3092 resultaten.
wachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
635 het verschuilt in een huis
of een enkele kamer, afgesloten
van daglicht
soms, lijf aan lijf,
bij elke gedachte dat zichzelf een huid geeft
groeit het dwars
bezwijkt onder het onzichtbare gewicht
"tijd is niet waar, dat weet jij ook
en stilte luistert niet naar zichzelf"
het beeld zwijgt even, laat huilen
zoekt een andere plek…
de zee roept
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
442 die onuitputtelijke bron
voedde mij vanaf mijn eerste ademtocht
menig schip is daar vergaan
een verraderlijke plek
zo verloren in de oceaan,
het magnetische middelpunt
die zee voedt mij
die zee leeft mij
de zee ben ik
en jij…
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 hier wil ik wonen, in dit lied
me nestelen en schuilen
een plek alleen voor mij
heel even maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 De sporen die we trokken in het zand
Waren steevast voorbestemd om weg te spoelen
Op de vloedlijn staan weer jongelui te joelen
Ze claimen onze plek daar op het strand
Ons zandkasteel met zijn robuuste toren
werd weggeblazen door een drieste golf
Zoals het schaap wordt gegeten door de wolf
Geen mens leeft eeuwenlang, is uitverkoren
Burchten…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 Al meer dan vijftig jaren
gaf hij lucht en schaduw
aan ieder die dat wenste
nu vond men hem te lastig
te veel zonlicht wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic…
Sloop
gedicht
4.7 met 3 stemmen
11.801 Heb genade voor het tere bloempjesbehang
de plek boven de deur waar het kruisbeeld
hing, de gele randen in het bad, de zware
geur van oude keukens, van reuzel en spek.
Al die kamers waaruit warmte nu voorgoed
ontsnapt en woorden zich nog trachten te
verbergen in laatste kieren of als schimmel
woekerend in het pleisterwerk.…
De muziek ( A. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Jij zult een plek
in mijn belevingswereld innemen.
Zoals jij jouw muziek
in mijn wereld bracht
herinner ik me hoe mooi je lacht,
hoe mooi je bent.
Ik zal je met mij meedragen
overal waar ik ga.
Alles wat je voor me deed, en nog steeds doet,
het is zo voor altijd goed.
Ik weet, nu, hoe mooi het is
dat ik jou heb gekend.…
Mijn dialoog was schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 met ze gepraat
mijn dialoog was schijn
toch vonden zij het fijn
lieten hun kleuren gaan
weg uit het stofferende bestaan
zag hoe zij verwelkten
het uiteenvallen van kelken
in uitbloei bij elkaar geraapt
als plastic afval klaar gemaakt
met hoop op een recycling
seizoenen zijn voorbij gegaan
maar voor het raam
blijft steeds die lege plek…
Ze is zo groot
gedicht
3.0 met 3 stemmen
8.439 .
--------------------------------------
uit: 'Op Pennewips plek', 1982.…
het mat geslagen uur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
648 ergens is er nog jouw stille
adem, de aanblik van wat eens was
nee geen naam in eeuwigheid maar
een plek naast alle ingezetenen
wat gaan we doen, zal de nacht jouw
glans gaan strelen tot aan het mat
geslagen uur waar in wij het feest
gaan delen?…
Verhalenstorm en Poëzieregen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
543 elkaar ontmoeten
in de vochtige herfst
daar waar het rag zich strikt
langs de gevels van het natuurhuis
het blad zich op het pad schikt
bij sfeerlichtjes dromen
in letters die tot leven komen
elkaar treffen rond een plek
in een verhalenstorm
dagvlinders, nachtvlinders
meanderend levensecht
met en langs de Vecht
geraken in een poëzieregen…
Wij
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.244 Op een andere plek zwart als vulkaanglas
broertje versmolten met haar rug
kijkt een kind hoe de hemel overvliegt.
De schepper slaapt.
En ook zijn broer.
De filosoof zegt:
de hel - dat zijn wij.
De ambtenaar zegt:
de regels - dat zijn wij.
Een slimme engel schuift ons een bril toe
gedoopt in onbevangen nieuwsgierigheid.…
Kerst mis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.614 Kerst zou het feest van geboorte zijn
maar van nieuw leven merk je weinig
met een stervend boompje in de kamer
en een stuk gestorven dier op het bord
liefst meer want één dier is zo alleen
en het moet toch vooral gezellig zijn
dus daar moet wel op gedronken worden
ach, mag ik dit festijn even overslaan
ik ben op zoek naar een kerstvrije plek…
Hazenpad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 er lag iets in de lijn der verwachting
op de weg die bestemmingen verbindt
ik zag eerst niet goed wat het was
het bleek zo te zijn, zoals ik altijd al dacht
mijn verbeelding trekt in cirkels rond de polen
door een onbeantwoorde weg gescheiden
van de plek die lichtjaren voortduurt
van het continent dat verlangen voortstuwt
met aarden…
Afscheid van mijn vader
gedicht
4.0 met 6 stemmen
7.069 De lege plekken op de muur bedekt en vlug
vlug de geur van scheerzeep weg.
