Alle inzendingen over schoonheid herfst

6466 resultaten.

Sorteren op:

bezorgersleed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
spinrag om het hoofd slakken kraken op het pad de krant stipt op tijd…
wil19 december 2005Lees meer >

waterkou

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 897
wat doet een mens met het verdriet van bomen? ze raapt het op en droogt het in een boek ruikt natte rozenbottels wrijft ze langs haar broek weemoedig weet ze niet waar dit gevoel vandaan komt het jaargetij verspert het pad met weefsels ze rilt en trekt haar rits iets verder op…

Maïsoogst

netgedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Op de laatste dag van september begonnen de machines te ratelen. Zij vraten gangen in het maïsveld en legden huizenstroken bloot. Als reuzeninsecten gleden zij onstuitbaar over de akker. Een vreemde angst zocht langzaam zijn weg in mij: zou na het verdwijnen van de geelgroene stengels de wereld aan mijn achterdeur nog herkenbaar zijn? Het…

Winterslaap

gedicht
4.2 met 89 stemmen aantal keer bekeken 15.543
Oktober sombert aan mijn deur met windstille mistige dagen herinnert me met heftige vlagen dat alles van nu af verandert van kleur. Steeds troostelozer biedt de dag - terwijl ik mij met knusheid wapen maar me toch langzaam in voel slapen - een uitweg naar het zelfbeklag. Hoe loopt dit af, denk ik nog net, voordat de winterslaap me velt…

HERFST (duogedicht met Gonny)

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.420
Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug en weet deze herfst komt nooit meer terug "k laat nog even mijn handen met bladeren spelen dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…
Moeke/Gonny12 november 2004Lees meer >

herfst in de bomen van mijn straat

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
lindebomen - steken hun zwarte takken uit gele mouwen…
robflipse12 november 2004Lees meer >

Komt straks de herfst...

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 950
Komt straks de herfst met bonte kleuren, met dagen die wat korter zijn en naar het afscheid geuren..., toch wil mijn hart niet treuren maar hoopvol blijven tot het licht weer daagt.…
Adeleyd6 september 2005Lees meer >

Denken

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 995
Grijs denken aan het water en wilgen treuren geel De verre wind vangt hoge toppen Voeten pletten eikenfruit Het lage licht grijpt met tentakels spinnemaaksels vast Het dorre notenbomenblad kwispelt en overstemt steeds meer de mijmeringen in m’n hoofd van zomeravond- zijn De herfst zit in de lucht en loutert zwoel…

Ik ben van mijn verlangen ziek...

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.816
Ik ben van mijn verlangen ziek Ben ik geboren, overleden? Alsof het een boek is of muziek waar jij van niets weet… Met de regen valt klank en kleur op mijn gelaat, herfsttekens, maar ik kijk ze stil aan. Herinneren is een pijnlijke daad – Ik wil het niet, heb er genoeg van. Waarom zie ik me steeds weer gaan langs de…
Julia T.15 oktober 2004Lees meer >

de verwachting

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
mijn raam verschuilt zich achter zachte groene tinten van bossen en bomen ik voel al wat gaat komen van najaarskleuren droom ik van nevelgeuren die allengs verkondigen dat de zomer verouderd raakt ik pluk de laatste vruchten eer de natuur het zichtbaar groeien staakt zo drijven mijn gedachten naar het veld van verwachten…

Herfstachtige vertoning

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 974
Er had niets maar dan ook niets gebaat het donker daalde neer in overvloed “Ze waren met teveel” en ik had losgelaten wat ik vliegerde sans color en het hart nog altijd op de juiste plaats enz. enz. een grijze bedoening sla de waterkant dan oeverloos kleine jongen haal je vader maar hij vliegert wel als jij dat wilt als dat is wat jij…

Hortensia's

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 717
Hortensia's, in kleur gevangen waar goud en rood uit 't zomerlicht vol weemoed rond de stengels hangen - we zijn tot zacht verstaan verplicht. De warmte is nu echt verdwenen - de avond lang, de luiken dicht, de zon die vrolijk heeft geschenen is voor een najaarslied gezwicht, maar is de kleur vervloeid tot vrede, ze blijft een winter…
Adeleyd10 oktober 2005Lees meer >

Korrelig betaamd

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 527
ik signeer de tomeloze klanken al was het papier, breekbaar als de porseleinen herfst dringt de waarzegger in mijn sterven door ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst en welzijn in een gesproken rust waar thema zich subjecteert in een volkomenheid van besef, weliswaar is het niveau kleinschalig en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
elze17 november 2012Lees meer >

Toeschouwer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
ik kleed me aan ik wil de herfst niet alleen zien maar vooral ondergaan.…

Naseizoen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Herfstwind in haar hoofd Dor vallen de gedachten Als bladeren neer…
A. Thomas2 oktober 2008Lees meer >

