Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

op het strand

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.219
De wind die door m’n haren waait Het water dat je hoort ruisen Het warme zand dat m’n voeten aait Onze blikken die elkaar kruisen De laatste boten naar de haven De laatste zonnestralen op mijn gezicht De laatste paarden die langs komen draven Jouw blik op mij gericht Mijn voeten in de branding Mijn jurk wappert in de wind Een vlieger…
karlijn7 augustus 2004Lees meer >

alle verf gemengd is bruin

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
is een tempel onder het zand in de natuur is ook rul zand in een woestijn zonder water Wat blijft is de wind van uitgevlakte stemmen De restwaarde van dood zijn de schedels die knarsen onder het gewicht van erosie tot sediment van calcium Het leven geeft het meest als je er je botten aan kan vegen met wit dat eigenlijk geen kleur…

lief kind

hartenkreet
3.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 7.216
vanuit je bed kijk je naar water de rivier met de aalscholver herinner je je later je bent mijn lieve meisje met de mooie dromen, mijn eigenwijsje, die de wormpjes die naar boven komen bedekt met aarde, een heel zacht laagje de noten raapt en drie er van bewaart en dan vraag je hoe lang het duurt voordat het bomen zullen zijn en hoeveel bomen…

Vurig vuur

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.597
Dit is de aarde die treurt haar hete zwavel tranend uit de diepste hellekrocht sissende stoom van water als haar bloed de zee verkleurt. Zij weent, en haar verdriet verschroeit mijn ziel en haar pijn, wordt mijn pijn totdat we samenzijn.…
Verdano9 september 2002Lees meer >

Zonderling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 959
Als rimpels op vellen trilt het water tot de voeten van de zonderling. Voor dag en dauw ziet hij de druppels aan zijn vest. Zijn snik de laatste, als hij ook nog even huppelt bij de laatste vonk van zijn eigen vuur. Hij slaapt vannacht, in aarde, om niet meer te ontwaken.…

Alpen - Stenden

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 530
Het knarsetandend wit Dat in mijn adem fluistert Mijn trouwe metgezel Als hartslag in de schemer Tegen een oranje aura Prik ik in het laken Groots en nietig tegelijk Weet ik mij verbonden Het zuivere koude water Valt hard naar beneden Ik lest mijn dorst Proef het zout van mijn huid Hier op dit hoogste punt Stroomt de aarde door mijn…
René Turk9 december 2010Lees meer >

In het hart geplant

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
blijven gaan naar het onbekende nog onbereisde land op blote voeten de aarde groeten in het mulle zand het water vinden de stralende schelpen ze laten rusten op een hand zo bemoedigend tekent een vuurbal een blosje langs de einderrand als op vleugels van liefde wordt ver dichtbij gedragen tot een vergeten afstand de zee van…

avondklok

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
ik zag vliegjes dansen, in hun rei daar -boven aarde, en de ontij van haar uitgebluste dag de zon brak traag door ‘n stilgevallen rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos haar glimlach in het water later, toen de wereld sliep staken alle wolken weer de draak met maanlicht en de sterrenvloed van lichtende gedachtes, vaak verweven met…
switi lobi25 september 2014Lees meer >

Grijs gebied

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
wees op de hoede in het licht der waarheid en niets dan de waarheid bij elke grote stelligheid bij het rechte eind in het rijk der fabelen in het zicht van een zwarte ster de spiegeling in kronkelend water of kromming van aarde in niemandsland tussen uitersten als amorfe silhouetten in het veraf: Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Iniduo10 januari 2016Lees meer >

In krullend water

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
ik wist de zee in krullend water zag de kleuren later het witte schuim schreef keurig schuin zijn regels op het zand in grijsblauwe tinten lijkt de hemel te blinken aan een verre horizon waar lucht en aarde elkaar nevelig raken licht regen helder op donkert een zware bui zijn schaduwstrepen in het eindeloos ruime sop…

ZOUTE BITTERHEID

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.022
Een regenwolk is geboren en zacht gedreven door de troosteloze wind omdat een persoon is verloren aan zij die onoverwinnelijk is. Regen sijpelt op de aarde als tranen vol zoute bitterheid die een hogere kracht bewaarde om te verzachten wat niet te helen is.…
H.C.18 mei 2003Lees meer >

moeder natuur

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.019
mijn allerdiepste denken nu herleid tot aarde. veraderlijke ochtenddauw beneveld mijn realiteitsvermogen. de wind neemt mijn mooiste herinneringen mee op wereldreis. als een bliksemschicht raakte jij mij. de vonk sprong meteen over. onze liefde verwaterde al gauw door de felle regen. nu sta ik alleen, in de kou...…

terracotta

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 813
ik ben niet wit noch zwart ik ben aarde en bruin tinten van noten gekraakt op mijn buik ik ben bomen, het hout, het zand aan mijn voeten verwaaid tot wind en stormende vogels diep en donker de afgesneden huid verder dan dagen ontraadseld ik ben ik traag gevonden de vrouw in het schors van beschilderde zonden waarom…

Instinctieve vredigheid!

