Alle inzendingen over beredeneren ruimte ondogmatisch

3465 resultaten.

Sorteren op:

Wormgat

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 983
ooit had ik de levensvorm van een astrale glitterworm dreef ik grensloos in de ruimte om er dansend voort te gaan geen vaste grond noch hard bestaan en ook geen vleugels nodig voor een gang door mijn heelal nooit zou ik ter aarde vallen zo oneindig licht werd enkel waargenomen als een felle schicht in wolkenloze nachten zonder zware…
Ludy Bührs21 oktober 2008Lees meer >

Welvaart

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 925
Dit land, zowat ontdaan van frisse lucht en ruimte, en waar het dier zich heimelijk verbergen moet en men zijn naaste niet langer groet.…
sjoerd haxe4 november 2008Lees meer >

Schrijf me niet over poëzie

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 713
maar geef me een passende jas met een sluiting die me ruimte laat vrijuit te inhaleren als in een vallei ongerept en uitgestrekt waar ik mag struikelen over stenen die uiteindelijk treden blijken te zijn naar de verheldering van zuivere vocalen die me als een bergstroom accompagneren zonder ooit te verwateren daar, op nog nooit…

Ozon

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.372
Geschonden Ozon Het regent reeds elf maanden Wolken trekken samen ineen De lucht kan het niet verwerken De leegte eromheen Creërend ijle ruimte in het niets Angstig kijk ik omhoog Mijn ogen verkrampen Zoekend naar de regenboog Door betraande ogen zie ik kleuren Daar was hij mocht het toch gebeuren De kleurenboog aan de hemel Er…

Zij wil zijn sprookjesbos

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 741
zijn paard kwam dampend zwart te groot zo heftig warm de blik verwildert rust hels van pure kracht en schoppend naar opzij dichtbij steeds dichterbij geen plaats meer om te staan zijn ruimte is versluierd is naar haar prins gegaan en hij is afgestegen het paard verdampt in rust haar lichaam nog slechts ogen met blik die onrust sust…

Gevangen in de nacht

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.403
Geef me ruimte om te wennen aan het idee van een nieuw begin ik ben je trouw, nu al al heeft het misschien geen zin. Onvoorstelbaar is het gevoel dat je liever samen bent maar het eenzame gevoel verdringt omdat afstand maar langzaam went.…

Ik vraag me af

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik vraag me af zal het bij jou zo anders gaan als bij mij dat je los komt van alle dingen die je deed of niet hebt gedaan nu komt er bij mij ruimte vrij om geluk te hergeven ik voel en ik zie dat de nevel van vragen het gevoel dat ik faalde optrekt in een tijdloos even ben ik eindelijk los voortaan loopt er een bekend pad…

de Eusebius.

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 426
buiten het raam nog geen kilometer hier- vandaan. gewoon nu op deze zomeravond gelig verlicht, ik zie het aan, als een uitge- stoken telescoop, in drie delen, eindigend in de donkere spits, god is heilig, de punt wijst naar boven. ik zie de haan niet, niet in het donker, de maan staat eenzaam in die bolle blauwe ruimte…

het juk van verdriet

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 624
ruw trek ik mijn stinkende huid uit schraap de gaten waarin een oneindige ruimte de kruisen bevochtigt van doden die hun buiken aanschouwen; glasachtig in het spreken ik doorsnijd de woorden, geef vorm met dezelfde beweging waarmee mijn hart werd doorboord en trek het ongedierte uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer van…

schemerjaren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
tussen woede en haat traag groter wordend in de verte de vrouw die je worden zou maar nu nog klein steeds kleiner wordend tussen mensen die jou niet zien zo klein maakten ze je ze moeten weg zodat je weer groeien kunt groter zo groot dat je over hen heen kan uitkijken naar hoe het ook zijn kan vol ruimte en warmte…

He toog

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 647
Door de vale lens van ratio rimpelt een levende reflectie het bewustzijn van een landschap in adagio door het oog van de vulkaan keert materie zich naar buiten er is geen regen die vertroebelt of overspoelt slechts de ruimte is omarmd door de ogen van weerspiegeling de zin van het doorgronden wordt overstemd door zuiver stilte essentie…

Alles moet weg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 965
Het is tijd om op te gaan ruimen overgeven aan de ruimte Het is tijd om puin te ruimen uit te huilen Op weg naar de zon wachten op dit vervallen balkon Het pad dat voor ons ligt tussen donker en licht Het groen heeft zoveel aangericht tussen donker en licht De boulevard van gebroken dromen is mij in de tussentijds zoveel…

tuindansers

netgedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 657
als een zomerdag slingert het thuisgevoel zich rondom de oude schaduwlinde lome wolken wijzen naar de stilte terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt uit het blauwe landschap van lievende ogen luister dan; zo dichterbij hier schept vriendelijkheid meer dan ruimte een tijd van dromen langs Giessche kaarsjes met…

Tegenspartelen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Mijn verweerd gezicht en ik, een spiegel gaapt me aan, als hij knipoogt, is het of ik stik tussen matras en beddengoed, gezworen minnaars van elkaar openen vensters in de avondgloed, verblind de stromen in de buitenlucht, dromen varen uit op mijn verdriet , vertaald de koers als nooit tevoren, verschepen ruimte voor één lied, de ingedaalde…
pama25 september 2009Lees meer >

standvastigheid (lampje)

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 581
Misschien moet ik me van steen of ijzer slaan, gebeeldhouwd blijf ik in de ruimte wach- ten op wat komen gaat. niks natuurlijk. maar ik kan het proberen. stel dat God bestaat, bevrijdt Hij me uit die stilstand, doet Hij het licht aan, een lamp- je om licht in de duisternis te maken, een spaarlamp met eeuwigheidswaarde....…
c. paris21 oktober 2009Lees meer >

