2260 resultaten.
in de buik van Moby Dick
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
920 was hij maar een echte jongen
in volks- en vaders lied bezongen
en geen touwverlamd skelet
zelfs in de buik van Moby Dick
of hoe men dat gevang wil noemen
wou hij huilen, bloeden, verbloemen,
van vlees vervallen in dagdaags gehik...…
achtergebleven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.477 als opgejaagd onteerd vee
ik nader de hel
het plein van ontvoering
de laatste blikken
van herhalende ontroering
de kelen die schreeuwen
onder drukkende verstikking
ingesloten door haast gestorven panden
beschijnt een eeuwig licht de betonnen zuil
hier liet men, toen, mijn toekomst verzanden
het is hier waar ik om het levend verleden huil…
Jeunesse dorée
gedicht
3.9 met 21 stemmen
13.478 Ik zag ze huilen om de ossen in de trams
en bidden tussen tweemaal honderd watt.
Ik zag ze lijden aan een ongevraagd talent
en spreken met gejaagde stem: -
was alles al gezegd, nog niet door hen.
Ze waren laat. Aan geen belofte werd voldaan.…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet te vergeten
welke vragen om voorzichtigheid
laten ons spreken schrijven schreeuwen en zwijgen
welke woorden laten ons onmachtig huilen…
Asiel voor een verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 tussen ons ligt de leugen te slapen
nog lauw onder de geur van het laken
je ogen vertellen een ander verhaal
dan de weifelende woorden van je ontklede taal
ze verschuilen zich in haperend huilen
getemde tranen als zachte wapens van pruilen
maar je vingers verlieten reeds lang
als vreemdelingen mijn oevers van verlangen
vragen onder een…
Energy drink
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.192 op naar ons gedenkteken
800 kilometer snelweg te gaan
dan ben ik bij het bankje
waar wij met verf vereeuwigd staan
daar in Oostenrijk was onze liefde
voordat het ophield te bestaan
aan het eind van de dijk
die de Bodensee inloopt
komen herinneringen boven
ik ben hier nog één keer, héél even
om het vuur voor eeuwig te doven
ik kijk, ik huil…
De hel die uit de hemel viel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.001 Wat zijn troostende woorden
Als het huilen niet verstomt
En wat is de reden om te leven
Als jóuw reden nooit meer komt.
Wie stal al mijn dierbaren
Die ik liefhad met hart en ziel
Hoe vertel ik ooit mijn kinderen
Dat de hel uit de hemel viel.…
Moeder Aarde is ziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Want haar verdriet is zo erg groot
Het is hoog tijd dat er hulp komt
zodat haar huilen eindelijk verstomt…
Laatste eer aan Don Bosco Alkmaar...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.104 muren omvallen in een ruïneplas
Amen
Grondvesten die bescherming boden voor iedereen
Waar men bezinning kon ervaren in sereenheid
Een schuilplaats was voor de eenzamen van ziel
Don liet het licht schijnen en maakte geen onderscheid
Amen
Een kerk die geen kerk meer mocht spelen
Alles wordt stil en gaat ten onder in kerkelijk stof
Muren huilen…
dát kind
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.122 zo ver je kijkt enkel nog puin en stenen
onwerkelijk is het hier en koud en grijs
door God verlaten, zielenloos de prijs
voor 't pijnvol heden dat ook mij laat wenen
ik huil om ’t kind dat hier eens droomde
vol van het leven en in een fantasie
streed tegen draken met een zuivere magie
dat lachte, huilde, elke angst weghoonde
waar is nu…
Het lied van Magdalena - Paassonnet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
731 Alvorens ik mijn hoofd te ruste leg
ga ik Hem zoeken in de stad, langs heg
en steg, bij nacht, als plots een zoete stem
mij roept: ’Maria, huil je?’ en ik klem
me vast aan Hem. Rabboeni, wat ik zeg:
Je nooit meer lossen, zal ik, Jij bent mijn,
Je brengen naar mijn moeder’s huis waar ik
geboren werd om daar van Jou te zijn.…
hoeveel houdt papa van mij
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.272 op een doodgewone baddermorgen
moest ze plotseling ontzettend huilen
in de jacuzzi, om die arme here jezus
hij werd genageld aan handen en voeten
want boven de schuifdeuren
hing een gefiguurzaagd kruis
met uitverkoren zoon door
vader bemind, zijn hoofd
een schuin beetje naar beneden
als de dood,en mamma zei
dat hij ook voor háár…
17-06-1988
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
2.094 Ik huil om de harde waarheid.
Je troost mij, en zegt:
de laatste minuten ben ik blij dat ik leef,
en dat ik niet alleen leef.
Wij kijken samen naar de sterren.
Langzaam wil jij opstaan...
Het lukt niet meer.
Dat ogenblik doet mij pijn.
Je zucht en valt neer...
Nog even tover jij een glimlach om je mond.
Liefste..o..liefste...…
De ander
gedicht
3.7 met 20 stemmen
16.975 De ander zal huilen in de lege
schoenen en ze wat bewegen,
de kuil in het andere kussen zoenen
zolang die daar nog is te voelen
maar geen vaarwel bedoelen,
ze zal nog een hele tijd
knechten en kinderen moeten zeggen
welke koud geworden kleren
met hun menselijkheden kwijt
weg te smijten, weer meer en
hartverscheurend klemtoon leggen
op de…
De pijn
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.806 Tot het moment dat je mijn hart brak,
Ik kon niks meer alleen huilen ik voelde me zwak.
Je gaf er niks om hoe ik me voelde wat ik deed,
Mijn momenten samen met jou is iets wat ik niet vergeet.
Je was zo lief, je was alles voor mij,
In jouw armen voelde ik me vrij.…
landloperij doet me heel wat
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
3.679 dwalen langs gods wegen
bij voortduring in de piepzak
voor het openbaar gezag
met af en toe een teug
bloedwijn van onder in
uit je verrafeld pak
gingen ze even rusten
om meteen te worden aangehouden
door burgers te braaf in boeken
die zwervers lopen te zoeken
voor landloperij dronkenschap
ik moest er al vroeg
zo vreselijk om huilen…
TijdSpijt
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.430 Ach, mocht ik maar al mijn verloren tijd inruilen
Alles weg wat nutteloos is besteed aan trivialiteiten
De minuten en zelfs seconden van zinloos huilen
Het moeraszompig en drijfzandig klauwend kwijten,
aan zinloos gewauwel, geneuzel en zogenaamd genot
Egostrelend en dom gebrabbel, m’n eigen ik altijd vooraan
De dan mij resterende jaren van kloktikkend…
Ameland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
625 AMELAND
de lucht vibreert van geur en kleur en ijs
met boven zee een blauwe wolkenband
daar aan de rand van prachtig Ameland
dat eigenwijze duinenparadijs
er staat één ster, gekleed in parelgrijs
ik tel konijnenkeutels in het zand
en leg een doornig takje aan de kant
er klinken zachte klanken: kyriëleis
bij vlagen is het net alsof ik huil…
Spijt...
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
2.350 Ooit komt er 'n tijd, waarin jij
zult huilen,
en zult ervaren, wat ik nu voel...
zal ik niet meer degene zijn, waar je
bij kunt schuilen,
en kom je om van spijt, en
schuldgevoel...
Ooit komt 'n moment, waarin jij
zult verlangen,
naar mijn momenten van warmte en
geborgenheid...…
Atlantis – de verzonken dichter
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 aan het ontgaan
de geur van ’t leven, deed hem angstig beven
zijn ziel ontsloot zich, de vervagende droom
des dichters geest begon te ontwaken,
glinsterende gedachten, sijpelde als ’n stroom
water weg uit zijn handen, ’t deed ze staken
’t was een triest gezicht, de pen toch op ’t perkament,
maar zijn woorden hadden het leven, lachen en huilen…
De drie jaren
hartenkreet
1.7 met 11 stemmen
2.939 Liefde, ruzie, dood, ziekte,
vreugde, positieve spanning,
negatieve spanning,
uitdaging, tederheid,
creatief omgaan met geld,
huilen, lachen, schateren,
samen intens kunnen genieten met koken
maar ook
je leven vergooien door drugs en drank...
De drie jaar pakken ze me niet meer af.
Ik mis de tijd soms.......…
Laatste stop: een andere liefde
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
911 Zij maakt cliniclown en zongezicht
aan het huilen nog,
met haar eeuwige zoektocht naar
de oorsprong van de liefde.
Ze zoekt het in de pijn.
Laatste stop:
Een andere stad, een andere liefde,
een nieuwe verslaving voor in haar bloed.…
Een kijkje achterom, heel even
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
591 mijn leven
maar jij, je sprong er uit
met jou had ik
meer dan honderd jaar willen worden
maar het mocht niet zo zijn
je foto in mijn handen
als ik zo naar je kijk
voel ik het weer
mijn liefde voor jou
heel diep weggestopt
omdat het onmogelijk was
die liefde is er altijd gebleven
in mijn hart
ik zal je nooit vergeten
maar huilen…
En dan ben je weg
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.480 niet drinken wil niet eten
ik wil alleen maar slapen
bang om mijn dromen te vergeten
wekenlang ben ik op zoek
maar vinden kan ik niet
al probeer ik nog zo hard
er is geen medicijn tegen verdriet
maandenlang loop ik
in een tunnel zonder licht
mijn twijfels en mijn angsten
verhinderen mijn zicht
jarenlang zal ik je missen
zal ik huilen…
(voor Judith)
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
641 gebrek
-zo anders- langs zovele wangen zuchtte)
daar ergens tussen het publiek -stond jij
gemeten uit een mens die voortgaat na een tijd
waar angst regeerde
rond een wereld waar geloof en hoop
niet langer heilzaam waren, maar de diepte van terreur
zijn voorrang zocht in sterren die hun hemel riepen
en in ogen
die niet langer huilen…
Hé meneer Clown
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
904 Ik zag wel dat het tranenspel niet nep was
ik huil ook als ik echt geraakt word door muziek
maar ik word altijd blij van iets bijzonders
dat een soort licht geeft in de dynamiek.
Kon u maar ruilen met die lege flessen
dan was u leeg, de flessen vol verdriet.…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 Ik wil niet huilen, ik wil niet praten
ik wil gewoon met rust worden gelaten
De goedbedoelde adviezen en kussen
kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen…
Achter deze glimlach
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.116 Achter deze glimlach
Schuilt nog veel verdriet
Steeds weer moet je huilen
Ook al is er niets
Je groeit en leert te incasseren
Je negeert en kijkt vooruit
Tot het weer te veel is
De pijn moet er nu uit
De pijn komt naar boven
Woede, angst en haat
In plaats van twee vooruit
Weer een stap terug
Steeds dezelfde fouten
Nu…
Keerkringen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 believen
de paarden stalden we onder de maan in
het hek van herinnering straks en later
staande tegen de keerkringen in te weten
wie we waren achter onze stilte wegend
dat het behoedende altijd en eeuwig
verlaten achter donker glas onbereikbaar
ver weggeslagen was, droom op verre benen
en diep in je lach van weten
met honden en wolven die huilen…
Bij het raam
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
633 herfst vervloog
als in een lange droom
nu is de winter
aan zijn overval begonnen
Het is te kort
zo kort
dit zoele zoete leven
het beeld vertekent in
de druppels op de ruit
onder mijn ogen
zaait
de tijd zich uit
ik koester zacht
wat mij van nu af
is gegeven
Er piept een schommel in
de tuin waar ik ooit was
Ik hoor een jongen huilen…