3457 resultaten.
Muurman
gedicht
2.8 met 55 stemmen
20.434 Je hebt natuurlijk mensen die van alles maken:
vloeren, deuren, ramen, daken, noem maar op
maar een man van vier muren, zonder huis -
ze sloeg alles 's ochtends
om haar schouders en liet hem hier
om te getuigen staan.…
Een kwade man
gedicht
3.7 met 51 stemmen
31.989 Zo zwart is geen huis
Dat ik er niet in kan wonen
Mijn handen niet langs de muren kan strekken
Zo wit is geen morgen
Dat ik er niet in ontwaak
Als in een bed
Zo waak en woon ik in dit huis
Dat tussen nacht en morgen staat
En wandel op zenuwvelden
En tast met mijn 10 vingernagels
In elk gelaten lijf dat nadert
Terwijl ik kuise woorden…
Spoken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
796 Ze komen uit het niets en onbemerkt
Onzichtbaarheid hebben ze onbeperkt
Hun lichaam dringt door alle muren
Maakt angstige en blijde uren
Een uitnodiging slaan ze niet in de wind
Subtiel en stil worden de ogen verblind
De spiegel leert het ons het allermeest
We zien dus niets, geen spoken en geen geest
Zo overtuigd van inzicht en ons gezicht…
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 in het gieren van
wind zal ik je horen
de lach van jouw kind
dat steeds wordt geboren
het bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid…
Geïsoleerde vrouw
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.887 moed in praat
de pillen die ze heeft ingenomen
tekenen grof op haar droeve gelaat
De wereld en al haar onderdanen
lieten deze vrouw keihard in de steek
niemand ziet nu nog haar tranen
elke dag duurt minimaal een week
Isolement in een oase van pijn
slechts God mag haar komen halen
uit de kamer waar ze nooit wilde zijn
en tussen vier muren…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Een liefdeloze blik
In haar roodgekleurde ogen
De trilling in haar stem
Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen…
Witgekleurde letters
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.005 Een lege doos vol holle woorden
waarin het heel zachtjes huilt
om al de zwarte letters
van jaren verdriet
Levenslange verhalen
in herinnering gezocht
langs hollende paden
van droeve dagen
Zo afhankelijk van de muur
die werd opgebouwd
door al het zwijgen
van jaren pijn
Een lege doos vol diepgeborgen tranen
waarin de hoop mij heel…
je woont in stilte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
704 ik mis je in
het opgaan van de zon
je schaduwt alle uren die nu
langer lijken te gaan duren
de week verliest zijn dagen
omdat niemand naar hun naam
komt vragen, zonder jou is
doordeweeks maar grauw
je woont in stilte
neemt geen woord meer op
laat je warmte langzaam wurgen
door de winter van de strop
muren schuren onbegrip
liefde…
verdriet
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.431 Mijn verdriet stop ik ver weg voor iedereen
Ook al voel ik mij dan erg alleen
Kan iemand deze muur om mij heen slopen?…
vertrouwen...in jou!?
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
2.710 De muur stond er weer,
groot, hoog en dat deed zeer.
Vertrouwen, kom terug!
Waar is toch die brug?
De brug tussen jou en mij
maar ik kon niet vergeten wat je zei.
Vertrouwen blijf weg! Het hoeft nu niet meer,
ook al is het hard en ook al doet het zeer.
Voor jou hou ik mijn hart op slot,
want jij maakt mij alleen maar kapot!…
Hart-nodig
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
699 hoe dwaas is de gek
die schildert in mij
een duinland van dromen
waar opgekropte huid
zich rekt op onwezenlijke muren
om met beheerste penseelstreken
het ongedurige te verwoorden
wie zal beweren dat
de worsteling op mijn gelaat
niet op de lippen zal gaan liggen
van hen die met een weifelende borst
de vlinders doden in het stille gebied…
Verloren synchroniteit
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.274 tekenden
verdwenen op het strand
onder de zachte deken
van het stuivende zand
Kastelen die ze bouwden
werden uiteindelijk prooi
van de gulzige zee
met zijn zilte golven
De zin van de chroniteit
symbool van hun liefde
uitgesleten weggespoeld
verwaaid tot zinloosheid
Nu bouwt hij zijn cellen
ondoordringbare cocons
tekent zij achten op muren…
Glastempel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
611 Lachend pakt zij de scherven
van haar zelfgeblazen huisje
waar sterren geen barsten
meer kunnen snijden in
reeds blauw geronnen bloed
aders volgen puur en ademloos
gesneden lijnen langs links
waar onregelmatig bonken geen
kamers meer sluit doch hartnekkig
tegen beter weten in volhoudt
de laatste scheuren in de muren
blijven wijken en…
verlokkend ingesteld
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik zie ze gaan
ze raken alles aan
vooral elkaar
alsof ze samen
willen blijven
praten tegen muren
schreeuwen in de lucht
luisteren naar dingen
die voor onze ogen
zijn gevlucht
zijn ongrijpbaar
in bewegen
verlokkend ingesteld
denken anders
over alles zien in
iedereen een held
ze ademen hun
niet geleefde jeugd
stelen warmte kopen…
Transatlanticism
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
612 Nachtelijke wervelwinden en hun
verteerde herbes de Provence flitsen
grauw verzwakt over de gesmolten
muren. Hij vertrouwde
op verwrongen theelichtjes, ginds ver.
