6466 resultaten.
bezorgersleed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
725 spinrag om het hoofd
slakken kraken op het pad
de krant stipt op tijd…
waterkou
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
897 wat doet een mens
met het verdriet van bomen?
ze raapt het op en
droogt het in een boek
ruikt natte rozenbottels
wrijft ze langs haar broek
weemoedig weet ze niet
waar dit gevoel vandaan komt
het jaargetij verspert het pad
met weefsels ze rilt en trekt
haar rits iets verder op…
Maïsoogst
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.344 Op de laatste dag van september
begonnen de machines te ratelen.
Zij vraten gangen in het maïsveld
en legden huizenstroken bloot.
Als reuzeninsecten gleden zij
onstuitbaar over de akker.
Een vreemde angst
zocht langzaam zijn weg in mij:
zou na het verdwijnen
van de geelgroene stengels
de wereld aan mijn achterdeur
nog herkenbaar zijn?
Het…
Winterslaap
gedicht
4.2 met 89 stemmen
15.543 Oktober sombert aan mijn deur
met windstille mistige dagen
herinnert me met heftige vlagen
dat alles van nu af verandert van kleur.
Steeds troostelozer biedt de dag -
terwijl ik mij met knusheid wapen
maar me toch langzaam in voel slapen -
een uitweg naar het zelfbeklag.
Hoe loopt dit af, denk ik nog net,
voordat de winterslaap me velt…
HERFST (duogedicht met Gonny)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.420 Ik voel de ruwe bast tegen mijn rug
en weet deze herfst komt nooit meer terug
"k laat nog even mijn handen met bladeren spelen
dit gevoel van genieten wilden wij even delen.…
herfst in de bomen van mijn straat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 lindebomen -
steken hun zwarte takken
uit gele mouwen…
Komt straks de herfst...
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
950 Komt straks de herfst met bonte kleuren,
met dagen die wat korter zijn
en naar het afscheid geuren...,
toch wil mijn hart niet treuren
maar hoopvol blijven tot het licht weer daagt.…
Denken
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
995 Grijs
denken
aan het water
en wilgen treuren
geel
De verre wind
vangt
hoge toppen
Voeten
pletten
eikenfruit
Het lage licht
grijpt
met tentakels
spinnemaaksels
vast
Het dorre
notenbomenblad
kwispelt
en overstemt
steeds meer
de mijmeringen
in m’n hoofd
van zomeravond-
zijn
De herfst
zit in de lucht
en loutert
zwoel…
Ik ben van mijn verlangen ziek...
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.816 Ik ben van mijn verlangen ziek
Ben ik geboren, overleden?
Alsof het een boek is of muziek
waar jij van niets weet…
Met de regen
valt klank en kleur op mijn gelaat,
herfsttekens, maar
ik kijk ze stil aan.
Herinneren is een pijnlijke daad –
Ik wil het niet, heb er
genoeg van.
Waarom zie ik me steeds weer gaan
langs de…
de verwachting
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 mijn raam
verschuilt zich achter
zachte groene tinten
van bossen en bomen
ik voel al
wat gaat komen
van najaarskleuren
droom ik
van nevelgeuren die
allengs verkondigen
dat de zomer
verouderd raakt
ik pluk de laatste vruchten
eer de natuur
het zichtbaar groeien staakt
zo drijven mijn gedachten
naar het veld van verwachten…
Herfstachtige vertoning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
974 Er had niets maar dan
ook niets gebaat het donker
daalde neer in overvloed
“Ze waren met teveel” en ik
had losgelaten wat ik vliegerde
sans color en het hart nog
altijd op de juiste plaats enz.
enz.
een grijze bedoening sla de
waterkant dan oeverloos kleine
jongen haal je vader maar hij
vliegert wel als jij dat wilt
als dat is wat jij…
Hortensia's
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
717 Hortensia's, in kleur gevangen
waar goud en rood uit 't zomerlicht
vol weemoed rond de stengels hangen -
we zijn tot zacht verstaan verplicht.
De warmte is nu echt verdwenen -
de avond lang, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
Toeschouwer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
537 ik kleed me aan
ik wil de herfst niet alleen zien
maar vooral ondergaan.…
Naseizoen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
722 Herfstwind in haar hoofd
Dor vallen de gedachten
Als bladeren neer…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 De herfst ligt uitgeput
gevloerd in bladerpulp.
De bodem is zwaar
zuigt de voeten zeer.
De bomen kennen geen troost
in de bladval van verdriet.
De takken kaal en willoos
stijf de stam die ze torst.
Woest walst de westenwind,
de lucht geplet door donker dreinen.
