5060 resultaten.
ornithologie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Ik vroeg een plaatselijke vogelaar:
'Ziet u die letter ook? Is dat niet raar?
Met een neerbuigend lachje sneerde hij:
Hier fliege ganse altaajd in een Fei.…
Matras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Daar aan de slootkant, in 't gras
lag een door een mens gedumpt matras
'k dacht nog even, wat of 't was
maar bleek toch echt een bed- matras
Vroeg me even later af
of de eend in 't water of op 't gras
bij de sint langs geweest was
zodat ze ook eens wisten wat slapen was
op een dubbelgeveerd, tweepersoons matras.…
Het overwinningslied
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
559 ik heb
vanmorgen vroeg
met mijn merel gesproken
hij is van zijn
hoge tak af gedoken
kwam goed in zicht
zag zijn wakkere
ogen vol blijdschap
over het eerste licht
begon mij omstandig
uit te leggen hoe hij zich
tegen indringers verzette
het territorium was
van hem en zijn griet
hun nestje en liefdesgebied
ik begreep hem
draaide…
Tornado
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
502 Het was vroeg in de ochtend en ik
zag overal kabouters in de weer om
het vuil van de mensen te cleanen.
De dag daarna kreeg ik in Jericho,
althans wat er van over is, een
geestesverschuiving, die werkte
als een verwoestende tornado.…
Later
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Echo van stille zwijgzame dood
liederlijk in dichte mist op het water
een lied bezingt het geweten in grote nood
na iedere zangnoot wordt het later
twijfel of de ochtenddauw werkelijk is
zo vroeg in de morgen nooit een prater
muziek, stille liefde, geen man over boord
hartstochtelijk verliefd, de echo gehoord.…
Anne(online.nl): Alle Nederlanders Naar Energieneutraal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
741 Anne’s kippen
Er zitten 3 kippen op stok
in de nok van hun hok
op en top
te slapen tot de morgen
en dat midden in het hartje
van ecologisch, economisch Nederland
URECHT
Maar bij het krieken van de dag
vroeg vlot uit de veren
“Aan het werk, sta maar op, sta maar op”
roept Anne voorop
en na wat koffiemokken
tokken, tokken, tokken…
De ochtendmist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 De ochtendmist
Mistig in de vroege morgen.
Op de lange brug
zie je dat het langzaam opentrekt.
Eindeloos ver is de hevige mist,
het maakt je onzeker.
Een waas voor je
ogen.
Een sluier van mist
omtrekt de kleine
wereld.
De route ligt in
het verborgen
einde van de onbekende
brug.…
Morgenlied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 ik ontwaak en wrijf de
slaap uit mijn ogen
open het venster en
kijk in het
prille ochtendblauw dat
het gebloemd kruid bevochtigd
zie hoe de
parelmoeren druppels
in de tere rozen kruipen
versmelten met elkaar
luistrend naar het vroege vogellied
hooglied dat de dag licht vrolijk
maakt
afscheid neemt
van droef en moe…
Geen moeder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Verloren wat er niet is
mezelf misschien, alleen
tussen niets, geen voor, geen na
Alleen mijn lief, en de gedachte
dat hij genoeg kan zijn, maar
hoe dan, hoe lief
hij ook is, geen vader
die mijn geluk laat zien
aan mijn moeder
te vroeg gestorven, of niet
nu dat niet gebeuren zal –
een toekomst verloren
aan een andere toekomst
waarvoor…
Champagne
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Hij was na een lang arbeidzaam leven
als longarts gepensioneerd
maar zijn kennis en kunde bleven
en werden ingezet voor de dood
een milde dood, een verlangende dood
euthanasie onder strike voorwaarden
ik ontmoette hem en vroeg hoe het ging
hij wees naar een gekregen fles champagne
ik bewonderde die man, die arts, die mens
natuurlijk…
Betoverd
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
378 nek
word ik gek
heb alles
wat ik wil
niet in de goede
volgorde maar
gemiddeld toch
wat meer dan
een ander wenst
alleen in geluk
scoor ik geen
tevredenheid
en dat ligt
echt niet aan
een grote mate
van hebberig zijn
ben altijd
betoverd door
liefde geweest
meer en mooier maar
in het feest van leven
heb ik mezelf veel
te vroeg…
Onze Vader en drie weesgegroetjes
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
589 Hij schrok van wat hij
door de straat zag daveren
en vroeg zich af hoe
hij zich daar doorheen moest laveren
Een kudde koeien
en wilde kalveren
wisten in geen tijd
de afstand te halveren
Welk vluchtplan
zou renderen?…
de twaalfde dode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 die vroege ochtend werd zilvergrijs als geheugen
de ladderwagen had te dicht bij het vuur gestaan
geschroeid door de hitte, flashover, kansloos
de centralist van de Eindhovense brandweer
zou te laat alarm hebben geslagen
hij benam zich later van het leven
een dag na zijn vervroegd pensioen
wat rijmt op twaalf
en wat op dood
wie verstikte…
Cui cras?
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
501 Heden ik
morgen gij
Allen staan
in de rij
Doe dus maar
vroeg of laat
Eens per dag/nacht*)
'n goede daad
Maar dan recht
zo die gaat
Morgen ik
heden gij
Cui cras
heden Bas
morgen zij
Fiedeldeij
Wie toen was
wordt straks mas
que nada
onder 't gras…
Oude schuld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 te vroeg voor een beginnetje
te laat om te besluiten
er staat veel op het spel
ik wil niet vechten ik wil niet dood
ik geef mezelf wel langzaam bloot
ik moet een oude schuld beheren
voorbij de rouw- en trouwdeur
met een kratje cola
en de nieuwe krant
neemt de dwaas zijn plaats weer in
ik zie hem door het ossenoog
hij gooit als altijd…
Het plein zingt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ik zie de late en de vroege
mensen in verlichte kamers
waar de gordijnen niet dichtgaan
Ik zie in het schemerdonker
van de ochtend mannen
zitten praten op de banken
in de kring van het plein
dat dan begint te zingen
in de bomen die daar wonen
Alles gaat maar door
van gisteren naar morgen
zonder begin en einde
Er is geen richting…
BAUDET, WAT IS ER MISGEGAAN IN JE VROEGSTE JEUGD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
569 Baudet, Baudet, politicus reptiel
ik zou je in m'n armen willen nemen
en wiegen, wiegen, lang wiegen
want wat is er misgegaan in je vroegste jeugd
Baudetje, Baudetje, Lancelotje reptieletje
zoon van vader Thierry en moeder Davide
ook jij Lancelotje Baudetje Reptieletje wil ik wiegen
maar eerst Papa, Papa Baudet Politicus Reptiel, eerst je…
Nagedachten van een vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.504 nooit gekend
En met gesmoorde keel
Word jij meer bekend
Als ik je sporen zoek
En elk gevonden deel
Belees als open boek
Dan beeld ik mij nu in
Wie jij bent geweest
En hoe ik jou verzin
En ook die leegte schep
Waarin ik onbevreesd
Jouw ziel gevonden heb
----------------------------------------------------
Opgedragen aan de te vroeg…
Verloren ritueel II
gedicht
1.8 met 36 stemmen
18.009 vroeg voorjaar breekt zich het hoofd
over de torens
duiven staren zich wezenloos op de stigmata
ze schijten op het kruis
in het hoge voorportaal ruikt het
naar gecastreerde heiligen
nu verbind me neem me mee nu
vleugels raken de deuren
als je opstaat
-------------------------------------------
Dit gedicht van Albertina Soepboer…
Schepen vergaan
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
2.642 Exact wilde jij weten
hoeveel liter water er
in de Noordzee ging
Jij toonde je niet erg
verrast, toen ik daarop
het goede antwoord gaf
in kubieke meters
blokkendozen van melk
in draagkarton met een
fouten marge van jawel
slechts tien procent
Gelukkig vroeg je niet
hoeveel en hoelang
ik van je hield…
je aaide bomen langs hun bast
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
958 ik zag je
bij de sloot
je passen liepen
veel te groot
het water trok
je aaide bomen
langs hun bast
vroeg om vergeving
op de tast
het ruisen knikte
je ogen dwaalden
in het groen
zochten reden
het te doen
de zon verschimde
het water week
de zon vergolfde
in je spiegelbeeld
en draaide af, bladeren
dwarrelden een graf…
donkere diepte
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
869 Vroeg in de koude, heldere ochtend
zittend aan de kant van het meer,
Staar ik nietsziend naar het water
denkend aan de tijd van weleer.
Heb geen oog voor de vissen
zie de herten niet gaan,
Zelfs de vossen en de vogels
laten me helemaal links staan.…
Heloise en abelard
poëzie
2.4 met 165 stemmen
33.919 Nooit in 't bitterste uur van lijden
vroeg het hunkrend hart: tot waar?
Alles had ons moeten scheiden,
alles bracht ons tot elkaar.
Liefde die geknecht moet strijden
wordt eens luide en openbaar;
eens dekt ons dezelfde baar
die voor eeuwig zal bevrijden.
Alles had ons moeten scheiden...…
decibellen draaien me al dol
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
1.325 ik wil het stil
ontbreken van lawaai
is niet genoeg
herrie irriteert
me mateloos, begint
ook veel te vroeg
een paar uur
rust is mij gegund na
het sluiten van de kroeg
ik houd het niet
meer vol, decibellen
draaien me al dol
vlieg naar lagen
die steeds moeilijker
de tonen kunnen dragen
vlucht naar een tekort
aan lucht, hier…
Dichter in het park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Het lijken lang vervlogen dagen
dat ik hier op een bankje zat
en de jongen van mijn dromen
me vroeg hoe lief ik 'm wel had
En ik dan, zacht giechelend
met schaamrood op mijn wangen
niet durfde te bekennen
dat ik brandde van verlangen
En terwijl ergens een merel
een prachtconcert ten beste gaf
schoven wij dichter naar elkaar
dichter in…
Het licht is nog niet geworden
poëzie
3.1 met 16 stemmen
3.130 Het licht is nog niet geworden,
de hemel is bleek en vroeg,
de maan en sterren verdorden,
er is nog geen zon genoeg.…
De ijsprins en zijn geliefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
790 Eens was hij van ijs
vele kristallen
tooiden zijn gelaat
diep in de koude wereld
waar zij hem vond
en keek in helblauwe ogen
harten smolten tesaam
in zielsverbond
zij vroeg hem mee te gaan
zo kwamen zij
door de vele nevels
in de wereld van de zon
kristallen smolten
toverden een ware prins
een bijzondere liefde begon…
vader sprak
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.172 bracht ik er slechts tegenin
daar moest hij even over denken
die bedoelde hij
knikte hij met tegenzin
vroeg nog eens of ik nog bad
hij had er veel aan gehad…
Als
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.158 als 's avonds de onweerslucht
de hemel te snel sluit
de nacht te vroeg aanvangt
dan worden mijn gedachten
weer zwart als de inkt
waarmee ik schrijf
als 's morgens de zon
weer verschijnt
werpt zij nieuw licht
op oude zorgen
worden vandaag
de cirkels doorbroken
mag het voor één keer
een rechte lijn zijn…
de dood draagt geen schoeisel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
832 draagt geen schoeisel
het bekokstooft haar tijd
in nieuwbakken manoeuvres
een overkoken van het bestaan
het waken van leven afgelast
anoniem in een zoete val
je blik verloren in het laatste licht
in een omhullende eindeloosheid
ver ginder in de schoot van stilte
bewaar jij je herinneringen
in een hemelsdiep verlangen
gapende in de vroege…