5142 resultaten.
* Julia *
netgedicht
3.5 met 39 stemmen
1.819 uit de echo
van de schepping
is opnieuw
blinkend goud geboren
en nog wel in de lente
door de vroege adem
van het eerste jaargetij
op een namiddag
waarin de glans van groen
ons in warme zonnestralen
verlicht doet bekoren
zij is de zevende in de rij;
een rijkdom aan schatten
deze waarneembare tederheid
is op onze aardse wijze…
Langs het zandpad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
540 LANGS HET ZANDPAD
Langs het zandpad
door de duinen
waait het helm
gedwee
met de streek
zuid zuid west
het zand spoelt
door mijn tenen
kleeft een beetje
als hoort het daar
elke stap -
ingezakt
mijn voeten
schuiven
weerloos het zand -
brengt mij
dichter
naar het midden
de zilte zwoele
adem van de zee…
Chaos in creatie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
647 penselen kijken me aan
het linnen nodigt uit
om te gaan beginnen
snel de eerste streken
maar mijn vingers zijn
de vorm en kleur vergeten
ik zoek
en op het doek
staat chaos in creatie
schuif met mes
de resten weg
wat blijft krijgt adem
voelt vrij en vormt
in gemengde kleuren
mijn stillevend schilderij…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Zachte bries die wij voelen
als nog strelende adem
die ons bemoedigend troost
verzachtend leed en pijn.
Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag ik bij hen wil zijn.…
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Als ik jou ooit kwijtraak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 En kinderlijk onwetend
geef ik mijn laatste adem.…
Duivels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
760 Daar ben je dan dreigend rood
verstoppen kon ik me niet
dus krab me maar open
krijs me onder
met je afschuwelijke stem
kwijl je vochten over me heen
lik me met je ruwe tong
beknel me om je harige borst
bijt me in mijn vlezige nek
omfloers me met je hete adem
trek uit mijn haren
duw je hoorn
in mijn zachte buik
wat ben je duivels
ik kreun…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.044 Hoor nu mijn liefde
die naar adem snakt
nu je vragen verstomd
je ogen blind zijn
van het kijken naar mij.
Ik leg stilte aan je zij
blijf je met mijn taal
nabij om je te vrijwaren
voor het vergeten want
je lichaam vergaat
wanneer ik het nooit
meer bezing.…
Cirkelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 we rijgen rituele woorden
aaneen maar de zin laat
zich niet vinden
de taal van taai verdriet
verankerd in de ziel
laat zich niet snoeren
wreed woekert ze door
in het oog van de orkaan
ademen we slechts
het verleden uit
ons onstilbaar verlangen
naar toen en daar
oneindig cirkelen we rond
als gewichtloze doden
in de ruimte…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Kaarslicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 (Adem voor mij (II))
In tijd is leven slechts een
fractie
waarin wij alles willen
en moeten doen
Wij willen dus volop geleefd
hebben
De jaren hebben mij ge-
leerd dat
geduld de schoonste zaak is
voor mij
voor jou, ons en iedereen
Wij vormen samen
in flakkering van
het allermooiste kaarslicht
'n perfecte eenheid
Een apothe-
ose…
silhouette
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 De handen broos
gevouwen in haar moederschoot
Een tere roos
voor laatste adem uitgeloot
Een open raam
met slechts uitzicht op het heden
Enkel nog naam
't geheugen al overleden
Een twinkeling
in haar vermoeide pretogen
Als herinnering
aan eens uitstekend vermogen
Een krimpend net
dat haar vangt in vergetelheid
Een silhouette
in…
Wuivende verhalen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.146 Ons mogen herinneren
en op je adem dragen
langs toegestane tijd.
Wij zullen luisteren
aandachtig horen
naar hoe jij fluisterde
met de wind.…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
Niet zo heel lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 ik van de wereld
Vervreemdde -
Dat ik ook van mijzelf
Vervreemdde, mezelf
Uitsluitend nog zag als
Vreemdeling die zijn leven
Als een oud laken
Met vlekken en scheuren
Op een hoop zag vallen,
Als een man waarmee
Moeilijk te leven was,
Heeft wat meer tijd
In beslag genomen -
Nu is het zover,
En resten mij slechts nog
Adem…
Afscheid
gedicht
2.8 met 4 stemmen
11.427 De ochtend in doorzichtig glazuur, nog bauw van dauw en
Hoofd dat naar adem hapt. Een steenworp van de boeg
Verwijderd: Ik was je nog niet vergeten. Zo innig blijft
Geur in het hoofd hangen. Zo teder de gebaren van het
Afscheid, de strelingen ervoor.…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 Een kleurenpalet is neergestreken
bonte blaren aan de bomen
de zoete zomer is bijna geweken
de herfst zal zeker komen
Als door een kunstenaar
wordt het landschap bewerkt
met zijn penselen was hij daar
hij maakt de bomen winterklaar
Zodat de tere twijg kan groeien
de bloesemknop weer adem heeft
in het voorjaar opnieuw zal bloeien
zijn…
Want de muren plegen verzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Haar is een nieuwe
Verjaardag toegemeten,
Een nieuwe naam,
Een nieuw gezicht,
En toch wordt ze onverminderd
Gezocht door hen die haar
En haar volk vervolgen -
Met achter de muren
Een kast van houten planken,
Die net niet zijn gedicht
Om nog wat adem binnen te laten
Voor als het spannend wordt -
En nu de aanval onverwacht…
Onder mijn bed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Verstijfd onder mijn deken
luister ik ze dichterbij,
tot hun hete adem
op mijn gezicht,
mijn longen vult.
