3211 resultaten.
Papier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 'k Voel wat ik voel
voor de val zich inzet
'k Liep de tegels
d' een na de ander
Mij vleiend op het gras
onder de druiven
Verloor mijn gedicht
geleidelijk glans
Hoe effectief toch is
ware genegenheid
Als liefde plotseling
uit de lucht komt vallen?…
In het park.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Je ruikt weer de geur van gras
alsof het er nooit eerder was.
Je bent bevrijd van elke last.
Je loopt er niet alleen.
Er zijn nog meer mensen op de been.
Een treurwilg, een berk en een oude
eik, de mensen voelen zich de koning
te rijk.
Het is volle maan, mensen komen en gaan.
Sommigen lopen langzaam, anderen ras...…
Potverteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Geen vrije luchten kenbaar in hoog gras.
Zodat uitgemergelde gemoedsdrukte
bemeestert, zonder enig naderhand.
Tot nabijgelegen massa’s voorshands
zijn samengedreven in ernstig verpauperde zalen.
Langs de besmuikte portiek van
dichtgeslibde vishokken, inpandig.
Ik onttrek mij -
kiemend, ontzadend, ziedend.…
Hier is het feest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
726 ten onder
De liefdevolle eenzaamheid
zal zonder jou, mijn lief
nooit meer dezelfde zijn
Ik zie jou zo graag
zonder woorden fluisteren
naar je ademhaling luisteren
alsof voor de eerste keer
een nachtegaal zich horen laat
Gevangen tussen zon en maan
ben jij het baken en boei
zelfs op grote blote kousenvoeten
het bedauwde gras…
Veertje van de vrede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Terwijl de wind
Met verwoestende
Kracht om zich
Heen grijpt
En al het zijnde
De angst van zijn
Leven aanjaagt
Zie ik midden in
Die orkaan dat kleine
Veertje liggen, gewoon
Op de grond in het gras -
En met geen mogelijkheid
Is zij van haar stuk
Te brengen, terwijl de
Storm over haar raast
Brengt de zwaarste
Stormvlaag…
waterweefsels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
450 buiten valt het zonlicht zachter
een oude wilg staat als een wachter naast
het wit geweven gras
nu pas speelt de wind met kinderen van nu
hij vindt een zeepbel boven blonde haren
en de wens een lied te scharen
tussen alles door
- hoe zingt een hart?…
warda
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een grijze vogel vliegt
verschrikt op
een jonge man schrijft
zijn geliefde
liggend in het gras
hij is ver van haar
geluk huilt in zijn
dromen
toekomst ligt in het
verschiet
nog even geduld
het wolkendek trekt dicht
donker, dreigend…
de jonge man deert het
niet
hij denkt aan haar
voordat de regenbui hem
zal doorweken…
trage paden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 onmiskenbaar geketend is aan macht
en duiventillen wit uitslaan
door stront wat men zo veracht
ik kan niet houden van, want telkens
als mijn node jou hoereert spreekt
mijn gestoelte in onrust, sneeuwt
het loze beloftes en drijft de nacht
op verachtelijke gewoontes
draverijen van hordes woorden rijpen
zich dauwloos in het kort gesneden gras…
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
Graspollen groeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
480 vrucht dragen
Waar het leven dat zich eronder
Afspeelt vruchteloos is geworden,
Bankje voor zwervers gemaakt,
Want zij slapen er 's nachts
En soms ook midden op de dag,
Beschut alleen door het bladerdak,
Omgeven door wiet en spuiten
Die ooit schoon geweest zijn,
Slapen in deze dode omgeving,
Maar tussen de stenen
Groeien pollen gras…
Olifant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
596 Noem hem maar een olifant
die opeens amok maakt
wil rennen over de vlakte
baden in een modderpoel
proeven van het vrije gras
trompetteren zo luid hij kan
vurig paren in de kudde
treuren bij de knekelgraven
van zijn vergane vaderen
terwijl hij nog opgesloten zit
in een kast waar hij niet zijn wil
o ja en beschouw jezelf
en alle anderen…
Plaza de Toros
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
661 Als een hond in een kegelspel
loop ik de zonnige arena in
niets vermoedend welk onheil
mij te wachten staat
groen, zon, licht, bloemen
geuren van dauw op het gras
dit is niet meer ...…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.