Vrouw

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 6.274
gedrochtelijk staan wij en massaal geheven tegen de rottend-paarse hemel van verlangen hijgende nacht mijn vale handen tasten even het slierend kransen van uw blauwe haren, die, gif en scheemring, vachten hemel waren over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal, waarin uw ogen, spitse spleten, hangen: een groen signaal. --------------------…

dwarreltjes

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 967
hemel en aarde een ijsbloem beweegt de stilte van het landschap met oud winterlicht terugkeer door vlindervleugels waait wind stille gedachten naar winterbomen terwijl het wintert zoveel ruimte om te vliegen en toch fladdert hij schuw in mijn buik route de zon volgt bloesems - op het raam wisselt ze soms van Japanse…

Jij had geen idee

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 893
Jij had geen idee Alles was zo zwart Geen enkele ruimte voor net dat beetje wit Waardoor dat alles misschien wel grijs zou worden.…
Mandarijn18 februari 2010Lees meer >

Lastig portret

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
het museum is spiegeldicht ik zie niks dan alles te veel licht teveel spotlights ik sta in de witte ruimte een hoofd staart me aan, hij tweehonderd jaar oud, maar maakt een frisse indruk, ik wil bukken en bidden als de heilige die hij is, en slurp de beker met een rietje, alles is teveel, het koele overzicht vergeten, staar…

Zwaartekracht

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 733
Kan ik nog de sterren raken, het hart te groot, totdat ik mijzelf er buiten sloot,verloren in de ruimte van de atmosfeer, aan de gene zijde lonkt de bloeiende heide in kansen op het ritme van de genen heen en weer, zwijgzaam roepend, bevreesd dat iemand mijn stemgeluid zou horen, als ik in iemand anders was geboren.…
pama6 juni 2010Lees meer >

Ogen als planeten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
Ogen als planeten staren strakblauw naar de maan Voorbij de hemisferen Trekken sterren trouw hun baan Ogen als kometen doorklieven tijd en ruimte De toedracht is niet vluchtig naar de horizon ver buiten Sterrenstand geeft ruggengraat Men zal nog wat beleven!…

Woordenzon

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 780
Door het stopgat van mijn woordenbad blazen resten schuim een laatste adem uit, eisen hun tol op als de dag de nacht doormidden breekt, als het duister zich verslaapt in greppels, beroering van ruimte in de morgen,zich te bruskeren met beelden,die ik reeds al zo lang verzon, me te voegen naar de dynamiek van vrije forellen, voorwaartse…
pama26 juni 2010Lees meer >

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Geluid sterft in mijn hoofd geen stem durft nog te schreeuwen waar de stilte te veel woorden draagt om de ruimte door te dragen: ze vallen zoemend weg. Bewustzijn duurt slechts even zo lang het oog kan schouwen echt zichtbaar is slechts zijn want als de deur zich sluit zal ik vergeten zijn.…

Nog even voor het slapen gaan

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 603
reeds met nachthemd aan, voor het open raam gaan staan met uitzicht op de volle maan Leunend uit venster met volle gewicht en ogen naar 't melkachtig wit gericht, valt er een zilverachtig licht met zachte glans op mijn gezicht Terwijl door hoge oude bomen stralen blijven binnenstromen draal ik om in bed te komen om nog éven in de ruimte…

Nacht

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Met een handje gapende gaten uit angsten tot vergaan stanst hij tijd en ruimte tot nieuw eendaags bestaan. Niemand hoort het kraken van de nieuwe stenen daken of het spannen zelf van het hemelgewelf. Als de nieuwe wereld ontwaakt in een droom van doorlopend leven sluit de nacht zijn ogen voor eeuwig, voor heel even.…

Bepareld met wat dauw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
een zwarte spin spon draden tussen zon en jou mijn bloem zag de eerste trillen in het ochtendlicht bepareld met wat dauw al gauw kruiste een tweede lijn verfijnde ruimte in afbakening je bloeit nog lente maar warmte en licht zijn al getemperd het web waarin jij zit dreigt je langzaam te verstikken samen hebben we de ragen…

Meer dan duizend sterren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 793
Meer dan duizend sterren in de donkere avond kou teveel om nog te tellen te verscheiden om indruk te maken op jou Ze schitteren en zweven zijn een geheel met de ruimte die hen draagt wat inleving en aandacht dat is alles waar het universum om vraagt Meer dan duizend kleuren daaruit ben ik gebouwd te divers om in een blik te vangen…

standbeeld

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
Een standbeeld staat er en kijkt zonder mening, staat er zonder beweging toch heel gewichtig te staan en kijkt strak vooruit, niet naar de ge- bouwen maar meer naar een onduidelijk punt in de ruimte.…

Inpoldering

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 583
ergens spreekt de dood de taal van een stilzwijgen, weliswaar zonder zwoegende werkers die het Wad trachten te temmen in een veelvoud van handen het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen die de ruimte kleineerden om de passen die ze schreed te haken op wat nu een groen begrazen veld lijkt te wezen geen toekomst in de wolken of…
elze6 september 2011Lees meer >

Natuur

hartenkreet
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
Spinnen met tekens Een vlinder vol kleuren Bloemen in elke vorm vol gevoel en geuren Voor ieder een lust De zee een zoute traan De nacht de zon en maan Een zwoele wind of een orkaan De natuur geeft alles aan de liefde de moed Ze doet kwaad ze doet goed De mens die de natuur ruimt en haar niet ziet Is de natuur vol van geduld Zij die…