2552 resultaten.
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 de zee bracht je aan mijn oever
sloot met haar binnenste,
de ogen van de nacht
op diezelfde oever
zal ik op je blijven wachten,
de dagen doorbrengen in zandkastelen
tot jij weer terug bent, om met kinderhanden
de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld
waar zij nu breken op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons…
muzikale beat van het lichaam
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 Het muzikale optreden laat de zware last op de rug
Verlichten als stralen van de zon waarin de piano
Vleugel me nog eens laat zweven in de zuivere klanken
Van de wind die mij zachtjes toedekt.…
ONTMOETING MET MIJN LIEF
hartenkreet
2.0 met 10 stemmen
1.021 In mijn hart brak reeds de lente aan
toen ik haar stralende gezichtje zag
Van benen, te mooi om op te staan
maak ik thans ook nog even gewag
In mijn hart laaide een enorm vuur
uit een minuscuul vonkje ontstaan
Van haar lichaam, haar rank figuur
kon mij het prachtige niet ontgaan
In mijn hart klonk de zachte klank
met zeker honderd belletjes…
Machtig alcohol
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
744 Langzaam wegglijdend
in een roes zonder klank
zwijgend non-verbaal
versmelt zijn realiteit
met dat kleine restje drank.…
Lenteprelude
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 nectar zijn sluier van geur
wijds uitspreiden
rond droeve dagen
Als gevederde vogelvluchten
een te straffe thermiek verdrijven
en donskuikentjes
nog jongleren om uit te vliegen
zal het gekwetter het luchtruim vullen
tot de moeder neerstrijkt
en hun hongerige magen voedt
Als jouw handen zich
om mijn tere liefde vouwen
en prille klanken…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.
Zo drijven wij in gevulde ogen samen.
De ogen gesloten in een moment van eeuwige liefde.
We zijn als sterren, stil verborgen op zoek naar eeuwigheid.…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost, legt hem op de zijne
en zij kust de hand
die haar raakte
ze weet dat ze
donder en preek
overleefd heeft
het tijdelijk doodmaken
met hand met klank…
SONNET KRULDE IK IN MAHLER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
667 hoog zwevend in alle overgave
half gesloten ogen door invoelen
violen welke de geest omwoelen
gewillig zonder gedachte vragen
willoos hangen aan ragfijne draden
dromend wiegen bewegende zegen
krul ik mijn lichaam in Mahlers negen-
de teerhartige opus ontladen
omvat dit paradijslijk begeven
in welvende klank der schone tonen
compleet zalige…
Buiten de muren van het huis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 hoofd een tuindershoed,
In je arm een mand met
Zelfgekweekte preien,
Voor de gelegenheid van
Papier en verf gemaakt;
En in je andere arm voer
Je het meisje van je dromen
Door het landschap van je jeugd,
En durf je voor het eerst
Zonder angst buiten de veilige muren
Van je ouderlijk huis te komen,
Ga je volkomen op in dans,
In klank…
Uw lichaam mijn graf -sonnet-
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
779 liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen streelden langs de horizon
wonderlijk van klank…
Eeuwig duren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
787 Telkens als ik in jouw schaduw sta
Voel ik de wind langs mijn oren
’t is alsof ik in een droom ontsta
Krijg de vlagen niet van voren
Vogels vliegen naar hartelust
Hebben gele jasjes aan
In een roes heb jij mij gekust
Met de pijn is het gedaan
Hijgend ren ik in jouw armen
Een enorme drang bij jou te zijn
Violen spelen klanken, warme,
Voel…
Bevlogen (deel 2)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
543 Klokslag middernacht omhelst door verheven klanken
bevlogen om haar opzwepende beleving te ervaren
fluistert zij vanuit het universum haar getekend beeld.
Iedere spreuk plotseling gedragen door haar idealisme
het is een onaangekondigd drift tijdens het mijmeren
waar ze door mijn aura het zuurstof door poriën verdeeld.…
De kleine dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
686 Je fluistert mij toe,
Zingende klanken,
Het einde van een grauw bestaan,
Simpel woordje,
Immense betekenis.
Ik hou van jou…
Uw lichaam mijn graf (sonnet)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
560 de liefde mij intens verbond
bevlogen door de warmte van uw mond
het moment alleen nog wilde dromen
voelde de tijd verschanst in zomernacht
vlogen de uren ons nimmer voorbij
volkomen rust en stilte zij aan zij
van verre zongen sterren fluisterzacht
kleuren veranderden in vuurbloemen
waar tonen streelden langs de horizon
wonderlijk van klank…
Eeuwig moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 zodra mijn vingertoppen
de witzwarte ladder beroeren
neemt iets mij bij de hand
ik kan dan zo maar niet stoppen
een verlangen laat zich vervoeren
onaantastbaar voor het verstand
de ogen sluiten zich als vanzelf
en mijn omgeving laat ik achter
ik ga onderweg, weet niet waartoe,
naar ergens waar ik klanken delf,
de bodem is er zachter terwijl…
Dromen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
619 wennen
ieder jaar wordt de reuk minder
seizoenen komen meer onder een dak
enkel als mijn kind die ander treft
bloeit er in mij iets op, dat raakt
alsof mijn toekomst beseft;
hou die hand zo lang mogelijk vast
daar eens alleen de winter je treft
en het ademen het licht uitbraakt
tot dat moment dicht ik dromen
over gladiolen en klinkende klanken…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Of wellicht het lied van de eenden bij het riet,
met in hun klank het gloren in het verschiet.
Zelfs in het meer zuidelijke hoeksche land
ook bloemen meedeinen in de akkerrand.
Of liepen geliefden langs deze paden
die in de avondlucht deze grond betraden.
De voorjaarslucht jaagt helder blauw
het is bijna gedaan met de winterkou.…
Overgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
455 de stilte is niet immer wit
gelijk een maged reine
of schoon van klank,
onaangeroerd
ook de ziel niet, als de mijne
daar de nacht vaak bij helder licht
vele spinsels vervoert
de schaduw op mij gericht
het geruis onder mijn dak
heeft de oren toegedekt,
niet omdat mijn wil dat wenst
maar omdat de slaap
op eigen wijze
een schone rust…
de geur van gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 vielen uit de
lucht op het pas
gemaaide gras
ze doofden als vanzelf
we harkten na
een tijdje gras en
dromen bijeen
een zanglijster
landde ritselend
in de groene wand
van het klimop
met een helder lied
riep hij ons op
niet te vergeten
we zwegen alleen
hij vloog naar de
groene vuilnisbak
en floot daar zijn
mooiste klanken…
het gerucht van de zucht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
495 ik dicht al lang niet meer
geen deuren
geen monden
ik heb oog voor kleuren
soms door het grijs heen
en beluister de klank van jou, de ander
is die nog immer zo koud als steen
of meer te zacht als een veer
neen, ik dicht niet, doch open
als jij mij laat ruiken
aan geuren van jouw ziel
en ontwaar dan soms het vocht,
keer op keer,
van het…
Met de twee rode strepen verf nog in mijn haar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Brandschoon fluisteren de stenen van de dorpen
tussen deze keien waar mijn hak is bleven haken
ligt misschien een lang leven , ga dan niet ver van huis
Muziek maak ik met lepels en met vorken onder de rode daken
Tot in de verte zijn de zilveren akkoorden te horen
met jouw klanken naar een ontbladerd voorjaar als herboren
Tussen de takken schijnt…
Orpheus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
578 Zelfs Sisyphus ging zitten op zijn steen
Toen Orpheus met zijn liefelijke klanken
De wezenloze schimmen bracht tot janken
De Hellehond werd pup en wel meteen
De dichter - zanger won en hij ging heen
Met lopend achter hem die hij bevrijdde
Mits hij niet omzag tot de zon hem wijdde
Hij zwoer het, schraapte al zijn moed bijeen
Toch werd hij…
ik zag en hoorde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 ook de warmte die sprak,,
aldoor de jaren heen
verspreid over ieder
die echt naar je keek
en op je ziel was gericht
ik zag ook de schreeuw
doorheen een lach
of het stil geween,
je was krachtig en tegelijk
weerloos week
maar sterk was 't licht
dat sprak als je getuigde,
niet altijd
in woorden te duiden,
maar door
een unieke klank…
SCHELDE VRIJ
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Geweldig beeldhouwwerk toont de leiding
van de stad, waar de klank roept: "Samen één:
muzenhand, geldbeurs en arbeidsstuwing."…
Droomprinses
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 't Is reuze spijtig, tragisch bovendien
U mist de klank der kleine karekiet
Die zingt, net als Jacques Brel, vergeet mij niet
U had die uitslover eens moeten zien!
Hij metamorfoseert zich
in een wouw
En zingt speciaal voor intimi
zijn lied
Onthou die naam - of boeit het
u geen biet?
U laet een koolmees óók nooit
in de kou!…
fijn stemmers
netgedicht
1.0 met 50 stemmen
419 warmte schiep
in blauw koude
atmosferen
door tonen
van geluiden
te ronden
scherpe kanten
af te vlakken zo
dat zij subtieler
passen in de
melodie van
leven en bestaan
jij had al ogen en
lach als fijn tuners
je zangerige stem
vatte nu alles
samen in de liefste
woorden van
jouw lichaamstaal
nog waren er
engelen als koor in
klank…
Een Haags hart klopt
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.915 Mijn kloppend hart mist een opgaande lijn
voelt niet meer zo warm en vertrouwd
als de opwindende dagen van vroeger
zij bonkt als een sloophamer
almaar dansend op het ritme van de Marathon
waar ooit klanken galmden en het leven begon
haar echo’s klinken door in het Paard van Troje
die de zestiger jaren laten voortleven,
een reünie is een…
Het stedelijk landschap
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.128 Hoge bomen en bruine kroegen
haveloze zwervers die zwoegen
over oude straten en ronde pleinen
soms zelfs met betoverde konijnen
in groene parken en rode tuinen
waarboven grijze wolken bazuinen
grauwe stenen en stevig beton
een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon
naar oude kerken met nieuwe banken
en een tongval van religieuze klanken…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
VERBOUWEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
17 Muren moeten beproeving betrachten,
storten in onder zwoegen, zwaar hijgen,
terwijl klanken van vernieling dreigen,
om groots te herrijzen vol nieuwe krachten.
Steeds meer schone werken en onderricht
verheugen zich hierbinnen te verblijven,
zorgen voor vergroot, herboren aangezicht.…