3024 resultaten.
Bij het afscheid van Driek (29 januari 2009)
netgedicht
3.0 met 28 stemmen
1.841 De taak is nu volbracht
van schrijven van gelegenheidsgedichten.
Je hebt vanaf vandaag niet meer de plichten
die men steeds van de DiDeVa verwacht.
Je dichterschap heeft veel teweeggebracht:
van zalen vol die voor jouw dichtkunst zwichtten
tot ‘kenners’ die hun pijlen op jou richtten
en jou (uit jaloezie?) hebben veracht.…
Moe
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.754 Ik droom met de lieve vissen in het diepe water
en ik droom met de lieve vogels op de takken.
Als ik wakker word dan neem ik even
een beter-worden-pil
met een glas water.
Maar zal ik ooit beter worden,
IK BEN BANG VAN NIET
Niet in dit leven.
Maar wel in de slaap en in de nachtdroom.…
De dromer zingt
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
994 geen zin om te praten
Zei hij met zijn laken
Dromer ziet wat hij wil
Kijkend naar de dromen van mooie gedachten
Maar dan is die heel even stil
Raakt hij in trance
Door zijn hevig gedachten
Kan hij niet meer vluchten
Laat mij slapen
Ik heb geen zin om te praten
Zei hij met zijn laken
Ineens hoor ik hem zingen over
Ik heb vele taken…
tragisch vermaak
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.063 bladgeritsel in de struiken
Zal alles in het water onderduiken
In een week verwelken alle kleuren
In geuren
Troebele verhalen
Zal het de stroomversnelling halen
Langs de geul in de modder
Een verloren zondagsfolder
Weggegooid door een blaag
Bedrukt vervormde toplaag
Als herfst-traag
Een berg oud nieuws
Tragisch vermaak
Met onvervulde taak…
Jaargetijden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
756 Natuurlijke schakering van warme kleuren
Betoverend mooi zo aan het eind
De schoonheid van loof als laatstgebeuren
Een mooie mantel die verdwijnt
Hun plicht gedaan, het doel bereikt
De boom leeft voort en zij vervagen
Als gevallen blad de grond verrijkt
Gaan takken straks weer knoppen dragen
Nog even niet
Nog even stralen
Laten zien waar je…
Kerst is nu gaan leven
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.701 zij passeerden
boom voor boom
de takken kalend
maar ieder had in kleur
een eigen droom
ze waren opgetuigd
met stemmingen van toen
het groen met zilver
rood met goud alleen de piek
doorstond het jaarlijks onderhoud
steeds kleiner het formaat
ballen schitteren herinnering
het kalend groen heeft
plaats gemaakt voor kunst
de lampjes hangen…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 nu komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
Knaagdier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 al laat hij nooit zijn scherpe tanden zien
het wezen is geboren om te knagen
die taak is door zijn schepper opgedragen
er is een eeuwenoud en vast stramien
hij wentelt zich in groeiend onbehagen
de chaos is voor hem de haute cuisine
hij vegeteert op vrees en bovendien
zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen
bij zonlicht lijkt het beest…
Op weg naar het licht
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
517 schijnen
naar zacht wenkend perspectief
opzoek naar verdwenen zomer
kom maar
vlieg voorbij het kale najaar
nestel buiten ‘t wolkenlint
hoe intensief waarheen
doezel uit smachtend gezwind
ontkil je vleugels naar lomer
weg van de wind
over zeeën van golvende weide
van nattig gras met stervend berk
en beukenblad
los gerukt van schrale takken…
Passé
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
553 teruggaan naar het punt waarna ik dwaalde
kan niet meer, die dag is verstreken
en nieuw zaad schiet in de nacht
ik loop langs oude bomen met gedachten
als slingers verstrikt in takken na een feest
dat anders uitpakt dan verwacht
trek de lijnen mee naar morgen
steek mijn pen in de vervaalde vlaggen
waarop gisteren zijn kleuren bracht…
Van de oorsprong tot de einder
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
470 De vroegte van de dag kwam
Langzaam op gang
De zon kroop omhoog
Als een difuus licht
Dat vocht
Voor een vaste vorm
De zon won
Werd rond en krachtig
Wolken wijden uit
Gaven ruimte
Door juist daarin op te gaan
In de middag brak het groen door
Nerven waaieren uit
In de wind
Een omvangrijke tak
Van de familie
Bloeit
Richting de verte…
Deze herfst
gedicht
2.7 met 15 stemmen
9.567 Het eerste rillen van die tak daarginds
komt me bekend voor, die plotse wind
stond hier niet zo lang geleden ook al en zie:
hoe volmaakt valt de regen weer in herhaling.
Naar beneden en altijd raak.
Wat bedoelt u, andere bladeren? Waarom
zijn het dan dezelfde? Hoe springen ze dan
zo geroutineerd uit hun bomen?…
kerstmis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.042 vroeger hadden we een groene boom
met engelenhaar op alle takken
daar tussen door daar hingen kransjes
door moeder zelf gebakken
en 's avonds werd het even stil
als vader dan ging staan
voorzichtig lichte hij de kaarsjes
die glanzend branden gaan
vrede op aarde zong dan mijn moeder
vrede toch voor iedereen
zij geloofde echt dat het zou…
op weg
gedicht
2.1 met 94 stemmen
20.195 de lucht voorspelt verandering
de wind, een herfstorm midden-
winter, blaast ons omver
takken, nu kwetsbaar kaal
wachten op een schone lei
midwinterdonker maakt me bang
geen heen, geen terug, geen dromen,
wat blijft is enkel dag en dauw
geen vogel in dit grijs en grauw waar
maar geen einde aan wil komen
't is bijna kerst, geef mij je…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 In de stilte sluimert het geluk
in de stilte sluimert
haar geheim
ze geeft het niet prijs
ze gaat niet open
of geeft zich bloot,
daar, daar in het woud
waar takken en bomen
een dicht gegroeid bos vormen,
daar heerst de stilte,
het evenwicht en de harmonie
van de natuur,
van Moeder Aarde;
ze geeft zich niet prijs,
ze geeft zich niet bloot…
Steentijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 Al meer dan vijftig jaren
gaf hij lucht en schaduw
aan ieder die dat wenste
nu vond men hem te lastig
te veel zonlicht wegnemen
altijd maar bladeren vegen
een bron van vogelpoep
echt te veel in de weg staan
zijn stam en takken
verdwenen als voer
voor een gulzige open haard
in de kale tegeltuin
staan nu op zijn plek
twee plastic…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 onze lente begint goed
ze verstopt zich tussen tak en blad
kleinhoofdig knikt ze, in een tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid…
Mysteries
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.405 De wuivende takken voor het raam.
De giechelende busconducteur en zijn pet vol mosterd.
De laatste uren van Jacques Rigaut.
De ongelezen pagina's in bibliotheken.
De nagels van schooljuffrouwen
De aberraties van de Nederlandse spelling.
Elke speling van het lot.
Het taaie van de escargot.
De schoenen van de ballerina.…
De Witte Nete
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Zie ik een ijsvogel
onbeweeglijk op een tak?
Of reeds zijn plotse duik
het water in?
Bemerk ik de krachtige slag
van zijn snavel?
Of heb ik alleen maar oog
voor het schitterende
blauw en oranje-rood,
-exotisch mooi-
terwijl hij wegsnort
laag over
het snelstromende water
van de Witte Nete,
voorgoed?…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Bomen in volle bloei, toch zijn er vele
takken stuk.
Door wind geknakt of soms geheel weg-
gerukt.
Hemel blauw dan weer grijs en wat is
wijsheid nog wanneer men lijdt?
Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.…
Gewoon goedaardig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.068 Jij springt van de hak op
de tak, zonder
uiteindelijk ook maar
iets te bestellen....
Hoe verdeel en heers jij daar
binnen, terwijl jij nou
bepaald niet echt
de broek aan hebt?…
De overstijgende stap?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het jaar doet er weer toe, de teugels
van de toekomst zich nestelen op de takken van
de avondschoot en hun kwetterende muzen…
Vanuit mist...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Maar jouw naam
staat gekrast in mijn ziel
dieper dan ik ooit bedoeld had
als een blad
aan een tak
die maar nooit losliet
in welke storm dan ook
jij bleef,
in die aanhoudende mist
onzichtbaar werd ik
...waardoor je dit niet wist...…
Weergod
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
581 De Weergod, doet zijn eigen zin
en niemand gaat er tegenin,
dus laat maar waaien laat maar gaan
kletter maar lekker tegen het raam,
morgen als de storm weer is geluwd,
zoals altijd zijn een aantal bomen takken kwijt,
liggen dakpannen overal verspreid
maken we de schade op van deze heftige Weergod!…
Herfsttapijt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
667 uit
Vogelzang haalt me binnen
Ik geniet
als de najaarszon
warm tussen de bomen gluurt
en kleuren van het herfstblad
vurig op laat lichten
Het is bijna of de lente
wederom gaat beginnen
Zo intens
Honderden paddestoelen
rijzen op uit mos en bomen
En ik reis mee
langs schat en zwam
Een zompig stuk moeras met
dam van afgebroken takken…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 triomferen
met opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden blijven zweven
blijven als de bladeren
ergens liggen, hangen
de eik is mijn voorbeeld
hij weet de zon te pakken
draagt op zijn schriele takken…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Licht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
789 Als het leven zwaar is
Als je niet weet hoe je verder moet
Ga dan naar buiten
Kijk naar de zon
Zelfs als het licht zeer doet aan je ogen
Kijk naar de bomen
Die de storm hebben overleefd
Kijk naar de vogels
Die overal zijn geweest
Kijk naar jezelf
Het licht binnenin je
De stormen die je hebt getrotseerd
Je staat er nog
Met alle takken gebroken…
Hoe wankel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Nu in alle eenvoud mijn jaren zijn gestegen
leunend op breekbare takken van het leven
mag ik opgespaarde bloederige tranen
laten vloeien over het hemelrijke paradijs
dat slechts gelijk een zucht geopend was
om direct daarop voor eeuwig leeg te blijven
ons bloed reikt als een dode zoute zee
over de gehele mensheid en niet alleen over
snikhete…