Alle inzendingen over ademen

5125 resultaten.

Sorteren op:

liever niet windstil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
sommige gedichten zijn windstil ze ademen een sfeer van luie dagen van weinig dynamiek en niet veel speels ze missen in de eerste zin al dat wat wakker schudt, een frisse wind van reuring of vernieuwend vragen of, hoe toepasselijk, het dapper wapperen van vlaggen tijdens hoogtijdagen ze zijn er ook die zelfs de spanning vóór de storm…
annabel30 april 2011Lees meer >

Uitgesproken

gedicht
3.0 met 31 stemmen aantal keer bekeken 8.250
praat met mij en doe dat honderduit, vertel me zwijgend waarover een leven gaat hoeveel tederheid er nodig is en adem gulzig tot het eind spreek dit lichaam zonder een spoor van schroom, spreek het, spel het volledig uit laat me duizelen breng me in totale ademnood geef je eindelijk helemaal bloot ----------------------------------…

de laatste tijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen ze strijdt en houdt haar tere handen op er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen maar de dood verschijnt al, onder lakens de dekens ademen slechts kou “ik hou van jou” zegt mijn gevoel zij beeft en laat heel stil haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
switi lobi24 januari 2012Lees meer >

Een winterslaap verder

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
het was jouw adem tegen de ruit warmte van binnenuit die tot kleine druppels bevroor het uitzicht onmogelijk maakte door een kou die ons beiden diep raakte in confronteren wist de vorst ons buiten te sluiten door het ijs op de ruiten wij kenden onze plaats maakten het warm in huis en met haard glimlachten een winterslaap verder…
wil melker8 februari 2012Lees meer >

Ceremonie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Ik voelde mij als een maan die zichtbaar werd door het beschijnen van de zon mijn ware leven ontwaakte sereen waar zoete melodieën weerklinken vervlogen op de adem van de wind jij hebt de fundamenten weggeslagen het zwarte tot puin geslagen voel mij gelukkig gegijzeld door hartstocht een versmelting van ons beiden en ben blij…
Redcloud9 februari 2012Lees meer >

De kaars van jouw

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 895
Ik zie niet wat je bedoelt, de eindeloze vraag die je van mij verlangt, de brandende kaars op tafel, het gezicht dat niet oplicht de twijfels die rond mij verschijnen, de geur van jou liegt niet, het is een mist het is een deken over me heen wees niet de verstikking die mijn adem wegneemt, blijf me zien, blijf praten ik wil je net als toen,…

Lentekriebels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 587
Zo vaak heb je al gezegd Dat onze liefde mateloos is - Adem van vurige hartstocht Waar geen maat op staat, Onuitblusbaar - vandaag lijkt Het wel alsof de maat van alle Dingen ook onze eeuwig lijkende Liefde in zijn greep gekregen heeft Zou het dan zo zijn dat de Lentekriebels die al menigeen Parten hebben gespeeld onze liefde Met…

Lezen uit de bron

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik geniet van je woorden, je lijvige bestaan mijn vingers betreden je broze huid mijn aandacht kriebelt je wezen mijn adem blaast als de wind ik voel haast je knisperend blad zuchten oude tijden herleven de regen tikt een oerdans de aarde omarmt onze voeten ik voel me even verbonden met de wijzen van de wereld.…

De Reis

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 568
De sterren en de maan, het heelal adem ik in. De planeten, de rivieren intrigeren mij diep. Dromend met idealen door het donker heen. Bestemming onbekend, gevoel is het kompas. Een reis zonder begin, een eindpunt evenmin. Dolend door het leven... een reis van binnenin.…

tien in de hand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
er stond een vogel op een paal één vogel maar en verder was er niets; ik telde overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde slechts het zijn der bloemen kleurde vaag mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van een lome dag: haar buitenkant verstoft van binnen lag een oud gebaar zwaar ademend benam ik haar gewichtig wat er lag…
switi lobi15 augustus 2013Lees meer >

het geluid van glas

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
in de stil gebleven lucht bewoog iets niet vanzelf, niet zonder kleine voortgezette trillingen door tijd en de glans van weergaloze weerschijn uit kortstondig licht gevangen, kleurrijk tussen bladeren en een oud gebaar aangeraakt door zachte adem gleed een klein kristal tot aan een ander, tikte tinkelend en daar opende geluid een…
switi lobi26 augustus 2013Lees meer >

Ontwaken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Nog voel ik je eerste adem op mijn buik, mijn huid nog druipend van verse liefde. Nu jouw woede mes op mijn keel, geen geruststellende gedachte. Of toch? Kijk, je kinderfoto: stralende ogen.…

niets duurt voor eeuwig

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 760
( en uiteindelijk vond ) verdriet benam hem de adem realiseerde zich dat hij had verloren een spel waarvan hij niet wist dat hij er aan had meegedaan. pijn zou hem vergezellen voortaan…
fairouz25 april 2014Lees meer >

Negeren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 701
Waar je achtergebleven geur nog iets belooft zie ik je weer zoeken, naar woorden die je gedachten weer laten spreken en niet verdwalen in de stilte die bijna niet durft te ademen.…