En zijn verbonden vlieger
klonk hem als Vivaldi in de oren.
Spinsels en draden een
melancholisch festijn voor zijn lede
brilglazen.…
Een Leven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.808 De muur van haar kamer
Romy Schneider, Nathalie Wood,
Adamo, Johnny Holliday:
'Pour ma la vie va commencer!'
De eerste man
een oude bekende die werk van haar maakte.
Haar hart, leeg,
verloor ze zonder te kiezen.
De tweede man
een voorbijganger
die beter bij haar paste.
Drie honden, twee katten.…
stervende paraplu
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.284 voor ons kantelde een zwarte paraplu
sprong even op en viel dan weer neer
de baleinen staken als gebroken benen
door het doek heen, ze kermde zonder
te bloeden, klapte tegen een hoge muur
en bleef roerloos liggen in het lome licht
was het een zij..…
De dag deelt prima open
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.984 wat jij van mij weg liet
in draaiende seizoenen
van het levenspad
dat verraste mij nog het meest
jij ging weg in stappen verder
voorbij muren/deuren
toch blijven er raakvlakken bestaan
tussen jou en mij
biedt deze ruimte duidelijkheid
is dit niet het einde
het pad loopt alsmaar verder
de dag deelt prima open
als je ‘s morgens wakker…
Kasteelzand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
676 Er is een drempel die verzakt is tot een kloof
een berg die een kuil wil zijn
een strand dat uit het water rijst
geef maar een schelp voor de zee
een hand om het zand te lichten
een zandklont om de kloof te dichten
bouw maar een zandkasteel in de lucht
of spoel de muren en de trappen glad
tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten…
poëtisch geluk
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
881 seizoenen
in de aardse schoonheid van leven
drijvend als orchideeën op het water
in suikerzoete geluiden van speelse echo
kruipend en bewegend in een ragfijn spel
een meesterwerk gevuld met jouw verhaal
overgebleven bladeren ritselen continu
in het binnenste van poëtisch geluk
dromend loop ik onder portieken
tussen heesters als een hete muur…
rustloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
951 s Avonds laat spot ik en drijf
Het duidt op een steevaste levenslijn
Schepen heb ik zien vergaan
de mijne heb ik desolaat verbrand
oog om oog, tand om tand
Met een hart vol littekens worstelt deze veteraan
Maar rotsblokken verpletterden het rustloos verlangen
wederom heeft het leven mij bevangen
klaar voor de strijd, maar rug tegen de muur…
Schrift
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
909 Maar een tijd terug
Had ik dat alles opgegeven,
Met de muur tegen de rug,
Door de tijd verdreven,
Het papier bleef leeg,
En dat was precies hoe ik me voelde,
De inkt kwam niet verder dan een vage veeg,
Ik wist niet meer wat ik bedoelde,
Maar nu heb ik hier toch weer een vol blad,
En het voelt goed,
Ik weet niet eens meer waar ik mee zat…
Verwerking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
667 De treurnis in je binnenste
huilt meer dan tranen
elk schild is even los
en muren zijn geveld.
Het was op eigen verzoek
maar niet uit vrije wil
de weg is begaanbaar
maar welke schoenen trek je aan?
De zon schuilt achter wolken
waar regen vrolijk uit valt
genietend van de planten
het zicht daar aan de horizon.…
muziek
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.365 je loopt swingend de trap op
de tredes zijn pianotoetsen
steeds hoger klinken de tonen
je nadert steeds dichter de wolken
je staat alleen even stil bij
het omdraaien van de partituur
(van de bladzijden tegen de muur).…
- Achter Façades -
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
819 Geweld schuilt achter façades
gezichten schreeuwen achter muren
de verwonding, ongewenst
neemt de laatste jaren
schrikbarende vormen aan....
Gruwelijke werkelijkheid achter
een lange bruine stenen gevel
onbeantwoorde berichten blijken
uiterlijk eenzaamheid, die geen meester kent.…
Soms..
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
759 Soms moet je de sprong wagen
Soms moet je niet teveel vragen
Soms moet je gewoon handelen
Soms moet je nieuwe wegen bewandelen
Laat je niet leiden door angst
Grijp elke kans,
welke leidt naar een doel waar je naar verlangt
Bouw geen muren om je heen
Maar houdt open huis
Trek erop uit
Denk niet teveel na
En kom tot een besluit
Handel…
In deze kamer woon ik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 In deze kamer woon ik
rieten stoelen rond de tafel
een schilderij aan de muur
en achter de grote ramen
wolken.
De ruige kast, meegebracht uit Frankrijk
op het dak van onze Volvo
tegen de zin van mijn vrouw
mijn lage designbank
gekocht nadat zij weg was.…
speelkaarten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 en koninginnen slapen nog
zachter
door de stille dood van weggestopte woorden
leeft er ergens wel mijn bloed in jou
je gaf me leven en in elke streling lag een kus
naast de vage oorvijg die me nochtans corrigeren moest
ik luisterde, maar had mijn eigen tijd
nu speel je slechts nog dat, wat elke dag je biedt
tussen kastjes en de muren…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geef me geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai…