3249 resultaten.
Het licht dat ons wil leiden
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
1.258 Het licht dat ons wil leiden kan dan
helder stralen en een beetje vreugde brengen
aan wie in 't donker dwalen
en zoals ééns de profeet het zei:
onze voeten richten
op de weg van de vrede.
Het is hier en heden,
niet later en verder, enkel nu:
het traag leren beminnen en vergeven,
het wandelen naar de hoop,
naar het leven.…
Beatrix
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
1.353 waar zij eerst nog
onvervaard ons de weg wees
naar vreemde oorden
daar is nu onze majesteit
in de loop der voorbije jaren
verzakt naar ene kant
waar zij eerst nog
helder blauw gekleed ging
met fel witte ogen,
blijkt zij nu door de aanslag
van de tijd tot grauw
en mos bekeerd
och wat keek ik naar haar op
haar verschijning zo…
Bewondering
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.896 Zwervend op mijn karveel
van nevelslierten
meende ik jou te zien
in de spiegel
van mijn dromen
op een verre weg
langs het tijdloze water
helder en diep
In jouw verten vond ik
verborgen parels
de omhelzing
van pure magie
het dagen van tere extase
de tover van het onbekende
een pas ontloken bloem
nooit eerder aanschouwd
En ik was verbaasd…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard
Voor hem die zij ooit had liefgehad
Die droom, een mozaiek van kleuren
Een wazig beeld van tranen
Een zonnevlam van helder…
Jaar
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.805 De lente kwam met storm
De dood kroop – zonder vorm -
Uit zijn ei
Genadeloos besloop hij mij
De zomer bracht het licht
Onzichtbaar, hard
Stil stralend en gericht
De kanker plots verstard
In de herfst een gouden blad
Blij met wat ik had
Ontlook ik weer
Opnieuw, een tweede keer
De winter, niet somber of koud
Maar helder, transparant…
Beeldvorming
netgedicht
1.2 met 9 stemmen
5.521 Woorden klimmen aan de horizon
Na een eindeloze duisternis
‘n Helder metafoor als warmtebron
Lichte taal vervult betekenis
Er zijn betekenissen zonder woorden
Ook na het breken van de horizon
Het vage wereldbeeld zoekt naar geboorte
Een vol bewijs, begrip, een compagnon
De echte feiten blijven onbenoemd
Ze zweven voor de ogen tijdens dromen…
de frisse wind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
987 de heldere dagen zijn voorbij
de knisperende sneeuw is als blubber
iedereen weer gewoon naar zijn werk
het leven is grijs monotoon en niet vrij
pijn is er of hij is er niet en niets helpt
beter dan geduld en afwachten ondertussen
stug doorgaan met werken tot de laatste dag
aan wat voor licht en idealen je zag
en wat je ook wilt doen of wilt…
Wolkenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras
en laat mij meevoeren naar wolkenland
dromend over hoe mooi alles ooit was
zo heerlijk rustig…niets aan de hand
Reusachtige eilanden van pluizig schuim
hangen roerloos in een zacht blauw toneel
helder wit vermengd met een grijze pluim
zo overdonderend mooi…en zo veel
Donzige dekens in een bewegingloze…
haar vergeten ik
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.837 zij gaat
maar dan zo langzaam
met wisselende helderheid
naar steeds grotere leegten
in het heden
stervend dood
waar toekomst
een afnemend
verleden kent:
een ongevraagd
genadebrood
zieltogend
gaat zij voort in
nakende ellende
totdat ook het kind
in haar
geen weet meer heeft
van er zijn
of te worden bemind
zij kijkt, zo…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 wolken bevolkten
vandaag een helder blauw
in een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere…
Blozend blad
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
732 diep in de nerven
zwerft argeloos dromend omlaag
naar aarde waar roemloos vergaan
de glorie van dood zal verwerven
bomen strekken zich kreunend uit
bedreigen met naakthouten staken
de storm die hun botten deed kraken
en het wortelgestel pijnlijk trekken
nevel versluiert als illusionist
de realiteit van het zicht
waar niemand nog helderheid…
De pijn die kleuren doodt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
het naakt is
tegenwoordig bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat de dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
Verwondering
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
751 Met verwondering kijken we naar de lucht
Wanneer de zon in de morgen opkomt
En heldere wolken zijn samen gedromd
Als de donkere nacht voor de zon is gevlucht.
Met verwondering kijken we naar al wat leeft
Naar de natuur die God ons heeft gegeven
Naar bloemen, planten en het dierenleven
Het is God die deze mooie schepping ons geeft.…
Lichtval
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
649 Stille schoonheid ontstaat
bij het vallen van licht
door het kristallen glas
van liefde, dat elk
blacklight uitzuivert
en slechts nog een
heldere fonkeling doorlaat.
In die bloedrode zon
van een ondergaande dag
zwemt een frêle zwaan
rond een verlaten nest
waarin het steenei
met de verloren verwachting.…
Verleden vervaagt niet
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.360 Met een spiegel,
zo helder als het water
uit de lucht,
wil ik laten zien,
hoe het vroeger was.
De spiegel zal je
met oude gevoelens
laten voelen,
zodat jij het nooit vergeet
en weer zal weten,
dat ik, maar ook jij,
het mis.…
Een SMS
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.945 Plaatste ik aan de kant
Sinds enkele dagen
Een heldere SMS
Wat ik nu voel:
Je bent mijn prinses
Wat er gebeurt
Ik heb geen idee
Voorlopig genieten
Zo alleen van ons twee…
Geen twijfel
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.729 waar ik niet aan twijfel
en zo, mijn lief
mijn gevoelens gaan diep
heb geen uren verslapen
aan het gehemelte
van down onder
nee, in het land van gisteren
arriveerde een koolwitje
laverend in de wind
op wolkjes licht nabij
geheel onverwachts
kwam het bij me zitten
onder de notenboom
hartverwarmend
alsof we naar elkaar seinden
helder…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 alles
begint opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht…
waar naar toe
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
908 de vogel vliegt en vliegt
z’ n vleugels moe
waar moet ie naar toe
om in het land
van zijn dromen te komen
in een boom
blad met roet
ontspant hij zijn veren
en denkt stilletjes
aan een plaats
met schone lucht
en heldere meren
de realiteit doet hem bekeren
ontwaakt door uitlaatgassen
voelt hij dat de tijd daar is
om op te krassen…
Ik open mijn ogen
hartenkreet
4.4 met 33 stemmen
2.744 Ik zie niet meer helder,
Toch open ik mijn ogen:
Ik heb je verwaarloosd,
maar jij hebt me bedrogen.…
Rijpe vrucht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
4.163 afgrond
Een druppel valt
In de bergkloof naar benee
Een appel wordt geraakt
Rijp om te schillen
Jouw huid als satijn
Vingers strelen
De glooiingen van jouw lijf
Geile zuchten geslaakt
Wellustig rillen
Jouw poort de hemel
Het mooi gewelf
Een collectie bergkristal
Bij elke stoot bewaakt
Een heerlijk trillen
Van voedzaam genot
Helder…
Meilicht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
933 Lentekriebeltjes in wei
langs strakgesneden zijrivieren
in omhelzing met elkaar
waar witte pluk zich zalig vond
hier gingen wij de heuvel op
in kronkeling van holle wegen
burgemeesters van geluk
gelijk Romeinen in verbeelding
en wij keken naar het water
waar nog bladeren in dreven
helder water waar het meilicht
stille dromen in verzonk
en…
prima luna
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
586 dat waarheid met
ruime vleugels draagt
de boomvrucht
omlijst door vreugde; het dauwgeritsel
van het vroege uur
waarin ik mijn handen vind
om elk gebaar van liefde te beantwoorden
en dat de dag sterker maakt
met zachte binnenstem
waarom, mijn vriend
wil ik weten van het zijn, aanvaardt de rivier
haar gemurmel
het kind dat zo helder…
Liefde is een mysterie
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.331 Men lijf voelde gelijk
een vol glas
bruisend helder water.
Ja, de liefde voor Jou
blijft voor mij
een eindeloos mysterie
die me iedere dag weer
volledig laat bruisen.…
Zonsondergang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.007 Lichtsporen doorklieven het donker,
als heldere sterren.
Nachtelijke gang,
door dit vreemde land.
Het spookt.
Geen licht in het donker,
zoekend onder de sterren.
Nooit meer zonsopgang,
wrang smaakt dit vreemde land.
Bloed dood.
Voor altijd donker,
onderweg naar de sterren.
De laatste gang,
dwalend naar het bekende land.…
Leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Als een glas koel helder water,
Is je leven in't begin.
Gulzig ga je er van drinken,
Slok na slok, met grote haast.
Dan ineens ga je beseffen...
't Is bijna op, hoe kan dat nou?
Waar heb ik het gelaten...
Wat is er mee gedaan?
Waarom was ik zo verkwistend?
Waarom niet rustig aan gedaan.…
Zo graag schreef ik een Kerstgedicht
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
788 Zo graag schreef ik een kerstgedicht
met woorden helder als het licht
dat overal wil schijnen,
maar ach, ik kan het niet.
Zo graag schreef ik een kerstgedicht
dat aan elk mens een nieuw gezicht,
een zuiver hart zou schenken
en ook de vrede wenken,
maar ach, dit kan ik niet.…
wintermuts
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
543 als mijn handen
wat beschut in mouwen steken
en mijn hoofd
heel zorgeloos verborgen
witte wolken weeft
de glinstering van mooie dagen
vraagt om vuur, aangestoken met een zachte kaars
het licht als luwte in een wereld die
om liefde geeft
verbazend, hoe jouw lach nog mooier klinkt
nu vrije ruimtes adem halen
kleeft mijn stille helderheid…
kerststal
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.127 nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
verlichten
geboren
Jezus gelegen
in geel stro
Jozef, Maria, trotse ouders
aanvaarden
God
de Vader
vanuit verlichte hemel
zendt liefdevol zijn zegen
geven
stal
heel intiem
bevat gouden gloed
dieren kijken vredig toe
ontvangen
koningen
drie stuks
waarvan een…