4052 resultaten.
dode takken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
442 ik haal de dode takken weg
van vader’s graf
wil hem aan vergetelheid
ontrukken
aan de dode taal van stenen
wil kijken als alwetend kind
dat vaders voor altijd duren
de man met wie ik
zonder weemoed nog
heel hard zong
die me het licht
aanraken liet
mijn verklaring van liefde
aan de man die me
groeien liet
ik haal de dode…
Geweest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 in de wind
Het is er maar even
Zoals een steen
vallend naar de aarde
Als een rimpeling
in het water
Als een zuchtje wind
Kijk, daar gaan we
Wij lopen hand in hand
Heel even
Want de dag ging voorbij
Ik weet nog goed toen de zon ging dalen
Er was een nacht die ik nooit vergeet
Maar het is er geweest
Onuitwisbaar
Het is er…
Doorlopen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
531 Toen Orpheus
verdoofd en verslagen
een lied van verlies
componeerde
Zochten wij
bedroefd en bedrogen
naar een begin om te
helen wat was gebroken
Stenen en bomen zouden
bewegen tot we Orpheus’
Klaaglied hoorden:
kijk niet om kijk niet om
Wij liepen behoedzaam
langs de Dodendraad
we zongen ons terug naar
een doorlopend begin…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
op de orgelpijpen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
323 O, personne, ware u niet
d'enk’le zaligheid zelve,
optimale muil van steen
formidabel doormalende;
aflatend als schoonste
in talen der doezelaars
tot het Italiaanse Witz,
en wat al dies meer zij.…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
Spinnetje zo dapper
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
914 ~ Tekst op de muziek van Coming Around Again / Itsy Bitsy Spider - Carly Simon, zie link (herhalingen staan tussen haakjes) ~
Blad verkleurt weer
Regen valt neer
Herfst is in 't land
Paddenstoelen
Zie ze groeien
Leg ze in je hand
Alles in je en om je heen
Verandert steeds weer, tot zand of steen
Maar waar je bent, je bent nooit…
Hij huilde
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.124 Ik heb zijn tranen zien vallen
op de grijze, grauwe stenen
waarnaar hij bleef staren.
Omdat jij vertrok.
Voelde je die dolk die je in zijn hart stak
ook in je eigen hart?
Ik hoop het.
Ijdele hoop.
Jij hebt geen hart.…
Groeten uit Berlijn
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.202 De grap uit wanhoop valt in stilte
warmte woekert om mij heen
verliest van zeer angstige kilte
verdrinkt in softwarematig steen
Want hardware is het niet, mijn hart
in zijn poging tot beton
raakt niet alleen z'n baas verward
maar ook zij die het won
Zo groot kan het verlangen zijn
dat drempels muren lijken
met aan beide zijden pijn
die…
Eén voor één
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
871 In de pijn verloren
raap ik de woorden terug op,
tussen tranen gevallen,
zijn ze verhard tot steen.
Met geschramde vingers
breekt het touw,
mijn koude hand legt
de stilte om de kralen heen.…
de zee
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.287 De zee
De schorre zeilen, de sneeuwende zee met
De vinkenslag der baren : haar bladeren
En het doornaveld verlangen : haar golven
Rijden tegen het land waar de vlag der bronst uithangt,
Monsteren de muren aan,
Lokken het mos en de mensen, de merries en het zand,
Laten de stenen als sterrenbeelden achter
En bevrijden - zij, de zee en haar…
haar blik
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 De wangen bleek en aderloos,
het gezicht als steen zo broos,
uitgehouwen zonder gevoel,
als ijs zo koel.…
In de modder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.530 Oude beelden liggen in de modder
zelfs de stenen zijn als zand vervallen
in de tijd en
onophoudelijk
Waarom is er eeuwigheid
als het oude en het nieuwe
slechts de bleke stipjes zijn
op een eindeloze lijn
Heel de ruimte om ons heen
is ontstaan doordat toevallige fluctuaties
en rimpelingen in het continuüm
evenwichten in het vacuüm
verstoorden…
Uitslag
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
2.230 de vertrouwde stem
aan de andere kant
van de lijn zegt: goéd
herhaalt het twee keer
ik slaak een zucht
de zware steen valt
dreunend naast mij
op de grond: goéd
de dreiging wijkt
het leven pakt zijn kans
geen Russische roulette
of herseningreep: goéd
het klamme zweet
verdwijnt spoorslags
mijn lijf en leden
zinderen jubelend: goéd…
Zoektocht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
913 Naar de eerste
verdieping
van de
zevende hemel
gaat een lift,
gevolgd door
een trap
die overgaat
in een pad
bezaaid met
ongelijke stenen.
Als dat
éénmaal
is genomen,
moeten
stijgbeugels,
touwen,
zuurstof
en een
warm pak
helpen
om de
steile,….
verraderlijke
berg te
beklimmen.…
Kerstfeest
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
3.556 De voegen tussen de stenen
trekken sporen in mijn rug.