En zo ontstaan die tovertuinen,
die heerlijke bloemengroet.…
alles geven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 gezeten
op de puinhoop
die je achterliet
zie ik je
in de verte
wegdrijven
op golven
van onrustig
verlangen
naar de mythische overkant
waar het gras groener lijkt
waar je misschien jezelf kan zijn
tot je er aanspoelt
je bent me ontstolen
door de illusie
van de vrijheid
jezelf te zoeken
ik wou je alles geven
goud, wierook en…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 het vroege morgenlicht
de ochtend breekt aan
wachtend op de zon
de tijd spreidt zijn mantel uit
met blauwe heldere kleuren
het gras zacht en vochtig
fauna en flora komen tot leven
en verfraaien het mooie bos
stadsparkjes geven hun kleur en geur af
aan de waterkant de waterlelie
wit als de maan een hart geel als de ochtendzon
de…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 In het vroege morgenuur
als alles nog sereen is en puur
zweven wolken
als witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht…
Vluchtgedrag
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
446 Kom ga met me mee
even weg van al
die mensen zonder huis
zoekend naar een toekomst
die uitwijken en inboeten
hun leven in de waagschaal
wij zoeken een plekje
zonder krant of journaal
leggen ons
een lange tijd neer
in het gras
dat is wat ik wil
alles even achter ons
laten we de dag
zwijgen we nu stil
willen in onze dromen
vrede…
Ik draag voor jou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Ik draag stenen over gras,
het gewicht kleurt mijn ogen zwart.
Deze lucht draagt de jaren
waarover vader schreef.
Over mensen, en hoe niemand
ooit de zon verjoeg.
Zijn rimpelige handen
schrijven nu over een man,
die op zijn knieën
vraagt om de dood.
En ik las het, vader
Maar niet vandaag.…
Golven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Van hoge,lage
van waarde
in onze zoektocht
langs aarde
gras - en kruidenrand
van het evenwicht
Het is
soms even
'n stil water
vervat
in woorden
een gedicht
Door wind
niet aangeraakt,bewogen
...onberoerd
Maar wind
wakkert aan
rimpelt het papier
Laat zich gelden
wij....…
Bevrijding
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
910 Blij verlaat ik deze dronken poespas
met ronduit chic gedoe van niets,
ik eet nog liever gras
dan iets van zoiets.…
Een dieper gouden zon verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Sneeuwklokjes luiden in, tussen het donker
groene gras; een nieuwe vrije wereld,
die voorheen gesloten was.…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In aangename sereenheid
ontwaakt een nieuwe dag
met zonnestralen
warmer dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener…
Wat pluizen plagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 ik was daar
waar de wind
nog ijlend giert
over het lege land
mij overslaat
omdat ik niet buig
maar als een twijgje
zwiep tot zijn verdriet
ik sla niet terug
in nog geborgen zijn
maar kies de rust
van je achilleshiel
om hoger op te komen
in mijn bomendroom
tast ik jouw luwte af
wortel tussen struik en gras
ooit zullen wij
in…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik draaide en keerde
mijn herfst in gras…
De Duif is Uitgemolken..
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
552 Ohh wat zou het mooi zijn,
als ik mijn gras voor zoveel geld verkopen kon.…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
Wij prieelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 je trippelt
lichtvoetig blij
over gras dat
groen naar je lacht
rondt borders
streelt bloemen die
bloeiend op je wachten
geurt hen dichterbij
wij prieelen tussen
slingers herinneringen waar
ooit ballonnen hingen
met opschriften van toen
nog is je jeugd
onvergankelijk vitaal
straal jij warmte en
liefde naar ons allemaal
laten…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
Over mens en dier.
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
675 Toen ik nog schaamteloos hoogmoedig was
en enkel met dieren wou praten…
Beducht als ik was voor het glas in het gras..
in de mensheid zag ik geen graten.
Nu ik streel ik de poten en de vacht
van de warme kat naast mij heel zacht.
Opdat zij aan vogels zou verzaken,
hun karkassen niet open zou kraken,
ontdaan van hun bonte vederpracht.…
door mijn ogen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
462 Ik zat eens op mijn knieën voor het raam,
En keek naar witte wolken zonder naam,
Die zomaar hingen in’t blauw geboren,
Stil, in weggewaaide wind verloren,
Een koe dreef door de ogen van een kind,
Op duizend meter in’t blauwe gebint,
Alleen, zonder gras, als een witte wolk,
Alleen, als eentje van een wolkenvolk,
Ik had geen idee wat die koe…