Alle inzendingen over koude grond

8933 resultaten.

Sorteren op:

Geestgraver

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
De spade zweeft een moment trillend boven de aarde wordt dan met kracht gestoken zonder resultaat stuitend op bevroren grond. Ik kniel neer en wens niets meer dan tranen. Waardoor het bevroren verdriet de ijskoude brok pijn kan wegstromen.…
Rhodé24 maart 2018Lees meer >

Advent

snelsonnet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 839
Nu maakt de grond zich op voor stille wake om later alles nieuw te kunnen maken -…

kruimels

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
iemand strooide kruimels poëzie sommigen stapten er overheen of bovenop anderen stonden even stil haalden diep adem dachten na of schreven iets iemand maakte kruimels poëzie en mengde ze met parelende kruimels op de grond…
J.Bakx8 januari 2022Lees meer >

*__*

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
320 meter lange gangen onder mijn grond. Bewoond door een monster,en pieren,mieren die ze betreden, Klein wezen van verwoesting.,Ik heb jou zo bestreden. Maar ik heb de strijd verloren,en mij met liefde bekoord Want opeens had ik het besef dat jij daar natuurlijk hoort.…
Michael26 februari 2022Lees meer >

hoe ze loskwam

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 540
ze herinnert zich hoe ze in het rivierstrand tekende de blauwe klei onder het zand ontdekte hoe ze met de pigmenten de muren van haar huis beschilderde met bloemen en dieren hoe ze het licht ving tussen ademende wolkenvelden haar ziel vond ze herinnert zich hoe ze loskwam van de grond…
J.Bakx9 maart 2022Lees meer >

Luisteren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Luister, naar de wind die zich in de stilte verstopt Luister, naar de druppel die zich in het water bevindt Luister, naar de aarde die de grond onder je voeten vormt Luister, naar de warmte die de zon verspreidt Luister naar het onmogelijke en je zult jezelf ook weer horen…

alles nieuw

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 115
de donkere sparren in het bos, de stronken en het groene mos, de rode grond, de wilde planten die ik vond, het brokkelige hout, vermolmd en haast vergaan, in wonderglanzend zonnevuur heft alles in dit morgenuur een zang van nieuwe schepping aan…

We rijden samen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.269
de grond stijgt op, de hemel valt een zacht gordijn van morgenstond blaast ons schoon, verbreekt het tweespalt we rijden samen op een één geworden blik we rijden samen de ridder van zoeven, dat ben ik…

rondeel voor een hond

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.023
wie durft die hond bij zijn snuit te nemen wie grijpt hem bij zijn poten en legt hem op de grond zie het lijf, strak en gedrongen zie de tanden scherp en blinkend, waarmee hij een tegenstander licht verwondt wie durft met zijn hand in die hond zijn wolvenvacht te voelen die grijze stugge vacht die hem omringt als een aureool van bont wie durft…
Dolly Valks27 februari 2005Lees meer >

Boom

netgedicht
3.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.333
Bruin blad van de herfst reeds lang verzonken, een lentelach en een traan op de grond, woorden van haat uit een bijtende mond, gestorven vriendschap heb ik gedronken. In het woud van verlangen rijst eenzaam mijn stam tussen talloos veel stammen in eendere grond graaiend met grillige takken in ledige lucht.…

Narcissus

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 925
Ziet hij niet De Grote Gronden, de Grote Gronden voor Groot Verdriet? Blindstarende narcissen zien enkel zichzelve. Ook ik ken alleen mijn eigen verdriet: van honger noch oorlog wil ik weten. Tot de draad versleten mijn afgestompt geweten, noemen kan ik mijn pijn, andermans niet.…
Cotijn Hebbs5 september 2005Lees meer >

opgaan in het licht

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 662
in dit oude verbond nabij Zijn woning en engelentuinen boven een vrome, gezegende grond verzamelt zich licht in withoge kruinen nabij Zijn woning en engelentuinen wanneer de nacht het aardse heeft gewist verzamelt zich licht in withoge kruinen; zie je verborgen schoonheid in de mist (pantoum)…

Regenkind

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 712
Kracht en broosheid tekent, een halo rond haar zonneogen tranen uit haar licht ontsnapt als meiregen beneden lijkt alles nog onbewogen in de droge grond, evenwicht in een onbedorven landschap.…
Pama13 juni 2013Lees meer >