Dromen

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
Met ingehouden adem lag je op me, plank die uit bot. Toevallig uit de hand gelopen passeerde ik. Je pakte mijn hand. Deed me handpalmen aan vingertoppen liepen melodieën die ik niet kende. Iets werd ik van je, gek, voor eventjes, misschien een eeuwigheid, vijf seconden, van je haperen van je volmaakte toon.…
Lobke7 oktober 2014Lees meer >

Drukval

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.291
Mijn moeder wil niet meer ze wil zichzelf niet meer ze wil de dag niet meer beginnen maar eindigen evenmin en daartussenin is er enkel tegenzin om te ademen en te kijken te praten en te blijven het gebeurde op een dag er was die plotse drukval door een windvlaag klapte een deur dicht en daar achter zit sindsdien haar leven: door het…

Verzwegen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
het lichaam was gebalsemd voorzien van een afscheidswoord ik vergat de morgen hoorde de adem van een kind we brachten haar naar de stenen waar ze speelde bij wat wind het gezicht plooide voor een vreemdeling van bloemen hield ze en het huis dat voorzien was van haar handtekening ik las een roman kende de reuk en vertwijfeling rood…
Wijnand Raben23 september 2015Lees meer >

De zee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Maar in mijn binnendijkse land moet ik als het gierend stormt Verdronken liefde adem geven Het leven zien puur, onvervormd…
Lucia4 januari 2016Lees meer >

Haar

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Wanneer lippen elkaar vinden en bijna raken, haar adem voelbaar hunkert, en het zachtste kussen, ooit denkbaar.…

Mensen zoals wij

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 477
Met adem in leven, in nemen en geven. In zorg en in angst voor verlies en om vangst. In dat besef, niet meer op mijn bangst door al dat te zien wat wij delen: Een klontje ik, een wolkje jij, het kopje erbij. Gezelliger dan toch, om hier te zijn met zó vele Mensen zoals wij. Of nie dan?…

Het jaar 2020

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Mijn heup is van titanium Mijn knie van roestvrij staal Ik adem met een donorlong Mijn kop is al jaren kaal. Mijn hart klopt met een kunststof klep In mijn kransader zit een stent Mijn kunstgebit zit met drukkers vast Ach ja alles went.…

binnenzee

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
op kousenvoeten verdween het licht uit de haven heel even hield de tijd zijn adem in dan groeide hij traag terug in de duisternis wie weet van het vissersgezin van de man die met zijn houten botter de Zuiderzee bevoer van de vrouw die negen kinderen baarde ademt iemand nog de diepste lagen van het zoute verleden toen…
J.Bakx12 augustus 2017Lees meer >

Het stille dal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Het stille dal Adem van water, welt vanuit zuid, langs groene oevers, zonder geluid, de wind wendt zich af, hier woont de tijd...…
G.Driesman4 december 2017Lees meer >

Symbool?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 562
Zoals de Jordaan en draaiorgelmuziek onze molens aan de Zaan Klompen te zoeken aan man-of vrouwevoet in het voorbijgaan Verbaasd, verstomd te staan over zoveel 'open monden' bij zovele Japanners, Koreanen in rijen, groepen een voorjaarsreis boeken om Holland en Amsterdam -als in een adem- .........te bezoeken.…

Wiege wiegelee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
Hier wil ik blijven neuriënd in de zoete adem van de goede oude tijd het warme nest in mijn hart mijn welkom, kom neem en eet en drink mijn lichaam, mijn bloed dan wiegen we samen wiegen we in geluk wiege wiegelee wiege wiegeleen wiege wiegelee wiege wiegeleen bloesem om ons heen…
Zywa3 maart 2019Lees meer >

In het bos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 422
je langzaam beschut door familie Je begint bij het begin het netwerken in de grond Je eet langzaam, maakt centimeter voor centimeter elke spiervezel sterk en vormt een stevige huid om een reus te worden zoals toen er nog geen mensen waren en je het leven kon tellen in eeuwen, in duizenden nieuwe manen, in jaren die nog ademen…
Zywa14 maart 2019Lees meer >

Ontlading

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
zij zagen jouw blik keken mee ontdekten de magie van samen beleven een armzwaai je vinger wees ingehouden adem kwam ineens tot ontlading het was feest zij waren op pad gegaan maar kwamen niet aan het was of iedereen hun kleine bestaan zomaar vergat maar in jou herkenden zij stukjes leven waarvan zij dachten die zelf nog…

openbare ruimte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 402
ik loop alvast vooruit en herzie mijn beweeglijkheid, misschien ben ik blijven steken in falend beleid, in ontbrekende witregels als lucht tussen beschreven adem eenmaal buiten voelt deze plek aan als aanwezigheid waar ik niet ben, een stilstaande ster in vallende ruimte, elke stap dichter bij afleggende verte achter het oog…
Iniduo29 juni 2019Lees meer >

Wolkt onbestemd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
ze hebben de zon gewist het laatste stukje blauw vergeven nog wolkt onbestemd boven wei en verre dreven het is ademen maar zonder spirit in de lucht energie is gevlucht wij onderhouden met de dood op onze hielen de meesten zijn al ter ziele zonder aanwas is het snel gedaan in de laatste generatie verliest de mens zijn…
wil melker24 november 2019Lees meer >