De kalende die Homerus declameerde. De maïsvretende.
De charmante die uit Frankrijk parfum meebracht. Hadden zij
ook hun koffers gepakt, de huisvrienden van de vrije dag?
Ik schreef het reeds meer.…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Die plek, is er morgen ook nog wel…
Gewoon
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
628 Zo'n week waarin je eigenlijk niet echt iets hebt
om over te schrijven omdat je eigenlijk veel te veel
te schrijven hebt en je niet weet waar je beginnen
moet, laat staan dat je weet hoe je alles
wat in je beweegt, een plek moet geven.
Binnenin je schreeuwt het, van pure onmacht, maar
je weet, je kunt niets doen. Niets.…
Geduld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 wat bedoel je eigenlijk
welk resultaat moet blijken
Dit vraag ik me af
het ongeduld spettert er vanaf
heb je je eigen niet in bedwang
of ben je gewoon zo maf
Mensen denken alles te kunnen zeggen
maar ze kunnen het niet uitleggen
verdraagzaamheid is ver te zoeken
en heb ik nog wat te zeggen
Nadenken lijkt verplaatst
naar de laatste plek…
Een brood en spelenbeest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
440 heb in de wei gespeeld
duizenden bloemen bekeken
ze met elkaar vergeleken
in vorm en bijzondere kleur
voor ieder was licht
vruchtbare aarde
een plaats in de zon
waar hun leven begon
wij met alle talenten
worden gestuurd en geduwd
gemanipuleerd en uitgeprobeerd
voor een plek in de maatschappij
opgevoed en geleid
om te leven op een…
Plotseling emotioneel vertrek.
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
926 betraande gezicht, vertrokken
van woede en emoties
de harde woorden die onverwacht
zijn gevallen dreunen na
in mijn hoofd
ik weet niet eens meer waarom
maar mijn gedachten zijn bij je
elke beweging van het voertuig
doet in mijn hoofd de
opkomende beelden schudden
terwijl ik buiten sta, voor het huis en
stil om me heen kijk op de plek…
weet je?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.034 voor mijn eigen leven
en mijn hoop
dat jij zou weten
dat niets jou
van jouw plek
zou schoppen, ooit
zoals je mij wel trapte
die verdommenis in,
zelfs de dood
ik leefde de hoop
dat jij dat niet deed
ik weet
dat jij dat
ergens ook niet doet
en dat je dit weet…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
onbereikbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.083 De inkt, die vloeit zo op papier
en zet ze zo samen op de juiste plek
uiten, soms op de verkeerde manier
iets waar ik nu nog veel aan werk.
Het bloed stroomt net als mijn pen
pompend vloeit het langzaam door
schrijvend over hen die ik ken
blijft hun leven vaak in mijn gehoor.…
verbannen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
571 ik vond de sleutel van je hart
hij lag op de verkeerde plek
een ander huis een andere stek
mijn wereld kleurde helemaal zwart
dit kon ik bijna niet geloven
mijn toekomstdromen gingen stuk
geen sprake meer van dat geluk
is er nog wel een god hierboven
ik was verbannen uit je hart
nooit gedacht dat ik zo zou lijden
het heeft geen zin hier…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 het was onaards
de plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich hadden verdiept
in een plotseling verdriet
dat de tijd niet meer trotseerde
maar zich nu voluit manifesteerde
samen hebben wij alle stekels
verwijderd uit de zere plek…
#MeToo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 Ik laat mijn leven niet
meer door dat stel vergallen
Ik grijp ze op een zek`re plek
of schop ze voor hun ballen.
`k Ga op de barricaden,
ik schop ze in hun kruis.
Misschien wordt er een wakker,
en krijgt de boodschap thuis.…
Te langzaam
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
541 Ook al ben ik een slak, ik ben wel een
betrouwbare slak met het hart op de juiste
plek. In de war, maar wie is dat niet? Kijk
anders diep mee in de leegte van mijn ziel.…
zenuwtrek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 gedreven tipt en veegt hij zijn i-phone
en plukt daarbij met druk krommende vingers
tussen baard, tanden en kiezen
brengt schier schokschouderend
zijn getergde handen op plaatsen
waar lekkend vocht uitnodigt tot niezen
trillend zoekt hij neurotisch bewogen
onophoudelijk op benoemde plekken
naar iets wat er blijkbaar niet is en verklaart…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 wanneer het
oude niet meer
is en het nieuwe
nog niet bestaat
groeit de chaos
turbulent zoals de
wind zich het sterkst
toont in de ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste…