7023 resultaten.
Verstopt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
453 Een dag is weer gekomen,
de blik en de zee zijn weid,
ik klim naar huis om verder
te dromen, neem afscheid
van het korzelig zand, het
duin beknopt en de bijeen –
geschreven schapen worden
rozig vanuit het oosten, een roze
meeuw die mij overstijgt, zwijgt
wat in het slapen wordt verzwegen,
de morgen haalt z’n netten op
waarvan de mazen…
Alles stroomt bij de beek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
821 Meisje Waarheid in hurkzit bij de beek
haar gedachten lossen op, kabbelen mee
Wellicht via de Schelde naar de verre zee
om terug te komen als witte vlokken sneeuw
Boven haar zingt een winterkoninkje een lied
voorvoelt de nog verre lente en het verdriet
van tijd gaat voort zoals het water vliedt
toch het afscheid nemen went maar niet…
Eros sonnet
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.226 Mijn lieve god gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
lente jong de zomer
met haar bronzen huid
zalig rollebollen op het
platgewalste grasmatras
dromen komen
hoge zuchten langs het zachte
korenbloemenblauw
sterren stukslaan aan de hemel
die je onderdoor de winter glijdt
langs de palmen…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
Nachtelijke mijmeringen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
799 later achterlaat
dat kan me echt niets schelen
maar wie ik moet verlaten
dat zijn er toch zovelen
Soms weleens bezig zijn met
m'n gedachten bij de dood
en hoe het zonder mij zal zijn
maar dan houd ik me groot
Want de dood is niet erg
maar geeft opnieuw weer leven
niet door mensenhand gemaakt
maar door God aan ons gegeven
Het afscheid…
NOG NIET DOOD
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
707 Ik neem geen afscheid,
want ben met god almachtig
en zo gelukkig.
Dit moet je weten:
ik hou van jou en ieder
zoals van mezelf.
Via de dood gaan
we naar de eeuwige rust
waar geen dood meer is.…
Schaduwbeeld
hartenkreet
2.2 met 51 stemmen
3.618 Zelf viel ik op alles, dat aantrok
als goud, van jou
Zeer gastvrij en open
Brutaal met een glimlach
Mijn zon aan de hemel
Mijn maan bij nacht
Kussend silhouet
Verlangend schaduwbeeld
Verstoorde stilte door
Een verstrooide vogel
Een verlate auto
Afscheid. Tot ziens
Van iets herrrezen
Verdiept. Vervallen. Naar…
definitief
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
964 (voor vriend, bij het afscheid van lief)
nu jouw aardse wezen eeuwig
voortgang vindt
ik blijf hier en beleef de warmte nog
opnieuw -steeds weer- opnieuw
elke dag
ik heb
jouw beeltenissen opgeslagen
in de kamers van mijn hart
de mooiste laten stil
een glimlach in mijn ziel verdwijnen
langs mijn lippen spreekt
als immer
jouw…
opvallend rond
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
629 de stilte spreekt in de verwrongen armen
van het ven; ik verzet mij niet
het is een soort afscheid, een knetteren
zonder geluid dat vuisten schept uit het water
ik wil luisteren en laat de oever over zichzelf buigen
herhaal mijn en jouw naam tot maanverloren vlecht
en wacht, wegrimpelend, op een vonk
waardoor zintuigen weer gaan glanzen…
Fluïdumkoord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
542 ik heb gezocht
naar een graf
vond slechts gestapelde steen
geen voetafdruk er om heen
een vaag fluïdumkoord
was het enig contact
ik wist dat jij het was
die deze impulsen gaf
van jouw aanwezigheid
jij koos om alleen verder te gaan
liet ons staan
zonder afscheid te nemen
maar wij zijn verbonden
onze vriendschap is niet geschonden…
Gloed
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
4.025 De gloed in je gezicht
geeft licht aan mijn bestaan,
ik zie mezelf weer in het raam
en kies voorgoed
voor afscheid van de eenzaamheid.
De warmte van je lichaam
koestert ieder uur mijn vuur
om vooral door te gaan,
waar stoppen verliezen betekent
en verliezen eindigheid.…
Muren kenden schaduwen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
650 met kaarsen
verloor de schemering
zijn licht
vlammen dansten
warmte en intimiteit
rond fraai gedekte tafels
maar de muren
kenden schaduwen van
mensen die worden gemist
waar vroeger het café
nog vol liep bij de reünie
speelt nu het gebeuren in zaal twee
het afscheid is weer zwaar
maar altijd zegeviert de hoop
op een weerzien…
Onkruid wieden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Het groeit vanzelf,
Zo maar, in je gedachten
Schiet het zo maar de lucht in
Zonder dat er iets aan gedaan
Hoeft te worden -
En als je dan een tijdje
De boel de boel hebt gelaten,
En je de ongewenste gedachten
Hebt laten woekeren, dan wordt
Het gangpad in je bovenkamer
Weldra onbegaanbaar -
Hoog tijd om afscheid van ze
Te nemen…
Mijn Ouders
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 Het is al weer zo lang geleden
Dat ik van jullie afscheid moest nemen
Mijn Ouders
Ze zijn er al zo lang niet meer
En toch zie ik jullie steeds weer
In mijn dromen en herinneringen
Dan voel ik weer mijn verdriet
En dan een glimlach
Want ik zie jullie blijde lach
Dan weet ik dat jullie dicht bij mij zijn
En dan zeg ik heel stilletjes…
Telkens staan we voor de dood
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
800 En telkens staan we voor de dood:
het niet te noemen afscheid zonder
woorden die iets van zin vertolken.
