2307 resultaten.
O dagen van oktober.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
984 O dagen, dat weer d'eerste
chrysanten stralen
en geuren met de teerste
en koelste geur, o dagen
als koele en geur'ge dalen....
O dagen, dat weer d'aarde
is uitgeweend,
nu goude' oktober klaarde,
ik ril en peins, o dagen,
dat 'k met Haar werd vereend:
wat schreit er toch in u?
wat schreit er toch in u?…
Een wandeling
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
502 Grote gedeelte
zandgrond
wat stevig
is geworden
door de
vele regen
van de
afgelopen
tijd
Het loopt fijn
alsof ik
op een
zacht
stevig
tapijt loop
Ik wentel
me diep
in de heerlijke
energie van
de natuur
die loslaat
met al zijn
kleuren
en pracht
Een kleine
regenbui
vergezeld me
en de zon blijft
zachtjes stralen…
KLOEKE WOONPLAATS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Na verwoesting, altijd spoedig hersteld,
stralen bedaagde bouwwerken verjongd,
waaruit onoverwinlijke moed welt.
Terwijl bezadigd leven voldaan honkt,
strijkt verhalenglans over ramen en meldt
dat avontuur hier of in den vreemde lonkt.…
Lachten sardonisch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 nog eens trainen; per-
fect wordt 't niet
maar verloren daarentegen eveneens geenszins
duivels lachten sardonisch en
trokken zich terug
terwijl de andere kant zegevierend lachte/huilde
en God hun fout erkende en
rücksichtslos ingreep
Reeds 34 jaar de duivel op mijn schouder
Reeds 34 jaar in de nabijheid van God
Hoewel hemel en hel stralen…
Contradictio in terminis, een vrije interpretatie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
552 timmermansoog
maar kan geen hamer vasthouden
dat is een tegenstrijdigheid in
handelen, daden, activiteiten
wat mijn ogen zien
kunnen mijn handen niet
dat is de spijker op z'n kop
doch de hamer op m'n vinger
Maar ik kan wel meesterlijk inschatten
zowel in materie als in mensen
ik ben zelf geenszins een schat
maar liefde heb ik te over
die straal…
James Lovell
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
574 Vannacht keek het oog van de zilveren god
helder en fier in het donkere zwerk
naar ruimteschip aarde, de blauwe planeet
nu eens door Helios' stralen beschenen
dan weer door omwenteling
in het duister
waar James levenslang heeft gekregen
Een eerbetoon van de god
van de Kosmos
aan Lovell die oud als Methusalem werd
reiziger die…
Iconen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 internationale eer
Wie aan hen ten prooi valt
is voorgoed zichzelf niet meer
wordt uitgewist en vervangen
door de icoon met zijn naam:
Gotama, de verlichte mens
Jezus, de liefdevolle naaste
Sokrates, de mens die zichzelf kent
Leonardo en Albert zijn geniaal
en Judas staat voor verraad
Wij passanten praten het na
en laten de sterren stralen…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
446 Ik moest begrijpen dat dit jouw weg
was om te rijpen,
om te stralen,
om te lachen,
om te leven.…
DE AANGENAME HITTE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
376 Wees niet bang voor zonnestralen
Ze zijn er voor jou plezier
Binnenkort zal je weer lachen
En je wereld anders zien
Voel je niet bang om te voelen
Ervaar de aangename hitte
Zonnestralen zullen je redden
En laten je vreugde zien
Voel je ongegeneerd prettig
Schaamte is overbodig
Zonnestralen zullen aanwezig blijven
Voel de warme stralen…
DE VLIEREN SCHOUWT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Omlijste beelden, schilderijen stralen
verleden uit als welwillende vlier.
Verfbeugel en kwast wachten ergens, stil,
mogen in beschermend donker wonen,
hebben verlangende, toch kalme wil.
