Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

De momenten van wanhoop

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 789
Er waren vele, vele secondes die langzaam en traag wegtikten. Er waren vele, ontelbare minuten, die passeerden langs, en in mijn geest. Het hart bonkte, het bloed stroomde, met kilometers per uur, door mijn lichaam. De ziel, vroeg zich, weifelend en twijfelend af, hoe te volharden in rust en vrede.…

Het einde

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.890
Veel later staan we zeldzaam traag en zeldzaam langzaam op. We gaan het jaar weer overdoen –…

haar orgasme

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.311
liefst heeft tot ze plots schokkend verstijft en kreunend van genot klaar komt als ze de ogen opent ziet hij hoe het orgasme langzaam wegdeint in golfjes van nagenot en stille pret meer moet dat niet zijn de bonte waaier pillen die hem in leven houdt eist ongenadig zijn tol maar haar orgasme bevredigt zijn liefde teder is het trage…

Als een tafelblad glanzend

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.539
elkaar uit de kleren op de vloer een jurk een hemd, meer valt niet uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën bijenwas in de vloer wrijven tot het hout was opgeeft terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen uit eigen beweging beginnen te schuiven tegen elkaar aan, van elkaar weg, traag…

nooit meer

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 580
Nooit meer wakker worden in de eerste ochtendklaarte met jou genesteld in de holte van mijn arm vertederd kijken hoe je glimlacht in je slaap en wachten op de eerste tekens van ontwaken om je op de valreep te verrassen met een vroege zoen van vreugde intiem omstrengeld samen verder soezen tot ook de lust ontwaakt om traag en innig liefde te…

Er klinkt een wijsje,

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
alles en het niets een zacht gezicht verschiet van tint als ik in haar donkere ogen kijk als zij in haar droom de pijn verliet de milde adem vliegt uit op een onverwachte morgen waarin een wijsje klinkt die alleen een kind verzinnen kan tekent verdriet en de schoonheid op de tippen van haar tonen van een droevig melodietje op trage…
Pama17 september 2014Lees meer >

Komen en gaan

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.446
dichtgeknoopte jassen de schuld van de tochtdeur hielden we onszelf voor want die klemde zullen we nog een ommetje doen zei jij toen je zag dat je benen overhoop lagen met die van mij en dat op de bank die ons vroeger véél te groot leek mijn altijd wakende voeten waarvan één in diepe slaap trok ik voorzichtig onder jou vandaan traag…

IN DE AVOND

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.173
Dan troost mij niets en schrei 'k in bange klachten De helse pijnen mijner angsten uit, Dan streelt mijn smart de somberste gedachten, Tot mij de slaap de brandende ogen sluit Om eindelijk mijn wezen traag te omnachten Met zware droom, verscheurd door geen geluid.…

Avondrit.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Traag fietsen we naar huis en horen slechts de natte weg, het klappen van late duiven, een verre klok. Deze avond is van ons. Nu rust je bij het haardvuur en in je haren speld ik dikke krullen. Slapend tikken naalden de tijd vooruit. Je mompelt onzichtbaar, verliest steken.…

Jaargetijden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Het dekt de wortels die het in vervlogen tijden samenbracht en sterft er nu, alleen Ik loop langs afgesleten paden, enigszins verblind door de schoonheid van het zonlicht, dat traag door kaalgeslagen takken een nieuw, verloren, evenwicht hervindt.…
John Kroos27 november 2015Lees meer >

Oogvreugde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
In de tuin geniet het paar van stil bestier der vroege avondlucht, bezadigd en zoel; roze wolken minnen hun enig doel: traag voortgaan onder ijl blauw, van ver naar hier.…
Han Messie12 januari 2016Lees meer >

Essentie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Voorzichtig, langzaam, tergend traag. Langs de transen, door het bouwwerk van mijn levensloop. Dwars door stapels fouten, verrotte houten fundamenten, even vele pracht momenten, craqueleert het tot het barst. Het knarst, het wringt, het volgt de nukken van de wind.…

Hij kwam weder

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
een zware deur ging open… traag trad ze hem tegemoet en nu was ‘t voor beiden hopen dat alles weer kwam goed. ‘t leek of hij nooit was weggeweest zijn aanwezigheid was lief en teder of liefde alles vanzelf geneest vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
Greta Casier17 februari 2017Lees meer >

ontkomen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
binnen omheiningen schrikdraad en hekken daar is het waar de afbraak van vergezichten zijn grimmige tentakels uitsteekt daar huist wildernis licht en ruimte kunnen slechts ademen in de geplaveide dromen van een man die met trage tred de schaduw zoekt onder een eeuwenoude mashatu boom stampende snuivende gnoes…
J.Bakx25 oktober 2017Lees meer >

Testpiloot

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5.777
Je reist te traag, je leeft te kort, je bent van stof en niet van licht. Toch zit ze naast me op de bank, ze zoekt een man van buiten met een auto of een brommer, iedereen hierbinnen is gek. Ze was op weg, er waren stemmen, vals en echt, de stad en andere drugs, ze stak het huis in brand omdat ze honger had.…

