Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

Vreugde en Verdriet

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Jaren zijn vervlogen als wolken met de wind rustig maar weloverwogen mijn leven...als kind.…
Stella23 augustus 2005Lees meer >

moeder natuur

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 860
aan de overkant van mijn rivier de boom met bladeren haar paraplu waaiert boven ‘t water nog groen twee takken niet nee die zwaaien eerder af herfst geeft ze nu al brui rood bruin lover nu met avondzon zo waar geel oranje dat belooft heel wat tot de wind de blâren heeft geschuierd de vissen niet meer kunnen schuilen onder moeders’ paraplu…

ver gaan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.074
de wind ging aan de haal met hoe je heette voor het eerst had je een naam het water beukte het hart op hol jouw hart van zand en zout niet eerder kon je spreken de verf op de blinde buitenmuur verborg wat je schrijven wilde pas dan leerde je lezen geluidloos val je, val je samen met het wit tussen de woorden ver gaan om aan te komen…
j.bakx25 november 2006Lees meer >

In lucht terug te gaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 887
druppels slaan weer stuk gedragen door de wind tegen mijn raam ik zie ze gaan in weer verbinden licht meevoerend in hun baan het eindeloze stromen tot de tragiek van grote plassen waar alle uitgelopen druppels moeiteloos in water passen om aan het oppervlak te misten of verdampen hun weg in lucht terug te gaan tezamen met mijn…
wil melker7 december 2007Lees meer >

VLEUGELS

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
(naar 'WATER' van Nachoem M. Wijnberg) Iemand verzamelt veren. Iemand veert op na lang nadenken. Wat mogelijk is vliegt hoog over in geordende vlucht. Omzichtig toon ik een gevonden vleugel.…

Santé of lustmoord

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
eerst strip ik zijn vel als een slinger wind ik hem rond mijn vinger gelijk het scherpe mes ligt zijn lot in mijn handen een oog valt op de grond dan ga ik hem vierendelen en te water laten de wonden bestrooid met zout opgevoerd tot het kookpunt zal ik hem smoren leren in eigen sop als een kannibaal moet ik ‘m prikken en prakken…
Hanny2 juli 2009Lees meer >

woorden van zilte zee

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 713
achter uitgestrekte stilte verscholen in diepe wateren liggen woorden die aangeraakt door zachte wind een tipje van de sluier lichten waar leisteen grijs tussen ochtendgloren en avondrood zich even van zijn koperen kant laat zien ontbloten woorden slechts een fractie van het mysterie zo voelbaar dat zij verwaaien in de grootsheid…

Het hek van de dam

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
het water wilde niet scheiden in jouw stroom en de mijne het bleef vloeien uit de bron die we samen hadden geslagen ik geselde wind jij verdroogde de regen wij kwamen elkaar steeds weer tegen hebben de vloed toen gesplitst bij de oorsprong met stenen de bedding verlegd maar het hek van de dam heeft het niet kunnen houden wij…
wil melker7 februari 2011Lees meer >

Schrijf, schrijf dit zeegezicht

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
een scheepje dobbert op de stroming van het water het licht speelt aan de kim een vuurbal van warmte schetst herinneringen in smetteloze wolken hoor de muze roept: “Schrijf, schrijf dit zeegezicht, als een herinnerend gedicht” een scheepje laveert zeilen manoeuvreren bollen op door de wind meeuwen vergezellen naar daar, waar de…

Clematis

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 431
Onzichtbare draden verbinden jou en mij doorzichtig als ijle wind zuiver water uit een beek stralen van zonlicht glans van maan teer als kristal in kleuren van zirkoon met zachte fluister als briesje door blad streling door windvlaag over teer jong gras.…

Tijd

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
Geduldig wachtend tot dat het water de rotsen heeft doen slijten en de wind ze heeft doen verkruimelen. Mijn verleden is nergens begonnen, het was er altijd al Mijn einde ondenkbaar. Ik ben onmetelijk definitief Tijd, wie mij ontrafelt doet alles ineenstorten.…

Aroma van de roos

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
in rozengeur verbonden, de bloem open naar zon, wind en water wortels stevig in de grond voorbij de mist die pijn verhult van doornen, onze gekwetste vleugelen genezen in de zon, en jij schetst een nieuw panorama die groene velden laat zien voorbij de kim, gedijen is het doel we laten het gebeuren…

het kind van de duinen

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 786
van de golven, van de zee herinner ik me niets meer de adem van mijn moeder in augustus alles verdween, koud en vervormd door schaduwen uit een hand ik hoor nog wel het water en de onvoldragen meeuwen die van mijn armen waaiden trager in mijn stem dan in de wind misschien was alles wel zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen…

Wanhopig blij

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
ik raak je aan met zon en wind jij bent mijn spinselkind heb je ooit met bloemen gekleed op het eerste lentefeest nu zomer je al in volwassen bruin speelt het liefst nog in de tuin met zand en water in je element geen prater maar de doener die anderen met haar kunst verwent jouw wereld zijn de dagen in een al vergeten maatschappij…
wil melker5 augustus 2014Lees meer >

Riviergezicht....

