3465 resultaten.
Wormgat
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
983 ooit had ik de levensvorm
van een astrale glitterworm
dreef ik grensloos in de ruimte
om er dansend voort te gaan
geen vaste grond noch hard bestaan
en ook geen vleugels nodig
voor een gang door mijn heelal
nooit zou ik ter aarde vallen
zo oneindig licht
werd enkel waargenomen
als een felle schicht
in wolkenloze nachten
zonder zware…
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier
zich heimelijk verbergen moet en
men zijn naaste niet langer groet.…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
713 maar geef me
een passende jas
met een sluiting
die me ruimte laat
vrijuit te inhaleren
als in een vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
accompagneren
zonder ooit te verwateren
daar, op nog nooit…
Ozon
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.372 Geschonden Ozon
Het regent reeds elf maanden
Wolken trekken samen ineen
De lucht kan het niet verwerken
De leegte eromheen
Creërend ijle ruimte in het niets
Angstig kijk ik omhoog
Mijn ogen verkrampen
Zoekend naar de regenboog
Door betraande ogen zie ik kleuren
Daar was hij mocht het toch gebeuren
De kleurenboog aan de hemel
Er…
Zij wil zijn sprookjesbos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
741 zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
en hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust…
Gevangen in de nacht
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.403 Geef me ruimte om te wennen
aan het idee van een nieuw begin
ik ben je trouw, nu al
al heeft het misschien geen zin.
Onvoorstelbaar is het gevoel
dat je liever samen bent
maar het eenzame gevoel verdringt
omdat afstand maar langzaam went.…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat eenzaam in die
bolle blauwe ruimte…
het juk van verdriet
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
624 ruw trek ik mijn stinkende huid uit
schraap de gaten waarin een oneindige ruimte
de kruisen bevochtigt
van doden die hun buiken aanschouwen;
glasachtig in het spreken
ik doorsnijd de woorden, geef vorm
met dezelfde beweging waarmee mijn hart
werd doorboord
en trek het ongedierte
uit de zwarte vlekken, opgezwollen tot afkeer
van…
schemerjaren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
472 tussen woede
en haat
traag groter wordend
in de verte
de vrouw
die je worden zou
maar nu nog klein
steeds kleiner wordend
tussen mensen
die jou niet zien
zo klein maakten ze je
ze moeten weg
zodat je weer
groeien kunt
groter
zo groot
dat je over hen heen
kan uitkijken
naar hoe het ook zijn kan
vol ruimte
en warmte…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Alles moet weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
965 Het is tijd
om op te gaan ruimen
overgeven aan de ruimte
Het is tijd
om puin te ruimen
uit te huilen
Op weg naar de zon
wachten op dit
vervallen balkon
Het pad dat
voor ons ligt
tussen donker en licht
Het groen heeft zoveel
aangericht
tussen donker en licht
De boulevard van gebroken dromen
is mij in de tussentijds
zoveel…
tuindansers
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
657 als een zomerdag
slingert het thuisgevoel zich rondom
de oude schaduwlinde
lome wolken wijzen naar de stilte
terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt
uit het blauwe landschap van lievende ogen
luister dan; zo dichterbij
hier schept vriendelijkheid
meer dan ruimte
een tijd van dromen
langs Giessche kaarsjes met…
Tegenspartelen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
508 Mijn verweerd gezicht en ik,
een spiegel gaapt me aan,
als hij knipoogt, is het of ik stik
tussen matras en beddengoed,
gezworen minnaars van elkaar
openen vensters in de avondgloed,
verblind de stromen in de buitenlucht,
dromen varen uit op mijn verdriet ,
vertaald de koers als nooit tevoren,
verschepen ruimte voor één lied, de
ingedaalde…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 Misschien
moet ik me van steen of
ijzer slaan, gebeeldhouwd
blijf ik in de ruimte wach-
ten op wat komen gaat.
niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel dat
God bestaat, bevrijdt Hij
me uit die stilstand, doet
Hij het licht aan, een lamp-
je om licht in de duisternis
te maken, een spaarlamp
met eeuwigheidswaarde....…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Jij had geen idee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Jij had geen idee
Alles was zo zwart
Geen enkele ruimte
voor net dat beetje wit
Waardoor dat alles misschien wel grijs zou worden.…
Lastig portret
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
523 het museum is spiegeldicht
ik zie niks dan alles
te veel licht
teveel spotlights
ik sta in de witte ruimte
een hoofd staart me aan,
hij tweehonderd jaar oud,
maar maakt een frisse indruk,
ik wil bukken en bidden
als de heilige die hij is,
en slurp de beker met een rietje,
alles is teveel, het koele overzicht
vergeten, staar…
Zwaartekracht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
733 Kan ik nog de sterren raken,
het hart te groot, totdat ik
mijzelf er buiten sloot,verloren
in de ruimte van de atmosfeer,
aan de gene zijde lonkt de
bloeiende heide in kansen op
het ritme van de genen heen
en weer, zwijgzaam roepend,
bevreesd dat iemand mijn
stemgeluid zou horen, als ik
in iemand anders was geboren.…
Ogen als planeten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Ogen als planeten
staren strakblauw naar de maan
Voorbij de hemisferen
Trekken sterren trouw hun baan
Ogen als kometen
doorklieven tijd en ruimte
De toedracht is niet vluchtig
naar de horizon ver buiten
Sterrenstand geeft ruggengraat
Men zal nog wat beleven!…
Woordenzon
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
780 Door het stopgat van
mijn woordenbad blazen
resten schuim een laatste
adem uit, eisen hun tol op
als de dag de nacht doormidden
breekt, als het duister zich
verslaapt in greppels, beroering
van ruimte in de morgen,zich
te bruskeren met beelden,die ik
reeds al zo lang verzon, me te
voegen naar de dynamiek van
vrije forellen, voorwaartse…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.
Bewustzijn duurt slechts even
zo lang het oog kan schouwen
echt zichtbaar is slechts zijn
want als de deur zich sluit
zal ik vergeten zijn.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om in bed te komen
om nog éven in de ruimte…
Nacht
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
703 Met een handje gapende gaten
uit angsten tot vergaan
stanst hij tijd en ruimte
tot nieuw eendaags bestaan.
Niemand hoort het kraken
van de nieuwe stenen daken
of het spannen zelf
van het hemelgewelf.
Als de nieuwe wereld ontwaakt
in een droom van doorlopend leven
sluit de nacht zijn ogen
voor eeuwig, voor heel even.…
Bepareld met wat dauw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 een zwarte spin
spon draden tussen
zon en jou mijn bloem
zag de eerste trillen
in het ochtendlicht
bepareld met wat dauw
al gauw kruiste
een tweede lijn verfijnde
ruimte in afbakening
je bloeit nog lente
maar warmte en licht
zijn al getemperd
het web waarin
jij zit dreigt je
langzaam te verstikken
samen hebben we
de ragen…
Meer dan duizend sterren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Meer dan duizend sterren
in de donkere avond kou
teveel om nog te tellen
te verscheiden om indruk
te maken op jou
Ze schitteren en zweven
zijn een geheel met
de ruimte die hen draagt
wat inleving en aandacht
dat is alles waar
het universum om vraagt
Meer dan duizend kleuren
daaruit ben ik gebouwd
te divers om
in een blik te vangen…
standbeeld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Een standbeeld staat er en kijkt zonder mening,
staat er zonder beweging toch heel gewichtig
te staan en kijkt strak vooruit, niet naar de ge-
bouwen maar meer naar een onduidelijk punt
in de ruimte.…
Inpoldering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
583 ergens spreekt de dood
de taal van een stilzwijgen, weliswaar
zonder zwoegende werkers die het Wad
trachten te temmen in een veelvoud van handen
het Wad stierf bijna in de spiegel van rotte palen
die de ruimte kleineerden om de passen
die ze schreed te haken op wat nu een
groen begrazen veld lijkt te wezen
geen toekomst in de wolken of…
Natuur
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
565 Spinnen met tekens
Een vlinder vol kleuren
Bloemen in elke vorm
vol gevoel en geuren
Voor ieder een lust
De zee een zoute traan
De nacht de zon en maan
Een zwoele wind of een orkaan
De natuur geeft alles aan
de liefde de moed
Ze doet kwaad ze doet goed
De mens die de natuur ruimt
en haar niet ziet
Is de natuur vol van geduld
Zij die…