November kent geen genade
alle zielen sterven zich dood.…
bladwijzer
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
863 gisteren lag het nog
verloren op de grond
het iets te vroege blad
nu sluimert het in de roman
die ik aan het lezen ben
en dwarrelt ruisloos mee
van boek naar boek…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Zelfs hier is de herfst voelbaar
ondanks de warmte van het middaguur
word ik in de schemering steeds meer gewaar
dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur.
Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk
maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren
nu zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet…
Een klein geel blaadje
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
786 Een klein geel blaadje
dwarrelt zachtjes neer.
Er loopt een oude heer
die wel van wanten weet;
Hij lacht om wat zijn leven
tot hiertoe heeft gegeven
aan vreugde en verdriet,
maar ach, hij weet
dat niemand hem haast ziet
en zeker niet wil leren
van iemand in zo'n oude kleren;
Hij vond het blaadje op de straat
en weet hoe 't ook met mensen…
Hysteria
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
714 Zwaarbebaarde knotwilg leunt houtskolig
op zijn laatste poten. De winter schrapt
en schraapt zijn fraaie franje weg. Georchestreerde
chaos. Een blad wringt een ander
dwingt een ander uit zijn getormenteerde knoop.
Ze willen blijven.
Flits
Criminele hoop. Ze laten los vallen als
een kometenregen maar dan wel beleefd
aan u de eer, collega…
In het rozenboogje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 Glanzende parels
aan dauwketting
tussen de rozen
De kruisspin weeft
haar zijden boog
nog vroeg de dag
spiedt zij de
lichte vleugelslag
van elk insect
zij lokt haar prooi
in het zijden web
trekt met haar poot
`t insect in nood
zij slaat haar slag
Ochtendlicht breekt
in het dauwkristal
in kleurenprisma
spiegelt zich het al…
Sterfgevallen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
819 De rivier glanst van waterkeien tranen. Een
rilling van muggen in brailleschrift. Ze dansen
prikken in de spiegel alsof ze met hun kleinste
teen de kogels uit het bloed van de wereld
proberen op te vissen, uit te wissen. Schuiven
uit op bemoste
stenen. Wachten vanzelfsprekend als troost op verdriet
tot de aarde begint te leven, te beven of…
Wat is het goed dat Gij
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
792 Wat is het goed dat Gij barmhartig zijt
en dat Gij weet hoe wij het lijden vrezen,
want nu de herfst ons hart weer wil genezen
van al te helder licht en zeeën tijd,
nu schenkt Gij valer tinten in het bos
en stuurt Gij wind die snoeit zonder te breken.…
Waar wind de bladeren uit zal vlakken...
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
886 De bomen bergen weer hun zomerkleren op -
niet in een kast, maar in de grond
waar men van nu tot weer een voorjaar komt
slechts dood en ondergang, ontbinding vindt.
Laat los, laat los, zo zingen alle bossen,
behalve waar de dennenbomen staan -
de beuken die als heersers langs de paden
nog fier rechtop ademen, ook zij worden kaal.
Horen wij…
Ritsels
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
892 scharrelen en dwarrelen
bedekken en bevlekken
jagen en vervagen
geuren en verkleuren
verzachten de gedachten
omwoelen het gevoelen
Fel gekleurd bij zonneschijn
vervagend door de nevels
Winden vol venijn
plettend op de gevels
spiegelglad op wegen
zacht glinsterend in de regen
ik tol mee in ieder blad
het ritselende leven door
zo…
Late oktoberzon
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
818 Late oktoberzon
die geneest
van 't al te grote ik;
leer me toch relativeren
als ik 's morgens vroeg uit de veren
met mezelf geen raad soms weet...
Leer me licht en schaduw minnen
kijken buiten en diep vanbinnen
leer me lieven en verdragen
en heel dankbaar leven
alle dagen.…
ochtendmist
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
992 een vochtige deken
verblindt het zicht
van polder en lucht
ganzen verdoezelen
hun vlucht in doffe
klanken verzonken
leegte…
November in Nice
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
1.128 De stegen van de oude stad,
oranje, geel en beige,
blinken uit
in onregelmatige schoonheid;
het is alsof parallellen
hier niet bestaan.
Behalve dan
aan de boulevard,
waar palmbomen in slagorde
de novemberwind weerstaan.…
Wacht maar...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Als de woedende
noordwesterstorm
de knokige, oude boom
dan eindelijk genadeloos
uit zijn zomerjas joelt,
kijk ik machteloos toe
hoe hij zijn bange,
gewonde armen
wanhopig ten hemel richt
en niets anders kan doen
dan zwijgend, meebuigend
toegeven
aan het valse lachje
van de Grote Woelewaai.
Troostend
sla ik mijn armen
om hem heen…