4313 resultaten.
Tussen ons in
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
528 Nu jij mij weer verlaten moet
voor een paar dagen,
komt er niets meer
tussen ons in.…
hoe te schrijven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
696 hoe als in verlaten olijfgaarden
op gebarsten aarde
Gazaanse tranen stromen in
een verwoest maanlandschap?
hoe dan te schrijven als
diepe wonden worden geslagen
de leegte leger wordt
in een oceaan van wachten?
hoe te schrijven met de inkt
van genade als een wijs op wieken
van een vogel in de morgen
niet meer wordt gehoord?…
A tot D is CB
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
582 een ruimte die mij niet aankijkt
waar stilte ondersteunend blijft
muren adem dragen van anderen
de tijd die niets van mij verlangt
ik voel hoe ik hier mag rusten
als een vorm van aandacht
licht door hoge ramen valt
stil ligt op steen en hout
ik hoef niet meer te worden dan
wanneer ik uiteindelijk opsta
de ruimte in verstilling verlaat…
Wachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
123 Even wachten
hoe het nu verder gaat
met iemand die heel binnenkort
dit leven verlaat.…
In memoriam.
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.333 Zielsverliefd op deze vrouw,
sterf ik nu verlaten.
Mijn hart voorgoed gebroken,
ga ik nu heen.
Van ware liefde verstoken,
liefde die nooit verdween...…
achter deuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.434 Verlaten gedachten dolen rond
in een uithoek van dit hart.
Probeer te grijpen, te begrijpen
deze vormen, dit ik.
Ooit een naam gefluisterd
nergens een luisterend oor.
Probeer te vangen, op te vangen
wie ik ben, waar ik hoor
Handen leiden tot gesloten deuren
lange gangen, blinde ramen.…
moeder
hartenkreet
3.7 met 39 stemmen
2.832 Dat zij,die jou het leven gaf,
het zelf weer verlaat.
Er komt een dag dat je alleen bent,
nooit meer ben je iemands kind.
Nooit was iemand je zo dierbaar
niemand heeft je zo bemind.
Nooit meer dochter van je moeder,
je kindertijd voorgoed voorbij.
En niemand kan de leegte vullen,
die zij achterliet bij mij.…
Paasgebed
netgedicht
3.0 met 37 stemmen
4.270 Mijn God, heeft U ons verlaten,
uit het grootste eigenbelang?
Of heeft U in een onbewaakt moment
een straf voor al die onverlaten?
Stopt U oorlogen met aandrang,
door onze gebeden, misschien, permanent?…
Geest
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
978 De lach op mijn gelaat is weergekeerd
Mijn ogen blinken, vertaald
Mijn mond plooit zich tot een lach
Verheven, gegeven, betaald
Mijn lichaam spreekt, gedreven
Door een leven van ontbering
Gekastijd maar nog niet gesneuveld
Weergekeerd naar zijn oorspronkelijke staat
Mijn handen verlangen een gevoel
Mijn ziel verlaat jullie wereld
Mijn…
Horen zien en zwijgen
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.229 Ik heb mijn mond dichtgeplakt
Nooit meer zal ik meer praten
Woorden stokken in mijn keel
Nu jij mij plots hebt verlaten
Ik heb mijn ogen dicht geniet
Nooit zal ik meer kunnen kijken
Neem geen risico om jou te zien
En door jou aanblik te bezwijken
Ik heb mijn beide oren dicht gekit
Zodat ik je stem niet meer kan horen
Je woorden kwetsen…
ellendig gevoel
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.789 Vurig hart, brandend verlangen
Mijn hart door jou behangen
Warm gevoel, blije tranen
Me stilletjesaan in de hemel wanen
Ijskoude blik, bevroren dagen
Vele onbeantwoorde vragen
Gewond en bloedend hart
Niets dat die pijn verzacht
Eenzaam en verlaten
Eén van die vele éénzaten
Waarom val ik nu net voor jou,
iemand die niet van me houdt.…
Extravert licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 fluctueerde
niet alleen in kleur
maar straalde ook
wisselende warmte uit
haar energetisch zijn
putte uit bronnen
van schier eindeloze
scheppingsvitaliteit
die gevoed worden
door nucleaire reacties
binnen een interstellaire
balans van zwaartekracht
zonder dit extravert
licht van een leven
brengende zon zou ons
stelsel leeg en verlaten…
In het vlokje zien
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
806 Een vlokje van koude sneeuw
Smeltend in een warme hand
Hoorbaar in elke eeuw
En vloeibaar de palm omarmt
Kristallen die helder verdwijnen
De drup die de hand verlaat
De regenboog die gaat schijnen
En met volle schoonheid weer gaat
Een vlokje van koude sneeuw
Die alle kleuren draagt
Hoorbaar in elke eeuw
En ons met het prisma behaagt…
Eenzaam verbonden
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.237 Vrij of vrijblijvend is soms 't beamen
van eenzame verbondenheid
Eenzaamheid omhelst ons beiden
beiden, in verlaten staat
samen of alleen te scheiden
is waar die vraag ons achterlaat
Eenzaamheid omhelst ons zoeken
naar wat ons nog verbinden zou
en vanuit zo vele hoeken
vindt mijn eenzaamheid die van jou...…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Ze had haar schommelstoel verlaten
bleekte zich aan`t stil herhalen
van de kringen in het hout.
