5125 resultaten.
liever niet windstil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
628 sommige gedichten zijn windstil
ze ademen een sfeer van luie dagen
van weinig dynamiek en niet veel speels
ze missen in de eerste zin al dat
wat wakker schudt, een frisse wind
van reuring of vernieuwend vragen
of, hoe toepasselijk,
het dapper wapperen van vlaggen
tijdens hoogtijdagen
ze zijn er ook die zelfs de spanning
vóór de storm…
Uitgesproken
gedicht
3.0 met 31 stemmen
8.250 praat met mij en doe dat
honderduit, vertel me zwijgend
waarover een leven gaat
hoeveel tederheid er nodig is
en adem gulzig tot het eind
spreek dit lichaam zonder
een spoor van schroom, spreek
het, spel het volledig uit
laat me duizelen breng me
in totale ademnood geef je
eindelijk helemaal bloot
----------------------------------…
de laatste tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
560 rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen
ze strijdt en houdt haar tere handen op
er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen
maar de dood verschijnt al, onder lakens
de dekens ademen slechts kou
“ik hou van jou”
zegt mijn gevoel
zij beeft en laat heel stil
haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…
Ceremonie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Ik voelde mij als een maan
die zichtbaar werd door het
beschijnen van de zon mijn
ware leven ontwaakte sereen
waar zoete melodieën weerklinken
vervlogen op de adem van de wind
jij hebt de fundamenten weggeslagen
het zwarte tot puin geslagen
voel mij gelukkig gegijzeld door
hartstocht een versmelting van
ons beiden en ben blij…
De kaars van jouw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
895 Ik zie niet wat je bedoelt, de eindeloze vraag
die je van mij verlangt, de brandende kaars
op tafel, het gezicht dat niet oplicht
de twijfels die rond mij verschijnen,
de geur van jou liegt niet, het is een mist
het is een deken over me heen
wees niet de verstikking die mijn adem
wegneemt, blijf me zien, blijf praten
ik wil je net als toen,…
Lentekriebels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
587 Zo vaak heb je al gezegd
Dat onze liefde mateloos is -
Adem van vurige hartstocht
Waar geen maat op staat,
Onuitblusbaar - vandaag lijkt
Het wel alsof de maat van alle
Dingen ook onze eeuwig lijkende
Liefde in zijn greep gekregen heeft
Zou het dan zo zijn dat de
Lentekriebels die al menigeen
Parten hebben gespeeld onze liefde
Met…
Lezen uit de bron
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
559 Ik geniet van je woorden,
je lijvige bestaan
mijn vingers betreden
je broze huid
mijn aandacht
kriebelt je wezen
mijn adem blaast
als de wind
ik voel haast
je knisperend blad
zuchten
oude tijden herleven
de regen tikt een oerdans
de aarde omarmt onze voeten
ik voel me even verbonden
met de wijzen van de wereld.…
De Reis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 De sterren en de maan, het heelal adem ik in.
De planeten, de rivieren intrigeren mij diep.
Dromend met idealen door het donker heen.
Bestemming onbekend, gevoel is het kompas.
Een reis zonder begin, een eindpunt evenmin.
Dolend door het leven...
een reis van binnenin.…
tien in de hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 er stond een vogel op een paal
één vogel maar
en verder was er niets; ik telde
overkanten langs de lijn- geen één hetzelfde
slechts het zijn der bloemen
kleurde vaag
mijn tas verdroeg gestaag de zwaarte van
een lome dag: haar buitenkant verstoft
van binnen lag een oud gebaar
zwaar ademend benam ik haar
gewichtig wat er lag…
het geluid van glas
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
504 in de stil gebleven lucht bewoog iets
niet vanzelf, niet zonder kleine voortgezette
trillingen door tijd
en de glans van weergaloze weerschijn
uit kortstondig licht gevangen,
kleurrijk
tussen bladeren en een oud gebaar
aangeraakt door zachte adem gleed
een klein kristal tot aan een ander, tikte
tinkelend
en daar
opende geluid een…
Ontwaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.037 Nog voel ik
je eerste adem
op mijn buik,
mijn huid nog druipend
van verse liefde.
Nu jouw woede
mes op mijn keel,
geen geruststellende gedachte.
Of toch?
Kijk, je kinderfoto:
stralende ogen.…
niets duurt voor eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 ( en uiteindelijk vond )
verdriet benam hem de adem
realiseerde zich dat hij had verloren
een spel waarvan hij niet wist dat hij
er aan had meegedaan.
pijn zou hem vergezellen voortaan…
Negeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Waar je achtergebleven geur nog iets belooft
zie ik je weer zoeken,
naar woorden die je gedachten weer
laten
spreken
en niet
verdwalen in de stilte
die bijna niet durft
te ademen.…
Dromen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
633 Met ingehouden adem lag je op me,
plank die uit bot.
Toevallig uit de hand gelopen passeerde ik.
Je pakte mijn hand.
