3063 resultaten.
Poezel zo net
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
794 Poezels krollig en in broei
wijl wij minneweer;
in galenzang en moenengloei
stoeien Poezel en zijn heer.
’t Zwerk donkert, de kniepert loeit,
een vale walm giert en woeit,
de kim molmt tot waangetier,
schuksels schokken elk liefdesdier,
diep duister geruisel in steekstruweel:
Nu naakt de Zwarte Zwadderneel!…
Intieme overwegingen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
487 Handelingen worden trager
door de echo van wild verlangen
even dringt de mens door in het duister
van de herfstnacht, geheimen openbaren zich
in diepere dromen dan ooit denkbaar in stilte
bomen maken zich klaar voor de herfst
in aandacht van zintuigen om het onbekende
te verkennen met gedachtetekeningen
die alle verbeeldingen van liefde…
Giordano Bruno
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
528 Kennis bestrijdt het duister
en brengt ons licht en luister.
Kijkend door jouw bril
zien we jouw denken stralen.
Het (bij)geloof zal falen:
het is immers een gril.…
Licht over 't heelal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter ‘t verlangen
naar ‘t licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit ’t oosten
Een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij…
daarvoor is ‘t wonder…
Zekere Indianen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.030 Als de indianen zich oprichten
duizelt het hun, de wereld wordt duister.
In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen
lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw
verschijnt en verdwijnt. Het is een raadsel.
-------------------------
uit: 'Ja Nee', 2017.…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Het hiernamaals
Is een ver koninkrijk
Het leven
Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Al kent een jaar ook wind en stormen
en zal het zonlicht geen kim beschijnen
zal nog geen duister mijn leven vormen
geen tegenslag mijn hart doen kwijnen.
Al nemen de jaren toe in getal,
onafgebroken de vele dagen,
onmerkbaar leiden ze tot verval
en doen zoveel herinnering vervagen
Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel.…
Zekere Indianen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.555 Als de indianen zich oprichten
duizelt het hun de wereld wordt duister:
In liefde ontbrand voor een paar voeten en dijen
lopen ze levenslang hand in hand. Schaduw
verschijnt en verdwijnt. Het is een raadsel.
------------------------
uit: 'Ja Nee', 2017.…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
Sterrenbeelden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 De wolken weerkaatsen het licht
van de nacht, dat in duistere
holten ondergaat. De maan,
halfgedroomd wezen, hangt stil.
Ik juich van binnen om wat
onvergankelijk is en afstandelijk
tegelijk. Ik herinner me weer zijn lach.…
zij groeit in terminaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
698 ik schuw de hemel
in het paradijs
zij groeit in terminaal
terwijl ik liever blijf
in elkaar is warme
liefde eindelijk gevonden
waarvan we het bestaan
nooit echt konden doorgronden
in de boom met appel en de
macht over bestaan laat ik
de slang zijn duistere gangen
gaan maar hap niet op bevel
ik weet het ondertussen
wel wantin…
Zij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 kaarten minder worden geschud
daar mijn vingers allengs verstijven
besef ik dat zij er niet om vroeg;
haar aard en prille haard
dienden veelal in angst te verblijven
ik voel haar pijn thans in mijn hart
het is alsof ik het toelaat en luister
naar de woorden achter in haar mond
en nu dieper in de ogen kan zien,
zoals die blik uit het duister…
nog zeul ik met de lijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
889 weerlicht
schreeuwt gezichten
flikkert schaduw en
ontbloot een kille angst
duister rolt
zwartdonker tegen muren
echo's kraken
schurend door de nacht
schimmen schichten
uit de wereld van de geest
geluiden klinken harder
terug van weggeweest
maken barsten in gedachten
ideeën exploderen rond
chaos staat te wachten
woorden spugen…
Klezmermuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Van oudsher rite van gewicht
Een traan in lach, hoe authentiek
De status laag, wat een tragiek
Een volk, gedoogd of uit het zicht
Het notenschrift kende men niet
Het licht, het duister, vaardigheid
Gaf men elkaar gesproken door
Pas later kwamen tekst en lied
Voor eeuwig raakt zwaarmoedigheid
Het daarvoor openstaand gehoor…
Herfstdeuren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
426 Hoor de scharnieren kraken
het hoofdseizoen is nu voorbij
wankelend
afgrond nabij
opent zij herfstdeuren
in haar dromerig verlangen
tussen haar slanke vingers
glippen er dagen
langs herinneringen
die ze ooit had
aan vlinderverlangen
groeien wilgen
houdbare dromen
verder tijdens nachten
door duister smachten
tussen talloze lippen…
Het lezen van de tijd?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
544 Ik bekijk elke barrière tot
in z’n voeg, ik lees het
verband van ongelijkheid
die de naamplaat van
mensen droeg,
waarmee zijn
duistere affiches van
afscheiding aangelegd,
of door de tijdserosie van
het voortschrijdend recht,
uiteindelijk zal worden geslecht?…
Cernunnos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Cernunnos,
Gehoornde heer van het Woud,
Brenger van Overvloed en Vruchtbaarheid,
Duistere God van Leven, Dood en Wedergeboorte,
Ik roep u aan:
U bent de balans
tussen torc en slang,
dag en nacht, hier en daar.
U bent de vrede
van het midden, de stilte
van de innerlijke stem.…
STRIJD EN OVERGAVE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 De ziekte Corona waart
over heel de aardbol
koestert trotse gedachten
ik maak slachtoffers
naar eigen keus en goeddunken
weet de plaatsen te vinden
waar de mensen zijn
die zich het beste
laten treffen en vellen
ben wellicht de grote vervanger
van de derde wereldoorlog
die thans hoorde te woeden
duistere denkbeelden
laten we onze Hemelvader…
Gelaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Dan loop ik later door duistere wereld
als ook het neonlicht is gedoofd,
verdoofd, versuft, doelloos dolend
door eenzame straat van geluiden beroofd.
De nacht blijft wachten op nieuwe morgen
en vraagt om rijzen van de zon
ik strompel voort in vale schijn der maan
tot nieuw licht gloort aan de horizon.…
GEBOREN IN EEN STAL
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
623 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter 't verlangen
naar 't licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit 't oosten
een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij
daarvoor is ’t wonder geschied…
Help!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Ik vind alleen maar lege ruimtes,
op plaatsen waar ik vroeger antwoord vond,
volledig in het duister,
loop ik nu tastend rond.
Soms daagt het mij ineens,
kom ik mijn antwoord tegen.
Maar op een hele andere plaats.
Had het daar altijd al gelegen?
Het lijkt zo vreemd,
en geeft mij vrees, die ik liever niet wil voelen.…
Geloven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 Het duister dekt de waarheid dicht.
Bedenk… de tijd staat nimmer stil,
de tijd brengt waarheid aan het licht.
En luister naar dit woordenspel:
“Al gaat de leugen nog zo snel,
de waarheid achterhaalt hem wel.”…
het glimpt van witte ogen
netgedicht
3.5 met 32 stemmen
9.496 de zon verdwijnt in herfstpijn
de nacht wint snel terrein
is eerst het duister zwart, vanaf
vandaag voelt dat ineens apart
het glimpt van witte ogen
in een heimlijk vlug gebaar
je voelt je wat bedrogen
spanning is goed merkbaar
de lichten zijn te fel
en kinderen luidruchtig
ze reageren veel te snel
want hun harten zijn onrustig
het…
Geliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
553 Laat mij de trotse groene boom
in jouw lucide dromen zijn
om onze droomgeheimen te delen
met zuurstof en zonnestralen
laat me de maan in jouw verhaal zijn
als de donkere nacht jouw droom bezoekt
met ademlucht en sprookjeszinnen
liederen die verhalen over beminnen
ik wil je kussen in het duister
het stille donker van de liefde
soms…
Planetair mycelium
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag ze
al wenken
hun kleurige
harten zwenkten
door zon verlicht
in het eerste zicht
zij wisten
dat ik zou komen
in deze laatste
afspraak die wij
samen droomden
voor het duister viel
en donker alles
verhulde in de
gelijkvormigheid
van de nacht waarin
het onderscheid
verdwenen was
wij hadden de
lijnen open
gehouden
onzichtbaar…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Vaag door dichte nevels
ziet men nog silhouetten
uit lang of kort verleden tijd
die men in 't heden wil zetten
aan duidelijkheid niet te wensen
wars van nevel of duister
maar volop in het licht
transparant voor ieder in het zicht.
Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.…
hij zag de man liggen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
253 hem identificeren
het waren simpele woorden
waardoor de situatie
tot in detail getekend werd
in een paar zinnen
kwam alles heel hard binnen
het knabbelen van de zee
het verscheurde lichaam
de zon die langzaam klom
hoe traag de dag verloopt
als er geen hoop meer is
je ziet hem huiveren
in denkbeeldige gedachten
en herkent het duistere…
Bijna jou
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
2.378 Dansend met mijn ziel ontbloot
zoek ik die blik in het duister
ogen die de wereld beloven
wees lief, warm lijf, geef me gefluister
met mijn ogen gesloten
lijkt hij bijna op jou
het is bijna liefde
bijna jou.…
zinloos geweld
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
999 Pilsje pakken
Het was zo de gewoonte
een pilsje na het werk
de kroeg was druk en overgoten
de ruimte beperkt
de druppel was de aanstoot
het sorry ongewenst
En voor hij het wist stond hij buiten
praten wilden zij niet gedogen
hij kon zich nauwelijks weren
de klap zag hij niet aankomen
het werd duister voor zijn ogen…
O als de zon schijnt
poëzie
4.0 met 7 stemmen
4.282 O als de zon schijnt
en de aard wegkwijnt
wèg in het duister -
en dan wèg de luister,
uwe luister,
alle luister.
--------------------------
uit: Verzen (1890)…