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
In alle stilte, kijkt de zon neer op de aarde, die ontwaakt fris aanvoelend stralen Gevoelsmatig verwarmend felle steken van de zon dwarrelen neer op de grond Zonovergoten schijnwerpers dragen toe tot de pracht van een lente dag met zon Lucht gedrevenheid, warme wind geblazen en meegetrokken door die enkel schapenwolk!…

De belofte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
Daar waar het blad de boom vertakt de wind een volle bloemknop knakt gaan dromen soms verloren En als de bodem leven voedt de Aarde al het goede doet in stilte niets zal storen Bent U met mij, mijn goede Vriend de Kracht die al mijn fouten ziet en in mij blijft geloven Het leven desalniettemin en iedereen die ik bemin zal ik mijn goud…

Zweverig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Op wind wil ik me laten drijven met vleugels sterk en groot zweven tussen wolken genieten van de zon gewoon zweven zonder zorgen kijken op de aarde neer op thermiek en zachte stroming over velden, heuvels en rivieren weg van al dat druk gewemel naar heerlijk stille plek in gedichten denken tussen weelderig groen.…

Zijn ware aard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
ware aard kijkt kil en levenloos de wereld in…
wil melker21 september 2012Lees meer >

Het zwart van de aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
heb het leven tot schoven gebonden zij drogen met wind weer speelt mijn kind in de zon net als vroeger dolt zorgeloos rond nog staan de stoppels hun wortels verankerd maar de grond is verkankerd door jarenlang roofbouw op normen en waarden gespoeld uit het zwart van de aarde wat rijk groeide en bloeide oogst nu de vruchten die…

in kinderogen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
een zwaluw zwoegt binnen de storm zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt op aarde kijkt een kind, in rood gelakte laarsjes (verbazing om het groot geheel speelt - allengs groter - om de kleine mond) waarom de Hemel zoveel windkracht zond begrijpt het niet maar ook dit lied zingt als vanouds van uitgeblazen kaarsjes…
switi lobi29 augustus 2015Lees meer >

Sprookjesprins

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 737
duikt het paard ten onder Het water borrelt, donker en koud Na wat bellen blijft het vlak en zwart Ze staart naar het water en wacht Helemaal alleen in de donkere nacht Geen prins te bekennen Geen prins te Geen prins Geen…

Zilt bloed

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
Water lijkt steeds hoger te komen, zou ik dan toch falen? Natte sporen, rood geworden, geen mens te vinden om mij heen. Golven springen en laten water stortend met de wind mee gaan. Zout prikt bijtend aan mijn been. Het is met me gedaan.…

water zich met lucht vergist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
speelt rimpels tot de kant en langzaamaan verliest het water zijn verband ze vervloeien tot de lucht en trachten te ontsnappen aan elkaar ze willen naar het blauw in damp of naar de overkant waar in zachte mist water zich met lucht vergist…
wil melker29 december 2003Lees meer >

onderstroom

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.078
ooit overspoelden golven mij namen me mee, nu leef ik op de bodem van de zee wring zuurstof uit het water licht uit duisternis soms voel ik een trilling boven mij druppels keren terug naar huis volmaakte cirkels trekkend lossen ze op en worden één dan ga ik naar boven schep zilver van het water plak het op mijn huid met vloed spoel…
Tsila13 augustus 2006Lees meer >

Fietsen langs de Lindt

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
Langs het fietspad droomt de Lindt van helder stromend water. De zon vormt in de schrale wind een stammenschaduwspel; in lijnen op het grijs schijnen bomen antraciet. Langs riet drijft vliezig ijs. De zingende fietser, een lint in het haar plet dromerig de schelpen. De populieren wiegen het ritme van haar lied.…

Spreken met vader

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13.933
Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend zacht om te slapen, zacht om te vergeten: zand dat vervloeit en water, ongeweten, herinnering en droefheid voormaals onbekend. Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur en, rond uw eiland, het traagstromend water.…

Golvend samengaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
neem me mee naar de ruimte van de zee en hun zilte luchten waarin wind en water in golvend samengaan hun bestaan uitrollen jouw helder verenwit geeft een schitterend tegenlicht als jij scheert over opspattend schuim en ik verborgen zit wij raken aan water en duinenrand waar stukjes strand met riet en groene helm zijn beplant…

Machteloosheid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 209
We staan aan dezelfde zee, jij iets verder het water in, ik met zand onder mijn gedachten. De wind draagt stemmen die niet van ons zijn. Terwijl jij verdwijnt in de golven. Graaf ik geulen. Maar water drijft niet af Naar de duinen. Ouders, en generaties daarvoor. als eb en vloed die niemand ooit besloot.…
Werner16 april 2026Lees meer >