3362 resultaten.
couvert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 Geadresseerd tot het einde
begon de reis, in als de vlucht
de route was vast gelegd
Dicht gekleefd, roerloos
lag jij daar, in de kist
onwetend van het verdriet
Volg de post de wereld rond
begraven, niet meer op te graven
verdwenen in de brievenbus
Op weg naar je laatste rustoord
waar men het zal hartelijk ontvangen
geen afscheid kent zoveel…
Vrede per direct
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
906 ik oordeel niet
maar wil het licht
weer zien in ogen die glanzen
nog voel ik het verdriet
hoor de laatste zucht
van hen in vogelvrije vlucht
dan gloort saamhorigheid
bloeien bloemen het intens gemis
geven kleur en warmte prijs
zij zijn op reis gegaan
naar het licht van het geboortefeest
dat daalt als ster naar kerst
waar de vlammen…
Verborgen kalender van de dood
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.223 en als ik dan wegdroom in armen
van genade, het lege huis zie staan
met geblindeerde ramen,
zie ik witte vogels in vertraagde
vlucht over eindeloze velden gaan
wijl kille wind waait langs de deur
waar alleen de dood nog adem
haalt en zich koud naar binnen richt
om mijn sterven te beleven
lokt mij het hemels havenlicht
en als ik dan verdwijn…
Dode zuil
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
616 O, als ik had vermoed dat uit ons diepst verlangen
deez'onmacht was gegroeid;
de liefde in vlucht gevangen, verbannen en geboeid;
o, had ik het bevroed;
misschien had ik de waan verstaan,
en d'hunkering, dat broos torment,
uit haar streng arrest ontklemd,
en in vrijheid laten gaan.…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en lucht
zindert de evolutie
hoog daarboven de meeuw op
zijn vlucht…
In het droombos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
556 konijnen uit hun bol
maar jij droomt nog
en hunkert vaker in de tijd
van slapeloos verlangen
op het grasveld in het middenland
staan drie eiken, hoge kruinen
als in een droom geraakt door de maan
er is een toverwoord op deze plek
beland,
in een gesprek met alle uilen
vlieg je daar weg
als een torenspecht
in realiteit verdwenen vlucht…
vurig verlangen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
643 een grote ballon
gevuld met verlangen
blaast zich op
waar mijn hart zicht bevind
tientallen druppeltjes
verlaten mijn poriën
om te verdampen
en te verdwijnen
hete adem
vlucht uit mijn longen
om zich weer te vullen
en te herhalen
vele gedachten
razen door mijn hoofd
opzoek naar een plek
die hen erkent
mijn ogen sluiten
mijn…
WACHTEND VOORJAAR
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 Wieden en harken:
het kleine leven wemelt,
vlucht weg of vergaat.
In ochtendnevel
staan bomen, half verzonken:
ruige eilandjes.
Ritsel op zolder.
Ongedierte? Insluipers?
Vogels doen hun nest.
De kraai pikt in gras,
maakt van het veld een kunstwerk:
"kastanjebolsters."…
De regenboog
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.185 Lief, laat ons vluchten, het is nu tijd -
Mijn God! Dit teeken! Waarom dat!"
Een regenboog hield het al omvat.…
Huwelijk met geweld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.686 Twaalf vreselijke donkere jaren
zij vlucht weg van de rake klappen
zij rijdt de straat van haar jeugd in
opa en oma zullen het wel snappen...…
Nooit meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.708 Nee, ook al vlucht jij nu van mij weg
ik zal jou altijd in mijn hart bewaren
mijn gevoel hoeft geen tekst en uitleg
ik kan mijzelf die moeite besparen
Jij was de engel die mij kon bedriegen
en ik was doof en blind misschien
maar vanaf nu kun jij niet meer liegen
want we zullen elkaar nooit meer zien…
DE LAATSTE HERFST
poëzie
2.7 met 6 stemmen
3.618 Aan deze zijde een vlucht
Vogelen met gekerm,
Onze hoofden over, vlood.
De grond bekroop wat groen.
Schril staken stengels riet.
De wereld stond ontbladerd
Uitstervend in seizoen,
Dat zon voorgoed verliet,
Weer tot de maan genaderd.
Wij vonden nog een zoen.
Ergens zijn wij ons toen
Ontweken of genaderd?…
de wereld valt stil
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.995 je was voldaan
het leven te leven
van liefde geven
je geest nam wel waar
maar keerde om
naar vroeger tijden
je liet de wereld los
nu zweeft berusting
de triestheid vlucht
verlicht je laatste adem
niets verstoort de dood
hij is niet kil, maar eerlijk
naar jou, hij neemt je mee
de wereld valt even stil
14 april 2012
ter herinnering…
Warmte
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.590 Gevoelens overvloedig, maar niet herkend,
Vluchten door mijn lijf alle kanten op,
Totdat de warmte van de moeder mij verwarmt
En ik mijn handen ophef in een hulpeloos gebaar.
En de moeder, ze pakt ze vast en koestert ze.
Warmte onmisbare warmte, vol verlangen.…
Vrijheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
751 Een vogel vliegt ergens heen
Drijvend op de wolken
Gewichtloos lijkt het wel
Zo moet een leven verlopen
Ongebonden zonder dwang
Maar altijd verbonden
Met de aarde
Blijf vechten voor dit fenomeen
Laat je niet dwingen
Blijf je zelf
Kies voor je eigen leven
Zoals die vogel in volle vlucht
Over grenzen heen
Schuw en voorzichtig
Hoog in de…
Het opzomerend besluit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 Het is zaak in de bezwangerde lucht
het koren aan de molen te onttrekken
vóór de vliedende vogel opnieuw vlucht.
Het kan een omstandige kwestie worden
indien er zonder uitzicht op goed fatsoen
geen verlichting komt voor deze lastige horde.…
houden of houwen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
673 hoe zou een woordsculptuur
eruit zien
zou het zijn
zoals de vlakte
van een monotoon gesprek
waarin de uitgedoofde hartstocht
geamputeerd werd
voor het blote oog
of zou het vluchten;
een hert dat nimmer
het beloofde landschap inloopt
bewust van het gevaar;
illusies die elk woord
doorbreken, beloftes
tussen hemel en bos
aan de rand van…
whiskey
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
646 mens
tussen wollen beesten
hij sluipt in haar schedel
het verweer
verzegeld tot in de schoot
dag na dagen
vreet hij dit en dat, in korte
en lange vonken tot hij volgevreten is
met bloemetjes shirten en weggezakte
vruchtbaarheid
hij kent de weg, doet ramen
en deuren dicht, in haar hoofd
op tafel
niets droomt zij nog
tenzij een vlucht…
Op gewiekte vissen in Amerika
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.144 Men ziet, daar 't daglicht, hoog gerezen in zijn vlucht,
De kringen brandt en blaakt, neervallen uit de lucht
Oprechte vissen, die, de gulzigheid ontvlogen
Van roofziek zeegedrocht, en, zwakjes van vermogen
Hun blode wieken, als een toevlucht in de nood
Die hun aan 't leven dreigt, gebruikende, in de schoot…
Vlieger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 Ik zie een vlieger
Heel hoog in de lucht
Met mooie, felle kleuren
Helemaal gewichtloos op haar vlucht
Zo vaak zou ik willen weten
Hoe het is om zorgeloos te zijn
Met mijn hoofd in de wolken
En mijn twijfels klein
Mijn voeten van de grond
Mijn gedachten vrij
En even niet te hoeven denken
Aan wat er allemaal mis is met mij
Maar zelfs…
Intercontinentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 Over het verlies
werd tijdens de intercontinentale vlucht
zucht, met
werkelijk geen woord meer gerept
schouders ontlast
Lezen, eten, doezelen en slapen
dan een goed gesprek
Torens van kalmte
doen voor altijd dienst
Hoewel hoogte, werkelijk
van ondergeschikt en inferieur
au fond geen belang…
Ik hoor hier niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 als ik alles om me heen hier wis
zoals dat kan met zo'n foto app
tegenwoordig
zie ik mij zitten
heel hoog in de lucht
hoger dan des vogelen vlucht
een aangeklede animalie
afstekend tegen het
sprankelend zwart van de statige sterrenhemel
met m'n bril
ik hoor hier niet
is het enige wat ik kan denken,
ik vlieg niet op eigen kracht…
uit: getuigenis van een vriend (2)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
726 nevel tracht
woorden vast te houden
't vertrouwen in een stem die verzen las
ik keer de stilte in
de wind steeds zwakker
en jij die de dag vervoert
naar uitgewiste dialogen
werpt bloemen tussen lucht en water
in een opkomend getij
ik blaas nog een keer
tegen een bleke duintop
en stoot het beeld om
dat ik eens bezat
alvorens ik vlucht…
Meestal in het klad,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
462 de vlucht te vinden in het
ruisen van het gevallen blad,
energie geladen in verteerde
nerven van gedroomde
wensen in een winterslaap
maar meestal in het klad.…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
Tsunami van emoties
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 het lijkt op vluchten
alsof de wereld achter hen vergaat
men wringt door alle bochten
een val kan de allerlaatste zijn
er is geschreeuw
de tijd stormt jagend aan
nog weinig kracht in ademnood
oranje kleurt de overhand
na de nekslag
volgen mooie kanten
barstensvol van ongeloof
golvend in emoties
Een Sotsji- shock
laat nog jaren sporen…
Voorjaar vol verlangen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.055 Zachtzoete nectar parelt in de zon
Flirtende vlinders vieren de lente
Gefladder rond een vlinderstruik
Eendagsvlinders in mijn buik
Bezige bijen bestuiven het zwerk
De koningin verlaat haar nest
Feromonen vullen de lucht
Verleiden darren in volle vlucht
Tot een fatale liefdesdans:
Hen rest geen tweede kans.…
Hulde (MH17)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
508 Steeds minder wordt er terug gebracht
van de vreselijke vlucht
en ik bedenk dat de klus
nog lang niet geklaard is.
Maar hulde aan de mensen,
die ware menselijke puzzels
moeten maken!
Hulde aan hen, die deze vreselijke beelden
nooit meer van hun netvlies krijgen!…
Je mond een rode lach
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
689 je ligt in wit
gesluierd kant
je vingers in een knuistje
je adem wolkt
vlak langs je hand met
kleine rimpels in je huidje
ik zie je dromen
onder wimpers komen
ze schieten razendsnel voorbij
hoor je zuchten
zie spanning vluchten als je
je keert op de andere zij
langzaam gaan
je handjes open
kleurt je mond een rode lach
ik zie…