Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

reizen (2)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
het trage tikken van de klok benadrukt statig de gestolde stilte op zondagmiddag is mijn venster op de wereld de doodse eindeloze straat waarin zelfs de hond zwijgt en slaapt het hart kan de oppervlakte niet bereiken om op de tong te liggen in deze onbeweeglijke uren glijden mijn ogen voorbij de horizon naar de eindeloze sterrenregen…

"Es gibt !" naar Heidegger

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Zoemende zoemer, zoemende bij eeuwige zoener van bloemen, geuren, kleuren after likeuren trillende, rillende wemelslag elfen vlieger in de vleugelslag van ringende ringen nachten van wachten scheervlucht in gekraakt sonar zoekspel van onaantastbaar jagen naar een nieuwe horizon zoemende zoenende bij, zo na-bij zonder midzomernachtzoen…
Marcus Dehond26 september 2013Lees meer >

Toekomst in je rug

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Achterstevoren rijd ik in een trein het landschap volgend naar de einder mijmerend peins ik over fouten in mijn leven steeds kleiner word ik inzicht wordt me niet gegeven wanneer details naar achtergronden vervloeien vooruit ga ik rijden in de trein focus krijg ik op het landschap de horizon zet zich uit komt razend…
Girt18 oktober 2013Lees meer >

Die de oorlog overleefden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
Gewoon op de stoep In een waterig Oorlogszonnetje, Jij kijkt met Vrolijke kinderogen De toekomst in Terwijl je een Van je glazen Knikkers naar je Beste vriendinnetje Rolt - zij heeft De waanzin die oorlog Heet overleefd, net Als jouw blik met Knikkers van glas En leem Maar jij bent Verdwenen, ver over De horizon…

Lichamelijke pijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 694
Het zou zo bijzonder zijn Leven zonder pijn De energie is ver te zoeken Ik vaal als vrouw oma en moeke Mijn gevoelens slingeren heen en weer Lichaam je doet mij zo zeer Ik wil mijn tranen niet laten gaan Maar emotioneel kan ik het niet meer aan Mijn keel zit dicht Ach, achter de horizon schijnt weer het vrolijke licht Daar denk ik…

Thuis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Ik zie de horizon, ik ben thuis Ik sluit ieder in mijn armen en zal de kou verjagen en het hart verwarmen..…

puinkegels

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
puinkegels van ontgoocheling etsen lijnen in de wanhoop van het desolate braakland tussen de oevers van de horizon merktekens op de weg van nergens naar nergens in elk brandpunt doen bundels divergente banen een poging parallel te blijven en zelfs te snijden maar elk kruispunt vormt een nieuwe puinhoop alleen het nulpunt op oneindig…

De middelmaat

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
weer heb ik geprobeerd mijn horizon te verticaliseren het is mij niet gelukt droeg stenen aan voor babel talen spraken vloeiend hun cement op weg naar het ultiem moment maar woorden braakten stilte uit wij raakten onze hoogte kwijt in een chaos die geen hemel kent erosie heeft de klus geklaard ambities kennen weer hun aardse plaats…
wil melker29 september 2014Lees meer >

Nachtvlinder

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Jouw mystiek is de nevel in mijn hoofd dat beeld verlicht de nachtelijke horizon jij strooit lichtjes als vallende meteoren.…

Dat herfstige

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
jij hebt dat herfstige in vale kleuren de volle zomertinten verschralen naar het grijs intense van een verre horizon je lach trotseert de elementen en is de lage zon al gepasseerd je pas mist het joyeuze voorzichtig stappend op het nevelige pad nog oogsten lange schemeruren de laatste kleur van het seizoen maar winter kraakt…
wil melker28 oktober 2015Lees meer >

In krullend water

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik wist de zee in krullend water zag de kleuren later het witte schuim schreef keurig schuin zijn regels op het zand in grijsblauwe tinten lijkt de hemel te blinken aan een verre horizon waar lucht en aarde elkaar nevelig raken licht regen helder op donkert een zware bui zijn schaduwstrepen in het eindeloos ruime sop…

eenhoorn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
in die woordeloze jaren onthecht van plaats en tijd projecteerden zij op de witte plekken hun verlangens naar een land voorbij de horizon tussen beelden en werkelijkheid vervaagden de lagen de eenhoorn!…
J.Bakx6 januari 2017Lees meer >

Moest je

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
dan steun ik mijn hoofd tegen je hals Verloren in de warmte van jou lijf kijkend naar de horizon Zo staan en je zorgen doen vergeten.…
kamankay22 april 2017Lees meer >

Bootje in een fles

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Witte zeilen hoog gehesen Geteisterd door een flinke windhoos Op Gods wil aangewezen En op die van de matroos Dit schouwspel duurt al jaren voort Varend in turbulente stormen Ofschoon licht aan de horizon gloort Schuimen golven in talrijke vormen Buiten dit tafereel hoort men getik Van grootmoeders antieke breigerei De zeebries geeft…
M. Bos14 november 2017Lees meer >

Dierbare stilte

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
In de stilte van de avond voor het afscheid van het licht zie ik nog langs lange lanen jouw silhouet stil verdwijnen uit zicht je schouders wat gebogen je blik op de horizon gericht zacht hoor ik schuifelende voeten door het mulle stoffige zand denk aan handen alsof ze zoekend vragen naar een vriendschapsband een stem die vraagt om waarheid…

Opgelucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Oude bomen verbergen hun stille geheimen tussen de wortels zolang hun takken nieuw leven brengen Langzaam loop ik langs waterrijk landschap waar traag de zon de horizon verwarmt tot de beklemming langzaam weer loslaat ogen gewend raken aan het heldere licht ik voel een zucht slaak een kreet er is weer leven…

