2973 resultaten.
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 tergend langzaam verdwijn je
loopt achteruit van me weg
terwijl je me aankijkt
ik probeer nog te lachen
maar zie je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
620 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Vriendin in lange nachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
795 ik schrijf het witte blad
met zwarte streepjes grijs
jij zuigt gevoelig letters
uit mijn pen combineert ze
tot heel mooie woorden
zinnen spiegelen akkoorden
strofen zijn de melodie
in mijn zwart-witte symfonie
papier de hemel van plezier
mijn hel als vol gekladderd vel
vriendin in lange nachten
mijn witte toeverlaat
als ik moet wachten…
Ik ben .....
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
543 Ik ben als zwaan
op zoek wat niet
is te vinden,
de residuen van het
eens beminde, een
tijdloos verstaan,
in de ogen van het
gekroonde kind, of
gedroomde vrouw,
al vroeg verstooid
in integere wind,
vermaard door speelsheid,
verleid,spiegeling in
het betraande meer.…
De tederheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.356 Ik heb geen huis meer nodig
Om me thuis te voelen
Ik heb geen drank meer nodig
Om mezelf te zijn
Ik drink alleen nog melk
Zoals vroeger
Want er is een vrouw
Die mij begrijpt
Ik hoef geen psychologen
Om te leren leven
Ik heb een goede spiegel
Die mij beter kent
Ik heb geen goeroe nodig
Om te kunnen zweven
Want er is een vrouw
Die aan…
momenten
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.434 Het zijn jouw spiegels, die zeggen veel
zijn echt, oprecht en spelen geen toneel
als jij dan even in jezelf zit te denken
over je gevoel wat je zo kunt schenken.
M'n plaatsje,soms wel een hindernis
er gaat in het leven niet zo mis
wat het leven me dan zo bied
het zijn momenten, waarvan ik geniet!…
dubbele nacht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
537 handen
kneden mij
naar jouw borsten
het zuigt
hechtende lijnen
aan de binnenkant
van mijn dijen
Vasthouden
aan een uittreden
wachten op de dubbele maan
het dolende scheppen
Zij rondt haar poppenspel
vlieg vingert een bal van klei
samen kozen
van een spiegeling
vrije doorgang
witte zee van potentie
ingehouden wachten
op een liever…
De mond met scherpe tong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 ik haat mezelf als ik
schunnig met mijn ogen
flirt mijn lippen kleur
je uitlokt met mijn lach
ik zie dat hoofd
de semi woeste krullen
de mond met scherpe tong
dat irritante likken
de spiegel kijkt me aan
dwingt me te verleiden
ik ben altijd bescheiden
nu laat ik me gaan
het zijn geen poses die je ziet
de welving van mijn heupen…
Oordelen
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.308 Kijk in de spiegels van mijn ziel, kijk goed,
En zie wat te snel oordelen met een ander doet.…
zelfportret
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.141 ik vroeg een schilder
naar het maken van zijn zelfportret
wat hem daarbij het meest bewoog
hij liet een spiegel zien
maar ook zijn leven
wat zou een dichter doen
al kijkende zichzelf beschrijven
of louter zich van prototypes
gaan voorzien zoals
gepassioneerd verteller
dromer, filosoof of troubadour
misschien wel humorist, een realist…
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 Ontloop ik me, dan
ontloop ik vele anderen,
als een boom die ik zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven…
Belijning uit het niets
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 nog geen dauw in de verse blaadjes
wel een vroege honingraper
die de tere pas gestreken eenling bezoekt
met een zacht gezoem op rijm
de schetser zalft de huid die geen trots
herkent in de ogen van de spiegel waar
gisteren de dader was van het nog
onbesponnen huid, misschien maagdelijk
doch zeker onbevreesd
een machine op geluid, toekomst…
nacht-zee
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
723 De schemering draagt de zwaarte
van de nacht met zich mee
stemmen roepen, vergeten namen
uit het hart van oude bomen
en ik val als een ster
in de spiegel van de zee
naar de bodem van een diep
en donker dromen...…
Carlton (Ghost Town, Texas)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
435 de dag is zwijgen opgelegd
verstomd door zonnevuur
alleen een krekelpaar