November

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
De herfst ligt uitgeput gevloerd in bladerpulp. De bodem is zwaar zuigt de voeten zeer. De bomen kennen geen troost in de bladval van verdriet. De takken kaal en willoos stijf de stam die ze torst. Woest walst de westenwind, de lucht geplet door donker dreinen. November kent geen genade alle zielen sterven zich dood.…

bladwijzer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 863
gisteren lag het nog verloren op de grond het iets te vroege blad nu sluimert het in de roman die ik aan het lezen ben en dwarrelt ruisloos mee van boek naar boek…

Najaar

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Zelfs hier is de herfst voelbaar ondanks de warmte van het middaguur word ik in de schemering steeds meer gewaar dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur. Van de bergen in het noorden rollen wolken naar het dal waar jij en ik het traag verval beseffen zonder grote woorden.…

Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren nu zie ik weer dat lachen kan, dat onverwachts veel gaat gebeuren, maar merk ik ook dat harten schreien om wat niet gezegd werd, niet gezien, en dat er weemoed hangt tussen de huizen om zomers die voorbij zijn, kansen weg, en klanken die niet…
Adeleyd18 september 2006Lees meer >

Een klein geel blaadje

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 786
Een klein geel blaadje dwarrelt zachtjes neer. Er loopt een oude heer die wel van wanten weet; Hij lacht om wat zijn leven tot hiertoe heeft gegeven aan vreugde en verdriet, maar ach, hij weet dat niemand hem haast ziet en zeker niet wil leren van iemand in zo'n oude kleren; Hij vond het blaadje op de straat en weet hoe 't ook met mensen…
Adeleyd20 september 2006Lees meer >

Hysteria

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
Zwaarbebaarde knotwilg leunt houtskolig op zijn laatste poten. De winter schrapt en schraapt zijn fraaie franje weg. Georchestreerde chaos. Een blad wringt een ander dwingt een ander uit zijn getormenteerde knoop. Ze willen blijven. Flits Criminele hoop. Ze laten los vallen als een kometenregen maar dan wel beleefd aan u de eer, collega…

In het rozenboogje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Glanzende parels aan dauwketting tussen de rozen De kruisspin weeft haar zijden boog nog vroeg de dag spiedt zij de lichte vleugelslag van elk insect zij lokt haar prooi in het zijden web trekt met haar poot `t insect in nood zij slaat haar slag Ochtendlicht breekt in het dauwkristal in kleurenprisma spiegelt zich het al…

Sterfgevallen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
De rivier glanst van waterkeien tranen. Een rilling van muggen in brailleschrift. Ze dansen prikken in de spiegel alsof ze met hun kleinste teen de kogels uit het bloed van de wereld proberen op te vissen, uit te wissen. Schuiven uit op bemoste stenen. Wachten vanzelfsprekend als troost op verdriet tot de aarde begint te leven, te beven of…

Wat is het goed dat Gij

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 792
Wat is het goed dat Gij barmhartig zijt en dat Gij weet hoe wij het lijden vrezen, want nu de herfst ons hart weer wil genezen van al te helder licht en zeeën tijd, nu schenkt Gij valer tinten in het bos en stuurt Gij wind die snoeit zonder te breken.…
Adeleyd7 oktober 2006Lees meer >

Waar wind de bladeren uit zal vlakken...

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 886
De bomen bergen weer hun zomerkleren op - niet in een kast, maar in de grond waar men van nu tot weer een voorjaar komt slechts dood en ondergang, ontbinding vindt. Laat los, laat los, zo zingen alle bossen, behalve waar de dennenbomen staan - de beuken die als heersers langs de paden nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal. Horen wij…
Adeleyd21 oktober 2006Lees meer >

Ritsels

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 892
scharrelen en dwarrelen bedekken en bevlekken jagen en vervagen geuren en verkleuren verzachten de gedachten omwoelen het gevoelen Fel gekleurd bij zonneschijn vervagend door de nevels Winden vol venijn plettend op de gevels spiegelglad op wegen zacht glinsterend in de regen ik tol mee in ieder blad het ritselende leven door zo…
Tiara Zon26 oktober 2006Lees meer >

Late oktoberzon

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 818
Late oktoberzon die geneest van 't al te grote ik; leer me toch relativeren als ik 's morgens vroeg uit de veren met mezelf geen raad soms weet... Leer me licht en schaduw minnen kijken buiten en diep vanbinnen leer me lieven en verdragen en heel dankbaar leven alle dagen.…
Adeleyd27 oktober 2006Lees meer >

ochtendmist

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 992
een vochtige deken verblindt het zicht van polder en lucht ganzen verdoezelen hun vlucht in doffe klanken verzonken leegte…

November in Nice

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.128
De stegen van de oude stad, oranje, geel en beige, blinken uit in onregelmatige schoonheid; het is alsof parallellen hier niet bestaan. Behalve dan aan de boulevard, waar palmbomen in slagorde de novemberwind weerstaan.…

Wacht maar...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Als de woedende noordwesterstorm de knokige, oude boom dan eindelijk genadeloos uit zijn zomerjas joelt, kijk ik machteloos toe hoe hij zijn bange, gewonde armen wanhopig ten hemel richt en niets anders kan doen dan zwijgend, meebuigend toegeven aan het valse lachje van de Grote Woelewaai. Troostend sla ik mijn armen om hem heen…