3836 resultaten.
New York, New York
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Het bloed stroomt er door de aderen
zoals treinstellen in de metro snellen.
Een mierenkolonie, wriemelend
tot vindingrijke kruisbestuiving.
Zelfs ‘s nachts brandt het licht!
Zwanger en bevallig,
New Yorks buik, Manhattan.…
bij jou voel ik me goed
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
555 ik ben zo graag bij jou
zelfs al is het even stil
bij jou voel ik me goed
we hoeven niet te praten
het kijken zegt genoeg
bij jou voel ik me goed
er zijn de kriebels in mijn bloed
mijn hart gaat wild te keer
bij jou voel ik mij goed
want die twinkel in jouw ogen
van liefde, vrede en begrip
verspreiden een zo'n warme gloed
ja ,…
Vogelvrij?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
448 Uiterste balans,
onbetaalbaar wat je kiest,
taal vervangt het evenwicht
Door gemorst bloed,
rivieren uit hun bedding treden
bloeit op in een woestijn.
Gedachten zijn van klei,
zich vormen uit alles of niets
die modellen worden vogelvrij
Deelbare verlangens,
halsreikend naar de liefde,
echoput van puur geluk?…
Verwanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Er hoeft geen bloed te vloeien
we kunnen ook uit elkaar gaan
en alleen in verhalen bevechten
wie we zijn, broers en zussen
met de gewone behoeften
aan een eigen plek en deugden
die soms ondeugden zijn
beter weten, beter leven
beter denken te zijn
bereid om levens te offeren
bij gebrek aan een engel
die ons tegenhoudt
alleen de verdeeldheid…
dubbelportret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 bestaand uit klein verlangen
kiest ze zonder aarzelen haar doel
rustig ontwaakt, kinderen gewekt
gevoed gedag gekust
het afscheid is altijd voor korte tijd
om het diepe zelf wat rust te gunnen
een zwierige jas in een spiegelruit
jonger: in één snelle oogopslag
'het kind de moeder van de vrouw'
ongedurig rusteloos maar trouw
zoals het bloed…
Boerenopstand
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
755 Wilhelmus van Nassouwe
ben ik van Neerlands bloed.
Het boerenland getrouwe
ben ik het die u voedt.
U slaapt maar ik ben wakker,
aan ‘t werk, vrij, onverveerd.
Het vee, de stal, de akker
heb ik altijd geëerd.
Ik strijd zodat mijn vak
niet stikt in Haagse kak.
(Na rijp beraad met vakgenoten zijn r.4 en het distichon vernieuwd.…
Kerststerren en iconen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 de melodie trilt in het
witte zonlicht van
de bloemen
zingend in extase
zuivere dauw hangt
boven blauwe
wierookwolken
kerststerren en iconen
rondom
vlammende kaarsen
en knielende mensen Gods
liefde die de ziel verwarmt
weerkaatst in
reine ogen van de ander
het brood gedeeld
de wijn is zoet
stroomt rood als bloed
als alles…
Sinds jij elders slaapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 Sinds jij elders slaapt, sluimert de zon
Daar hoog boven ons schijnt ze
minder fel, minder warm
Ze verslindt me niet meer
na de dageraad, ze roept me niet eens
wakker, opstaan kost me moeite
Alleen 's middags stroomt mijn bloed
van haar licht en draagt ze
het gewicht van mijn zorgen
Dan kan mijn hart vliegen
als een draak, desnoods verdwaal…
Erotisch?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
806 opwindend
zo dichtbij, soms onbereikbaar,
ver als de sterren staan, vaak niet
met het blote oog te zien, maar
als levend stof van licht voorzien,
daarin zit de werkelijke zuurstof die
ik dagelijks ademhaal, verdrink ik in
de lust van de aangekondigde lentetijd,
in zijn erotische armen wordt de zon
langzaam warmer, het voedt het bruisend
bloed…
Dorst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Waarheen ik ook loop, altijd
komt er een eind aan mijn reis
aan de kust van een zee
waarin het land uitmondt
met uitzicht over oneindig
vruchtwater dat leven geeft
ieders bloed doet vloeien
en jouw zaad draagt
door geulen, over bergen en dalen
naar het hiernamaals, het vult
mijn cellen, mijn borsten
rond van vreugde
lest mijn dagelijkse…
bloedmaan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
553 de bloedmaan beheerst de kilte
straks wordt alles donker en duister
voor eventjes maar... dus luister,
luister naar de echo van de stilte
je hoort je hart zo minzaam kloppen
je voelt het bloed naar je hoofd toe stijgen
je mond valt open, doch alles blijft zwijgen
de nagalm van jouw leven... zal nimmer stoppen!…
Bevrijdingsdag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 dagen langer
rondom ons de
roze en witte bloesem
zichtbaar in de bomen
ik onthoud de kleur
en houd hem vast
bij de herinnering
aan koude winterdagen
de wereldse plagen
van dreiging en geweld
schommelen als ijs
klompen in de ziel
ik open de deur
naar de vrijheid
met een gevlochten ketting
van robijn rode kralen
dat het bloed…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren van de warme
vloed van haar bloed…
Dansen zoals ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Met handen en voeten spreken
...met mijn vuisten, met regen, en woedende storm
in paswoorden dicht ik wie ik ben
...met armslagen en gestamp, zonder na te denken
wie ik ben, wie als jij met mij vecht
...wanneer het stormt in ons bloed
en ook jij je dansend vrij huilt
...mijn ziel verbonden met jouw hart
de hemel gevonden in elkaars hand…
Emoties
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
516 Dan zit er een depressie in je bloed.
Dan opeens schijnt weer de zon.
Het lijkt dan of het leven opnieuw begon.
Maar het kan zo weer omslaan.
Je komt voor nieuwe verrassingen te staan.
Het leven is soms ook net een orkaan.
Dan is het moeilijk om door te gaan.
We wachten dan op een zachte bries.…
bagage
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
543 sterren scheuren de hemel aan flarden
ze branden gaten in mijn handen
en in haar donkere ogen
waar komt al die duisternis vandaan
in zwarte gaten kun je verdwijnen, zegt ze
maar soms verzinken ze in jou
je voelt ze op de bodem van je hart
ze zijn warm en koud als brandend ijs
heb jij bloed aan je handen, vraagt ze
dat weet ik niet, maar…
Verloren bestaan
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
425 ben
niet afgegleden
maar het niveau
waar ik toen
op stond
daarvoor
heb ik teveel
geleden in
de tijden dat
het goud in de
morgenstond
voor een nieuwe
dag uitbundig blonk
door afzien
en wegkijken
het nooit meer
willen horen bij
al die gedrogeerde
lijken zonder sprankjes
eigen wil in de kill
je zelf mentaliteit
nog bloedden…
ZINLOOSHEID
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
503 welke naam past de agressor
die in zijn hebzucht het doodvonnis tekende van
duizenden en met een enkele pennenlikkersvinger
het sein gaf tot het zinloos laten vloeien van bloed?
en talrijk
zijn de weduwen en de wezen
kreunen alle eens vruchtbare velden
alleen nog maar vernietiging…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…
Polycythemia Vera
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
555 Mijn lever, mijn milt
hebben zich volgezogen
met veel teveel bloed
Ongeneeslijk po-
sitief, waagt hij te betwij-
felen of hij sterft
Tijd zal mij leren
wie uiteind'lijk de tango
met mij zal dansen
Tot die tijd pluk ik
de jaren die mij resten
samen met mijn lief
'k Laat mij pas kennen
als mijn lach écht gaat huilen
't Noodlot nabij…
Icoon van onze tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 We spreken steeds meer beeld-
taal met digitale iconen van Thuis
Hart (in de kleur van het moment)
Envelop, Klok, Pijl en Prullenbak
maar iconen van verf en bloed reizen
in hun wereld van bladgoud met ons
mee als portretten van het leven
dat we graag willen leiden
bedachtzaam en paraat
als een rondborstige vogel
die zijn veren laat zien…
vlinderlichte tijd
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
666 het dodelijke licht van de dagen
het klaart niet op
het hart de holle spier die hetzelfde
bloed in het donker doet stromen
de ene lettergreep na de andere het ene
woord dat slechts het andere met zich meetrekt
gevangen in het duister zwerft
de solitaire stervenswens
hij gaat verder luister!…
Zet de wereld stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Wanneer mijn geweten er niet uitkomt
bang om flauw te vallen van mezelf
moet ik me behelpen met wetten
de boeken noodverband
voor bloed dat ik niet wil zien
voor een wond die ze hadden moeten voorkomen
Desnoods vechten we het uit
in de rechtszaal of met God
aan onze kant, ik heb hulp
van advocaten en soldaten
priesters staan me bij…
Stenen harten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Het moeten stenen harten zijn
en ogen zonder licht
niet meer in staat tot enig voelen
door de zucht naar vernietiging totaal verblind
geen dialoog meer mogelijk
hun taal spreekt slechts met tongen van haat
mens tegen mens, volk tegen volk
eens vruchtbare akkers met bloed bezaaid
talrijk reeds de neergestorte vogels
moeders in eeuwige rouw…
hels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 dit
is verre
van mal
daar waar
nooit het
licht zal
schijnen
luister niemand
op aarde
kan jou
ooit bevrijden
het lot
is eeuwig
verdwijnen
Jezus waarschuwde
ons al
eeuwen geleden
lees het
allemaal maar
na
jij staat
straks voor
Zijn heilige
troon ja
in alle
hemelse panden
is werkelijk
geen plaats
voor mensen
met bloed…
Abrupt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
368 In de donkre kilte ik nu eenzaam verkeer,
Pompt m’n koude hart doelloos bloed,
Nadat m’n lief zo abrupt verdween,
Voert m’n tred mij nergens heen.…
Oostjavaan
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
529 Als ik het kon had ik gedaan
als zij, was met hen mee gegaan
ben echter jood noch palestijn
vaar enkel over vecht en rijn
en tot abcoude aan het gein
voorbij laat ik koog aan de zaan
de kaaskoppen in krommenie
en osdorps ralameiers gaan
mijn bloed stroomt niet
als botte kotters
platbodems en skûtsjebotters
in haringvliet en hollands…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
DIE BLINDE MUUR
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
521 hoorde harde knallen
die laatste droeve snik
voelde mannen tegen zich aan
en voorover vallen
niemand geeft nog een kik
ziet zielen zwevend uit lichamen
naar hun ‘thuisland’ gaan
nu voelt hij de namen
die ze in z’n stenen krassen
of een hartje doorboort met pijl
waar eens bloed lag in plassen
liggen nu restanten van jong geil
ik weet…
Zinkend schip
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
796 Terwijl ik me vorm tot leven
en armen sla in de warmte
die me koestert en omringt,
voel ik de last van de leegte
het drieste stulpen in het niets
van het bulkende bloed
dat bloeit, gutst, geeft
en overstromend, stof inbedt,
verteert wat aan leed was
maar geen weg weet met zin.…