4042 resultaten.
dromerij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.953 geruisloos kwamen ze weer
te voorschijn, vertrouwde
beelden uit mijn kinderjaren
het huis en de buurt waar ik
ooit woonde, de kerk en
de oude jongensschool
toch zag ik ze nu anders dan
voorheen, was het dorp met
een gouden gloed omhuld
sluimerden straten en bomen
in een stralend, tijdloos licht
de ochtendzon…
Droom
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
2.332 In een droom
zie ik de blik
in je ogen
flonkering
en diepe
schaduw
mijn adem stokt
ik sta genageld
aan de grond
de pelgrim
in mijn ziel
zoekt onbeholpen
over spoorbanen
in straten
vol verkeer
naar de afdrukken
van jouw
voetstappen
handen knopen
de afwezigheid
los
stof dwarrelt
als sterren
naar beneden
ik tel…
Meisje
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.860 We gaan samen lopen
de straat die is warm
misschien ijsjes kopen
ze trekt aan mijn arm.
Twee ogen vol zorgen
haar geest levert strijd
hoe moet dat morgen
zegt mijn grote meid?
Zullen we gaan lopen
een ijsje gaan kopen?…
Voornemens
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.428 Bijna stikkend in de drank
Feestend op mijn manier
Verlaat ik het oude jaar
Als wil ik het gehaast verlaten
Vuurwerk daar buiten in straten
Getuigt de alom versnelde pas
Vanwaar die haast ieder jaar weer
De voornemens nieuw ten spijt
Ook nu weer het nieuwe beleid
Blijkt altijd weer een illusie
Van dronken ontnuchterende feiten
En het spoedige…
Terloops
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.078 De vuilnis op straat en de deuren op slot ...
Terwijl mijn lippen mijn hart de tong afbijten
lig ik in het gras van mijn bed te soezen en denk aan jou
en denk:
het wordt tijd voor een prachtig gedicht.…
de grens van heimwee
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
674 al mijn dagen
vlogen in het vuur
van de stad
de stad
die enkel uit woorden
bestond
ik kuste
de straat
waar je zwijgende mond
open lag
en voor het eerst
raakte ik jou aan
ook je latere pijn
ik heb in je gewoeld
de schaduw gezien
immer voortvluchtig
als een zwerver
zonder hond
ik likte
aan je woorden
slechts assen…
spookgestalten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
628 zie ik door de koude straten van de stad
zwarte spoken waren, denk ik:
het zijn mijn gedachten die penselen
en schilderen op het stenen vlak.
toch kruist zo'n spook mijn pad
nu net iets vaker en denk ik:
ík schilder niet die taferelen
ík ben niet die in zwart verpak.…
vakantiegevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.366 Wind zucht voorbij
De laatste zonnestralen verkleuren de wolken,
Dieproze
Een gitaar wordt bespeeld, een verloren stem
Geroezemoes op de voorgrond, ik zoek mijn weg
Door steden, landen en werelden
Later zal ik het delen,
nu nog niet
De nacht is nog jong
In de verte begint de avond, kinderen op straat, obers in ornaat…
de buurman is er niet meer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 de buurman is er niet meer
zo boog hij voorover zijn jam en brood
zo greep hij naar zijn borst, een zucht
en lag hij dood
vreemd zoals het gaat
maar het wordt steeds leger
minder om gedag tegen te zeggen
telkens stiller op straat
de nieuwe buren praten niet
schrikken gewoon als je wat zeg
zijn met allerlei dingen bezig
hebben geen tijd…
Val di Sole
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.039 Straten, pleinen en balkonnetjes
vrolijk groet iedereen buongiorno
golvende haren en flirtende japonnetjes
Monclassico, Carciato en Dimaro.…
Thuis
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.367 Is thuis mijn kamer
Waar ik speel
Is thuis mijn school
Waar ik leer
Is thuis mijn bed
Waar ik slaap
Is thuis mijn klas
Waar ik lach
Is thuis de trein
Waar ik lees
Is thuis de straat
Waar ik loop
Is thuis de reis
Waar ik zie
Is thuis de plek
Waar ik woon
Heel misschien is thuis wel hier
Precies waar ik nu sta…
in het licht van stilte
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.284 ik geef jou
een steen, aarzelend warm
van mijn handschrift op zijn huid
misschien dat het lot
mij dit vraagt; een paar ronde,
onmeetbare woorden
nog vóór mijn ziel
het ontbinden verkiest en alle straten
zwart schrijft
met droeve verzen
waarin vogels zonder stem
zich wikkelen
of misschien
willen mijn handen weten
waar we…
dochter
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.223 zo heel verdrietig nu
dank zij jou
mijn dochter
waar ik zo
van hou
gaf jij te kennen
dat je me haat en
nooit meer wil zien
zelfs niet op straat
moe gestreden als
ik ben
is er niets meer
wat ik herken
aan mijn kind
mijn vlees en bloed
en kwijn ik weg
door hoe jij doet
slaap ik pas
na uren huilen
kan dan even in mijn
dromen schuilen…
diep
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
629 de klokken luiden
hun lied
de zon gaat weg
verlaat
de dag
als deze
is er ooit bewezen
dat ie opkomt
opnieuw
opnieuw
opnieuw
voor ieder wezen
opnieuw leren
leven
in ruimte
en leegte
luiden de klokken
hun lied
en op de straat
en in deze steeg
een lied
dat het leven draagt
op de schouders van geesten
een traan klinkt
er is nooit…
Ontgroend...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 Ooit raakten groenen
het blauw van de einder
stonden bonte koeien en
wollige schapen als
gepoot in de grond
omgeven door
kwakende sloten waarin
plomp en zwanenkruid
welig tierden
