3138 resultaten.
Samenloop voor hoop, Haarlemmermeer 2019
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
425 Mijn bijdrage:
(k)anjers
Mensen met kanker
worden als anjers
overblijvende
meerjarige
staan bekend om
hun houdbaarheid
hun standvastigheid
en helen zelfs
gebroken vazen
zij, die kanjers!…
Toch weer gevallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Toch weer gevallen, gebroken blijf ik maar liggen deze keer.
Voor K.…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 Later wanneer ik naar huis ga,
en in het park onder waterige bomen loop
zie ik ook je ogen, helder en geloken nu,
voor de laatste keer gebroken.…
Hartfalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik heb
in het boek
van mijn
tweede leven
een stukje
mogen lezen
nog beven
mijn handen
van schrik
slaat de angst
mij om het
gehavende hart
het is
leven en tijds-
bepalend apart
van de ene dag
op de andere
lijk je een wrak
nee mijn hart
is niet gebroken
maar de uiterste
houdbaarheid is door
talloze bestralingen
voortijdig…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
een bed van blauwe bloemen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
641 met doffe huid gingen wij
door geweld door
ijzer en ijs
duizendmaal gaven we tol
om door te kunnen gaan
onze ogenglans was gebroken
we zagen een gouden schijn
op de vleugels van de
roofvogel daarboven
we braken bloemen in
het gras we zouden wachten
op het rijzen van de dag
op het wijken van de tijd
de tijd was iets en niets…
Uiteindelijke overwinning
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
384 Als de scherpe scherven
van gebroken spiegelglas.
Als de spetters van een zeepbel
spattend in de open lucht.
Of dovend zacht kaarslicht
uitgeblazen door zwakke zucht.…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
De loze regel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
21 Van geboortehuis naar
zijn huidige stulpje
in één loze regel
zijn leven weerleggend
nochtans zwijgend over
zingeving en dromen
Van kille gangen naar
een wiebelig trapje
en gebroken ramen
zijn adem benemend
doorstaan lijden onder
zingeving en dromen
Van koude nachten naar
het verwarmde bedje
ongedwongen knusheid
zijn liefde verbredend…
Hitye
snelsonnet
2.6 met 9 stemmen
775 In Griekenland wil het niet lekker lopen
Het land heeft toch al niet zoveel geluk
Eerst gooiden ze hun eigen borden stuk
En leenden geld om nieuw servies te kopen
En nu verdwijnt de glans van Zorba’s dans
Voor een ijle minimale track van thans…
vinken
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
760 en zo kwam het,
dat je vinken ging vangen
dat je koortsig een net had gespannen
vanaf de eik naar de iep
wild gebarend liep je rond
en ik, ik kon niks doen
had angst voor het schuim op je mond
je plukte de vinkjes en hield
ze gebroken in je hand
weende om hun schoonheid
en ik, ik las de krant
toen, heel vreemd
klom je in de zon op…
in breuken wortelden mijn barsten
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.631 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots, in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon
verwelken zond jij regen
om te helpen, ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik…
open tussen pijn en fijn
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.426 de weg is open
tussen pijn en fijn
ze dwong je
die te lopen
om te sterven was
je nog te klein
je wilde wandelen
aan de hand die
nooit is uitgestoken
het vertrouwen dat
je in haar had is toen
radicaal gebroken
je overleefde met
die pijn als basis
voor je liefde
het was jouw stil
geheim om ooit nog
voelbaar te genieten
ik zie…
lang ...geleden
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.557 Herinneringen worden gevlochten
doorheen de tranen
van afgebrokkelde muren
Beelden rusten en gaan vervagen
de pijn echter,
lang geleden,
die blijft je voor jaren
in je schoot aanstaren
Vleugels worden gebroken
handen vergeten te slaan
angsten blijven drijven
op een eiland
waar ik ze wil begraven
samen met een opgeborgen traan
Een…
odyssee van liefde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.576 als uit het niets heb jij de liefdesban gebroken
in roes van angst je zelfgeschonden wond gemaakt
jouw zachte lippen die nog enkel bitter sproeiden
verstikten lust tot op het einde liefde werd verzaakt
maar ik zal verder rusteloos blijven zoeken
ook als het mos van jaren bloed door groen vervangt
tot levensdauw het dode weer doet bloeien…
Tweeën hart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
939 Mijn hart bloedt
Verscheurd door verdriet
In mezelf, woede woedt
Tot recht geschiedt
Ik moet schuld bekennen
Dat ik jouw last niet verlichten kan
