2249 resultaten.
De momenten van wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 Er waren vele, vele secondes die langzaam
en traag wegtikten.
Er waren vele, ontelbare minuten, die
passeerden langs, en in mijn geest.
Het hart bonkte, het bloed stroomde,
met kilometers per uur, door mijn lichaam.
De ziel, vroeg zich, weifelend en twijfelend af,
hoe te volharden in rust en vrede.…
Het einde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.890 Veel later staan we zeldzaam traag
en zeldzaam langzaam op. We gaan
het jaar weer overdoen –…
haar orgasme
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.311 liefst heeft
tot ze plots schokkend verstijft
en kreunend van genot
klaar komt
als ze de ogen opent
ziet hij hoe het orgasme
langzaam wegdeint
in golfjes
van nagenot
en stille pret
meer moet dat niet zijn
de bonte waaier pillen
die hem in leven houdt
eist ongenadig zijn tol
maar haar orgasme
bevredigt zijn liefde
teder is het trage…
Als een tafelblad glanzend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.539 elkaar
uit de kleren op de vloer
een jurk een hemd, meer valt niet
uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan, van elkaar weg,
traag…
nooit meer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Nooit meer wakker worden
in de eerste ochtendklaarte
met jou genesteld in de holte van mijn arm
vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap
en wachten op de eerste tekens van ontwaken
om je op de valreep te verrassen
met een vroege zoen van vreugde
intiem omstrengeld samen verder soezen
tot ook de lust ontwaakt
om traag en innig liefde te…
Er klinkt een wijsje,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
696 alles en het niets
een zacht gezicht verschiet
van tint als ik in haar donkere ogen kijk
als zij in haar droom de pijn verliet
de milde adem vliegt uit
op een onverwachte morgen
waarin een wijsje klinkt
die alleen een kind verzinnen kan
tekent verdriet en de schoonheid
op de tippen van haar tonen
van een droevig melodietje
op trage…
Komen en gaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.446 dichtgeknoopte jassen
de schuld van de tochtdeur
hielden we onszelf voor
want die klemde
zullen we nog een ommetje doen
zei jij toen je zag dat je benen
overhoop lagen met die van mij
en dat op de bank die ons vroeger
véél te groot leek
mijn altijd wakende voeten
waarvan één in diepe slaap
trok ik voorzichtig onder jou vandaan
traag…
IN DE AVOND
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.173 Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten
De helse pijnen mijner angsten uit,
Dan streelt mijn smart de somberste gedachten,
Tot mij de slaap de brandende ogen sluit
Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten
Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…
Avondrit.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 Traag fietsen we naar huis en horen slechts
de natte weg, het klappen van late duiven, een verre klok.
Deze avond is van ons. Nu rust je bij het haardvuur en in je haren
speld ik dikke krullen. Slapend tikken naalden de tijd vooruit.
Je mompelt onzichtbaar, verliest steken.…
Jaargetijden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
503 Het dekt de wortels die het in
vervlogen tijden samenbracht
en sterft er nu, alleen
Ik loop langs afgesleten paden,
enigszins verblind
door de schoonheid van het zonlicht,
dat traag door kaalgeslagen takken
een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
Oogvreugde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 In de tuin geniet het paar van stil bestier
der vroege avondlucht, bezadigd en zoel;
roze wolken minnen hun enig doel:
traag voortgaan onder ijl blauw, van ver naar hier.…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Voorzichtig, langzaam,
tergend traag.
Langs de transen,
door het bouwwerk van mijn levensloop.
Dwars door stapels fouten,
verrotte houten fundamenten,
even vele pracht momenten,
craqueleert het tot het barst.
Het knarst,
het wringt,
het volgt de nukken van de wind.…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
535 een zware deur ging open…
traag trad ze hem tegemoet
en nu was ‘t voor beiden hopen
dat alles weer kwam goed.
‘t leek of hij nooit was weggeweest
zijn aanwezigheid was lief en teder
of liefde alles vanzelf geneest
vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
ontkomen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
508 binnen
omheiningen
schrikdraad
en hekken
daar is het
waar de afbraak
van vergezichten
zijn grimmige
tentakels uitsteekt
daar huist wildernis
licht en ruimte kunnen
slechts ademen
in de geplaveide
dromen van een man
die met trage tred
de schaduw zoekt
onder een eeuwenoude
mashatu boom
stampende snuivende
gnoes…
Testpiloot
gedicht
3.6 met 5 stemmen
5.777 Je reist te traag, je leeft te kort,
je bent van stof en niet van licht.
Toch zit ze naast me op de bank,
ze zoekt een man van buiten
met een auto of een brommer,
iedereen hierbinnen is gek.
