2287 resultaten.
Witte parel in zee...
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.530 vulkanisch steen
Het lijkt in de verte op een sneeuwlaag
met allerlei kleuren er doorheen
Eenmaal dichterbij het eiland gekomen
volgt de betovering, het varen door de archipel
Mijn ogen glijden over de witblauwe huisjes
Ervaren de serene rust in dit wondere schouwspel
Deze magie heet Santorini
Het dorp waar de tijd geen tijd kent
Een schat verborgen…
- De avond viel doodstil -
netgedicht
4.2 met 68 stemmen
1.903 de handen gevouwen als een zondaar,
uitgebroken uit zijn dorre cocon,
wist het hiernamaals de fundamentele waarheid
treffend te vertellen, zoals enkel de mens dit kan,
en zag in schoonheid dood voor ons verborgen…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 en als de nacht sluit
onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen…
lustrum, ook in de nazomer
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
645 hoef ik links niet met rechts
te verwisselen of het einde met het begin
hier zijn schaduwen als een reis
die je rond en rond draait
wanneer ze wachten op herfst
zoals bomen, nog groen op een negende horizon
almaar milder en waarvoor geen naam
meer bestaat
hier ben ik verbonden
onverklaarbaar
met beelden door gedachten gevormd;
verborgen…
Niet altijd pais en vree!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
984 Gij vals loeder, gij vals secreet,
gij sujet, alsof je niet weet,
dat de waarheid verborgen zit,
gij monster van de waarheid,
ben je die voorgoed
uit je bestaan kwijt.
Gij arme, valse loeder, secreet,
sujet, als ge maar weet,
dat de waarheid immer overwint.
Immer!…
Harry
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
643 Het bracht
het oeuvre van slechts één
man die in eigen akte regelmatig
de eigen horizon naar de wereld
wist te verleggen, maar ook hij
aan de laatste grens van bladzijden
is gebonden, waarin nog altijd
een open einde ligt verborgen.
Naar aanleiding van het overlijden
van schrijver/dichter Harry Mulisch…
Valse lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 Roerloos lag de zeehond op het vals plat
Hij had het te bont gemaakt
alsof hij rustte op het wad
frontaal op zijn kop geraakt
Het oog van de jager traande
maar niet van verborgen leed
Het was alsof het maande
als je dit gedode leven maar vergeet
De wind ijlde over de vlakte heen
Het dier werd ruw gesleept
Dit is waarom de mens moet wenen…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop ik gebukt mijn tuin spit,
op harde resten winter stuit,
ijs vind in verborgen hoeken,
wat was toegedekt weer bloot leg.
----------------------------------------------------
Opgenomen in de
'Dagkalender van de Nederlandse en Vlaamse Poëzie'
samensteller Hans Warren, Uitg. Meulenhoff…
FLONKEREND HEMELLICHTJE
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.647 Hoog in de hemel fonkelt een lichtje
‘t enig lichtpunt van de zwarte nacht
Het doet mij denken aan je gedichtje
dat jij daarboven reeds op mij wacht
Diep in mijn hart gloeit ’t verlangen
naar wat in ’t verschiet verborgen is
In gedachten aai ik zacht je wang en
fluister dat ik jou verschrikkelijk mis
Hoog in de hemel fonkelt een lichtje…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 ’s Nachts,
in een vonk naar genegenheid
houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken
van de dag
Soms kleden warme woorden mij
als mijn naakte ziel er verloren staat
verkleumd, stil en aangedaan
dan is mijn huid als blank hout
onder een schors van levensvragen
is mijn lijf als een ivoren toren
in een landschap van illusies
beweegt…
Onder de regenboog
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
695 het ontgaat mij immer minder
dat de horizon vertraagt
en het land van morgen
verse bloemen draagt
maar ook van de tafel waaraan ik eet
telkens een stoel wordt verborgen
het is een berg beklimmen
die weliswaar het uitzicht vergroot
maar waar ik aan de top, geheel alleen,
mijn laatste liefde ontmoet;
ik noem haar de dood
hoe het ademen…
Jasje
gedicht
4.5 met 6 stemmen
3.864 Zou ze zich verborgen hebben in dit bontjasje
dat hij ooit met liefde gewatteerd
om haar smalle schouders had gelegd?
Zou zij zo de kou hebben kunnen weren
van al die landverhuizingen en andere doden,
van de angst en de grimmige wortels
zodat ze zacht zou vallen als ze zou vallen?…
GETIJDENSNIPPERS
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 's Nachts onweert het hard:
verborgen spinnenwebben
blinken druipend op.
Moge in ons hart
het ongeschreven Woord
steeds gebeiteld staan.
In het avondlicht
glanst de witte zon, heel rond:
mijn ogen zijn koel.
Witte fabrieksrook
strijkt langs novemberbomen...
Een schilder ontbreekt!…
Als het licht mijn ogen raakt
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
608 Houd mijn geheim
diep in de kern verborgen
en verlies het niet
aan de zondvloed op het nachtelijk uur
die grilliger is dan het kronkelen
van de rups
Het is een geeuw der natuur
die de waarheid in een zee
van liefde dompelt
dat schreeuwt en overrompelt
en dan weer heelt
Houd mijn vlam wakend
in de geisers van de geest
en smeed…
De muur der tijd...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
785 In dromen, kan de ziel vrij zijn,
los van die blokkerende tijd,
reizen naar de vele gebieden,
verborgen in 't onderbewustzijn.