prevelt zachtjes, uur na uur
stof kleurt de vlakte
van een stille straat
die na het spiegelende einde
mogelijk nog verder gaat
een huizenrij, leeg, in vale kleuren
kaatst het zonlicht terug, stil
alsof zij ook deze gast
niet langer noden wil
de leegte, de hitte…
alleen wat lief is kan zo raken
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
793 alleen wat lief is kan zo tergend schrijnen
en zo meedogenloos diep
aan oude wonden rijten
dat 't waait en reutelt in de ziel
waar zekerheden splijten
alleen de raakbaren die wonen
in het aller-diepste diep
kunnen zo verloren drijven
en in volkomen weerloosheid
zich spiegelend - in leven blijven
alleen wat lief is kan de ziel
zo in verwarring…
idioten
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.052 idioten
het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid…
Alsdan,
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
730 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar nog verhoren kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
haar aangeboren
schroom verlaten kan,
alsdan,
zij onze tranen weegt,
mijn wind die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
planeten in
elkaar verstrengeld
raken tot regenbogen
in de ochtendstond
alsdan,
kleurig als…
"Gewichtig" onderwerp !
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.519 IK heb namelijk een spiegel !…
WATERVAL 1961 M.C. Escher
gedicht
3.5 met 10 stemmen
7.624 Spiegelen en glanzen doet het
niet. Geen golf verdwijnt, geen
drup verdampt. Ondanks verval
verglijdt geen fractie tijd. Intussen
blijft het klotsen, kabbelen en ruisen
in je verbeelding. En net zo echt
is dat geklater als het water diep -
-----------------------------------------
uit: 'Dichters Gedichten', 2010.…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
Allerzielen
gedicht
3.8 met 24 stemmen
22.684 Thuis van het dodencarnaval
zie je de spiegel in de hal,
je schrik is groot:
die man daar in het spiegelglas,
met die bekende regenjas,
was die niet dood?
-------------------------------
uit: 'Ernstig genoeg', 1995.…
Schaduwen en sterren.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
675 Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen
weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden
of ik de lente aan je wil schenken
en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens
en gedachten van spiegels maak
wanneer je wilt blijven lachen,
en jouw ogen niet meer vragen waar je
mag verdwalen als de maan
onze zoektocht…
idioten
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.082 het ging niet om leven of dood
de waarheid lag tussen stenen het had een lichaam
dat elke dag in de spiegel stond
alleen was het kaal en er kwamen bomen uit de holtes
haar huid was van leer
een vriend vertelde dat het door de herfst kwam
raaskallen
maar het was er nog
we lachten op sterven na
is geen andere mogelijkheid
waarom bomen…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in as
wanneer het leven zich spiegelen…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
Niet meer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
921 Ze vindt haar gezicht in de wrange spiegel
van verloren momenten.
De tijd is de dood die wel kan wachten.
Wanneer ze zoekt naar sporen die geen gebeden vragen
maar haar geven wat ze nog kan dragen met haar laatste trots.
Barsten zijn haar littekens van herinneringen
die in elke stilte bloeden.…
zee, die grote plas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
693 hier op de plas
mijn scheepje
dobbert barende
kapitein Ahab
zou tevreden geweest zijn
midden op de plas
geen spiegel, dat niet
maar wel strijkbaar
de beeltenissen
van zielen onder
alleen op de plas
de zee en ik
hoe zij spreekt tegen mij
troost biedt
de schuimkoppen ver houdt
ver van op de plas
bereik ik de kim nooit…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Met een horizon in oker
boort de zon een gat omlaag
tot diep in de einder
't Skelet van bomen tekent de
hemel meer dan magnifiek
Met een vlies bovenop 't water
keldert temperatuur traag
Diep onder de spiegel
daar gaat het leven volop door
weliswaar gestáág verder
terwijl de ondergaande zon
contouren voor het plaatje
fotogeniek aanreikt…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…