3140 resultaten.
Weergod
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 De Weergod, doet zijn eigen zin
en niemand gaat er tegenin,
dus laat maar waaien laat maar gaan
kletter maar lekker tegen het raam,
morgen als de storm weer is geluwd,
zoals altijd zijn een aantal bomen takken kwijt,
liggen dakpannen overal verspreid
maken we de schade op van deze heftige Weergod!…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 steeds
voor mij uitgeschoven
de kwetsbare vogels
schrijf ik in mijn dagverhaal
laat ze triomferen
met opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden blijven zweven
blijven als de bladeren
ergens liggen…
Een sprankje warmte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Zijn achtergrond daar kon het niet aan liggen
want hij kwam uit een welgesteld gezin,
zijn pa was boer, zijn moeder dus boerin.
Hij groeide op met varkens en met biggen.
De Landbouw Hogeschool in Wageningen
doorliep hij met het allergrootst gemak,
de Roofbouw was zijn favoriete vak
maar ja, daar staan ze hier niet om te springen.…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
924 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Het blauw perspectief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
477 wolken pakken samen
verduisteren in vele talen
het blauw perspectief
naamlozen roepen
de wind te gaan liggen
proeven de stilte van angst
hun bewegen wordt gedreven
door een passie voor gaan en
stormenderhand overspoelen
nog maakt het niet uit
land en plaats om het even
voor slaap eten en leven
maar gezichten herkennen
baarden uit…
3 jarige wijsheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 Zijn pappa zegt: maar daarom liggen er bloemen.
Vraagt de hummel, kunnen die ons beschermen?
Nee dat niet en de kaarsjes dan?
Die zijn er om aan de slachtoffers te blijven denken.
Het kind zegt: we moeten verhuizen,
pappa zegt: boze mensen zijn overal.
En zo is het en niet anders.…
Stil van wind.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.053 De wind was ter ruste, het watertje sliep
En 't scheepje moest liggen tot later;
Het spiegelde intussen voor tijdverdrijf
Zijn mast en zijn want en zijn ranke lijf
In 't klare kristal van het water.
Geputst had de schipper, gegutst had het nat
En gangboord en stuurboord en alles was glad
En fris van het stromende water.…
Kleiner
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
698 ooit zei een wijs man:
'het mooie aan kleine vrouwen
is dat alle leuke dingetjes
zo dicht bij elkaar liggen'.
is toch een waarheid als een kalfje?
zoals voor elk klein verdriet
ergens een zalfje.…
oh aardappels!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 jullie liggen
op mijn keukentafel
naast een paar citroenen
in het schaarse zonlicht
herinner me jullie geur
in het aardappelhok en
niet te vergeten de aardappelboer
die net weg of er was de kolenboer
oh ja, aardappels ook de schillenboer
en de melkboer en de groenteboer die
allemaal langs kwamen,gek genoeg herinner
ik me niet meer…
indeling boekenkast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 advies voor de
indeling van uw boekenkast
bovenste plank:
zet daar de kleine boeken
plank daaronder:
gelezen boeken afgelopen 2 jaar
volgende plank:
boeken die zijn uitgeleend
plank verder:
boeken die we klassiekers noemen
nog een plank lager:
boeken die daar toevallig staan
onderste plank:
dikke boeken die op elkaar liggen…
Buitensluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 gaat ie waaien
uit veranderlijke richtingen
gaat ie liggen?
Laten we zacht
zijn voor elkaar
binnenshuis, buitensluiten
herfst en z'n grillen.…
Het leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
410 De glimlach was gaan liggen, zonder troost.
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig, afgeschermd in gedachten.
Waarom moest het zo ver komen, waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog, ik ben leeggezogen.…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Hij laat mij liggen in grazige weiden.
Langs rustige rivieren trek ik verder;
In Zijn recht spoor laat ik mij leiden.
Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.…
Waardering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
834 (die soms welverdiende en te lang uitblijvende
van een kind voor z’n ouders of andersom)
Waardering moet soms rijpen
als een druif aan z’n struik
De zon moet haar met
licht en warmte bestrijken
Dan in vaten liggen gisten
Rust het daar voorlopig uit
En dan na jaren van beklijven
proeven we wat we nog niet wisten
en niet zagen
Verblind…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
De levensreis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
650 We gaan op reis
Naar verre landen
Met de boot, de trein, de fiets
En we liggen op alle stranden
Aan onze reis komt geen eind
We blijven altijd reizen
We zien alles van de wereld
Van de bossen tot de paleizen
Niemand stopt ons
We blijven doorgaan
We bezoeken ieder land
Pas maar op, we komen eraan
Maar plots stopt onze reis
Geen land…
Inforust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 De krant blijft rustig liggen.
De televisie op standby gezet.…
Het hete bloed
netgedicht
3.6 met 265 stemmen
401 generaties lang
door de aderen stroomt
de korte lontjes
het warm gemoed
wandaden die te snel
worden geschoond
het is eigen in
voor en tegenspoed
maakt geen vrienden
tenzij belonen dat doet
zij dwaalt door
de koude gangen
van het slot dat eens
geliefd was door zijn feesten
het is leeggehaald
omdat de rekeningen
zijn blijven liggen…
een Arendsveer viel op het gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 een Arendsveer
viel op het gras
dat is niet goed
de geest van de
vogel heerser in
het luchtruim
huist in de Veer
zij symboliseert
de moed
van een krijger
roffelende trommels
zingende mannen
rinkelbellende
rokken van
dansende vrouwen
alles wordt stil
de Veer kan niet
blijven liggen
geduld is een
schone zaak…
voortschrijding
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
461 speelt alles zich af
in de schaduw van de plant haar licht
soms op de voorgrond en zelden afwezig
blinken sterren nog steeds in hun uithoeken
al fluistert men dat de tijd zich verwijdert
staat op elk moment een woordenboek klaar
om de bladeren in de tuin te achterhalen
die lagen er nog van een vorige keer zodat ook
de zomer is blijven liggen…
Hangend in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 geen tunnel of heilige poort
Om op adem te komen draaien we
ons om en rusten uit, de wind gaat
heel de wereld over, en wij waaien
even mee met de meeuwen en
stromen even samen met de golven
uit over het blinkende zand
Het luchtruim is ons te groot
schuin voorover hangen we
haast stil, maar het is geen spel meer
We gaan er maar bij liggen…
In ongenade
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 en wie blijft, moet betalen
in natura, we nemen het
heel persoonlijk, man na man
onderwerpen we met geweld
de laatste vrouw aan ons recht
in haar te dringen zoals zij
en de andere vreemdelingen
zich zes generaties lang in ons
leven drongen, zo stoten wij
nu onze dolken van haat
in haar, ze is weerloos
haar honden blijven stil liggen…
GELUKKIG ZIJN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 kun je gelukkig zijn
als je weet dat in Afrika
kinderen honger hebben
als je weet dat in Oekraïne
onder de puinhopen
mensen liggen te creperen
mag je dan gelukkig zijn
of moet het je deren en
wil je ze allemaal liefhebben
ja je mag gelukkig zijn
dat het jou niet overkomt
en dat geluk is zo fijn
gelukkig zijn is een kado
pak het…
Gouden standaard tijden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
541 nog altijd
weeg ik mijn
woorden
behoedzaam
op jouw gouden
schaaltje
voorzichtig
als ik ook ben
met kleine
snuisterijen
die mij heel na
aan het hart liggen
gewikt en gewogen
wat oneffenheden
teruggebogen
tot een harmonisch
verschijnen in een
koesterende blik
samen hebben
wij de standaard
bevestigd in
afspraken tussen
hart…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 overschouwt haar angsten
als zeepbellen zullen ze breken
jeugd en schoonheid in triomf
illusies zijn belangrijk
in de kunst en we wonen
op onbereikbare plekken
die elkaar niet vinden
die buiten de wereld liggen
langzame gedachten
vermeerderen zich
tot een eindeloze lente…
PFAScisme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Het is gedaan met jullie bedrijf
en het lozen van giftige PFAS,
er is geen ruimte voor hol gekijf,
er liggen tijdbommen onder het gras.
Jullie doen aan duivelse gifverspreiding,
er wordt bewust op mensen ingehakt,
de strategie is een en al misleiding
en de leugens zijn wijds vertakt.…
Onderweg in de novembernacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 Je probeert het begin te begrijpen
van een wonderbaarlijk vers gedicht
dat gaat over echte liefde en genegenheid
het einde van de nacht nog lang niet in zicht
het is november met die stille momenten
wanneer de herfststorm is gaan liggen
alle contact met de wereld voorbij
dromendans in kalme eenzaamheid
onderweg in de novembernacht
naar…
Erosie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 ik zag
de stenen
liggen in
zacht
kabbelend
water en
kende hun
afkomst uit
mijn gesprek
met de rivier
die in rustige
klanken zijn
verhaal aan
de oever
murmelde
en verder
stroomde
met een
opgedane
ervaring rijker
in de bedding
had de kracht
van de stroom
zijn sporen van
duizenden jaren
nagelaten van
groot naar klein
rots…