Wellicht zullen ze sterke arbeid tonen,
kleuren laten glijden onder zachte ril,
muren met verjongde pracht bekronen.…
Hij zit in de zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
953 Hij bestaat dus echt in werkelijkheid
die eenzame onbegrepen dichter
hij zit op een bankje alsof het niets is
warme stralen op zijn gezicht
flarden van verzen rijpen in het licht
het wankel evenwicht uit het verleden
smelt langzaam weg in het felle heden
opgeladen met innovatieve zinnenspinsels
begint een volgend hoofdstuk in een onvolprezen…
Vrede, volle befloerste stralen herfst en aardse rust.
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
816 Vroeger was er nog geen toiletpapier
in overvloed wel boeken en kranten
stoelen tafels ook violen in de herfst
harken een repelaar op akkerbouwgrond.
Boer en boerin voor dag en dauw bukkend
aarde rakend liefde alom gerespecteerd
deze briljante lieden, doorgeefluiken
en het prachtige van alle seizoenen.
Vrede, vroeger waren er ook claxonnerende…
Gedicht van een moeder
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
2.732 Toen jij werd geboren
Had ik geen vermoeden
Hoe snel ik jou
heb kunnen baren
Met diezelfde snelheid
Vervlogen jouw
baby-, peuter-, en kleuterjaren
Blauwe ogen straalden als sterren
Keken dwars door je heen
Tot de dag dat het stralen
van die sterren
geleidelijk verdween
Een vreemde angst
beheerste ons dagelijks leven
Jij leek niks…
Toy Boy
hartenkreet
4.0 met 38 stemmen
2.963 Man uit duizenden
Met je lieve gezicht
Ik kan niet anders
Ben voor je gezwicht
Jouw lijf zo heerlijk
Goed voor uren plezier
Echt geweldig ben jij
Mijn heerlijk seksdier
Jong ben je ook nog
En je zit strak in je vel
Ik houd van al je plekjes
Maar dat weet je wel
Ik kan goed met je praten
En je bent ook nog knap
Jij laat me weer stralen…
grijs ik mijn leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
798 Haar ogen stralen, zeggen mij een laatste groet.
De auto zwart gevlagd.
Een schone witte plek verraadt
waar grijs gelegen had.…
je praat bomen tot een bos
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.047 je fluistert woorden met magie
ze openen alle deuren
kamers die gesloten zijn
tuinen die nooit kleuren
je tovert licht met zon
die anders schijnt te stralen
je woorden halen warmte aan
vertrouwen spreekt uit je verhalen
je voert me met de wolken mee
langs hemels die niet mogen
laat dier en mensen zien
van boven andere ogen
je praat…
Zonsopgang
poëzie
3.4 met 18 stemmen
2.318 Spookt op uit Indië's zee reuz'ge infuzorie
Met stralen, die geel, rood, groen fosforeren?
Of spreidt tot waaier zijn laaiende veren
Magische spieg'ling van Australie's lorie?
Of wil Egypte's phoenix door zijn glorie
Zijn zon, verjongend nest van vlammen, eren?
Wil Afrika 't heelal illumineren
Met vuur uit palmendrager Rowenzori?…
Woelige Water...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.033 Een duik in de golven
in 't zout van de zee
nemen mijn sores
en van alles nu mee
Zwemmen naar de einder
geen begin en
geen eind
Terug naar de kust
kom ik gerust
overeind
De zon gaat nu onder
aan 't eind van de zee
Schittert haar stralen
mee in de zee
't woelige water
van 't deinen nooit moe
intrigeert mij oneindig
word van…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar adem
verdrinkt en alles ziet wazig
het breekt, je hoort je knoken kraken
je levensdraad knapt middendoor
en doods
lig je dan, godverlaten, aan de oever van die sloot
waar je jarenlang ontwaakte
en de ochtenddauw je raakte
en éénieder die je ooit zag stralen…
in-het water-gevallen-reis?
