3361 resultaten.
je naaktheid was niet bloot
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.506 ik heb je eerst ontkleed
de laatste sluiers weggenomen
je naaktheid was niet bloot
je droeg onschuldig roze- rood
ik zocht je ziel
verwoord in ronde lijnen
ik voelde kwetsbaarheid
in zachte strelingen verdwijnen
mijn handen raakten je
met diep en warm verlangen
je lippen openden maar
stilte kon je woorden vangen
we bewogen op muziek…
Eerste liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
616 Eerste liefde, het bloed bruiste in mijn aders,
wat was ze lieflijk, zo zonder pracht en praal
Wij raakten stilaan los van onze vaders,
Ik kwam van de stad, haar dorp was pastoraal.
Toen was ik slank en twintig, als een halfgod zou ik schijnen,
en wat stond dat blauwe hemd me goed.…
maar de wind was leeg
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.651 ik zag de
laatste vogels vliegen in
een schemering die bleef
nog was er
zacht gefluister
maar de wind was leeg
ze vlogen
witte vegen tegen
kwijnend hemelsblauw
raakten roze kleuren
voor ze doken
in de nachtelijke kou
het schreeuwen
is gestorven met
hun echo's in het niet
mij rest nog
slechts de stilte in
een mateloos…
Heimwee (ik mis je)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
521 En dan het moment dat mijn hand de jouwe raakte,
een prachtige bloem, de liefde, ontwaakte.
Je mond, je lieve lach,
groene ogen waar ik de eeuwigheid in zag.
Zijn teruggekeerd tot sterrenstof,
nedergedaald in dat plekje waar je me ooit als een bliksem trof.…
ijsvrije randen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 Groenland 2022
dit was allemaal ijs gebaart
de oude man
bij ons raakte nooit iemand
zomaar kwijt maar velen
kunnen niet meer meekomen
9. Groenland 2022
hij voelde dankbaarheid
zijn sledehonden hadden de
man uit een wak gered
sneeuwscooters zoveel
goedkoper dan sledehonden
10.…
je glooit de heuvels tegen blauw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.217 je bent mijn lentekoningin
en zonnebloemt tegen
het groen van de cypressen
je glooit de heuvels
tegen blauw, verstrooit
de zon in ochtenddauw
als water lijnen raakt
de scherpte in kleur vervaagt
komt harmonie naar voren
in rijpend geel
penseel je zacht
het wuiven van het koren
wolken zijn geboren
gelijnd uit losse hand
warmte…
Wereldrespect
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 In het land waarvan ik wil dromen
Dat uit vrede en vriendschap bestaat
Waar drommen mensen samen komen
En iedereen in zijn of haar waarde laat
Waar kan leven meer vreugde schenken
Dan waar ieder de ander gelukkig maakt
Zonder aan eigen ik in egoïstisch denken
Zijn medemens zo pijnlijk raakt
Zo’n land kan enkel paradijselijk wezen
Als iedereen…
DOOR U HERBOREN kerklied/gemeente/koor voor Pinsteren 2025
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
419 Ik voel me geraakt
ik voel me verkoren
bij U te mogen horen
ik voel me geraakt
U zond Uwe geest
U raakte ons zo aan
met U samen hecht voortaan
U bent 't Pinksterfeest
wij vieren voortaan
wij vinden dat zo fijn
bij U God te mogen zijn
wij intens echt saam
wij zang als koren
wij zoeken 't nieuwe licht
bij U is het licht in zicht…
Brasserie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
109 jarenlang als kind hield
ik van je ogen,
daarna ook je doen en laten,
nu ook wat ernaast is gekomen
kleine tekens van tijd
die zonder toestemming
zijn toegevoegd
in een oud woord als meedogen,
zit dat nieuwe als
taal niet meer precies raakt
vroeger was er alleen maar nu,
nu is er ook toen
er is meer geworden om te houden van…
verloren
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
228 ik heb liedjes zonder woorden
voor je gezongen
ze raakten verloren tussen grijze bomen
het lot dat alle liederen is beschoren
glinsterende tranen nestelden zich
in de warboel van je baard
in de gloed van de maan hoorden we
iemand huilen
het was te vroeg om weer te keren
naar zomerse dagen
te laat om te voelen alsof de zon wat…
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 het dier beweegt langs de rand
van het riet
het water volgt maar noemt haar
richting niet
een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
het lied van Tuqa
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 ademloos luistert hij naar
de man met de lange stok
die praat, vraagt, wijst naar
witte tekens op een groene plaat
fiere wijsvingers gaan
priemend in de lucht
de kinderen zingen, dansen, tellen onder
ritmisch geklap tot honderd en terug
de meester zegt: kom maar binnen
ik geef je een potlood, een schrift,
een boek met letters en getallen…
Open voor de wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
199 Wij zijn geen eilanden
geen losse kusten in een stille zee,
maar lichamen die trillen op elkaars nabijheid,
stemmen die antwoorden zoeken in het geluid van de ander.
Wij worden gevormd
in de aanraking van de wereld,
in het zachte duwen en trekken van wat ons bereikt.
Wie zich afsluit,
verliest niet alleen de ander -
maar ook…
Excuus Truus
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
1.210 Gedichten later
leek jij een ander mens
dichter dat wel
maar één met
twee kinderen
Na elke geboorte werd jij
een nieuw chemisch fabriekje
waaraan jij wennen moest
Nieuwe verzen stonden vast
als huizen in jouw hoofd
evenals de scherpte
van jouw korte, stevige haar
gekleed in een rode overjurk
op een zandkleurige broek
Waar raakte jij…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…
Dag Voor Vaders...
hartenkreet
3.3 met 46 stemmen
7.186 Toch verdienen
ze een grote pluim,
want dat schiet
er vaak bij in
en het raakt
te vaak
in het verzuim...…
De kobberneel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
955 De snater linkt de kobberneel,
raakt helemaal van bouten.
Eén weet van tweeën één te veel -
diens kraam slaat in de fouten.
De snater zoekt een onverzoen:
zijn stem stijgt als een snuiver.
En mocht hij het ooit overdoen,
wie klaart er dan zijn huiver?
Nou, wie?…
droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.256 Ik zag een wereld
als was 't een paradijs,
het raakte me diep
in het hart.
Maar toen schrok
ik wakker en
ach.. het was
slechts een droom.…
Moe
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.870 Het hoofd raakt leeg
De zinnen worden korter
Ik slijp nog wel de geest
Maar ’t gaat niet vlotter
De wil me te verzetten
wil niet opstaan uit de luie stoel
Toch ga ik het nog eens weer proberen
‘t stellen van een doel
Die moeheid
en droefgeestigheid
die twijfel aan de zin
sluipen bij mij in
Gelatenheid wordt regelmaat
De tijd tikt…
De regenboog
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.145 Want jij maakt iets los bij mensen,
Ja, jij raakt de mensen diep.…
Ga nu maar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.409 Dartel fladder je van bloem tot bloem,
gulzig slurpend van de zoete nectar
tot je languit achterovertuimelt
en je bolle buik de hemel raakt.
Zalig zachtjes dommel je in
en wieg je dronken heen en weer
op golven van zorgeloze harmonie
geverfd in frisse zomerkleuren.…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
960 De winter komt
Je gaat het merken
Het blad raakt stilaan weer de grond
Kortere dagen om te werken
Straks weer dampen uit mijn mond
Kan er steeds minder goed tegen
Bruin kleurt treurig heel het bos
Jas tevoorschijn, volop regen
Het maakt de gekte in me los
Ieder jaar als bladeren sterven
Regen geselt regenjas
Mijn humeur weer gaat bederven…
Zij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.113 Zij ademt zijn naam
in een ruit vol waas
als druppels vocht
lopen de letters
door haar leven
Zij fluistert zijn naam
met zachte klanken
klinken klinkers
als een streling
in de zwoele nacht
Zij roept zijn naam
met uitroeptekens
even raakt het hem
maar door gehard glas
isoleert zijn gevoel
Zij schreeuwt zijn naam
met harde klanken…
Antwerpen Zoo
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
4.917 kamelen met slappe bulten
de brug waarop wij stonden die
in reparatie nergens naar leidde
mijn armen om jou heen bewoog jij
leunde voor en achteruit, raakte mij
met koude, rode wangen die vanzelf
leek het wel mijn warme lippen vonden
je was gevangen en je ontsnapte
hoog boven ons in de lucht schreven
zilveren vliegtuigen een teken
wist zeker…
De iris van hoop
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
1.906 Duister klinkt het geluid
in de roep naar het licht
van de stille ochtend waar
zij haar kracht niet verliest
in wazig vochtige nevel
ademloos wachtend op
elke volgende, reeds
gebaande weg in de
aderen van ons bestaan
niet elke druppel raakt
gedachten, wel kleurt
iedere druppel rood
in hoop en verwachten
samenvloeiend tot één
geheel…
een kinderwens
hartenkreet
3.5 met 131 stemmen
9.082 kinderogen staren me aan
het is prachtig maar ook heel dwaas
vol verwachting klopt hun hart
want ik speel dit jaar voor sinterklaas
een ieder geeft zijn wensen door
de een wil een boek, de ander een fiets
ik beloof het ze allemaal plechtig
alleen wie stout is geweest, die krijgt niets
tot er een klein meisje bij me komt
zij raakt me nog…
pijn
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.085 Wat is er moeilijker dan verdriet doorstaan
De pijn die je gedachten onzeker maakt
En dan nog te bedenken zonder jou verder te gaan
De pijn die je zo diep in je hart raakt
Zo overstuur en zo een verdriet
Door eigenlijk iets wat niet zo groot is
Maar het zorgt dat je hart iets vreselijks ziet
Zodat je geluk opdwarrelt in de mist
Ik probeer…
Dansend naakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.524 Kamer in schemer
Licht ontstoken
Ochtendmist
Voorjaarsbloemen
Snel
Ontloken
Scherm op muur
Lichamen naakt
Ochtendzon
Mystieke mist
't Prille voorjaar dat
Ons raakt
Warme handen
Strelen verblijd
Masseren
Kneden zacht
Terwijl de ochtend van
Jouw schouders glijdt
Vingers glijden
Zacht. 't Schijnt
Naar de bron.…