Met het korter worden van de dagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Voor even bekruipt mij het gevoel, dat ik niet in vaste gronden woel. Ik voel mij van alle gronden los in het stille herfstbos. Met het korter worden van de dagen knaagt oktober met een nieuw soort onbehagen. Toch krijgt het leven weer een doel als ik mij uit mijn schaduw woel.…

roodborstje

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 509
ik volg zijn doen en laten vanuit mijn keukenraam de tuin lijkt op een vogelhuis met de vele kastjes en fonteintjes een klein bruin vogeltje op de grond lijkt ietwat sterk verward het huppelt onrustig tussen struiken en is ook schichtig voor de kat het scharrelt als een dolle kip met zijn kleine sterke pootjes de slappe grond gaat wat…

ZEVEN COPLA'S

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Ik weet wel beter; nooit zal één vrucht van ons beiden het leven zien.- Denk niet, jij koud stuk steen, dat ik je dát vergeef!…
Guy Sanderah27 november 2004Lees meer >

dat waren pas winters

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Ik luister glimlachend naar verhalen over de koude winters van nu, neen zeg, barre winters heb ik beleefd maar met een vader als die van mij, was alles altijd half zo erg.…
fairouz3 maart 2013Lees meer >

RIMPELS

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.165
Haar lichaam is oud vol rimpels en vlekken ze heeft het snel koud wil oud zijn bedekken. Jong is haar geest maakt graag een praatje ze kaart, puzzelt, leest maar denkt, lijf ik haat je!…

Doodsnood

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.709
Ik heb de angst gezien in je stervende ogen toen de nietsontziende nacht in al zijn gretigheid je licht weg nam Ik heb je koude mond geproefd dichtgesmeed met de ijzers van de eeuwigheid en nooit nog nooit is een nacht zo zwart geweest…
Assunta16 november 2003Lees meer >

Winterse harten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
Winterse koude bedekt herfstige harten met een ijstapijt. Een ijskoude sneeuw Verwarmt bevroren harten gloeiend in het rood. Doorwinterde sneeuw verkilt gebroken harten eeuwig in de tijd.…

Of

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Koud is de twijfel die we delen in onze verre dromen die we dromen met de angst dat we altijd wakker zullen blijven en dromen onze laatste laatste herinneringen zullen zijn…
victor27 maart 2003Lees meer >

winter

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 722
op een regenachtige nacht onder de kale bomen in het bos op de achtergrond een verlaten landhuis met een ijskoude blauwe lucht zit ik in de geur van koude sneeuw zit ik als een wezel in een boom in de regen in de nacht…
linda20 november 2002Lees meer >

ineens

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.082
en soms als dan ineens die ijzeren band beklemd zo onverwacht mijn hart omsluit voel ik me zo geremd de angst die ik niet toe wil staan niet in mijn leven wil ik voel me eenzaam dan alleen en soms zo koud en stil...…
ine ros4 augustus 2004Lees meer >

Gevonden

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.095
Een leeg woord om in te blijven wonen als een schelp van een heremietkreeft of kleiner nog een koud bed waarin het langzaam warmer wordt gezellig haast jij hebt je neergelegd in je oor ruist de zee…

Genoeg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 943
Veel is het niet de bamboe bewegend onder fluisteringen het licht haast koud op wangen een stem die verdwaalde zinnen roept een hand nog steeds op zoek een bed verloren in het midden en een doek dat maar hangen blijft…
Eirinn18 januari 2005Lees meer >

God verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 889
Koud schijnen de heldere sterren, zo eenzaam en alleen. De kille wind waait door mijn haar, mijn vragen onbeantwoord. Waar zoek ik toch naar?…
Joanne25 augustus 2007Lees meer >

kou

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 449
Nee, roepen zal ik je niet je zult nu toch niet komen mijn handen koud aan de rand van wat ooit ook jouw leven was wilden je alles geven wat ik nog te bieden had, maar je wilde slechts jezelf en die ander, waarvan je zei, dat ze niet bestond.…

Op termijn

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 620
Terug op aarde peins je waarom de maan koud licht vals schijnt De zon al weer lang verdwenen lijkt Geluk smeult in ballingschap slechts bereikbaar op termijn…
Gerardo28 juni 2008Lees meer >

sneeuw

netgedicht
3.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.541
het Binnenhof is wit en sprookjesachtig tot vreugde van een enthousiast publiek Japanners schieten, alles is hier prachtig, alweer een digitale Anton Pieck haast verveloos, maar zeker schilderachtig betovert ons de koude politiek…

Kermis

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.820
Ver weg het is koud geen sterren meer in jouw blik kil als de wind die waait over het open land ik doe net alsof het niet zo is de Oosten wind niet snijdt in mijn huid dit is het dan kermis in de hel…
Carin10 februari 2007Lees meer >