Het gedreun van orgels,
trombones,
trompetten en
cornetten
in het "Ere zij God"
doet het gedoofde licht uitgeleide.
Gelukkig duurt het maar twee dagen.…
De Olifant en de muziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.144 Zeer geduldig
In de oneindige verte
Wacht heel waardig
Meneer de olifant
Met reuze flapperflap oren
Hij wacht
Voor de oranje, blanje, franje
Circustent aan de overkant
Weldra gaat hij weer
Zijn act opvoeren
Midden in de piste
Dwarrelen muzikale tonen
Uit z'n gerimpelde slurf
Weerkaatsend over de
Rode stenen vloer…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 toen was niet alles beter
je was eraan gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot…
Weelderig wit
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.303 Zwierezwaaien op een been
nog één pijp
wees me genadig zwaartekracht
laat me maar klagen over
steen en beenzaam ouder worden
blaas de moedeloosheid uit je oren
en lach de spiegel in scherven
wordt de oude mens geboren
wanneer het geheugen gaat zwerven
stram van leden maar nog vol geest
ik ben nog nooit zo jong geweest
grijs haar…
Masker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.891 je achter een masker
je ogen glinsteren van verlangen en genot
je kunt je gevoelens niet verbergen
naast mij, tot het ochtend wordt
waarom zwijg je onder dit masker
je mond om te kussen zo zacht
waarom zou je mijn lippen onthouden
ze zijn de jouwe mijn liefste, deze nacht
wat draag je onder je mantel
is het een hart van marmer of van steen…
Samen eenzaam.
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.824 De ene hand in de andere
samen geslagen zo alleen
was de ander niet te veranderen
klagen hielp geen steen noch been
wereldnieuws de dag verstrijkt
in de leegte van het samen
waarbij dood verlossend lijkt
turen geraniums voor de ramen
grijze staar verloor de steken
op het werkje tot avondrood
onder verwijt is liefde geweken
te vroeg gestorven…
Maar dan toch.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 Toch doet het pijn
De steen op mijn maag
Veroorzaakt een sleetse
Plek op mijn shirt
Toch doet het pijn
Het verlaten hart
Pompt radeloos om
Wat er is gebeurd
Toch doet het pijn
De glimlach van mijn moeder
Op haar sterfbed,
Geen traan, niet getreurd
Verloren jaren
Verdwenen in de mist
Begraven in een witte kist
We hadden afgesproken…
Koningen
gedicht
2.3 met 21 stemmen
6.159 Koningen
lieten hun portretten hakken
in stenen wanden van tempels
in het licht van de sterren
herleefden hun hoofden
koningen past eeuwigheid net als goden
Wij krassen onze namen in basten
van bomen, op toiletten, hangen foto's
op om koste wat het kost te blijven
blinde vlekken op blinde muren
------------------------------------
uit…
naderingen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
521 we wisten nog geen namen, we
waren beschouwelijk weliswaar
maar onwetend van de
verscholen weg die voor ons lag
onbekend met alle treden te gaan
wentelend om verharde ondergrond
dat het niet van een leien dakje
zou gaan was geen verrassing
om dorp en land, in stenen steden
langs uiteinden van zee en duin
we verbleven in elkaars nabijheid…
binnenplaats
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
658 vanuit de vierhoekige aarde,
te midden van galerijen
met stenen pilaren
aaneengeschakeld door
ramen van lucht
hoor ik het
schuifelend schrijden
van ruisende zwarte rokken
in colonne binding zoekend
het verhevene te ervaren
en onrust af te scheiden
als de zoete stemmen
zich met mij gaan vermengen
sterft allengs mijn duwend denken…
aanschouwen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
600 zie
hoe de V zijn vorm vindt
de vogel die in zijn vlucht
de vrijheid begroet
die thermiek die hem in lagen
naar de wolken laat zweven
kijk naar mij en zie
de hartelijke ontmoeting
maar bovenal
de tedere omhelzing
het uitbundige welkom
in mijn kern
kijk naar mij en zie
hoe de wonderlijke zachtheid
het wint van de klomp
die deze steen…
Ik heb een mijnschacht in mijn keel
gedicht
3.5 met 42 stemmen
9.899 Ik heb een mijnschacht in mijn keel
ik val omlaag vanuit mijn kamer
zit als een pad
gevangen in een bel van steen
het is hier stil
zo stil dat ik mijn dromen hoor
ritselen als dode blad'ren
ik gil
ik heb een mijnschacht in mijn keel
een tong van scherp gesmeed metaal
en lagen gitzwart erts voor jaren
ik hak met korte felle slagen…
een handvol namen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
901 een stad
en wanneer ze ontwaakt
lijkt het licht te veranderen
in raamloze huizen
zwijgende gezichten
lekken door muren
alsof
de dag nooit spreekt
zoals de vreemde minnaar
die onder het dekendak een naam
zoekt
haar verhaal probeert te onderscheiden
van het zijne
ik kom hem wel eens tegen
hij gaat haastig met de stenen…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…