We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.…
Ultima
gedicht
2.3 met 3 stemmen
12.913 Als glas, als ijs dat breekt en waar
een ster in springt, of zelfs als licht in ogen
dat wijkt en door het doffe wit zich ziet vervangen,
neem afscheid, kind en weet,
dat ooit er volgen zijn zal, jou, als ’n hinde
die sprongsgewijs je achterna
komt huppelen, ’t parelgrijze veld over van ’t stille,
en kristallen door de zon gekamd.…
Voorbij aan mij
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
799 je pakte meer dan
dat we samen deelden
stapte verder en
voorbij aan mij
jij was mijn oog en hand
ik bleef het lijf en voeten
zo vervlochten we de wegen
meer kon ik helaas niet geven
liet je gaan jouw afscheid
was voor mij beginnen
getekend kon ik winnen
van wat verleden schreef
groei omdat ik
eindelijk kan ontbotten
uit de koestering…
Begrafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 Vandaag zag ik een moeder huilen
Om het afscheid van haar zoon
En ik dacht heel even
God dat is toch niet gewoon.
Kinderen moeten ouders overleven
en niet andersom
En ik dacht heel even
God wat bent U dom.…
Portret
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 'n veelheid aan vrouwen
Ik zou
om 'r kunnen
......rouwen
want nam ze
niet -zonder woorden-
van mij afscheid?
Haar blik
-ingetogen-
daarmee veelzeggend.…
In stil verdriet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.277 ik lig te piekeren
Omdat jij er niet bent
In stil verdriet
Omdat ik niet wil inzien
Wat ik eigenlijk mis
Jou dus
Maar door een ziekte
Die nog niet te genezen is
Ben jij er niet meer
In stil verdriet
Neem ik afscheid van je
Maar niet voor altijd
Want ik weet zeker dat we elkaar weer zien
Alleen dan niet op deze aarde
Maar op een…
Boom
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
756 De boom vertelt een groot verhaal
Van honderd jaren lang
Zijn takken bergen nesten
En zijn vogels zijn niet bang
Zij weten niet van dreiging
Van hun vredige bestaan
Van mensen die natuur en wind
Hun gang niet laten gaan
Ik hoop dat je mag blijven
Want jouw zuurstof geeft ons lucht
Nog eenmaal schuil ik naast je
Afscheid met een diepe…
Kwijnende nachtbloem
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
643 Afscheid van een bloem
zinneloos in het verdriet
stil ademend hart
in de nacht alleen
zonder bestemming in niets
een zwijgende roos
het liedje fluistert
over jouw naam en jouw hart
liefde blijft dromen
duister spiegelt troost
helder licht van de sterren
aanwezig in rust
kwijnende nachtbloem
toegegeven aan het noodlot
maanlicht…
GEBOREN OVERLEDEN KIND SEBASTIAAN
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.289 ' welkom te heten
en direct
afscheid te moeten nemen
van hem
die al afscheid had genomen
Hij: Sebastiaan Elvio
het kind, de zoon, de mens
van zijn verwekkers
van zijn ouders
van zijn moeder
van zijn vader
van zijn oma's
van zijn opa's
van zijn tantes
van zijn ooms
van zijn nichten
van zijn neven
van zoveel vrienden, kennissen, bekenden…
Dag lieve, mooie, wijze vrouw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.491 Wanneer de ouderdom een last is en de grenzen zijn bereikt
dan wordt het afscheid een bevrijding waar je hunkerend naar kijkt".
De jaren gaan in rust voorbij; de grenzen werden steeds verschoven.…
kracht van verandering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.366 Uit erkentelijkheid voor de samenwerking schreef ik dit verdicht voor zijn afscheid.…
teruggevonden tijd
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.982 in mijn dromen vond
ik jou weer terug
De liefde die mijn leven veranderde
bijna volwassen ben ik nu
ik zoek mijn gevoelens
wonend in een klein dorpje
alle herinneringen zijn er nog
niets ben ik vergeten
en ik wandel en ik droom
en vind mijzelf terug in het heden
genietend van deze voorjaarsdag
ik wandel en
neem opnieuw afscheid…
ANKATOR GUTAM
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
953 Leven in het gouden licht
de blik op zee gericht
spanning verdwijnt
de rust keert weer
straling heeft de geest gekust
open chakra's
ontvankelijkheid
herstel in beweging
afscheiding kwalijke gedachten
het intense krijgt de overhand
het goede geeft kracht
liefde verteert het kwaad
een mens klaar
voor verder leven…
Als dauwdruppels
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.997 In de vroege ochtendschemering
zie je dauwdruppels aan de takken
je kunt ze daar eenzaam zien hangen
tot ze zachtjes naar beneden zakken
Zoals dauwdruppels in de morgen
glijden mijn tranen naar beneden
want het is voor mij niet te verkroppen
dat ik geen afscheid heb kunnen nemen
Achter het vochtige raam van mijn hart
wordt er met liefde…
'Een klein beetje sterven...'
hartenkreet
4.0 met 21 stemmen
2.128 Ik ben jou nu verloren,
en mijn ziel zal blijven zwerven,
want wat ons afscheid betekende,
is inderdaad ‘ een heel klein beetje sterven…’…
Maandag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
4.263 Het diep gesnerp van loden remmen
Vertraagt de pas, omklemt het hoofd
Zal dan weldra het waken stollen
En heeft, tot slot, mijn ziel gekloofd
Dan heeft de kim, de gewisse verte,
De dood gezalfd met mijn geduld
Wanneer mijn lust in ochtendmist,
Als in een rouwgewaad gehuld,
Afscheid neemt van vrije dagen
En ik ook dan fortuin verloor
Aan Charon…