2487 resultaten.
A Never Ending Voyage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Wanneer moed het wint van blinde angst.
Pas dan begint een Never Ending Voyage.…
Kruipende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.723 De maan kruipt naar de late avond
ik denk weer terug aan de oude boomgaard
en het vrijen met mijn overleden man
toen de liefde als lente zo pril was
mijn oude avond kruipt naar de maan
alsof mijn man mij weer kan zien
met appelwangen en perenbloesem
in mijn hart dat nimmer blind was
voor zijn liefde en genegenheid
mijn lichaam kruipt naar…
Voor vandaag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Voor vandaag is het genoeg geweest: het piekeren en
denken dat toch echt niet veel betekent, dat enkel
maar de pijn doet voelen en de druk verhoogt die
onontkoombaar stijgt en ziende blind maakt.…
Ziekenrust
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 Mijn rechteroog is blind geworden,
maar de nachtzuster zorgt voor mij.
De Grote Onbekende houdt de wacht.
Hier, waar zoveel zieken slapen,
of angstig woelen in hun witte bed.
In de buitenwereld heerst koude drukte.
In dit huis is het bijna hoorbaar stil.
Hier regeert voelbaar vrede.…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 waar witte zwanen dwalen langs blinde paden
tussen groen een heer in zwarte soutane breviert
zal hij ons weer groeten?
mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
Schaduw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 Regeren vanuit landsbelang
In het kader van de vooruitgang
Maar als de welvaart niet eerlijk wordt verdeeld
Geeft dat in de samenleving een schaduwbeeld
Dan vinden de schaduwen elkaar
In een partij
Die niet geaccepteerd wordt in de maatschappij
De schaduw is echt
Want voor veel mensen is het leven een dagelijks gevecht
Wanneer de politiek
Blind…
Klaaglijk roepen de alcyonen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.319 Over Akashiro's rotsen
Zweeft een lieflijk avondrood;
Onder, blind in 't brandingklotsen,
Vindt de schepeling zijn dood.
Klaaglijk schreeuwen de alcyonen,
Laag en schichtig de alcyonen
Scheren over 't brandingklotsen.
Rood zijn Akashiro's rotsen.…
De Maat
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.170 Ik heb mijn ogen die u zien, maar blind
Zie ik u ook: in mij het bloedgedein
Is zozeer u als de eindeloze trein
Van vormen, die nooit eindt en nooit begint.
En 't vormenloze is u - niet vormeloos
Maar reinste maat van vormen-mooglijkheid -
Ik ben daarin, een kern, gezaaid door u.…
Oogje op jou
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
756 Slokje water
teugje wijn
vleugje liefde
scheutje pijn
Motje regen
zuchtje wind
snufje peper
korreltje zout
Steekje blind
stokje doof
hoofdje stoot
luisje dood
Zwarte tunnel
puntje licht
haartje betoeterd
mondje dicht
Stokje lekker
schepje ijs
vlokje sneeuw
bedje gespreid
Plukje stilte
spatje geluk
golfje heimwee
spoelt…
kleine gevleugelde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
539 zonder
het te weten
voor het laatst
de Drentse hei
een seinwachter
zag alle 93
treinen voorbij
komen niemand
vroeg naar
de kleine
gevleugelde
opgeborgen nu
in een
vergeelde map
een nagenoeg
leeg dossier
achtergelaten
in het archief
in schaars vermoeid
papier rust een
klein leven
niemand gaf je
heengaan aan
blinde…
genegenheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 boven de grijpgrage verbazing
ontwikkelde ik het sober zijn
als een estafette die geen
doel kende, slechts de uitgezette
lijnen overmeesterden mijn
tekortkomingen in een blinde
vlek dewelke mijn toekomst
in vele dromen vergaarde
niets rijpt wanneer de zon
zich zorgen maakt en de
lucht ademarm snakt naar
de klanken van elk refrein…
Iedersland
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Nederland, onhelder land
Regels vallen te omzeilen
Overheid toegeeflijk want -
Alles beter dan te dweilen
Kraan wijd open, uit de brand
Schietende met oude pijlen
Richting tij en waterstand
Laks en blind voor eigen feilen
Vrijwel dood de tolerantie
Spijtig, lef is er niet meer
Vlag en wimpel gaan gebukt
Train…
Jeroen Pauw, beste
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
465 Amsterdam, vrijdag 20 december 2019
persoonlijk in de foyer voorgelezen aan Jeroen
Pauw, ik wil je (be)danken
voor de prachtige veren
welke je steeds (ver)toonde
je liet ze goed zien
en als ze, ze niet zagen
gaf jij ze een bril
niet dat ze die altijd opzette
blind op eigen vertrouwen 'doorwouen'
maar de mooiste veren die je toonde…
De bodem uit de emmer?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
443 Als ik nog zoute tranen overheb,
tegen alle ziltheid van deze tijd,
leegloop uit de oerzee, stroomt
het ongenoegen uit de emmer,
waaruit de bodem is geslagen en
de stop nog niet gevonden is,
in het zog van zelfgenoegzaamheid,
tegen ingedekte stromen in, dein
ik blind in de wals der tegenstellingen
mee, verkoos mijzelf te overschatten…
Spon zon
netgedicht
5.0 met 175 stemmen
431 er waren
geen raggen
zoals ik verwachtte
je zachte huid
spon zon en hield
de herinnering
met een lach
krachtig
ik herkende
het veld met
de vele paden
die ik blind
uit zou kunnen
tekenen volgde
de sporen die ik
nooit zou vergeten
wij zijn samen
terug gegaan naar
het moment dat
alles stil bleef staan
hebben daar de
draad…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 dit vormt mijn uitkijk over gedachten,
aldoor in wazige beelden
die om aandacht vragen en wel zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of…
Erasmus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ik wil leven, dus moet ik
het leven wel prijzen, ook onze
zotheid dat we plezier maken
en kinderen krijgen, onbevangen
en blind voor de hardheid van ons
bestaan en van de mensen
hun tekortschieten, dwalingen
en bedrog, ja, onze vlucht
voor elkaars agressie en wreedheid
Zonder idealen wil ik nog steeds
meer van het leven ontdekken
sta…
Viaduct over het spoor
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 Het zal niet lang geduurd hebben
dat mijn ouders iemand meestuurden
wanneer ik de treinen ging bekijken
na school en in het weekend
Veel te vaak, vonden ze, maar
ik stond daar graag, op de brug
bij het station, juist in dit stadje
passeerden er oude modellen
Ik ken ze blind, aan hun geluid
de trilling van het viaduct
hun geur als het niet…
Keuze van dag en nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
354 Dikwijls gooi ik de deur dicht
en sluit de ramen
de muren zijn blind
daar kan niemand door naar binnen
ik verduister de zon
en laat de maan verbleken
de sterren vallen
dag en nacht zijn een-en-al droefenis.…
Om die ene wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
365 Ik zie ongezien
dat ik blind ben
en dat ik mijn jij overspoel
met die donkerste
van alle vragen
Ondergedompeld
van moeder tot hier
heb ik oostindisch doof
geantwoord op haar vraag
die ik nooit helemaal
heb gehoord…
Nieuw: Site voor foute mannen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.562 ik heb sinds kort een eigen site
waarop ik alle mannen scan
ben op zoek naar mister right
ruwe bolster, beetje Zen
mijn site wordt vaak bezocht
dus dat zit echt wel snor
heb zojuist nog ingelogd
en lang gechat met Cor
het valt me niet echt mee
wil scoren à tout prix
wie weet neem ik er twee
of anders gewoon drie
de info up-to-date…
Surrogaatman
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
5.095 ik belde op naar een vriendin
was het spoor volledig bijster
‘wat heeft het allemaal voor zin’
eindig toch als oude vrijster
‘wanneer heb ik nou eens beet
het zit me echt totaal niet mee
laatst had ik dan wel een date
maar deze man bleek later gay’
ze antwoordde beslist ontdaan
en gaf me graag wat goede raad
‘kind, doe het eens wat rustig…
Herfst
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.854 Mijn ogen zijn gesloten, vandaag ben ik niet up to date.
Druk bezig met het verdere schrijven van de bijgebleven momenten
Die ik nog eens grondig door neem.
Ondertussen regent het steeds harder en harder.
Zinnen worden steeds langer en langer.
Terwijl het hier herfst is, is het in mijn gedachten winter.
Zo koud, somber en verlaten.…
de haarlok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
952 de haarlok
als dichter al sinds lang gedoemd tot démentie
verdroogd, verdord, háást uit de tijd
denk ik zo soms met wel wat spijt
aan mijn al eeuwen terug vervluchtigde esprit
mijn hart dat klopte voor zo menig jonge vrouw
natuurkracht die zich niet liet ringeloren
waarbij ik fluisterend mocht horen
dát wat ik graag vernemen wou
ooit…
Valentijnsdag
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.258 Valentijn is liefde
vriendschap en geluk
een klein gebaar
aandacht voor elkaar
een kaartje of bloem
een knuffel, een zoen
dát maakt Valentijn speciaal
liefde spreekt iedere taal
ben je alleen of samen
geluk is als een vriend
die altijd iets extra’s verdient
dat maakt iedereen blij
Valentijn is simpel
verrassend en spontaan
daarom…
Dodenrivier.
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
950 zal de stroom
mijn bloemen meenemen
Niemand zal er getuige van zijn:
geen burgemeester, geen comité
Er is niks, geen Marche Funèbre:
alleen wij twee
Ik sta hier met jou voor de rivier
Dat je ziek was, dat wisten we
maar dat de tijd ons
met orkaankracht zou inhalen,
daarmee onze toekomst opnieuw
zou inschalen, totaal anders bepalen:
dát…
Sterretje (naar Constantijn Huygens)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
986 …of staat de wereld stil
en slaap ik door de dagen heen
en is de dove, stille nacht
hand op de schouder van
een blinde dag
omdat jij er niet meer bent?
Ik nestel mij bij dit gebrek
in beelden en zie: er is een oude film
waarin de liefde kwijnt
en alles eindigt in de dood.…
De stomme rebel
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.074 Stom is zijn gebed
met een drang naar blind vernielen.
Hoe het begon?
Regen in het hart en luid, luider geratel.
De achtergrond:
Het puin met de dolle honden,
ze jagen hun staart na, knagen aan een mensenschedel.
Smeltwater dat van de berg stort, zo woest.
Maar stom is hij, woestijn en zeebodem.
Hoe het begon?…
Sluit uwe ogen op het licht
poëzie
3.2 met 30 stemmen
4.673 Neuren als een voorjaarswind
Bij geloken wachten…
Mondje, dat geen vraag ontbindt
Ogen zonder vrees, o kind;
En uw haren, bleek en blind
Als de maan bij nachte.
-------------------------------------------------
uit: God aan zee (Oostende 1919-1926)…