Verstilde wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
laan, een sneeuw verlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bruisend bloed dat het hart van de aarde omsluit en wat uit mijn verdoving wekt, de zintuigen gescherpt op de liniaal van de horizon…
Pama18 december 2018Lees meer >

Het Grote Gebeuren (Vlucht MH17 op 17 juli 2014)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 464
niemandsland vleugelloos weggeworpen zachte tassen, stoelen hard metaal, ledematen ook mijn hart staat stil van ongeloof toch ligt daar een lakschoen toch lees ik opengeklapte levens mijn vertroebelde ogen en mond vol gedachten vragen om woorden voor de leegte Dit veel te grote gebeuren op een doodgewone dag reikt voorbij de horizon…
Zywa17 juli 2019Lees meer >

Voorbij twijfel en onzekerheid

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
Hoe vaker de zon ondergaat des te helderder verschijnt ze aan de horizon. Wordt eerst zon en aanschouw dan de wereld in vol ornaat. Te vaak zoeken we naar het waarom en hoe en komen niet aan leven toe. Schep ruimte voor het heden. Focus op de toekomst. Niet op het verleden!…

Geen filters

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
-die breken deze avond stuk - en ook wel trage meisjes die behagen, het monster aan de horizon is nauwelijks te bejagen. Ik ben een woudloper, Ik tel mijn sparren in jouw diepe bos maar lunchen doe ik op een tra daarna laat ik mijn dieren los, gisteren nog was ik een eekhoorn, vandaag ben ik jouw wulpse vos.…

De vissen vliegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
De grote zee schuimt onstuimig De schepen worstelen zich er doorheen, duiken steeds weer op uit de golven op weg naar de haven die het wilde water temt De vissen vliegen uit de handen van de schippers snel aan wal, tot hoge stapels onder de bruinrode hemel van de ondergaande zon en de schepen veren op Aan de donkere horizon droomt…
Zywa26 november 2021Lees meer >

ALIS VOLAT PROPRIIS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
dat wat rest, ligt in mij opgeslagen geborgen in mijn dunne handen verankerd in mijn hart bij vlagen vloeibaar maar steeds warm het zandkasteel, de parelmoeren schelpen het zachte van je wang zo ver als ik maar kijken kan, wil ik je volgen, tot ik enkel nog een stipje zie samen met het witte van de wolken verdwijn je aan de horizon jouw…

Schuw licht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
het verwaait als schuw licht dat de waarheid nooit zal openbaren stille woorden schreeuwen leugens van de daken worden niet gehoord toch gaat ieder gebukt onder de terreur van angst als bange wezels het de ander achterna is kringetje lopen zonder eind zonder horizon in toekomst bewegen zonder enige vaart voordat wij de…
wil melker22 november 2023Lees meer >

In blond passeren

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 372
paardestaart heb ik niet goed kunnen signaleren omdat er zoveel lege dagen in zaten zonder taal of teken met slechts de schaduw van liefde die er ooit was ik was beduusd onverwacht zoveel jou te ontmoeten terwijl mij negeren gangbaar was toch lijkt het rood van de loper weer zichtbaar in de verte en gelukkig is de hoopgevende horizon…

In bed denk ik jou

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 364
In bed denk ik jou tegen mij aan, ik ben - mijn vormen in jouw handen en kan even vergeten Mijn buik van binnen vol blauwe plekken, juist daar verlang ik jou, wil ik jou voelen en geen uur weten Schoon en geurig uit bad lang en gelukkig sabbelen en strelen onsterfelijk keten Doen wat ik kan, dromen Mijn zinnen, mijn horizon verzetten…
Zywa5 juni 2025Lees meer >

Mijmering

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 247
De zee woont in mijn adem al sinds mijn eerste dag ik groeide op met haar golven haar stormen en haar zachte lach waar de horizon de hemel raakt daar voel ik mij het meest thuis en zolang de wind mij dragen wil blijft de zee mijn huis want in het ritme van het water vind ik telkens weer mijn rust alsof de zee mij stil omarmt met elke golf…

Voorspelling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.348
Terwijl ik mij hierover bezin, zie ik de horizon verdwijnen. Als 'k omdraai naar’t verleden, verdwijnt die in dichte mist. Ik verplaats me naar ’t heden, weet niet of ik mij heb vergist, dat 't heden gekend verleden nieuwe toekomst voorspelt. Wijl wat ik toen heb vermeden, is wat mij in 't heden zo kwelt.…
Joris Olivier4 september 2026Lees meer >

een behouden vaart

hartenkreet
4.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 13.350
De horizon houdt daar niet op, we zien je alleen niet meer. In ons hart leef je nu nog voort, die pijn, het doet zo’n zeer. Wij zullen vertellen wie je was, je karakter en je aard. Super opa is niet meer ... Een behouden vaart!…
Edwin Steen22 december 2002Lees meer >

Bohémien

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Hij deed niet aan halfnaakte waderij In parkvijvers van het noorderplantsoen 't Was ook geen losgeslagen dwalerij In 't centrum van de knusse oude stad Waar allengs verder aan de horizon De bouw steeds minder sprak tot de verbeelding De kubussen van uniform beton En polychroom glas, bij het oud station Sinds mijn vertrek naar de rijzende…

Echo van eb

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Grijze leegte slaapt golven zwijgen in de nacht sterren houden wacht Alleen, zo eenzaam voel ik mij bij eb waar de horizon zakt, verzonken in slapend zand. De lucht weeft tranen in wolken van grijs en ik kraak, ik wacht op mijn liefste, op een hand. De horizon zakt, verzonken in slapend zand.…
CB21 december 2024Lees meer >