het mooiste onkruid
de bermen sierde
daar is natuur verstomd
het uitzicht is versteend
door huizenblokken
stoepen en straten
door horizonnen
verlaten en mijn…
de nacht is wreed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zodra het daaglijks licht verdwijnt
met haar spelende kinderen op straat
met haar lentestralende korte rokjes
met haar zomers lome lijven
verschijnt de nacht ongenaakbaar eenzaam
en hakt dromen aan flarden
doet pijn aan mensenwensen
voedt de verwarden
ik wil niet slapen gaan
de warmte van mijn dekbed
verraadt een duistere deken
ik schrik…
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Tegenwoordig liggen de verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot…
de gezamelijke individueel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Gedachtevol loop ik door de straten
Als een ondernemer in hart en nieren
Met nieuwe ondernemingen, want ik
Voel me toch zo vrij als een individu.…
De zon is zacht vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 De zon is zacht vandaag
Hij bloost op jouw wang
er rijden auto's in de straat
en de man met zijn hond
neuriet onder mijn raam
Ik weet hoe mooi het is
in de bossen, aan de rivier
de plaatsen waar ik graag ben
maar niet meer komen kan
Ach, de zon is zacht vandaag
Een slokje is genoeg, dank je
het gaat wel, ik lig goed
Weet je, alles…
eetbaar oud west
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
656 ik droom van appelbomen in mijn wijk
of kersen, pruimen, peren
in straten die zo lommerrijk
oud west met ooft garneren
ik droom van groentes in mijn stad
in kleine pleinplantsoenen
ja, kruiden ook, van alles wat
voor elk van de seizoenen
en de bewoners van oud west
tuinieren met elkander
ze harken, zaaien, strooien mest
en raken zo…
de passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.550 De passage van de twee ravenzwarte vlechtmeisens vuur-
straalogig de diepe straat door brengt de nacht teweeg.
De hengst de merrie bevruchtend, zijn fabelwindvleugels
over haar, de samenhuivering hoef aan hals: uitgeveegd.
Door de lievezoete voedster opgevreten een spijze wordt
het miserabele nest kleverige misgeboorten dat ze kreeg.…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
bijna kerst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
869 gescheiden stroomt ons bloed door
afstand die enkel uit tijd bestaat
en door gebroken woorden zijn
gespleten, waarheid is een gegeven
die niet spreekt uit twijfel
gedeeld is ons vlees dat liefde
ment zoals een paard raast door veld en hei
voorkeur en behoedzaamheid, het passen
in dezelfde straat, vreugde huist niet
in mijn hart…
sneeuw !
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
561 De Goden schudden hun bedden op
Vlokjes van onschuld dansen met
pluisjes van dons
Zuiverder wit kan niet bestaan
als van een maagd die zich
behoedzaam neervleit in de straat
Die zichzelf niet meer herkent
Stemmen niet ver van stilte
Voetstappen die alles verraden
Lijdzaam dragen takken hun nieuwe
last en buigen diep voor de
passanten…
KEER WEEROM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
661 Je voetstappen
door de stille
verlaten straten
waar sommige ramen
streepjes lamplicht
doorlaten
het geluid van de stilte
neemt met je gedachten
een loop
je indruk achtergelaten
hoop
plaveisel tot kiezels en zand
groots naar klein
neemt mij bij de hand
in de verte het geluid
van een voortgaande trein
die zijn eigen spoor…
Vertrouwen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
510 Alleen al jouw lach
brengt iedere morgen
de belofte dat die dag
er één zal zijn
waarin ik mij geen zorgen
hoef te maken,
dat ik de straat kan oversteken
zonder mijn ogen open te doen
alle stoplichten staan voor mij op groen
geen voertuig zal mij ooit raken
voor hun staat dat licht op rood
en mocht er één het toch eens wagen
dat te…
Denkend aan Nederland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Steden met rechte straten
en autos rechts en links
bij al die nette rijtjeshuizen
en stenig aangelegde tuintjes.
En onder al die lijnen van rechtschapenheid
vraag ik me af
is er nog ruimte voor barmhartigheid ?
Een troost:
de grachten lopen rond
in Amsterdam.…
Geketend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
891 ik ben de vogel
in jouw kooi
ik zit geketend
ben jouw prooi
ik heb geen vrijheid
en geen rust
jij bent de kaper
op de kust
in alle straten
zwerft jouw naam
jij bent de gluurder
door het raam
jij houdt mij vast
in ijzeren greep
jij kent het klappen
van de zweep
jij bent mijn dader
en mijn angst
wij halen adem
maar…
Helmvlies
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
775 Ik ben met de helm op geboren,
wat één op de zoveel duizend
gebeurt en wat betekent dat ik
om de hoeken van de straten kan
kijken, oftewel dat ik helder-
ziend ben, zoals de Italianen
dat steevast geloven.
De dokter, die mij ter wereld
hielp, zei, dat ik wel een
generaal of zo kon worden. Dat
heb ik gelukkig afgezworen.…
Wie geeft er nog 'n zier?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 of Johnny Rep
oeverloos achter
een bal aanrennend
koppen, aannemen, overspelen,
aanvallen, verdedigen
tot de scheids affluit
zomaar
een zondagmiddag
waarop kinderen
verdrukt liggen
onder vers
geschoten puinhopen
hopend op
reddende engelen
die hun bevrijden zullen
liever speelden
ook zij voetbal
met hun vriendjes
in de straat…