9250 resultaten.
Rustplaats
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.400 Rust-zacht-plaats gevonden,
Deze plek beseft
Weerom gevonden wortels,
En het blad ruist rust.…
visser van ma yuan
gedicht
4.2 met 8 stemmen
13.270 onder wolken vogels varen
onder golven vliegen vissen
maar daartussen rust de visser
golven worden hoge wolken
wolken worden hoge golven
maar intussen rust de visser
---------------------------------------------------------
uit: 'Van de afgrond en de luchtmens', 1978.…
Te allen tijde
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
1.041 Zorg steeds dat je geen uur vermorst
bij de dingen die dagelijks moeten,
maak snel doch secuur die zaken rond
maar neem de tijd om te groeten
Zorg steeds dat je geen uur verspilt
doe je plichten met spoed maar gedreven,
zo win je dikwijls een hele poos
dan heb je veel langer dan even
En heb je dan vrije tijd vergaard
om iemand wat warmte…
28 maart 2005 om 17.47 uur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.297 stap ik uit de trein richting
Weesp perron 2 station RAI
precies midden tussen de
twee roltrappen
kies voor de linker roltrap
krijg een niet te bedaren
hoestbui mijn geblaf lijkt
mij eng en benauwend
voor de medemens schaars
aanwezig en voorzichtig
haal ik mijn hand van mijn
mond en wandel wankel
met schuchtere motoriek
hoor mensengeluid…
Vredeschijnsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Schijnsel dat draagt de mensen
duister vult met licht
dagen rijgt tot tijden
vol liefde en geduld
licht dat omvat de wereld
’t zij bij dageraad of nacht;
breng vrede op aarde
’t mensdom heeft zolang gewacht.…
TRANEN ACHTER HET MASKER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
703 Achter haar masker schreide zij vaak
wanneer ze pijn had, of eenzaam was
Gespeelde vrolijkheid was noodzaak
mede daarom acteerde zij de grapjas
’s Nachts in bed, kon zij zichzelf zijn
‘t masker gleed dan van haar gezicht
Dan deed het eenzaam het meest pijn
als ze zich rot voelde bij ’t maanlicht
Haar masker met ‘t opgewekte gelaat
wilde…
Stileven.
hartenkreet
1.0 met 6 stemmen
1.245 En zij duwen, duwen en duwen maar
schreeuwende woorden en rust
gevulde pillen- en hoe moet
gevoelloosheid mij leven geven?
Ik ken die rust, ik ben die rust,
die ontkenning die door aderen sluipt
de levenloosheid die in ogen kruipt,
waar ieder woord naar afstand ruikt.…
bij het luisteren naar muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 M ijn diepste demonen draven op
U it de voorgoed verdrongen vergeetput
Z onder zeelucht zonder zoetwater
I n verschrompeling na verdriet van eerder
E n wilder en woester dan weleer
K omen ze opniew aan de oppervlakte
I s muziek dan mijn verraadster als
S oms mijn innerlijke ik bovenpiep
M isschien ... wel, misschien ... niet
I n mijn ondoorgrondbare…
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 Wie was deze pinkelman
jolig en luimig, doch innerlijk gespleten tot op het bot
Beau c.q.…
Vannacht verliet jij mij heel onverwacht.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.929 reden
Het gebeurde in de nacht
Rat heeft echt niet lang geleden
Lieve rat rust jij maar zacht
Rust maar zacht
Rust maar zacht mijn lieve rat...…
Zero tolerantie...
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
809 Laat me nu met rust
Ik heb jullie niets gedaan
Bloedend in mijn onschuld
Zijn jullie zinloos té ver gegaan..…
Over roestende uilen.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
655 Volgens mij hoort roesten bij het uilenleven
Om de uil rust te geven.
Zo heeft de natuur dat voorzien.
De natuur bepaalt ook in uw leven,
Dat rust roest zal geven.…
Wezenlijk.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Rust omkleedt mij en vurig verlangen
dooft, terwijl langzaam achter bomen
de zon verdwijnt.
Grijs de hemel, maar vredig tegelijk.
Harmonie vult de de zwoele lucht, woorden
zijn in stilte gehuld en vervlieden langzaam.