Ze was op weg, er waren stemmen,
vals en echt, de stad en andere drugs,
ze stak het huis in brand omdat ze
honger had.…
Depressie
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
775 Traag liet hij een elpee
ronddraaien en weerklonk er
gregoriaanse kloosterzang
in abracadabrataal.
Zijn gezicht begon te glimmen,
alsof hij door manna gevoed werd.
Vooral in beweging blijven, was
zijn advies, en geen zelfmedelijden
koesteren.…
Renkums Beekdal
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
662 Het licht draalt er traag. Zoekend, alsof het niet beslissen kan
welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar
een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft.
Onbeholpen, ze is nog zo jong.
Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel.
Wolken staren.…
Het einde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Veel later staan we zeldzaam traag
en zeldzaam langzaam op. We gaan
het jaar weer overdoen –…
meteoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 een lichtbaan in de versluierde hemel
van al oktober een gedroomde missie
kruist door een sfeer die wij de onze
genoemd hebben in het gebruik van
de tijd dun verlengd met kale takken
het verloop van een dag zou stoppen
bij de traag schokkende overgang van
licht naar schemer zoals wij die half
verdoofd kennen door het gewoon
horten van de…
IJkpunt ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Het meert aan uit de geschiedenis,
wolken schaduw ebben voorzichtig
weg in flarden mist als vloten
zich traag voortbewegen door de
polders langs het opgejaagde pad
zover men het ziet, ware een bestemming
in de overspoelde ziel, het onbekende
ons komt halen op het ijkpunt op het
kruispunt van mobiliteit als eerste stap.…
Hij kwam weder
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
799 een zware deur ging open…
traag trad ze hem tegemoet
en nu was ‘t voor beiden hopen
dat alles weer kwam goed.
‘t leek of hij nooit was weggeweest
zijn aanwezigheid was lief en teder
of liefde alles vanzelf geneest
vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
WERKEN EN ZENDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 De sterke woorden dringen wellicht rap,
soms traag in 't hart van groep of enkeling,
stromen eeuwig als verkwikkend vruchtensap.
-------------------------------------------------------------
Een christelijk gedicht, geschreven door een Satanaanbidder.…
nachtwind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 bleke schijn zoekt ruimte op de kap
en zakt dan traag in golvende slagen
zonder omkeer gewichtloos strak
over het kort hellend vlak.
een zilver zonder heerszucht tekent
een fijn leven op de zwarte romp
dat je daar niet verwacht.
het zingt een stille melodie
tot in de slaap
een wiegelied van meegaan
en niets hoeven te verstaan.…
SPIJS VOOR STRIJD
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
519 Romes wachtend arena 's
hebben 's avonds
in hun stenen kelderkamers
lange rijen tafels
waarover schaduwen
uit fakkels en olielampen
wild soms traag heen en weer dansen
de zwaardvechters van morgen
eten en drinken zich propvol
genieten allemaal met smaak
kauwen en slokken gulzig
brullen grove grappen
uiten speelse dreigementen
vergeten…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer
in koele grotten, wil daar altijd blijven,
duister leven sterken in zaal en meer.
Het Belgische rijk zal bij verblijven
in vrije lucht of onder de grond steeds weer
streefzucht met schappelijke aard bedrijven.…
SCHILDPAD
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Ik ben tevreden slechts traag te stappen.
Maar die neus kan prompt en kundig speuren,
vult zich met geur van plantensappen.
Geduldig wil mijn oog maaltijd keuren:
gulzig in de groene halmen happen;
daartussen wenken felle bloemenkleuren.…
Laguz
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Wind bewaait het meer,
beweegt water te golven,
en mijn geest golft mee;
Met zonsondergang
gaat ook de wind onder, stil
wordt het water kalm
en spiegelt de maan,
zo boven zo beneden:
ook ik spiegel me
in strakglad water
onder de sterrenhemel,
boven de diepte;
Mijn bewustzijn zinkt
traag in het zwarte water,
diep in mijn wezen,
doodsangst…
een droevig woorden-walsje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
601 op deze levengevende aarde
verzamelen mensen zich
voor de laatste Tasmaanse tijger
wie ziet het trage sterven?…
FIJNTJES BRANDEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Hun klodders verharden zich, sissen licht,
zakken kleurig neer, klevend, traag en zwaar.
De vlammen spreken knikkend tot elkaar:
"Wij geven de spijzen warm aangezicht,
brengen in glazen wijn wonderbericht:
onze spiegelbeeldjes werken almaar."…
De tand des tijd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
333 lang heb ik
je gezicht
kunnen lezen
juist de vele
stukjes leven
die zich dan
goed laten zien
want niet alles
wordt in rimpels
vergeten
die groeven
gaan dieper
dan verwacht
ook kunnen zij
de pijnen nog
niet vergeten
komen van
traag herstel of
van genezing is nog
niet helemaal sprake
zoiets vraagt een
specialistische
begeleiding…