Deed me handpalmen aan
vingertoppen liepen melodieën die ik niet kende.
Iets werd ik van je, gek, voor eventjes,
misschien een eeuwigheid, vijf seconden,
van je haperen van je volmaakte toon.…
Dag lieverd, heb je alles?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
528 Ik hoor in zijn afscheid
de adem van de Heer,
Ik ben verrast!…
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.291 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht en daar
achter zit sindsdien haar
leven: door het…
Verzwegen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
470 het lichaam was gebalsemd
voorzien van een afscheidswoord
ik vergat de morgen
hoorde de adem van een kind
we brachten haar naar de stenen
waar ze speelde bij wat wind
het gezicht plooide
voor een vreemdeling
van bloemen hield ze
en het huis
dat voorzien was
van haar handtekening
ik las een roman
kende de reuk en vertwijfeling
rood…
De zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Maar in mijn binnendijkse land
moet ik als het gierend stormt
Verdronken liefde adem geven
Het leven zien puur, onvervormd…
Haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Wanneer lippen elkaar
vinden en bijna raken,
haar adem voelbaar
hunkert, en het zachtste
kussen, ooit denkbaar.…
Mensen zoals wij
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
477 Met adem in leven,
in nemen en geven.
In zorg en in angst
voor verlies en om vangst.
In dat besef,
niet meer op mijn bangst
door al dat te zien
wat wij delen:
Een klontje ik,
een wolkje jij,
het kopje erbij.
Gezelliger dan toch,
om hier te zijn
met zó vele
Mensen zoals wij.
Of nie dan?…
Het jaar 2020
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
592 Mijn heup is van titanium
Mijn knie van roestvrij staal
Ik adem met een donorlong
Mijn kop is al jaren kaal.
Mijn hart klopt met een kunststof klep
In mijn kransader zit een stent
Mijn kunstgebit zit met drukkers vast
Ach ja alles went.…
binnenzee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
559 op kousenvoeten verdween
het licht uit de haven
heel even hield de tijd
zijn adem in
dan groeide hij traag
terug in de duisternis
wie weet van
het vissersgezin van
de man die met zijn
houten botter de
Zuiderzee bevoer
van de vrouw die negen
kinderen baarde
ademt iemand nog de
diepste lagen van het
zoute verleden toen…
Het stille dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Het stille dal
Adem van water, welt vanuit zuid,
langs groene oevers, zonder geluid,
de wind wendt zich af, hier woont de tijd...…
Symbool?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
562 Zoals de Jordaan
en draaiorgelmuziek
onze molens aan de Zaan
Klompen te zoeken
aan man-of vrouwevoet
in het voorbijgaan
Verbaasd, verstomd
te staan
over zoveel 'open monden'
bij zovele Japanners,
Koreanen
in rijen, groepen
een voorjaarsreis boeken
om Holland en Amsterdam
-als in een adem-
.........te bezoeken.…
Wiege wiegelee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hier wil ik blijven
neuriënd in de zoete adem
van de goede oude tijd
het warme nest in mijn hart
mijn welkom, kom
neem en eet en drink
mijn lichaam, mijn bloed
dan wiegen we samen
wiegen we in geluk
wiege wiegelee
wiege wiegeleen
wiege wiegelee
wiege wiegeleen
bloesem om ons heen…
In het bos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
422 je
langzaam
beschut door familie
Je begint bij het begin
het netwerken
in de grond
Je eet langzaam, maakt
centimeter voor centimeter
elke spiervezel sterk
en vormt een stevige huid
om een reus te worden
zoals toen
er nog geen mensen waren
en je het leven kon tellen
in eeuwen, in duizenden
nieuwe manen, in jaren
die nog ademen…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij zagen
jouw blik
keken mee
ontdekten de
magie van
samen beleven
een armzwaai
je vinger wees
ingehouden adem
kwam ineens
tot ontlading
het was feest
zij waren op
pad gegaan maar
kwamen niet aan
het was of iedereen
hun kleine bestaan
zomaar vergat
maar in jou
herkenden zij
stukjes leven
waarvan zij dachten
die zelf nog…
openbare ruimte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 ik loop alvast vooruit en herzie
mijn beweeglijkheid, misschien
ben ik blijven steken in
falend beleid, in ontbrekende
witregels als lucht tussen
beschreven adem
eenmaal buiten voelt deze plek
aan als aanwezigheid waar ik
niet ben, een stilstaande ster
in vallende ruimte, elke
stap dichter bij afleggende verte
achter het oog…
Wolkt onbestemd
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 ze hebben
de zon gewist
het laatste stukje
blauw vergeven
nog wolkt
onbestemd
boven wei
en verre dreven
het is ademen
maar zonder
spirit in de lucht
energie is gevlucht
wij onderhouden
met de dood
op onze hielen de
meesten zijn al ter ziele
zonder aanwas is het
snel gedaan in de
laatste generatie verliest
de mens zijn…