Verdriet temmen…
Een gebroken man
Niets helpt, niets baadt
Woorden betekenen niet
Alles schaadt
Bedwongen door verdriet
Ik doe wat ik doe
Maar help niet
Triest en moe
Overstelpt door verdriet…
Verrijking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
854 Rijkdom van nu
een klopjacht op klatergoud
vorm van doelloos streven
naar het lijden van arm en oud
Koud en gevoelloos
versteend van hart
vormloos gebroken
levend met smart
Wijn in de verkeerde vaten
vermomd achter beschonken boeken
meer dan eens gedronken
weg gedept met vochtige doeken
Rijkdom voor later
het kijken naar het verleden
bestuderen…
De laatste draak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
971 De gloed, het vuur,
de warmte, het uur
waarop gebeuren moet
door eenzaamheid gevoed
Gebroken, woest en overstuur
werpt hij een grote wolk van vuur
Een hoge gil verstomt terstond
een vrouw ligt zielloos op de grond
Door pijn en woede destructief
maar tevens kinderlijk naïef
drukt hij zijn neus tegen 't slappe lichaam
en zoekt en vindt…
genieten
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.262 In de schaduw van de Zimmertoren
liet ik weer eens mijn gedachten gaan
een overvol terras maar niemand kon dit horen
laat staan dat iemand het kon verstaan
De schoonheid van het rimpelloze water
bruusk verstoord door een vissende reiger
de sfeer gebroken door het gesnater
van de eenden aan de steiger
En toch zit ik stilletjes te genieten…
op maat
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
916 ik heb niet echt een idee
hoe de voorjaarsblues moet klinken
’t is niet het moment om een noot
te kraken of hoe dan ook
neerslachtig een zomer te verwelkomen
ik kies voor breeknoten
als een tweede kans van verwelkomen
ze versnellen mijn wachttijd
gebroken en wel maar ritmisch
hollend naar een zomers gejubel
en dan pas wil ik een blue note…
God de griffier
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
428 terwijl het gras rondom groende
en de tekenen van de schemer
mij in gedachten verdoemde
God mijn vader
de molensteen en de wiek
de griffier van de vrije val
de zoon de vader en de heilige geest
De gebeden gesmoord
terwijl het omen
zich aan mijn zij flankeerde
had ik Gods woord gehoord
Nu blij ik mee met de vogels
het gehuil van gebroken…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
eens diva
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.102 aan haar vinger
waarvan de nagel nog nooit
gebroken, een bonkige robijn
dieprood geflonker voor het hart
dat van hebben houdt
ligt er op de plank geen brood
geen vlees noch vis koel
naast de verlopen jammerpotten
en zo kil in huis nu
de laatste kolen weggeteerd
de kelder nog het leegst
ze lacht naar de mensen
droog, fortuin heeft ze…
Jouw hartje
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.925 En nu zit ik hier te schrijven
over al mijn verdriet,
het gebroken hart zal blijven,
maar opgeven doe ik niet!
Ik zal blijven vechten
voor liefde en geluk,
proberen m'n wonden te hechten
tot ik op een dag jouw hartje pluk...…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.
Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Nachtgedicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
731 ‘De winter sneeuwt gebroken wit
in jouw beslagen ogen. Blikken vervagen.
Het matglazen beeld neemt nu bezit
van het scherpe zicht. Vlokken vragen’.
‘Dichten is dromen’,
laat ik haar nog even weten.
Ze knikt en schikt haar kussen,
ze schokt en ondertussen
is ze mij
en heel mijn woordenbrij
al eeuwenlang vergeten.…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
Ze weten het niet...
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.464 Ze weten het niet
dat ik 's avonds huil
totdat mijn tranen op zijn
en ik met rode ogen
eindelijk in slaap sukkel
Ze weten het niet
dat mijn lach niet echt is
en mijn blijde momenten
overschaduwd worden
door 'n gevoel van eenzaamheid
Ze weten het niet
dat ik vanbinnen pijn heb
mijn hart huilt
het is verscheurd
gebroken en kapot…
je ontkleedde je
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
700 je ontkleedde je
gedachte voor gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf als waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
zag kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken…
Vertekende beeld
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
492 woorden die
niet sterven kunnen
zwerven regenbogen
recht de hemel in, ge -
zellin van achterdocht
en aardse puin om me
een ander gesternte
te gunnen in een kloof
die in mij leeft, dan de
nachten weer te laten
rijmen, komt mijn adem
op borgtocht vrij, in de
wegtrekkende wasem
op de ramen, waarin
barsten gezichten worden,
gebroken…