6267 resultaten.
Vertrouwd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 groene weg klimt omhoog
alsof hij er iets tegen in
had kunnen brengen
toch is er een duidelijke
grens tot waar het
treden mag
gestaag leunt de zijtak
vertrouwd op de zwaartekracht
kussen bladeren bijna de grond…
Ze keert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
631 Haar zwijgen draagt een andere stilte
dan gisteren
toen bloesems voorjaar bloeiden
nu keert ze woorden
om en om
zoekend naar de zin
van een gebroken lenteloot
alsof de wind
enkel dorre bladeren
van bomen waait…
Oktober
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Mooie wijnmaand, tijd van snoezelen en dromen
bij het vuur dat handen warmt en wangen streelt
terwijl buitenshuis de wind flirt met de bomen
alsof hij met de bonte bladeren geheimpjes deelt.…
Leegte.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 De dingen hebben geen naam en het
is alsof ik er zelf niet ben.…
Bevroren licht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
578 Als in het nachtelijk
Donker zelfs het licht
Van alle lampen
Lijkt te bevriezen
Tot een groot blok
IJs dat door en door
Massief is, dan wordt
Mijn ik ook langzaam aan
Koud als steen
En lijkt het alsof
Ik nog maar moeilijk
Tot leven ben te wekken…
Sloep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 Men twijfelt of de koninklijke sloep
Bemand door adelborsten en matrozen
Blijft drijven of dat alle hens moet hozen
Want dan loopt heel die kroning in de soep
Ze doen alsof het er op aan zal komen
Het volk wordt nu al in de boot genomen.…
Over wantrouwen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
639 Het is een soort achterdocht
Alsof je een kat in de zak hebt gekocht
Waar je nu mee loopt rond te sjouwen.
Het is natuurlijk wel fijn
Om ook eens kritisch te zijn.…
het verwoorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
593 de dichter tracht
te verwoorden
wat zich in zijn
hoofd heeft genesteld
alsof hij het zelf is
die het ei heeft gelegd
en tijd neemt
het uit te broeden
met gedrevenheid en
een portie nestwarmte
zal hij de gevleugelde
woorden vinden
waarmee hoofd en hart
het eens kunnen worden…
Vanuit het niets
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
525 vanmorgen vond ik
een gedeelte terug
van wat ik jaren geleden
was verloren
het lag verscholen
achter een boek
en ik voelde mij
opnieuw geboren
alsof dat stukje
net genoeg was
om weer mens te zijn…
het verwoorden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 de dichter tracht
te verwoorden wat zich
in zijn hoofd heeft genesteld
alsof hij het zelf is die het
ei heeft gelegd en de tijd
neemt het uit te broeden
met gedrevenheid en een portie
nestwarmte zal hij
gevleugelde woorden vinden
waarmee hoofd en hart het
eens kunnen worden…
Zwart gat ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
350 Een kleurenkiek van verre zwarte gaten,
Alsof er eentje zelf bij is geweest.
Dus iemand die een kleurenfoto schiet
Van een zwart gat, wat klopt hier nou weer niet?…
Bloeiwijzer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 Haar ogen zoeken tere bloemen
die haar ziel met licht betasten
het is alsof ze de dood hoort fluisteren
nu ze hier is, bij de rivier, die luistert
misschien dat zij
in grootsheid van het bestaan
een schaduw afwerpt
om de bloeiwijzer te vinden.…
Mijn vader
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Jij hebt over mijn wang gestreken
En mij daarbij aangekeken
Alsof ik zonder jou niet zou bestaan
Jij hebt op mijn wang geklopt
Een lichte vorm van slaan
Om te laten weten
Dat ik zonder jou niet zou bestaan…
Gezelligheid
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
806 De winkelwagens tot de rand gevuld
We willen Zijn geboortedag herdenken
Dat doen we middels kostbare geschenken
Ook wordt er weer gezopen en gesmuld
Voltallige families rond de dis
Alsof er hier geen influenza is…
Het meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 een stapeltje kleren
op de oever
keurig opgevouwen
een bril erbovenop
geheimen zinken
kringelend
naar de diepte
rimpelingen
komen langzaam
weer tot rust
het meer
glinstert in de zon
alsof er niets
gebeurd is…
Hij zag haar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
403 hij keek
naar het schilderij
en zag haar
het leek
alsof ze iets
wilde zeggen
hij bleef roerloos staan
een herinnering
keerde terug
hij kende haar
en ook weer niet
hij had haar gezien
in zijn droom
de droom
waarin ze hem verliet…
Anders
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
387 Ik deed alsof.
Ik doe zoals ik deed
en dacht.