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 608
We keken uit over de stroom die nauwelijks stroomde De reling voelde al warm aan 't was de rivier die ons raakte Het was een dag zonder wind zelfs geen briesje Het water rimpelde en plooide ontroerd door roeiers die hun ruggen bogen voor de brug die ons droeg op goede voet met onze schoenen Die dag leek omgevlogen als…

Het valt 7

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Het kruisigen van brood En water, melk en honing, Sprekende val tot de rots, En keer, tot de zee, die valt, En beukt, en neigt, en breekt. Ook ik ben de zee, en ik zwijg Want ik ben de wind, en ik Opteer want ik ben het land, Droog, nat, oorlog, winter.…
Pim Eliam11 november 2016Lees meer >

Samen, duizenden uren

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 572
samen zeilen op de boot van het licht niets dan het blauwe water gouden horizon in het zicht samen winnen van de spelende nijvere wind jou en mijn krachten samen gebundelde zonnestralen aan een lint samen op weg gaan alsof we het leven nog kunnen sturen elke schipbreuk kunnen weerstaan grenzeloos, jij en ik en duizenden uren samen…

Nieuwe haiku's #3

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Oktober waaier Wind in de wilgen treurig zwiepen de takken boven het water. If root strong, fruit good Het fruit aan de boom heeft zijn vruchten te danken aan sterke wortels. Na de laatste slok De fles heeft een hals een buik en een bodem maar ze heeft geen borsten.…
joepondro27 oktober 2020Lees meer >

Weerspiegeling

hartenkreet
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 946
ergens op een plaats tussen bomen en wat struiken spant een brug de oevers droog en laat de zon iets moois ontluiken spiegelingen op het water tonen de dingen in realiteit geen foutje te bespeuren tot wind speelt met die werkelijkheid de lijnen deinen verder open, verdwijnen in onzichtbaarheid...…
Jonhy Donovan15 november 2020Lees meer >

Haiku's (freestyle)*

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Maanlicht op het water ik heb heimwee naar de toekomst waar is de vrijheid?…
joepondro20 januari 2021Lees meer >

In het vroege ochtendgeluid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
De wind strijkt langs mijn gezicht. Als de dreigende lucht plaats maakt voor een waterige zonnetje. Daar waar de natuur ontwaakt en het jonge leven straalt.…

Het lijkt zo eenvoudig

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 531
in de sporen van de traagheid lijkt het zo eenvoudig: een tuin met een uil zwanen op het zwarte water tekens in het zand wind in ritselende struiken een vogel met langzame slag wolken van witte watten schelpengeruis onder voeten tijdloze stappen een rollende knikker over de stoep volg de sporen van de traagheid het lijkt…
J.Bakx21 maart 2023Lees meer >

Zoals Een ...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
zoals een … boom zich plooit naar de wind de stroming de vis de weg wijst in het water zoals een spel wordt beleefd door een kind zoals het wel - en levenslustig eenden gesnater zoals dat wat was langzaam versmelt tot later zo is het dat het leven is en steeds zal gaan en zijn en in de tussentijd is het er elke dag weer voor de…
catrinus19 augustus 2023Lees meer >

Lichtgeflikker

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.557
De zon vroeg voor haar gouden schijn Doortocht door 't grauwe wolkgordijn Om de aarde te gaan kleuren: De daken rood, groen het geboomt... O 't licht, dat over de aarde stroomt Door de open wolkendeuren!…

Blauw in violet gebed

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 903
verflart in regens die grijzer nevelen dan wit een bui valt trager water naar de zee waar golven sissen trekken en bijten in stijgen tegen zwart massief de steen graniet basalten rots als trots de aarde uitgekotst rennend hijgend hart op hol zoekt groen zijn weg naar geel en bruin in water dat als zilver door de handen glijdt hemel toont…
wil melker20 september 2007Lees meer >

MEEUWEN

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.141
De zonne zegent uw gezicht, de wind wiegt u te dansen: op 't water, boomen, kaden al! zie ik u met uw duizendtal als witte bloemen kransen. Gij bloemen van de wintertijd, gij lopers op het water, 'k vergeet der Noorderwind gebijt door uw zangend gesnater.…

Langs het glinsterende water

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
En als de winter komt, bevriest het water, hij verdwijnt geruisloos, gedragen door koude winden. Maar wanneer de vroege lente de oevers kust, keert hij terug, flitsend boven de heldere plas, klaar om opnieuw te jagen.…
CB13 september 2025Lees meer >

Ik kom om 't groene hout

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.177
Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op de grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…

Ik kom om 't groene hout

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.365
Ik lig en ik lig als in uwe landen o aarde, met het hoofd in mijne handen, in uwe winden en in uwe stormen, in uwe luchten op de grond, waardoor men zien kan de schoon verlichte ronde bomen bewegen als de winden er toe komen.…
Herman Gorter18 december 2022Lees meer >