1934 resultaten.
Er was eens
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 een eerste ontmoeten
elkaar kusten
verlegen de glimlach
eerst aarzelend de tred
vastberaden verder
de handen ineen
een bruidsluier
de ringen
een belofte voor levenlang
kindergeluk
ontsproten in haar schoot
houden van
in geborgenheid en warmte
babbelende mondjes
te voeden en op te voeden
de eerste donkere wolken
boze verwijten
twijfel…
Eigenwaarde
hartenkreet
2.8 met 24 stemmen
2.711 Ik ben meer waard dan iemand
die, als jij thuis komt, op jou wacht.
3 jaar lang heb je me 'verward'
door tegen mij te liegen en me te bedriegen
met mijn emoties gespeeld en me aan mezelf laten twijfelen...
Het bedrog was slopender dan het geweld
en de agressie die je uiteindelijk (ook nog) in je had.…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 decembernachten liefkoosden lang
spookten troebele twijfels door
was het dit wel waard, de vaart?
Verloren vragen deden poging
overtuigd om het licht aan te steken.
gouden op de achtergrond,
een melodie
van tederheid op termijn…
Winkelstraat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
570 een deuk in ‘n plas water
Ze komen met mooie dromen
Vertrekken met ‘n flinke kater
Een winkel is hun grote wens
Ik voel pijn als jonge mensen
Bevlogen winkelruimte huren
Aan de slag gaan met idealen
En ik weet dat ‘t niet zal duren
Voor het winkelend publiek
Wordt het leed lang versluierd
Ik proef al gauw de afloop
Zie de twijfels…
Ach, mijn lief
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
701 ach, mijn lief, ik ga je verlaten,
de avond valt, de nacht is nabij,
voor het donkert, zal ik verdwijnen,
dag, mijn lief, ik laat je alleen
vol twijfel en angst, de nacht is nabij,
ze luistert, fluistert vol verlangen,
ach, mijn lief, misschien ga je slapen,
en droom je nog stil over jou en mij,
van adem, mond, lijf, handen dichtbij,…
Spiegelplas
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
595 bloesems, luikend groen
fragiel, transparant als glas,
liefde gedronken zoveel dat kon,
uit water, satijnen spiegelplas,
toen zonder kleur, verdroogd,
verdronken in woestijnen, de
tijd verloren, voordat je het
verlaten moest, tranen gedempt
op geboren spiegels van de ziel,
was een nieuw gezicht te zien, een
beeltenis die geen twijfel…
Wat U door de vingers ziet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.067 Geen morgen die zijn opkomst beter verstaat
dan de vuurvogel
die brandend van verlangen
en volkomen ongeremd
als een uitgeslapen God
van het tot dan toe ongezegde
vleugelwiekend hun geweten
overvliegt langs zijrivieren
Want met vuur zal hij er spelen
brokken stenen laten vallen
vleugels hoger laten rijzen
en uw twijfel laten gaan
Net…
De mythe van de muzen?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
569 De allerhoogste graad in
een zin of regel, die geen
twijfel laat bestaan, van
wat ik zeggen wilde,
daarin zou nog menig
onversneden boodschap
moeten staan om al wat
mee - of tegenzat, uit
losse ziel geschreven,
uit ervaring of uit leed
of uit opperste geluk
bedreven, weer met
tol en taal betaald.…
“ Het doet er weer toe,”
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
581 Het raakt de harten van een innerlijke wetenschap
zonder dat je nooit alles zal kunnen meten,
beheersing van de twijfel in een rusteloze geest, de
intuïtie dat er alles toe doet, wat niet lijkt te zijn,
altijd is geweest, dat is de overstijgende trap.
( Panoptimum,
´ Dit alles overziende ‘ )…
en jij gaf mij jezelf
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
4.920 Geen twijfels, geen gêne, gewoon jij en ik
in een veilige vrijheid wellustig verbonden.
Geen teugels, maar vleugels die ons samenzijn
steeds naar hemelse hoogte hebben verzonden.…
Wonderen*
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
3.107 En wat als God onder ons zou verblijven,
een blinde vreemdeling in de bus is,
die jou plots weg loodst uit jouw duisternis
en daarmee helpt jouw twijfels te verdrijven?
Dwaas om te wachten op zo’n levensteken.
“Zoek God vooral in je zelf!”, zie ik luid
Teresa als mijn wijze leidsvrouw preken.…
in een andere kamer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
818 ook niet bewegen geen verhaal vertellen
in dit glasgevoel gevangen
blijkt de bladerval zinsbegoocheling
zinspeelt de zon niet op een regenboog
herberg jij geen gevoel voor de bewoner
wanneer ik eenzaam geworden of geen licht meer zie
in een ander kamer zonder bruidsschat
je gesluierd gezicht als masker opzet
en herinneringen slechts twijfel…
HALLO, hallo...,
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.733 Een gevoel van... toen van hier en thans
twijfel nee, je weet het zeker er is balans.
We weten het er is herkenning,
dan alsof het echt niet anders kon
ineens die liefdevolle tedere warme kus.
Je hoort je zeggen: hallo hoe is het
...echt goed?…
Felice (1)
poëzie
1.0 met 1 stemmen
4.088 IK heb gesmacht zo lange, grauwe dagen,
Gesmacht zo meen'ge sterren-loze nacht,
En zucht op zucht, en zielenklacht- op klacht
Steeg droevig op, met twijfels bange vragen!