Wensen komen feilloos in beeld,
in hoe kleurrijk het leven wel is,
tot de grauw, grijze muur der tijd,
meedogenloos weer heeft benadeeld.…
Tussen twee werelden, in beide thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 De drugs wringen m'n gedachten in rare bochten
tonen me de mensheid zijn verborgen krochten
maar het zijn paden die ik graag verken
de gek die ik ben
Het rechte noch het kromme pad
een kaart heb ik niet nodig gehad
De Ster heeft mijn pad geplaveid
met ervaring, bescherming en wijsheid
Ontspoord geweest
extreem geleefd
maar kijk me…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer
op dichte mist: een verborgen veld of meer?
In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."…
de aarde is rond (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 de aarde is rond, fluistert de kameraad
Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen
naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit
elke korrel telt in deze verborgen schaarste
er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht,
voorbij de hekken van het kamp
Shin verbergt zwijgend zijn verwarring
zijn leven hangt aan een martelende draad…
Een bad vol tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 betekenis niet kende
Zette mij op een troon en maakte
mij zijn koningin
Betrad ongeplaveide wegen en opende
deuren waarvan ik het bestaan
niet vermoedde
Met eindeloos geduld ruimde hij
puin, wiste met zachte hand
sporen van verleden,
bouwde een fundament van
vertrouwen
Gaf mij zijn sleutel,
deelde vol vertrouwen zijn
diep verborgen…
EVA BRAUN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Een dag voor onze dood zijn we gehuwd
Mijn Alfie hield mij veertien jaar verborgen
Hij hield mij weg van politiek en zorgen
Niet - Ariërs hebben van hem gegruwd
Hij was met vele krijgslieden omstuwd
En werkte aan de Übermensch van morgen
Maar eenzaamheid probeerde mij te worgen
Ik heb mijn gal daarover vaak gespuwd
Dan lukte het hem steeds…
kist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Zo lang als ik kon zat ik onder de dekens verborgen
Ik sta uiteindelijk op en drink mijn koffie op deze donkere morgen
met stille hoop een beetje meer energie voor vandaag gekregen te hebben
ik doe mijn best de rest van deze dag nog te redden
nog maar kort geleden keek ik nog in jouw vertrouwde ogen
nu doe ik zo mijn best om onopvallend mijn…
Bidden voor gewas en arbeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.916 Heer, zo zijn er veel zorgen in ons leven
U kent ons, voor U is niets verborgen
Wees ons nabij iedere nieuwe morgen
En leer ons om alles aan U over te geven.
Amen.…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 De ware toedracht blijft verborgen.
Boven hun hoofden heeft de wind de wolken
weggemaaid. Ook de engelen moeten staan
vandaag. In eindeloze rijen.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 Verborg zijn hoofd onder de deken.
Trok zijn knieën op.
Hij is rond de veertig, maar niet op dit ogenblik.
Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik,
vele huiden ver, in een beschuttend duister.
Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase
in de metagalactische astronautiek.…
spreuken en rituelen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
567 de spreuken zijn gezegd
rituelen volbracht
blauwsel op verborgen plekjes
vooral als mensen je graag zien
geliefden beschermen je want
bloed is dikker dan water
hun cultuur kent mogelijkheden
Menig keer werd er een als
vijandig gezien individu besproken
hardop , in een kring werden
de bijpassende spreuken gezegd
deze woorden met…
Alzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.093 Hoe raak je mij ,
"MIJ",
in mijn diepste ziel
waar transparant de wereld ligt,
die mijn glimlach van verdwaasd zijn
voor jullie in verborgenheid zingt
en mijn kijken zeilt langs wateren
van oneindig veel (on)wetendheid ?
Het is slechts mijn denkende wereld,
die verwarring zaait..…
DRACHTENS GEHEUGEN
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Strenge laden, onverstoorbaar bedaard,
voelen zich somtijds door schuiven verblijd,
waarbij opbeurend licht langs hun wanden glijdt:
verborgen woorden springen op, zijn vermaard.
Voortdurend gesloten-zijn wil spelen
met waarneembare openheid voor zoeklust
om eed'le ontdekkingszin te strelen.…
Luchtballon van bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 Diep van binnen
komen
zoveel sterke krachten
uit een oneindige zee
van gedachten en gevoelens
in alle denkbare tonen
vormen en kleuren
helder en zuiver boven drijven
Nimmer ongrijpbaar of gevangen
verborgen of vervlogen
juist intens
onmiskenbaar stralend
als bakens aan de oppervlakte
die telkens beschermen, benoemen, bezinnen, bewegen…
Ik weet
gedicht
3.8 met 10 stemmen
12.150 Je ziet er
wat verborgen is,
je ziet de levensles
die ik te leren heb,
de opdracht
die ik vervullen mag.
En met al je kracht
inspireer je mij
en sta je mij bij.
Ik weet:
je bent niet dood,
je leeft.
Ik stuur je
al de liefde
van mijn hart
zodat ook jij zult voelen
dat onze liefde eeuwig is.…
Kijken naar zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Minimale beweging weliswaar:
amper voortglijden,
een rimpeling van water,
het strekken van een vliespoot,
de ander verborgen in het vederdek.
Sprookjes van vroeger roepen zij op.
Zwanenhalzen voor de mooiste prinsessen,
nooit voor echte zwanen.
Zo leer ik letterlijk en figuurlijk.
Bij hen passen ze volmaakt,
ook bij hun schaduw.…