2426 resultaten.
niet te beschrijven
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.945 Maar dan moeten we weer loslaten,
bewust, verdrietig, maar zonder spijt,
we hebben elkaar nog steeds intens lief,
alleen, voor elkaar, veel te weinig tijd.
Het is toch nog steeds aanwezig,
die onmogelijke liefde voor elkaar,
maar als ik je dan weer zo mag “voelen”,
is er even “geen” gemoedsbezwaar.…
Te zijn zonder te willen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.210 Die ik in mijn leven nooit heb gehad
Verlang naar van alles
Zoals je verlangt naar een verborgen schat
Ik wil zoveel meer kunnen
Maar mijn verleden liet dat niet toe
Mijn heden lijdt daar nu onder
En naar mijn toekomst ga ik liever niet toe
Het meeste wil ik liever vergeten
Maar doe ik dat dan heb ik niets meer
Dus leef ik met het weinige…
Herkansing?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.052 Elke dag heeft hij kansen genoeg gehad
het heeft zo weinig zin.
Wat er niet echt in zit bij iemand
komt er ook echt nooit uit
En toch heb je zo'n moeite
te komen tot een besluit.
Een kleine attentie, een knuffel
een avondje met z'n twee.…
Eenzaam in de drukte
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
879 Iedereen die "kent" je
ze spreken je altijd aan
Op je werk ben je bekend
voor anderen klaar te staan
De buitenwereld denkt dan ook
dat je vrienden in overvloed hebt
Maar steeds blijkt dat na werktijd
de belangstelling snel weg ebt
Weinigen die je eens bellen
die belangstelling in je tonen
Terwijl ze allen notabene
zowat bij je om de hoek…
Het zou een blijde tijding zijn
poëzie
3.9 met 19 stemmen
3.674 Ik, die mijzelve ken,
Hoe weinig ik mijn taak gewassen ben,
Ik ben niet trots en niet eerzuchtig meer,
Maar 't werkeloze wachten valt mij zwaar.
O, dat mijn arbeidsdag verlopen waar!…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 toppen
van jouw oude horizon
zij lijkt jou zo schraal
zo droef voorbij te glijden
en sleurt jouw oude dromen
in haar gouden kraters mee
je stappen werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden schouwt en vraagt
wat is de zin geweest, de reden
heb ik te weinig…
BUITEN EN BINNEN
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.655 ’t Is met de verzen van de dichter
Als met zijn huis, dat ge in wilt spiên:
Al schijnt de zon, al blinkt het licht er,
Kunt ge in ’t voorbijgaan weinig zien.
Ge ziet van buiten door ’t gordijntje,
Zo tussen hor en valgordijn,
Van ieder voorwerp slechts een schijntje,
Een onbepaalde schemerschijn!…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Je zult zien, er is heel weinig
veranderd, omlijst als het blijft
door die ene altijddurende tel.
Bijna niets. Onweer verstopt in
de lucht. Blad slap en donker.
Geen wiekslag. Geen klokslag.
Ongemerkt vertakt zich de tijd
tot vandaag.…
Naamlozen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.485 Omdat er nederige van hart bestaan,
gewikkeld in wollen doeken, te
lezen valt in gedroomde boeken,
van onbegrepen woorden, wordt weinig
verstaan, als schaaphoeders in een
simpele stal, alweer lang geleden,
van verre zijn gekomen op hun moede
schreden, onder gelijke sterren
talrijk in getal, zulke mensen zijn
er in de wereld overal, om…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 afgeslacht
Dank je voor de onzekerheid
alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg
Dank je voor al je energie
die je aan me hebt besteed
Ik zie nu in wat het voorstelde
en ik er eigenlijk weinig…
Ongrijpbaar
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.130 maar de geest ongrijpbaar wordt geacht;
als door een troebele leegte lijkt belaagd
vaker dan ik nachten leen
ontgaan mij de raakvlakken
op de cirkel om me heen
het lijken zwarte wakken
die het denken laten steken
waar bloemen buigen voor geween
ik spreek over gevoel
dat in denken is verdwaald
van wazig gewoel
dat nog weinig…
Een tuinman snoeide rozen in een gaarde
poëzie
3.0 met 10 stemmen
1.927 Zijn adem stokt, hij beeft en wordt zeer bleek,
Zou graag nog toeven op de goede aarde,
Die hem zo weinig zorgen baarde,
Voor hem steeds mild en goedertieren bleek.
Dan ijlt hij tot zijn meester, die hem wenkt,
Hij stijgt te paard en rent naar Ispahan,
Waar hij zich voor de Sombere veilig denkt.…
de gebarsten kruik
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
899 had twee kruiken aan haar juk
eén was puntgaaf en stevig
straalde kracht uit en geluk
de ander lekte de helft per dag
deed trouwe dienst maar was wel stuk
de vrouw schepte steeds de kruiken vol
en bracht ze stroomopwaarts naar haar hut
op een dag had de gebarsten kruik
een gesprek met de waterdrager-vrouw
hij zei: aan mij heb je te weinig…
Het pad der liefde
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
4.521 Het pad der liefde gaat niet over rozen
Maar voor jullie geldt dat wel
Nog even los van de uiterlijke pracht en praal van deze dag
zijn jullie een stel dat innerlijk weet wat liefde is
Weinigen is het gegeven over rozenblaadjes te lopen
Het is normaal slechts weggelegd voor koningen en koninginnen
Maar Miriam en Arjo, het is ook voor júllie…
IMPRESSIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
554 Vier gaten in een lege muur
Het ‘Pedicure’ is verdwenen
Zeker te weinig eelt en tenen
Of misschien gewoon te duur
‘t Is zondag zo rond negen uur
De kerkklok luidt en in mijn genen
Worden ze vederlicht, de stenen
En voel ik me weer rein en puur
Mijn kerkgebouw ligt in de polder
Mijn hond kwispelt een prima preek
Binnenin klinkt een oude…
Een doordeweekse dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Ik heb vandaag toch zo weinig gedaan
*maar ’t is goed in ’t eigen hart te kijken
Of ik geen enkel hart heb zeer gedaan.
*= naar Alice Nahon (16-8-1896 – 21.5.1933)…
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 enigermate bewust
hoe zal het zijn met de kennis van zichzelve
meestentijds is die van nature ingesust
ik doe zelf ervaring op uit roddelbladen
literatuur met diepgang van formaat
de inhoud berust op schijn, benen en boezem
van gepromoveerde ego's van de straat
ik zie mezelf derhalve uitvergroot
in andermans denken, praten en gelaat
het is weinigen…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 en als de nacht sluit
onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen…
pesten is zo laag
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.137 ze hebben toch zo weinig kracht en moed
dat ik op kom voor deze arme zielen,
want ik vraag me af wat de pesters bezielen
om zo laag te zijn
de zwakkere te bedrukken
en ze emotioneel te onderdrukken.…
Wisselvallig weer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
577 Teveel een brandend hart,
Teveel wisselingen van emoties,
Weinig onderuitgezakt voor de t.v.
Ik stel mezelf altijd de brandende vraag:
Heeft dit zin, heeft dit nut?…
Het labyrint van het verlangen
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
850 De zwaluwen
plannen ook nu weer hun verre reizen want hier is
nog weinig voor hen te beleven. Wie loopt nu
in dit labyrint van het verlangen?
Wie kan loslaten, laten gaan, zonder al teveel
melancholie? De herfst komt langzaam, heel langzaam
met trage avonden en huiver rond de uren die
voorbij gaan, in het labyrint van het verlangen.…
Zachte wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 de wind rond mijn vangsten
van de dag
over trekvaart en de wijdse tuinen van een ziel die ik ben
en daar is de harde wind
zij is geschoren
nog jong van hart
daar is de wind
een weinig drukverschil
in jouw zachte handen?
in het groeibeeld van onze cosmos
daar is de harde wind?…
Liefde door een draadje
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
813 Haar woorden kwamen snel
ze sprak van mooie dingen
als rode kanten lingerie
en tevens zei ze hoe
ze mannen kon beminnen
Heel haar lichaam gaf ze weg
haar platte buik en ronde billen
haar kleine fiere borsten
ze zei waar ze geschoren was
en wat ze graag zou willen
Maar ondertussen in het huis
verslonst door weinig aandacht…
Adieu
gedicht
3.0 met 42 stemmen
19.470 Zelfs voor wie weinig heeft geleerd te hopen
neemt de illusie gaandeweg de wijk.
Weer liggen stad en wereld voor mij open;
maar liefste, ik zie enkel, wáar ik kijk,
in elke winkelruit een vreemde lopen
op wie ik sinds je weggegaan bent lijk.
--------------------------
Uit: Woelig stof, 1989…
Vanuit de zitting van mijn stoel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
477 Op haar tenen schrijdt zij
door een hemelsblauwe zaal
bijna glijdend door de lucht geleid
verplaatst de sleep van haar japon
Japanse zijde weinig stof
van de zalmgekleurde vloer
wit rijstpapier zeeft zonlicht
weerspiegelt op haar schoon gelaat
de ogen jadegroen bewogen
welgevormde kleine neus
omlijnen lippen hagelwitte tanden
dromen…
zondagsgedicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.409 van mijn bestaan
vond ik na de psychose
mijn moeder, mijn geloof en mijzelf
ik zal nooit meer op eigen benen staan
maar ik vond daarin de kracht om door te gaan
en ach als je in de hel bent geweest
is de aarde een paradijs en de hemel heel dichtbij
als je zover van huis bent geweest in je eigen gedachten
maar verder hoef je dan ook maar weinig…
Zwevend
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
460 Zwevend zag ik hem gaan door ’t zwerk
af en toe met zijn machtige vleugels slaan
een vliegend kolos zo er weinig bestaan
als wezen uit een geheel ander tijdperk
cirkelend op thermiek tussen de wolken
naar duizelingwekkende hoogte in spiraal
tot ‘t silhouet wegzuigt in de zonnestraal
vraag ik mij af hoe kan ik dit vertolken?…
Bed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
619 Ook als ze er weinig van bakken."…
't GESCHIEDDE
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
664 De strijd van redders en drenkelingen
woedt slechts weinig harde, duistere uren.
Men zal het eeuwen lang kunnen bezingen.
Die ondergang wil korte tijd duren,
omhelst waarschijnlijk meer ervaringen
dan heel een mensenleven kan besturen.…
Verwachtingen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.037 Het kost ons ook zo weinig moeite om mensen pijn te doen. Maar waarom kan het niet andersom zijn? Waarom kunnen wij niet doen wat wij verwachten van elkaar? Verwachten wij dan gewoon te veel van elkaar? Kunnen wij elkaar niet gewoon de vrijheid geven, die we diep van binnen nodig hebben?…