Depressie

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 775
Traag liet hij een elpee ronddraaien en weerklonk er gregoriaanse kloosterzang in abracadabrataal. Zijn gezicht begon te glimmen, alsof hij door manna gevoed werd. Vooral in beweging blijven, was zijn advies, en geen zelfmedelijden koesteren.…

Renkums Beekdal

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
Het licht draalt er traag. Zoekend, alsof het niet beslissen kan welke plek het mooist is. Aan de slootkant misschien, waar een ijsvogel vist, een zwaan bruine vleugels weeft. Onbeholpen, ze is nog zo jong. Weideweelde lokt naar languit in het gras, zuigend op een zuringstengel. Wolken staren.…
sacrajewa18 februari 2018Lees meer >

Het einde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Veel later staan we zeldzaam traag en zeldzaam langzaam op. We gaan het jaar weer overdoen –…

meteoor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 449
een lichtbaan in de versluierde hemel van al oktober een gedroomde missie kruist door een sfeer die wij de onze genoemd hebben in het gebruik van de tijd dun verlengd met kale takken het verloop van een dag zou stoppen bij de traag schokkende overgang van licht naar schemer zoals wij die half verdoofd kennen door het gewoon horten van de…

IJkpunt ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
Het meert aan uit de geschiedenis, wolken schaduw ebben voorzichtig weg in flarden mist als vloten zich traag voortbewegen door de polders langs het opgejaagde pad zover men het ziet, ware een bestemming in de overspoelde ziel, het onbekende ons komt halen op het ijkpunt op het kruispunt van mobiliteit als eerste stap.…
Pama6 mei 2020Lees meer >

Hij kwam weder

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 799
een zware deur ging open… traag trad ze hem tegemoet en nu was ‘t voor beiden hopen dat alles weer kwam goed. ‘t leek of hij nooit was weggeweest zijn aanwezigheid was lief en teder of liefde alles vanzelf geneest vroeg ze niet eens ‘n antwoord weder.…
Greta Casier19 februari 2021Lees meer >

WERKEN EN ZENDEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
De sterke woorden dringen wellicht rap, soms traag in 't hart van groep of enkeling, stromen eeuwig als verkwikkend vruchtensap. ------------------------------------------------------------- Een christelijk gedicht, geschreven door een Satanaanbidder.…

nachtwind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
bleke schijn zoekt ruimte op de kap en zakt dan traag in golvende slagen zonder omkeer gewichtloos strak over het kort hellend vlak. een zilver zonder heerszucht tekent een fijn leven op de zwarte romp dat je daar niet verwacht. het zingt een stille melodie tot in de slaap een wiegelied van meegaan en niets hoeven te verstaan.…

SPIJS VOOR STRIJD

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 519
Romes wachtend arena 's hebben 's avonds in hun stenen kelderkamers lange rijen tafels waarover schaduwen uit fakkels en olielampen wild soms traag heen en weer dansen de zwaardvechters van morgen eten en drinken zich propvol genieten allemaal met smaak kauwen en slokken gulzig brullen grove grappen uiten speelse dreigementen vergeten…
Han Messie27 november 2022Lees meer >

HONKVAST WAAIEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
De luchtstroom versnippert zich, zakt traag neer in koele grotten, wil daar altijd blijven, duister leven sterken in zaal en meer. Het Belgische rijk zal bij verblijven in vrije lucht of onder de grond steeds weer streefzucht met schappelijke aard bedrijven.…

SCHILDPAD

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Ik ben tevreden slechts traag te stappen. Maar die neus kan prompt en kundig speuren, vult zich met geur van plantensappen. Geduldig wil mijn oog maaltijd keuren: gulzig in de groene halmen happen; daartussen wenken felle bloemenkleuren.…
Han Messie1 februari 2024Lees meer >

Laguz

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Wind bewaait het meer, beweegt water te golven, en mijn geest golft mee; Met zonsondergang gaat ook de wind onder, stil wordt het water kalm en spiegelt de maan, zo boven zo beneden: ook ik spiegel me in strakglad water onder de sterrenhemel, boven de diepte; Mijn bewustzijn zinkt traag in het zwarte water, diep in mijn wezen, doodsangst…
Jack Stoop2 februari 2024Lees meer >

een droevig woorden-walsje

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
op deze levengevende aarde verzamelen mensen zich voor de laatste Tasmaanse tijger wie ziet het trage sterven?…
J.Bakx1 oktober 2024Lees meer >

FIJNTJES BRANDEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
Hun klodders verharden zich, sissen licht, zakken kleurig neer, klevend, traag en zwaar. De vlammen spreken knikkend tot elkaar: "Wij geven de spijzen warm aangezicht, brengen in glazen wijn wonderbericht: onze spiegelbeeldjes werken almaar."…
Han Messie19 februari 2025Lees meer >

De tand des tijd

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 333
lang heb ik je gezicht kunnen lezen juist de vele stukjes leven die zich dan goed laten zien want niet alles wordt in rimpels vergeten die groeven gaan dieper dan verwacht ook kunnen zij de pijnen nog niet vergeten komen van traag herstel of van genezing is nog niet helemaal sprake zoiets vraagt een specialistische begeleiding…