Soms werd verlangen mij zoet welbehagen,
Een stille weelde, als droomrig maanlicht zacht...…
Kom nu, bedroefden! al wie raad'loos klagen!
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.507 Uw monden twijfel-lachen, die voor dezen
Nooit lachten, maar - vergeefs - kreten of morden: -
Tot wie geloven zal de Trooster naken.…
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 goddelijk licht
akkers en weiden
vruchtbaar gezicht
losse planken
scheef op de brug
“eenvoudig leven”
stond op de rug
dik was het boek
muffig de zaal
vreemde geluiden
vloerkleden kaal
verbrokkelde toren
stinkende gracht
uitgesleten treden
nostalgische nacht
hij en zijn liefde
“een gespleten bed”
op zijn duivelse kussen
lag twijfel…
Onbeantwoorde vraag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Het niet kunnen begrijpen
De onbeantwoorde vragen
heeft men doen grijpen
naar een macht die hoger is dan zijzelf
Zich hierdoor te laten vergewissen
heeft alle twijfel uitgesloten en niets
of niemand zal ooit weten zich te vergissen.…
Dit tijdperk?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 Is mij om het even hoe
geluiden klinken het gaat
om de momenten als angst
en twijfel worden opgelost
verdronken in spitsvondigheid
wordt het evenwicht gewogen
in het magerste onderscheid op
de plek waar we zijn geboren,
waar de geest en lijf zijn ingedaald
die geen verdere keuzes overlaat
tussen de geboorte en de dood
het levenslicht…
De laatste droom?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
869 Ontboezeming van mijn
twijfels als stoffelijk wezen
leg ons in een glazen kist,
waarin we morgen waker worden
je geaardheid getoetst aan die van mij
vervoering waarover je moet waken
daardoor wordt herboren
met stilste dood aan ons zij
die wordt opgeschort,
laat me spelevaren in de
duistere uren als motten van de nacht
de vlam van…
Diep gemis
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
592 In de musea zoek ik in wezen naar
tekenen van jou en op de zonnige terrasjes
draai ik droevig met een lepeltje in mijn
kopjes koffie, soms minutenlang, zodat de
omstanders aan mijn welzijn twijfelen.…
Een uitzonderlijk warm jaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Al weet ik , vele illusies zijn al gestorven,
hoe huilen nader dan het lachen kan staan
hoe jij twijfelen kunt waar ik zeg weten
het niet vergeten, het vragen van waarom
niet langer aan de orde hoeft te zijn.
Het leven is als de Binnenmaas en Friese blauw
als de halmen van het riet en alles in het verschiet.…
Cursief?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
383 in spiegelschrift,
onomwonden, gestreeld
door onvolkomenheid,
verbaasd over zoveel
wederkerigheid, de drift
gevat in het licht van het
liefdesvuur, een warme mantel
door velen werd gedeeld
het herkent het sterven
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen tegen de
schaduw aan te vleien, niet
gesmoord door twijfel…
Speels cursief ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Afscheid herkent
zich in de kleine dood na
elk moment van minnekozen
lijkt zicht te hechten aan
de schaduw van verloren tijd,
als die zou bestaan
decennia las ik elke
verwondering in spiegelschrift,
onomwonden, deels vermomd
door onvolkomenheid
gesmoord in eigen twijfel
maakt het subjectief,
gegrift in hersencellen, een
weg…
Woordenschat?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
402 onmogelijk het getal te
noemen om te delen,
herschik de herkomst
op goed geluk in echo’s
van de dromen,
voortgestuwd door
de woordwieken die
jacht maken op hun
eigen alfabet in een
eindeloze tred, hun act
opvoeren waarin ik
mijzelf aan moet
vastklampen om overeind
te blijven staan maar
gelijke tijd weer vloeren
zal, in gerede twijfel…
jouw lippen baden mijn gebed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 het leek geen beest
een hapering in mijn gedachte
ik lachte om de onbenulligheid
maar steeds was ik
het draadje kwijt, ik kon
niet goed meer formuleren
halverwege bleef ik steken
door mijn twijfel moest ik het
steeds weer opnieuw proberen
ik was bezig zonder eten
uitvinden hoe de dingen zijn
niets kwam uit mijn handen…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 een oneindige leegte
genoeg kans om hem op te vullen
maar toch wil ik dat niet kunnen
de leegte steekt
maar geeft een gevoel van veiligheid en rust
niemand die iets weet
over al mijn leed
ooit ga ik zeggen dat het me speet
hoe ik al mijn problemen verkleed
dagelijkse twijfel
moet ik mij openstellen?…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 vertelde je
over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even
terneergeslagen
vol twijfel…
Blaeskaek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
470 Weer heeft de twijfel bij mij postgevat
Een storm op woeste hoogten in uw brein
Laait op zo nu en dan, krijgt hij mij klein?…
alle hyperbolen kunnen gestolen worden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
206 alle hyperbolen kunnen gestolen worden
alsook mijn ironie, en
als jij mijn cynisme weet te jatten
beloof ik je alle schatten van de aarde
‘ik geloof dat ik lijd
al ‘n tijd, soms
aan jezusnijd’
ingewikkelde materie, zei hij
boven de rivier als trechter
‘n rechterwang waarop hij sprak
‘n oog waarvoor hij opstond
bleef staan in doffe twijfel…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.…