Bij het open raam streelt zacht de wind
mijn gezicht, ieder beeld en geluid lijken
een te zijn.…
jij rust ...eeuwig
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.979 de wind waait,
de maan schijnt
de regen valt
en jij slaapt
de wind rust
de zon brandt
de regen droogt
en jij leeft
de bladeren vallen
de zon lacht zwakjes
de mist komt op
en jij rust... eeuwig…
Van Gogh's Rust
hartenkreet
4.5 met 41 stemmen
945 Vandaag dragen wij jou ten grave
Een omstreden strijder voor het geweten
Jij schopte tegen de heiligen en het brave
Nooit liet jij je een keurslijf aanmeten
Nederland zal nooit meer dezelfde zijn
Verscheurt is Nederlands trots
Het gedogen heeft geleid tot pijn
Terreur brak de poldermodel rots
Zoals we de dagen nu moeten passeren
Vervuld…
Rust zacht Victor
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.768 zo plotseling weg
schouderophalend, de duimen tussen de bretellen
een buiging en klak af
ook die schelmse lach
-geen tijd-
om afscheid te nemen
en nog vanalles
mijn berevent
ergens daarboven
meer Antwerpen
een stukje Victor
een stukje Verdano
een stukje Cyriel
mooi man
--------------------------------------------------…
boer zoekt rust
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
557 'de vlinders voeren geen reet uit
ze laten zich maar vervoeren
door de wind, cirkelen doelloos
rond, hebben geen hersens
en geen duidelijk doel, behalve
zich voort te planten dan.
Ze doen me aan andere schepsels
denken, maar daar kan ik nu
niet opkomen. O ja, de mens.
(zo, weer een gedicht in elkaar
geflansd, en nu naar bed toe)…
Zijn handen rusten in zijn ogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 De dromer
misschien, die vaag om zich
heen kijkt en mijn beeld laat
bezinken voordat hij begint
te tekenen; zijn handen rusten
in zijn ogen, zijn blik is zacht
geen zoeklicht
dat mij bleekt en minder
uitlicht dan het verblindt…
Te rusten lig ik stil
poëzie
2.8 met 6 stemmen
2.280 Te rusten lig ik stil en hoor
het klokke-tikken
het meet de nacht, aldoor, aldoor,
met ogenblikken.
Mijn schone droomgedachte faalt
door 't tikke-takken,
de slinger steigert op en daalt,
gaat rijzen, zakken.…
Zelfs rust roest
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
571 Zelfs rust roest.…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…
De heerlijke rust van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
872 een roeibootje met een oude man
met gekromde rug aan de riemen
rook kringelt uit zijn brandende pijp
vermengt zich met de witte nevel
tot een denkbaar geurend aroma
van tabak, transpiratie en damp
zomaar een oud plaatje
uit het dagboek van mijn moeder
een man in een bootje op het water
zo gewoon, zo van vroeger, zo’n
gezellig beeld uit…
rust, ruimte, vrijheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 oeverloos wil ik genieten
in golven van gevonden rust
grenzeloos, peilloos verdiepen
ver verwijderd van de kust
oneindig wil ik met je reizen
baden in zeeën zonder kim
samen met de zon verrijzen
zeggen dat ik je mateloos min
ruimte wil ik rond mij voelen
zweven zonder tijd of dag
weten wat jij zult bedoelen
als je schreeuwt dat vrijheid…
vergeten en Rust Zacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
472 ik fluister zacht tegen hen en zeg : blijf maar
daar, want hier boven wacht slechts het lijden
Rust Zacht…
[ God verlangt naar rust ]
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 God verlangt naar rust,
de mensen zetten hem steeds --
meer aan het denken.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Muren dragen gebeden
en adem van anderen, lagen van tijd
die niets van mij verlangen, ik voel hoe mijn gevoeligheid
hier mag rusten, niet als iets dat te veel is, maar als een vorm van aandacht.…
RUST EN VREUGD op de Volkstuin
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
283 Omroep Max heeft weer een TV-voltreffer
net als 'Goede Tijden, Slechte Tijden' al zo lang
met de geplande opvolgers:
Seks, drugs en Rock en Roll op de Volkstuin
Swingend en Alcoholverslaving op de Volkstuin
Criminaliteit en Onderwereld op de Volkstuin
Moord en Doodslag op de volkstuin
voor oneindige half uurtjes televisie levenslang…
Carnavalskraker
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
3.524 de maskers grijnzen dubbel ziend
gemaakte lol van binnen bezweet
narren treden buiten zichzelf
voeren grollen door gevulde keet
ze dolen van het innerlijk bevrijd
tussen licht beneveld en zwaar vermist
eentonig klinken ze de rijen
door hoempa papa pa opgehitst
wetend hoe de dorst te lessen
vergetend van het goed fatsoen
duister in de hoeken…
Een vage herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.142 Het zielt me dat haar geest zo snijdt
besmeurt ze het mes met open wond
die in kalme uren van eeuwigheid
nimmer de kern van daglicht vond
alsof ze het zwijgen lijdzaam hoort
volgt ze zorgvuldig gekozen wegen
innerlijke beproeving stuwt haar voort
zelfs blijk van liefde houdt niet tegen
blind voor wat haar wezen vreest
zoekt ze naar eigen…
In harmonie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.079 Nieuwe klanken klinken luid
verbonden in echo’s woord
Het gevoel van binnen voluit
stroomt door het bloed ongestoord
Vragen zweven vrij naar buiten
geurend door de wind gevangen
Het hart vol van besluiten
in het antwoord stil verlangen
De geest luistert met open oor
innerlijke stem spreekt goed
De groei vind zijn eigen spoor…