Alle inzendingen

dit is de tweede oproep wat wij dierenvrienden niet willen het eten van kikkerbillen ook Peta waarschuwt ons gelukkig hiervoor EU-landen stop ga hier niet mee door uit een gesprek voortkomend uit de radio voelde die desbetreffende persoon na dit filmpje bekeken te ...

er waren nooit woorden voor laat staan hoge plafonds of hemels je wilde nergens naar toe je wilde niets bereiken het was droog laag viel op laag als bladzijden in een oud Frans boek plakten we aan elkaar maar met verbeterde sterker ruikende verslavende lijm ik wenste toen dat het eens ...

De dagen gaan langs de aarde, lange horden - Nooit is de zon 't vermeêren moe geworden. Een koning sterft, godslasterend, meinedig - Nooit bleef een onbezette zetel ledig. Volksplantingen geraken in versterf - Reeds bloeien schonere uit hun bederf, Weer ondergaand met zinkende getijen. Nu i...

hardvochtig terminaal beloert mijn hartslag het verstandshuwelijk tussen vluchten en vergaan de kwal van het toeval bepaalt mijn laatste ogenblik terwijl de zwaluw hoog vliegt en laag o groot geheim je ontneemt me de adem terwijl ik zing

3 Kerstdagmiddag, 27 december 2023 Vertrek Amsterdam-Airport Wateroverschot, al 6 weken regen Aankomst Malaga, Zuid-Spanje Waterschaarste, al 6 weken droogte Het lijkt wel de omgekeerde wereld Of dichter bij huis: een omgekeerd Europa Het meest verrassende aan het weer is het weer ze...

Navalny zit nu bij de poolijsberen Als nieuwe santa claus voor ruslands knechten Die voor hun vrijheid moeten blijven vechten Zoals ooit pussy riot hen liet leren "Dood aan de cel, kom samen op de pleinen Om voor de vrijheid te gaan protesteren Soldaten, schroom niet om te desertere...

De vrede Begint Bij ons Zelf Als iemand overleden is Zeggen we Vaak als groet: Rust in vrede De vrede Begint bij Ons Zelf Mijn wens voor mijzelf en iedereen: de vrede in jezelf te mogen vinden

In 'Amateurs' laat Wim Overweg zijn licht schijnen over het gestuntel van de Amsterdamse naamdragers van de grote Griekse held - ooit wapenbroeder van Achilles en Odysseus - een blamage die tot in de verste uithoeken tot hilarisch leedvermaak heeft geleid, van de kleinste dorpen in de Atlas, tot d...

zij was oud en ver- de tafel tussen ons in- haar hart was zacht zeker niet te min ze gaf in stilte alles wat zij bracht doorheen het tikken van de pendule keek ik naar buiten aaide onderwijl het zachte tafeltapijt ik was aan mijzelf gewijd en keek daardoor te vroeg in weerspiegelende ...

weer is voor jou een jaar voorbij weemoedig of trots kijk je terug op dat wat zich rond jou ontrolde telt zegeningen en wellicht verlies uit de waan van de dag stappend sta je even stil om te reflecteren probeert voorzichtig ook misschien de goede voornemens en intenties jezelf een beetj...

Een steen op een steen op een steen, zo klim ik steeds -- verder naar boven.

ga wieden in je emotionele tuin verwijder je angst

ze keek mij aan liet haar blik geringschattend langs de anderen gaan toch geen preek of beperkende afspraken maar in de donkere diepte van haar ogen was geen gezelligheid te bekennen vonkte al vage onrust het evenwicht was verloren niemand wist welke invloed dat zou he...

Dat varken zouden ze wel even wassen, Maar het geplande feestje ging niet door Daar Ajax van elf amateurs verloor Door hoogmoed en ook door gebrek aan klasse. Dus deze vraag is echt een open deur: Wie is hier nou de grootste amateur?

Het Gersten heb ik steeds geprezen, Het Leuvens valt in mijne smaak, De Bruine drink ik met vermaak, En de Uitzet mag er stellig wezen; Met Faro, Beiers, Porter, Ale, Verfris ik gaarne mij de keel, En, zit mijn buidel vol vijffranken, Zo vul ik zingend mijne nap Met rood of gulden druivensap...