En papa naar boven
stormt, op het nippertje
en een haar na,
heeft hij mij
al zo vaak gered.…
O lief
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
555 'wat ik graag zeggen wou
o lief je bent mijn wonder
ik kan geen adem zonder
wat houd ik veel van jou
wat ik graag zeggen wou
o lief je bent mijn zegen
je bloeit op al mijn wegen
wat houd ik veel van jou
wat ik graag zeggen wou
o lief je bent mijn gloren
door jou ben ik herboren
wat houd ik veel van jou'…
Ons einde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Denken
aan dat ene moment
dat ooit zal komen
een ieder bestemd
Pijn
het einde is daar
de laatste adem
het leven is klaar
Somber
zijn de gedachten
voor het moment
wat je kan verwachten
Donker
is de duisternis
pikdonker
als het doek gevallen is
Dan komt hét licht
dat gaat schijnen
aan de horizon
en alle problemen zullen verdwijnen…
Afscheid
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
622 De adem verliet hun tere lijfje.
Zowel jongens of meisjes
verlieten het aardse leven.
Ze hadden nog veel kunnen beleven.…
besluipen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 schrijf je
al weet ik
niet waar ik
beginnen moet
je plukt aan
mijn warmte
die met de
dag verzwakt
je neemt met
tergende
regelmaat een
hap uit de zon
je weet hoe
je het licht
van de maan
verduistert
je werpt je
schaduw ver voor
me uit zodat ik
voel dat je er bent
je verstikt
de koele bries
waardoor ik
naar adem…
Reis naar de stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
477 Als je mij toelaat in droomwereld
of niet geveinsde werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
onder bloesem van de vlierstruik
ruiken we adem van zomerse wind
zonder verstandelijke conflicten
en je kust mij plotseling
vol op de mond, als ik niet aarzel
vallen ook de laatste woorden
op de zachte zwijgende grond
waar de stilte al…
Ontmenselijking
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 ik ben nog niet
dat wat je wilt
ik blijf een
mens
die vecht tegen de adem van
schoffering
dat rijpt als rottend fruit
hij geniet van macht
en spuugt zijn gal
in een emotionele waterval
zuigt elke druppel
energie
uit bloed en vel
moge de hemel zich
erbarmen over de arme
nu de
meedogendheid uit 't hart
is gebannen…
tikje ondoorzichtig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
917 wolken
en wat grijs
tikje ondoorzichtig
de zon wilde wel
maar scheen toch
heel voorzichtig
een matte sfeer
iets te benauwd
alsof je adem
dubbelvouwt en
niet naar buiten
lijkt te komen
we zijn er allebei
de bank is vrij
jij kent de plaats
wijs mij de bomen
waaronder we de
andere wereld dromen…
De kleine wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 Als mijn vriend komt
hoef ik helemaal niets
te doen om iets te laten
gebeuren, schaamteloos
zijn we wie we willen
we laten warme adem
in ons bloed spelen
met geluk en ruilen
woorden voor hapjes
vrede in onze buik
- de kleine wereld
...van tevredenheid
...in de grote wereld
...van het streven -
tot we verzadigd en
uitgelachen zijn…
niemand die het weet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 met zachte handen
het maanlicht dragen
naar de wilde tuin
van al het aardse
enkel stil worden
ademend doorstaan
terug in de tijd
valt het verre licht
op vulkanisch as
een gekleurd geheim
met zachte handen
het maanlicht brengen
in schommelend licht
de kleur van kersen
in stralend duister
van de wilde tuin…
Sex in space!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
600 Adem verstilt in de stilte van ’t heelal,
een kus echoot zacht door de ruimtehal.
Geen zwaartekracht, geen tijd, geen vlucht—
Maar liefde die vliegt als een vluggertje...in de lucht!…