Ik loop maar wat
verdwaal
in hoe het anders werd.
De weg naar huis
Is er niet meer.…
Metende vergelijking
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
316 Speel dan maar
alsof je
Mens erger je niet
speelt.…
Zoals je mij bewaarde
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
164 wat wil je werkelijk
bij mij, van mij,
wat wil je dat ik zie
wat jij nog ziet,
alsof ergens
in jouw herinnering
een versie van mij
is achtergebleven
vergeet niet-
ik ben niet degene
die daar bleef staan
misschien droom je
nog altijd van haar,
terwijl ik allang
verder ben gegaan.…
Hoe je geliefde te herkennen
gedicht
2.3 met 19 stemmen
10.693 Dit is wat de geliefde verspreidt:
een geur van zomerlinde, van avondmelk,
van naakte huid onder een joppertje,
een geur van de liguster aan het eind van de tuinen,
waar in het lage licht met het geduld
van spinnen de geheimen worden prijsgegeven.…
Pijn
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.986 Misschien ben ik verwend
En is het zo kil
Omdat ik ooit liefde heb gekend
Ik baal daar van
Voel me zo verloren
Alsof ik er niet meer zonder kan
Ik mis een streling van mijn hand
Dat mij met zoveel geluk omgeeft
Iemand die onvoorwaardelijk naast me staat
alsof het nooit anders is geweest
Achterin mijn hoofd
Die angst dat ik het nooit meer…
Nabestaande.
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
934 Ze noemen me een "nabestaande"
alsof jij niet meer bestaat
en ze spreken in verleden tijd
alsof 't niet meer over jou gaat
Ze denken dat je er niet meer bent
dat het sterven jou heeft gedood
en als ik zeg dat 't niet zo is
stamelen ze wat en worden rood
Maar jij lééft nog in mijn gedachten
op de plaatsen waar jij hebt gestaan
in…
Grijze muizen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.091 Alsof we morgen willen sterven
zonder te hebben gevreesd
voor het felle licht van de dag.
Met miezerige woorden
in een wereld zonder taal
vertellen we met trots
ons eigen zinloos verhaal.
Alsof we willen tonen
dat we écht hebben geleefd
intens, integer
en intiem zijn geweest.…
Omdat je zo mooi bent
gedicht
2.2 met 105 stemmen
33.500 Omdat je zo mooi bent, schemer ik mijn dromen
alsof ik afdwaal in de nevels van je blik
alsof je ogen aan me tornen en je meest
terloopse lach me veroordeelt tot boeteling.…
wanneer bloemen geuren in de nacht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
769 wanneer ik aan jou denk
dan wordt langzaam alles zachter
de muren
de stoel waarop ik zit
de houten tafel
het lijkt alsof ze mee wiegt
met mijn gedachten
de vaas met een enkele bloem
glimlacht naar me
alsof ze weet
dat ik de blaadjes zou willen
afplukken
één voor één
ze hoort het me zeggen
hij houdt van me
hij houdt niet van…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
Onbetaalbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
238 In de schaduw
een jongeman,
alsof hij niets
had meegenomen.
Zijn vingers glanzen
geel van de dooier.
Een poederwit gezicht,
bloedende lippen.
En in de hoek van de kamer,
alsof de verf je verhult,
vangt jouw blik de mijne.
Boog in de hand,
twinkelend van nieuwsgierigheid.
Weer heb je een moord gepleegd.…
ZOMERNACHT
hartenkreet
4.9 met 15 stemmen
1.134 Zilveren maanlichtt schijnt
over de witte rozenperken
en zet de tuin in een magisch licht
en van ver hoor ik muziek van gitaren
ergens wordt gefeest tot laat in de nacht…
en eindelijk valt dan een stilte
alsof de aarde alleen nog hemel is
alsof Iemand boven mij over dit alles waakt.…
Antidichter
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
340 Misschien moet ik je schrijven,
mijn woorden blijven steken,
alsof verlangen
geen grammatica verdraagt.
Ik hoop dat je het voelt,
maar niet begrijpt.
Begrijpen is te klein.
Wat ik draag
heeft geen rand
waar ik het kan neerleggen.
Ik geef mij weg,
niet heldhaftig,
niet vrij.
Alsof nabijheid
voldoende is
om te blijven bestaan.…