deert ons geen van beî…

Het zon en strand gebeuren

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 427
ik heb mij geen vleugels aangemeten en toch vlieg ik voorbij de horizon om even nog de zon in de zee te zien zakken en om later samen nog een boulevardje en een frietje met veel mayo voor de lekkere trek want het is te gek om zo dicht bij het strand te wonen en er vroeger altijd gespeeld te hebben met als slaapliedje het eeuwig…
wil melker9 augustus 2025Lees meer >

Teruggevonden wereld

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 230
Daar waar de zon de aarde treft, het lijkt alsof het water niet meer verder kan! Is het eindpunt dat men eindelijk beseft, men toch steeds weer verder durft te gaan. Koude maakt plaats voor warmte, het donker gaat verloren in het nieuwe licht. Verdwijnen doet de eenzame schaamte, al kijkend in de ogen van een liefelijk gezicht.…
Pitsikato3 november 2025Lees meer >

Callisto en Arcas

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 518
ze danste als een witte waas door het bos of was de witte waas een vochtige mist die in de wind door het bos danste het kind was de rekening een dansende berin in het bos op zoek naar vis op zoek naar water om in te baden op zoek naar verlossing naar het wit dat ooit was en nooit meer zal zijn de berin werd bekeken met argusogen…

Om die ene wereld

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 365
Wellicht was ik liever onzichtbaar geweest als een kangoeroekind voorgoed in de plooi van zijn springende moeder Maar zie, op een dag ben ik buiten de ring, de vliesdunne breekbare cocon getreden langs de smalle oevers van mijn naam die mij niet verlichtte maar ons verplichtte tot een spannende bedding om die ene wereld…
Maxim28 januari 2026Lees meer >

Onbegonnen werk

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 454
De nachtwacht maakt haar opwachting in zilvergrijs voor hem die neigt tot opstaan in de oorlog met in loopgraven kanonnen de omloop van de dageraad aan gouden rand der dag gewonnen is halverwege door de tijd vermalen aan haar reis begonnen de zon als altijd zonder mededogen onbezonnen haar eeuwigdurend werk voor een…

Lekker puh!

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 109
In vergelijking is de maan een koter, De zon is vier keer honderd malen groter.…
Waldemar Moes13 augustus 2026Lees meer >

Morgendauw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Vroege morgendauw ligt stil op het groene gras de zon komt op, nu…
CB4 september 2026Lees meer >

Reisgezelschap

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.565
een reisgezelschap zoals wij: een stille en een prater maar anders dan bij ons; het is een zoontje en zijn vader maar zoon is oud en pa is kind dat zie je aan hun ogen en alles wat van praten rest zijn de zoon zijn monologen Pa weet niet dat zijn zoon hem duwt, lijkt weg van deze aarde maar de zoon kijkt trots, uitdagend haast en laat…
Carola6 september 2007Lees meer >

Gang

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.464
Ik, de zon en de weg en de zon, de weg en ik in zonderlinge samenhang op dit ogenblik. Ik ruik geen bloemen, ik zie geen bomen, geen vogels, geen heg. Ik voel maar een gaande man in de zon op een weg. ------------------------------------ uit: 'Verzamelde gedichten', 1976.…

als ik het strand was

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 877
zon en zee blijft het strand kil achter als het water zijn gram gehaald heeft…

CD's branden

snelsonnet
2.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.801
Voorbij de zon die heet en vol van praats was Verplaatste zich een nietsvermoedend schijfje Dat van spanning trillend over heel 't lijfje Besefte dat het hier niet op z'n plaats was Mercurius was langs de zon aan 't racen Had dat geen man van Mars moeten wezen?…

Toezeggingen

snelsonnet
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 819
De zon zou weer gaan schijnen, aldus Geert Helaas, het regent haast onafgebroken Ik ben mijn warme bed weer ingedoken En wacht totdat het tij wat is gekeerd Zijn toezeggingen maakt hij nimmer waar Ik geef zijn kabinet hooguit een jaar…

Kind van de nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Ben verloren gegaan In het licht dat mij Dag en nacht overspoelde Zonder dat ik me erin Staande kon houden, Immers, kind van de zon, Zoals anderen mij noemden - Nu is het licht voorbijgegaan, Het huis waarin ik woon Heeft gesloten ramen en deuren, En dichte gordijnen die Zo lang ik leef niet meer Opengetrokken zullen worden…

Jouw Zoon de Zwerver...

hartenkreet
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.696
" Je oudste kind, gewoon jouw zoon.. een grote traan biggelde over mijn koon Wat ben jij dapper, lieve nicht Ik kan geen woorden vinden... maar wijsheid in je hart wil ik kerven... Je zoon hoeft nu niet meer te zwerven...…

onze zoon Nicky

hartenkreet
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.036
uit liefde ben je geboren, je eerste kreet was goed te horen. Daar was je dan op aarde, voor ons van grote waarde. We zullen alles wat we hebben geven. Liefde,warmte,genegenheid enz... dat mag je zeker van ons beleven. We zullen ons geven zoals een vader en moeder dat behoren te doen. Maar! Ook wij maken geheid fouten, maar doen zeker ons…

Eens heb ik de dalende zon gevraagd

poëzie
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.604
Eens heb ik de dalende zon gevraagd te wachten, eens heb ik van dichte nacht-schaduw het luchte, vluchtige vlieden beklaagd - en nu! - en nu! - Nu glijden de tijden zo langzaam aan, de dagen, de tragen, ze willen niet gaan en lang - lang - lang zijn de uren der nachten.…

Na zons-ondergang aan zee

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.815
Zonne stervend zonk in zee,- en een wijde wade spreidde op de brede kimme neer 't wolkenheer. Eenzaam ruist de duistre zee,- langs der duinen ruige kruinen, als met droeve dodenklacht zucht de nacht. Eenzaam, eenzaam ruist de zee, slaat de kuste zonder ruste,- moeder aarde ligt alom doods en stom. Op het woelend vlak der zee wislend…