De okselgeur beschreven in een vers rook indringend, een polderbos in de herfst, jij aan mijn zijde. Wij spraken over het ritme van de natuur. Onze woorden vielen als de bladeren, pagina naar pagina vol. Zo schreven wij poëzie; het zweten van de bomen, het lekker liggen dromen in een bed ...

Je ziet hem toch niet als een helpfluencer een paardenfluisteraar met onderkin een slangenmens met kaalgeschoren spin een bodypainter met een bellydancer Je merkt toch dat de wereld hem nu ziet als zwarte schaap als zondebok met staartje een reutelaar met flaporen en baardje paranoïde ...

Les amis de mes amis zijn teut Zei Nelissen (Jean) in Arcadië Zijn geest verruimend in drie stadiën Van kout, delirium en wielerleut In interviews rookte hij als een ketter Doch nimmer zoop hij zich finaal te pletter! ... Ik dank Coenraedt alsmede heer Vervaet En wens u mede nam...

je ligt nog in je bed op een vroege middag in het heden er is nog geen sprake van vertrek een aankomst is niet bepaald twee mensen weten niet van elkaar ook niet voor het leven het potlood beschrijft niets ook geen huidige toestand kou en warmte zijn hellend vlak het heelal dijt uit...

Lekker meedeinen op het ritme van getij hartslag van de zee Hoe ik even de drukte ontvlucht op een mooi stukje strand waar ik kan luisteren naar akkoorden en noten drijvend in ongedwongen en vrijheid van een opklarende hemel terwijl opkomende lichtstralen van een ster het glooiend duinland...

Ik was voorbereid, maar toen jij eindelijk kwam -- smolt dat in geluk.

het leven is zo mooi zo prachtig dat het eigenlijk geen dood verdient en toch in veel gevallen wordt hij omarmd als ware hij je laatste vriend

ik schreeuwde mijn eenzaamheid tot rode heuvels van zand die de band met bloed bezegelden om het bezit van dat speciale stukje van het heilig land zover ik keek glooiende lijnen die het voelen van stervenspijnen minder scherpten dan de fragmenten van drones en bommen met vergifti...

Als ik champagne drink, word ik gemeen, Ik zeg dan achteloos de rotste dingen, En ga ook luidkeels vieze liedjes zingen, Voor mij dus géén glas bubbels, nee, niet één! Ook zónder kan het best gezellig zijn, Na zestien bier en zeven glazen wijn.

Je bent alleen met wat je weet. Je kent je hoofd van binnenuit, voelt hoe het hart vergeefser reikt naar wie voorgoed erbuiten blijft, hoort dat de stem geleidelijk verstomt je schrijft nog tegen het vergeten in, verwoed, met inkt die uit je aderen druipt tot adem stokt, ook voor je zelf ...

in de eeuwige galm van stilte waar woorden verloren raken vind ik ruimte om te luisteren naar het onvergetelijke leven voorbij de grens van het geluid vormen gedachten de beelden van de mensen en de emoties die mij de dagen kleur geven zo bront in mij de herinnering een brug naar de ...

Wie zal 't u aanzien die leproos van voet diep met uw wortels in verrotting wroet dat gij nog 's avonds klimt langs weke bladertrappen en boven uw mizerie met de sterren staat te klappen? Wie zal 't u aanzien, uitgestoten mens, die op uw schande wankeldoolt tot leste grens terwijl o...

Wanneer het vuurwerk is verdwenen, de stilte teruggekeerd in de nacht. Is er heel veel afscheid genomen, en het nieuwe jaar dat wacht. Wij mogen opnieuw gaan dromen, niets is te gek, alles mag. Laat achter de pijn en het leed, ben klaar voor de eerste nieuwe dag. Laat de zon in je ha...

Vertel ons, weergodin Diana Woei Wat ziet u in uw fraaie glazen bol Slaat ginds een oude weergod weer op hol Als vader van El Nino zonder boei? Vertel het smeuïg bij de gado gado Met ijzel, sneeuw en hagelwitte rijst Het schijnt dat hij weer uit zijn graf herrijst Als Hiemstra hurrican...

de lucht zong donker boven een lichte plaats waar wol zich warmde aan de rust van slaap wat verder baarde leven in drukte van belang een beeldschoon kind dat door stro uit de wind werd gehouden dat zich mocht koesteren in de warme gloed van welkom die de dieren gaven van ...