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.632 voor anker wordt zij wiegend in slaap gesust
languit ervaart zij verbaasd: de boot ademt mij
dan ontzwemt zij ‘t middellandse warme water
op stralen licht -als door ‘n vergiet, denkt zij later-
in vissenscholen, zweeft zij zich van lichaam vrij
met vliezen, bril en kalmte verrijkt en uitgerust…
Meedogenloos geplukt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.979 Het gele rokje volgt haar passen
deinend als het spel van eb en vloed
De lange blonde lokken glanzen
alsof zij met de zomer sjansen
stralen verbinden in gouden gloed
Welvend lachen de volle lippen
witte tanden in blinkende lijn
ogen blikken verwonderlijk blij
bij het zien van de kleurrijke wei
waar mams boeket snel geplukt zal zijn
Het…
Eigen lichaamhaters
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
6.464 doorweekt van tranen menige dood overwogen
Geboren door geschater jij eigen lichaamhater,
gekerfd haat in jou, brandend achter elke mouw
Zij weten je te vinden en jij moet het horen,
verminkend woord uit hoongelach geboren
Sta niet toe, dat zij je wereldbeeld vervormen,
hun oordeel gemuteerd door onjuiste normen
Unieke mensen zoals jij stralen…
film
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.602 indringender beleven van
deze fatale beelden
keer op keer ga ik de
confrontatie aan, de ene
keer in gelatenheid,
dan weer met gebalde
vuisten van woede
het was een leven dat slechts
zo kort leven mocht zijn,
als flarden nevel, de
stille getuigen van
een kille nacht
die enige tijd later vervagen
en ruw verdreven worden
door de warme stralen…
film
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.459 indringender beleven van
deze fatale beelden
keer op keer ga ik de
confrontatie aan, de ene
keer in gelatenheid,
dan weer met gebalde
vuisten van woede
het was een leven dat slechts
zo kort leven mocht zijn,
als flarden nevel, de
stille getuigen van
een kille nacht
die enige tijd later vervagen
en ruw verdreven worden
door de warme stralen…
Diepe wateren
netgedicht
2.3 met 737 stemmen
67.924 Geschonden zijn onzichtbaar verstofte zegels,
waar wij onder verblindende stralen vonden
naar zwarte gaten, die ons zogen van zonden
in leegte van de ruimtelijkheid der regels,
terwijl paden voerden langs dunne verheugens,
drangen dieper in een vragenmoeras stonden,
handen en voeten aan onderscheid ons bonden,
steeds minder wij het uitzicht…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Een maan
schemert vaal, ver en vaag vertrouwd
Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval
een nevel verbergt de eeuwige diepte
ik ontwaak uit die koers en even later zal
stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte
de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren
ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…
ons genot was puur
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.532 gekend
we maakten lange nachten
en de uren klein, wisten wat we
van elkaar konden verwachten
ons genot was puur de passie fijn
ik zag de lente in je lach
de bloesem in je ogen
wist al dat het over was, je zou
me niet lang meer gedogen
je nam de vlucht op andere
winden, warmte kon je
dicht bij huis wel vinden, jouw
maan en sterren stralen…
Wij hebben alles nog tegoed
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.607 Het voorjaar in de velden
de zomeravonden warm
en zwoel, de herfst raakt
ons beider hart, de winter
geeft koude een stoel
het ontluiken van de
natuur, de lange
zomernachten, kleuren
wandelen met ons mee,
sneeuw en ijs koelen
verhitte gedachten
ogen stralen warmte
uit, gebaren vertalen
zinnen, handen geven
liefde leven, monden
willen…
In druipend tranen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
920 zij te mogen staan
Nog eenmaal, tot in mij weerom de tranen stromen
In druipend traag, verwerend al mijn dromen
Hier nu versmolten tot de allerdroefste waan
Dat dit moment, nu hier gekomen weer zal gaan
Voordat ik van dit puurste blijdschap ben bekomen
En jij bent hier, jouw rust vermant mijn beven
Ik kijk en zie het leven in jouw ogen stralen…
Ideeën over doodgaan
gedicht
2.6 met 42 stemmen
38.319 word
ik een door zwaartekracht krom gebogen straal
op reis naar het ultieme wormgat, een zwart gat
waarin ik word gezogen en aan de andere kant
weer uitkom als licht dat in rechte lijn beweegt?
grijpt er een verblindende schijn in mij plaats
die mij inziet, mij encyclopedisch openbaart tot
ik zonneklaar een bijzon word?…