9585 resultaten.
Rue d ' Corona
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
526 zomaar een foto van een straatje genomen
tijdens de vakantie van vorig jaar
de toen nog aangename rust
maakte ons blij
met de ogen van vandaag
zien we hier een corona straatje
met de sinistere verlatenheid
die we herkennen in onze steden
zo snel kan de kijk op wereldse zaken
veranderen dacht ik onlangs bij het
bekijken van deze foto…
Eervol verbannen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
517 Een nacht
zo donker van substantie
dat ze oproept
tot medeplichtigheid
zich te bezinnen
in een astronomische stilte.
Zelfs de maan
slikt haar verzilvering in
en laat zich
eervol verbannen.…
Als bloemen konden spreken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
671 de grenzen van het leven
die banden van geliefden breekt
noem het zielenpijn
soms denk ik dat uit zwijgen
woorden kunnen bloeien
die de schoonste bloem evenaart
fluistert zacht vanuit de knop een stem
dat bloemen weer zijn te verstaan
als onvervalste kleuren
opbloeien vanuit de ziel
die immer levensvreugde spreekt
daarom moet er stilte…
De druppel en de klok
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Onze druppels vallen één voor één,
zoals het tikken van een oude klok.
De allerlaatste druppel wacht.
Wij mensen houden onze adem in.
Klokkenmakers kijken angstig toe.
De nieuwe klok loopt veel te snel.
Onze oude klok staat vaak stil.…
De stilte fluistert over het wonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 De stilte fluistert over het
wonder. Het wonder aan de
wortel van het bestaan.
Telkens zoek je naar goede
gronden. Maar het is de
aarde die zwijgt,
want zo als het gaat is
het altijd al gegaan.
De natuur kent zijn regels
en maten. En slagmaten als
het soms zo moet zijn.…
Ineens
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
512 Zwijgzaam aanschouw ik
een rumoerig kabaal
En voel de stilte om mij heen
Ik hoef er geen
moeite voor te doen
Het is er nu en
zomaar ineens…
Perspectief in verbinding
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
493 Transparant in kleur
bij ondergaande zon
reikt de kustlijn
tot de horizon
in nachtelijke stilte
onder glinstering verlicht
tekent de mysterie
als schitterend gezicht
in één bewondering
betoverd tot dageraad
met vertier gezang
wanneer uurwerk doorslaat
zo blijven dromen
de verfijnde…
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 laat mij weten hoe wegen
mijn stappen dragen
mij voerden naar vragen
over wie ik was
hoe velden vol stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend…
Hemellichaam
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.258 Nee, blijf staan, ik wil
luisteren naar je stilte
zien hoe het uitdooft.…
De stilte rond de vijver
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Wat ademt hier de stilte zonder woorden,
met blauwe lucht en groen gewas dat
eenden blij doet leven, soms met sierlijk
drijven op het water, met schrijven zonder
zucht of klagen, stilte ademend en haast devoot.
Straks daalt de zon weer en kleurt het avondrood.…
leven krimpt tot een gebaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
624 de klok verslaat de tijd al trager
leven krimpt tot een gebaar en blik
langzaam is er rust gekomen
als stilte in de ochtendmist
huizen dromen tegen heuvels
onder hemels wit en blauw
zachte flarden ruisen uit het dal
vermengd met geuren van verval
water kabbelt litanieën
pluizen dollen in de wind
kleuren delen groenversnijdend
schilderachtig…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 Hoe lief is mij de najaarsstilte
het vakantierumoer is uitgewuifd
de morgenmist, de avondkilte
en regen die langs de ramen druipt.
Hoe lief is mij die bleke middagzon
op late rozen in de tuin
een kikker in de regenton
tussen het lover goud en bruin.
Hoe lief is mij het vroege avonduur
tussen kaars en schemerlicht
de warmte van een knetterend…
schorre zwanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 de dag boeit, alsof het in boeien is geslagen
het roestig ijzer heeft geen jaartallen
om in te zien hoe lang de dood aan de poort
van de schorre zwaan zijn levensverhaal vertelt
wie boeit het, één ieder is de afwas in zijn eigen teil
ze sluizen zacht het geluid dat hen voortbracht
in broze herinneringen aan mijn schreden voorbij
snavels getuit…
wederkerig
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 In het mokka van haar ogen kom ik thuis
zoals op een krakend koude winterochtend
slepend door mijn nog te hete koffie
reeds drinkend 't aroma van haar pupillen
zoals ook ’t zacht gemoed allengs verdrinkt
de waas lang gerekt tussen ons slepend’ ogen…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 In de hondsdagen versterft het wilde gezang.
Bij de kom in het gras is de merel komen drinken
vier lange teugen voor hij weer vloog -
wat leeft, leeft van schrik en beven.
Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend…
Het wordt stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 biedt een nieuwe ervaring zich aan
verdriet en lijden eisen mij op
maar ik houd vol, de stilte is aanwezig
als ik me vrij maak van hersenspinsels
de plaats van rust en stilte bestaat dus echt
ervaring en overdenking zijn mijn deel
er is antwoord op vragen over leven en dood
de scheppende energie heeft mij gered…
Naar de oceaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Het gedrag,
dat wij mensen vertonen,
is niet wat wij ten diepste zijn.
Het gezicht,
dat wij anderen laten zien,
is niet ons oorspronkelijke gelaat.
De meningen,
die we elkaar mededelen,
bewijzen dat DE waarheid niet bestaat.
Mensen zijn als ziende ogen,
die naar hun eigen ogen zoeken.
Zij weten niet dat ze bestaan.
Wij mensen zijn…
Gehoor problemen
netgedicht
1.0 met 167 stemmen
399 de hemel
van stilte te zijn
een eldorado voor
mensen met
luister hoor en
gehoor problemen…
XVII -de leegte - 1909
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
800 licht aan het einde
van een besneeuwde tunnel
een heel lage zon
eindeloos verwacht
een toekomende lente
in grote leegte
moeras met knoeten
onhoorbaar en onzichtbaar
onder de beten
formeel meesterschap
en een langlijvig insect
op zoek naar het lot
stilte geen stilstand
waar de deur openwaait
naar het oude nest…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen
tussen alles en niets, een voor een
ze te bundelen in het prisma
van mijn hart en ver buiten mij
hun kleuren te verstrooien, en dan
kristalheldere stilte…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 het is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden…
Overdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Toen ik jong was heb ik veel gezien, gehoord,
gedacht, verwoord
en wat me dat allemaal gebracht heeft
weet ik niet.
Nu ik ouder ben heb ik geleerd
veel te relativeren.
Is dat nodig, beter?
Wie is een allesweter?
Nederigheid moet ik nog leren,
humus worden zonder woorden,
zonder te zien, te voelen soms
maar dicht bij moeder aarde.
In…
leemte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
520 als lawaai oplost geeft dat stilte
licht dat wegkwijnt wordt duisternis
warmte die wegebt wordt kilte
en wee je gebeente als jij straks verdwijnt
ontstaat er zooo'n leemte…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Jij op je balkon
met een herinnering
een mooie herinnering
een mooie avond, stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar…
paradeert voor mijn gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
707 het is nooit stil
er is altijd iets dat
zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
zijn stilte is gemis
het schraapt een gat
in het spinrag van de nacht
verbaast het duister met geluiden
het fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert voor mijn…
XXXVIII - rotterdams - 1921
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 een designlamp
werpt zijn maanlicht
op de glazen tafel
van de maaskade
gaan rotterdamse galleien
met wereldnieuws
redactie buitenland
van over de hele wereld
komt misverstand
schulden en boetes
de familie mafiosi
vreten de woorden
los van de dingen
in taai alcoholisme
verzuipt zelfbeklag
muizenissen -
de kater op de kade
weet…
Ode aan mijn vader
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
962 Weinig woorden waren nodig
al dat geschreeuw en gebral
waren wat hem betrof
volkomen overbodig
hij zat rustig rokend in zijn zetel
de wolkjes wegwaaiend
dat was hij kort omschreven
problemen in één gebaar weg zwaaiend
hij is niet meer
in mijn hoofd en hart
leeft hij telkens weer.…
Vriendschap is.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
669 Vriendschap is vrije gedachten wisselen.
Is samen koffie drinken.
Is stil worden.
Ware vriendschap is.
Is elkaar onvoorwaardelijk steunen.
Is voorbij misverstane woorden gaan.
Ware vriendschap is liefde.
Is elkaar woordeloos begrijpen.
Is elkaar woordeloos verstaan.…
Still Loving You
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Still loving you
deunt uit de luidsprekers
een heruitgebrachte gouwe ouwe
en een herstarte verhouding
na de maand februari
die acht weken lang duurde
Je zwijgt
en ik antwoord: ik ook
je zegt niks
en ik snap het…
Een vonkje poëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 vanachter mijn raam
zie ik de takken treurig in de grijze wolken
hangen
de wind zingt een
droevig lied dat mijn peinzen drijft naar wat
woordloos bleef
het raadsel dat me tekent
in de
zwijgende stilte
die het zingen niet verhinderen
in het betoverend gouden licht
dat me heilig is
een vonkje poëzie
in het gewoel…