27289 resultaten.
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
alle verf gemengd is bruin
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
927 is een tempel
onder het zand
in de natuur is ook
rul zand in een woestijn
zonder water
Wat blijft is de wind
van uitgevlakte stemmen
De restwaarde van dood
zijn de schedels die knarsen
onder het gewicht van erosie
tot sediment van calcium
Het leven geeft het meest
als je er je botten aan kan vegen
met wit dat eigenlijk geen kleur…
lief kind
hartenkreet
3.3 met 39 stemmen
7.216 vanuit je bed kijk je naar water
de rivier met de aalscholver herinner je je later
je bent mijn lieve meisje met de mooie dromen,
mijn eigenwijsje, die de wormpjes die naar boven komen
bedekt met aarde, een heel zacht laagje
de noten raapt en drie er van bewaart en dan vraag je
hoe lang het duurt voordat het bomen zullen zijn
en hoeveel bomen…
Vurig vuur
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.597 Dit is de aarde die treurt
haar hete zwavel tranend
uit de diepste hellekrocht
sissende stoom van water
als haar bloed de zee verkleurt.
Zij weent,
en haar verdriet
verschroeit mijn ziel
en haar pijn,
wordt mijn pijn
totdat we samenzijn.…
Zonderling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
959 Als rimpels op vellen
trilt het water
tot de voeten van
de zonderling.
Voor dag en dauw
ziet hij de druppels
aan zijn vest.
Zijn snik de laatste,
als hij ook nog even
huppelt bij de laatste vonk
van zijn eigen vuur.
Hij slaapt vannacht,
in aarde,
om niet meer te ontwaken.…
Alpen - Stenden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
530 Het knarsetandend wit
Dat in mijn adem fluistert
Mijn trouwe metgezel
Als hartslag in de schemer
Tegen een oranje aura
Prik ik in het laken
Groots en nietig tegelijk
Weet ik mij verbonden
Het zuivere koude water
Valt hard naar beneden
Ik lest mijn dorst
Proef het zout van mijn huid
Hier op dit hoogste punt
Stroomt de aarde door mijn…
In het hart geplant
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
900 blijven gaan
naar het onbekende
nog onbereisde land
op blote voeten
de aarde groeten
in het mulle zand
het water vinden
de stralende schelpen
ze laten rusten op een hand
zo bemoedigend
tekent een vuurbal
een blosje langs de einderrand
als op vleugels van liefde
wordt ver dichtbij gedragen
tot een vergeten afstand
de zee van…
avondklok
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 ik zag vliegjes dansen, in hun rei
daar -boven aarde, en de ontij van
haar uitgebluste dag
de zon brak traag door ‘n stilgevallen
rietkraag, uitzichtloos verloor ze broos
haar glimlach in het water
later, toen de wereld sliep
staken alle wolken weer de draak
met maanlicht en
de sterrenvloed
van lichtende gedachtes, vaak
verweven met…
Geloof
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
599 over het water liep
Geloofde ik het zelf…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
In krullend water
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
475 ik wist de zee
in krullend water
zag de kleuren later
het witte schuim
schreef keurig schuin
zijn regels op het zand
in grijsblauwe tinten
lijkt de hemel te blinken
aan een verre horizon
waar lucht en aarde
elkaar nevelig raken
licht regen helder op
donkert een zware bui
zijn schaduwstrepen in
het eindeloos ruime sop…
ik ben mijn verleden
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.079 tot aarde haar vindt…
ZOUTE BITTERHEID
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.022 Een regenwolk is geboren
en zacht gedreven door de troosteloze wind
omdat een persoon is verloren
aan zij die onoverwinnelijk is.
Regen sijpelt op de aarde
als tranen vol zoute bitterheid
die een hogere kracht bewaarde
om te verzachten wat niet te helen is.…
moeder natuur
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.019 mijn allerdiepste denken
nu herleid tot aarde.
veraderlijke ochtenddauw
beneveld mijn realiteitsvermogen.
de wind neemt mijn mooiste herinneringen
mee op wereldreis.
als een bliksemschicht
raakte jij mij.
de vonk sprong meteen over.
onze liefde verwaterde al gauw
door de felle regen.
nu sta ik alleen,
in de kou...…
Nieuw leven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.523 vier windstreken der aarde
Nooit meer de weg kwijt…
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…
De belofte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
525 Daar waar het blad de boom vertakt
de wind een volle bloemknop knakt
gaan dromen soms verloren
En als de bodem leven voedt
de Aarde al het goede doet
in stilte niets zal storen
Bent U met mij, mijn goede Vriend
de Kracht die al mijn fouten ziet
en in mij blijft geloven
Het leven desalniettemin
en iedereen die ik bemin
zal ik mijn goud…
Zweverig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Op wind wil ik me laten drijven
met vleugels sterk en groot
zweven tussen wolken
genieten van de zon
gewoon zweven zonder zorgen
kijken op de aarde neer
op thermiek en zachte stroming
over velden, heuvels en rivieren
weg van al dat druk gewemel
naar heerlijk stille plek
in gedichten denken
tussen weelderig groen.…
Zijn ware aard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 ware aard
kijkt kil en levenloos de wereld in…
Het zwart van de aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
672 heb het leven
tot schoven gebonden
zij drogen met wind
weer speelt mijn kind
in de zon net als vroeger
dolt zorgeloos rond
nog staan de stoppels
hun wortels verankerd
maar de grond is verkankerd
door jarenlang roofbouw
op normen en waarden
gespoeld uit het zwart van de aarde
wat rijk groeide en bloeide
oogst nu de vruchten die…
in kinderogen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
478 een zwaluw zwoegt binnen de storm
zijn vleugels torsen wind, zijn lied vervliegt
op aarde kijkt een kind, in
rood gelakte laarsjes
(verbazing om het groot geheel speelt -
allengs groter - om de kleine mond)
waarom de Hemel zoveel windkracht zond
begrijpt het niet
maar ook dit lied zingt als vanouds van
uitgeblazen kaarsjes…
Sprookjesprins
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
737 duikt het paard ten onder
Het water borrelt, donker en koud
Na wat bellen blijft het vlak en zwart
Ze staart naar het water en wacht
Helemaal alleen in de donkere nacht
Geen prins te bekennen
Geen prins te
Geen prins
Geen…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Water lijkt steeds hoger te komen,
zou ik dan toch falen?
Natte sporen, rood geworden,
geen mens te vinden om mij heen.
Golven springen en laten water stortend
met de wind mee gaan.
Zout prikt bijtend aan mijn been.
Het is met me gedaan.…
water zich met lucht vergist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.297 speelt rimpels tot
de kant en langzaamaan
verliest het water zijn verband
ze vervloeien tot de lucht en
trachten te ontsnappen aan elkaar
ze willen naar het blauw in damp
of naar de overkant waar in zachte
mist water zich met lucht vergist…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
Fietsen langs de Lindt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
604 Langs het fietspad
droomt de Lindt
van helder stromend water.
De zon vormt in
de schrale wind
een stammenschaduwspel;
in lijnen op het grijs
schijnen bomen antraciet.
Langs riet drijft vliezig ijs.
De zingende fietser,
een lint in het haar
plet dromerig de schelpen.
De populieren wiegen
het ritme van haar lied.…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.…
Golvend samengaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 neem me mee
naar de ruimte
van de zee en
hun zilte luchten
waarin wind en
water in golvend
samengaan hun
bestaan uitrollen
jouw helder
verenwit
geeft een
schitterend
tegenlicht als
jij scheert over
opspattend schuim
en ik verborgen zit
wij raken aan
water en duinenrand
waar stukjes strand
met riet en groene
helm zijn beplant…
Machteloosheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
209 We staan aan dezelfde zee,
jij iets verder het water in,
ik met zand onder mijn gedachten.
De wind draagt stemmen
die niet van ons zijn.
Terwijl jij verdwijnt in de golven.
Graaf ik geulen.
Maar water drijft niet af
Naar de duinen.
Ouders, en generaties daarvoor.
als eb en vloed die niemand ooit besloot.…