2904 resultaten.
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte de atlas en zocht een land
met je vinger wees je een eiland aan
nadat al jouw gedachten verdwenen
wees je naar de zee,
de zee van het verdwijnen…
Opnieuw..
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 Eens zich van een voetstuk laten verdwijnen
om in stilte op rustige golven te kunnen deinen.
Nu, na lange tijd,
opnieuw klaar voor een nieuwe start
opent zij wederom haar hart
belooft zij zichzelf, nog een keer
al doet 't nog steeds zeer...…
Maart
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
644 Dat de zon nu vlug mag schijnen
Zodat donkerheid kan verdwijnen.…
Een blanco papiertje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 weer hoor ik
de klokken slaan
zie lege uren passeren
het a viertje blijft onaangedaan
heb koppen gesneld
in luttele seconden
leeuwen geveld als held
uit de romeinse catacomben
heilige oorlogen gevoerd
op kruistocht geweest
ridders en graal laten verdwijnen
in schisma’s de zon weer doen schijnen
ik was cerberus die aan
de styx de…
rolkei
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
506 kantelde
en in dit dieptepunt
roerloos als een rolkei in een kuil
traagzaam gepolijst wordt
door de tijdloze rivier
verweerd door winterse vrieskou
geblakerd door zomerzon
seizoen na seizoen na seizoen
tot ooit misschien een spelend kind
me uit de bedding raapt
en hard tegen een rots keilt
zodat ik barst tot schilfers
die kantelend verdwijnen…
Zij brengt stilte mee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 zij brengt
stilte mee
in haar verschijnen
een gereserveerdheid
waarin de lach langzaam
lijkt te verdwijnen
de causerieën over
allerhande en niemendallen
verzanden al snel
men kijkt verbaasd
als zij kordaat
de kring in gaat
aandacht vraagt
met ogen die iets
spectaculairs beloven
haar zachte stem
boeit van begin tot end
als…
Een dwarse streek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 nog staan de instrumenten
wat donker afgesteld
want somberheid was troef
maar uit de bak
trekken toch al snel
hoge tonen aan een speelse bel
een dwarse streek
over slaperige snaren brengt
het pril geluid niet tot bedaren
zij lijken nog ontstemd
maar als de zon gaat schijnen
zullen dissonanten zo verdwijnen
dan gaat het lentelied…
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 je vertakt subtiel
in glas met
goddelijke bogen
licht straalt
transparant uit
een hemels boven
maar in het ragfijne
gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond…
venster op de wereld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 onder de kastanjeboom
temidden van dezelfde
grijze flats zingt een man
met gebroken stem
traag als kruiend ijs
liederen over het verlangen
om er niet te zijn
te verdwijnen in de zwarte
golven van de nachtelijke zee
uren onder die kastanjeboom
niemand staat stil bij dit
venster op de wereld
gesloten gordijnen sluiten
zonlicht en…
Ontspullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 Ik zie zoveel dat beter zou verdwijnen
want ja, ontspullen is de mode nu
en hoelang dit kan duren, zon blijft schijnen,
ik weet het zelf niet, daarom vraag ik u:
weet iemand soms wat dit toch kan beduiden
en hoe het leven verder gaat vandaag?
Ik hoor nu ook al vogelzanggeluiden
en ja, die liedjes zorgen voor vertraag.…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 wandelen en zwerven
in bossen en parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen…
Behoedzaam
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
528 benut
om zichzelf te kunnen zijn
zijn stem klinkt zacht
woorden onderhandelbaar
in zijn aanwezige lach
lichte ogen kijken
met verlies van kracht
nog tast hij
behoedzaam naar de
wereld om zich heen
die langzaam uit zijn
vingers is gegleden
voelt zich onbestendig
en moederziel alleen
want alle dierbare
herinneringen lijken te
verdwijnen…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 ik ben geen
meester geworden
in edele kunsten
ook het schoonschrift
der poëzie ben ik
nooit machtig geweest
kon wel schrijven
maar de magische vonk
wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn dromen zich
vinden in die van mij
laat mij dan het strand zijn dat
verzwolgen door het lijden de restanten
observeert en ze laat verdwijnen…
Droombeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
601 Een plek ver weg van huis
Ik weet niet waar ik ben
Maar ik heb een raar gevoel
Dat ik dit toch herken
Een plek ver weg van huis
Ik zie meer dan duizend kleuren
Hoor de vreemdste geluiden
En ruik hier heel veel geuren
Een plek ver weg van huis
Ik voel me langzaam verdwijnen
Overal om me heen zie ik
Een helder licht verschijnen
Ik sla…
Bemoediging
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
716 Maak je geen zorgen, hoop doet leven
maak je geen zorgen, zink niet naar beneden
wat komt zal verdwijnen... en eens
zal de zon op je achterdeur verschijnen.…
Jouw charisma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 jouw charisma
bloeit veelkleurig
vlindert in waaiers
die de horizon raken
daar waar rechtlijnige
perspectieven in punten
verdwijnen zullen jouw
ronde vormen verschijnen
het star rigide
van vele vertes zal
worden gebogen door
souplesse in zachte ogen
de eeuwenoude blikken
uit licht blauwe kijkers
zullen niet meer uren turen…
ALS DICHTER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 als dichter
probeer ik dat te zeggen
dat niet alleen maar
met kale kille woorden
valt uit te leggen
daarom probeer ik
woorden te plooien
doelgericht rondom
een te vertellen boodschap te strooien
van die hele warme
tedere gevoelige mooie
die beelden doen verschijnen
die de alledaagsheid
moeten doen verdwijnen
daarvoor dient een gedicht…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Mijn zorgen verdwijnen.
Maar voel me wegkwijnen.
Ik wil niet alleen zijn.
Alleen zijn doet zo pijn!…
Giordano Bruno
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Dat gegeven duurt eeuwig lang;
je beulen waren terecht heel bang
dat hun dogma’s zouden kwijnen,
hun dwaze leer verdwijnen.
Kennis bestrijdt het duister
en brengt ons licht en luister.
Kijkend door jouw bril
zien we jouw denken stralen.
Het (bij)geloof zal falen:
het is immers een gril.…
Zomer in november
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Op wandel
langs de Grote Gracht
verdwijn ik
in de schaduw
van mijn vrouw.
De zon wriemelt door de blaren
en geeft nog milde warmte af.
Er is gefluit van vogels
her en der.
Gaaien krassen.
De lucht is blauw.
Boterbloemen bloeien.
Voorbij het pad
verschijn ik weer
alsook de schaarse auto's.
Een haan kraait
honden blaffen.…
De T.V., een gebruiksaanwijzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
542 De perfecte afzondering aanzetten
Knopjes indrukken, herhalen voor indrukken kanalen
Zien en horen worden overgelaten
aan leugenaars en bedrog
Ik schiet mezelf meerdere keren neer en
verdwijn in fictie.
In hersendood scherm ik af
op het einde van mijn programma
Er komen meerdere,
maar voorlopig
laat ik afgelopen van me af vallen.…
Algoritmisch feest
netgedicht
4.9 met 102 stemmen
406 jij bent als glas
waarin de zon
kan schijnen
zonder dat de
beelden meteen
verdwijnen want
in de nagloei
kristalliseert nog
eenmaal alle
essentie voordat
de opslag open
gaat die de data
keurig opslaat in het
algoritmisch feest
de doorlaatbaarheid
is meegegroeid
in selecteren aan
de poort omdat
de veelheid van
gegevens de input…
Het quantuminternet
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
450 ik heb je
gezicht in
mijn handen
gelegd door
samen te
teleporteren op
het quantuminternet
in de al
vertegenwoordiging
zonder fysieke
beperking
visualiseren we
kosmosenergie
zonder verplaatsing
lieflijk omgeven met
verrukkelijke kreetjes
de basale schrik
van verdwijnen en
elders in het zelfde
momentum
te verschijnen
ook…
Magisch blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 publiek
dat mee ging
in haar magisch
blij ontmoeten
met charmante
blik uit een
innemend gezicht
handen warmte
uitstralend en
oorzaak van falen
achterhalend in
samen diagnosticerend
voorzichtig het pad
van heling proberend
haar sfeer was meer
dan handoplegging
ooit zou kunnen zijn
energieën
stromen en in zachte
dromen verdwijnen…
Geruisloos
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 elkaar geruisloos
te passeren en dan
nog iets van
de ander te leren
bij een geur is
odeur gevoegd
in combinatie met
de tandeloze lach
die toch het zuinige
naar boven bracht
in een extravert
en joviaal ogend type
goed voor het
onderscheid in
de typering van
het eenmalig
verschijnen in
het archief en
dan het spoorloos
verdwijnen…
Redding
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
530 vraag ik
zullen we verdwijnen in elkaar met elkaar
en morgen samen de wereld redden
voor de volgende honderd jaar?
(eerste les uit ons fictieve boekje
'Handhaving der liefde voor beginners')…
Muisje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
452 Die uiteindelijk gaan verdwijnen.
Zodra het licht weer in je hoofd gaat schijnen.
Fijne dag verder…
Gebroken herinneringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
399 ze zit in een stoel
haar gebroken herinneringen
verspreid op het tafelkleed
beschadigd, kapot met rafels
alleen wat flarden
die ze nog weet
ze verdwijnen
langzaam maar zeker
uit haar geest
ze weet
nauwelijks meer
wie ze is geweest
ze had een mooi leven
niet eens
zo lang geleden
nu is ze al blij
met kleine stukjes
uit…
Titanic
netgedicht
4.8 met 42 stemmen
689 Gezichten en namen verdwijnen
Gedichten en boeken gaan mee
Zacht laten de sterren licht schijnen
Op een traag zinkend schip
Aan de horizon van de zee
Mijn hart was ik bijna verloren
Het zonk met de boekendoos mee
Een zeemeermin dook ernaar
Bracht het naar boven
Gaf het mij in een bootje op zee
Ik beloofde er goed voor te zorgen…