Tegen achten nieuws bezinnen.
Sneeuw werd zwijgend afgeklopt;
beeldspraak kraakte even oud.
Ze verloor haar onderkinnen,
raakte tobbend afgeknopt,
schudde min of meer naar binnen,
om een wereld goed te praten.…
Golden Earring
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.241 In de samenstelling
van Golden Earring
was krimp geslopen
Barry was weggelopen
Hij had den haag daar gelaten
voor wat het niet was:
Radar Love aan de plas
Mr.Hay had de Mient verlaten
zat van het eeuwig gezever
om spelling van den Zu..derwijk
hij sprak fris van de lever:
'krèg allemaal maah de blafhik'
wat mot ik met homepage en…
Water
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
949 Heel veel water
schoont en zuivert
van het kwaad
wat in de boeken staat
is als een leugen
water schoont en zuivert
wast onfrisheid van ’t gelaat
maar zie de mens
hoe zij daar staat
met vuil gezicht
gewond tot in haar ziel
zij haat dat zij nog steeds bestaat
zij bidt haar god
dat hij ook haar verlaat
zij bidt haar god om water…
Plattegrond
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
655 De wijk genomen
Naar verlaten straten
Weg van de gaten
Waarin je gehouden wordt
Uitgeweken
Naar de aarde
Niet naar de maan
Daarop ben ik uitgekeken
Oh zonnig Madeira
Ik lig hier op jouw zand
Zondig gestrand
Wel eerst de handdoek gegooid
Uitgestrekt
Telt men mij tien seconden
Terneergeslagen, knock-out correct
Heb ik mij op de vloer…
Als ik was
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
689 jij legde de schaduw
naast het smalle pad
terwijl de wereld was verlaten
al ver voor het komen van de nacht
aan de bosrand
met een handvol bladeren
trad een voorzichtige eik
nog nabij om zo oud
de gebroken herinneringen
in het sterven te verjagen
wil je niet in de zon gaan staan
vroeg jij
want de zon draagt niet jou
maar jij draagt…
Oorlog
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.509 weggevaagd
Door het bijtend realisme
Van alledag
Het gevoel is verzwolgen
Door de pijn
Van de verscheurde levens
De dood is ingetreden
De ontbinding gestart
Het leven wordt geleefd
Door de idioten
Van strijdende partijen
En het jongetje speelt op straat
Het ziet de kogels niet
Maar mijn oren horen zijn schreeuw
Dan is het stil
De straat verlaten…
Maar dan toch.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
643 Toch doet het pijn
De steen op mijn maag
Veroorzaakt een sleetse
Plek op mijn shirt
Toch doet het pijn
Het verlaten hart
Pompt radeloos om
Wat er is gebeurd
Toch doet het pijn
De glimlach van mijn moeder
Op haar sterfbed,
Geen traan, niet getreurd
Verloren jaren
Verdwenen in de mist
Begraven in een witte kist
We hadden afgesproken…
WINTERSTILTE
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.639 Het vogelvolk,
verlegen en
verlaten, in de takken
des perebooms
te piepen hangt,
daar niets en is te pakken!
’t Is even stille
en stom, alhier
aldaar; en, ondertussen
en hore ik maar
het kreunen meer,
en ’t kriepen van de mussen.
----------------------------------
uit: Rijmsnoer (1897)…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
Oude man
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.386 Zittend verlaten en alleen
Terugkijkend naar de toekomst
Naar een verbitterde oude man
Zijn oneindige liefde wilde geven
Afgestompt van zijn dromen
Door giftige doornen in zijn hart
Langzaam verrottend van binnenuit
Een verlamd gevoelloos schild creëerde
Apatisch en afhankelijk door pijn
Zijn liefde niet meer kon tonen
En tergend en hatend…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
Het applaus is grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 hij poetst en polijst
spreekt van zilver
maar zijn woorden
slaan zwart uit
wanhopig kijkt hij
zijn toehoorders in de ogen
ziet wat hoofden gebogen
terwijl de rest hem ontwijkt
nog is hij niet klaar
wie zwijgt stemt toe
maar het applaus is grijs
en zijn stem doodmoe
als hij het katheder verlaat
met een nietszeggend gebaar
ziet hij…
Onrust
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.596 beroof me van het heden
over drie weken opnieuw het leven
gevoelens sidderen door me heen
ik heb er liever geen
geef terug mijn eigen ik
want deze schizo voelt zich zelfs te sick
zo hard is soms het bestaan
terwijl depressies komen en gaan
O lichaam verlaat toch mijn angst
Gaat heen met mijn ongeduld!
Verdwijn uit mijn ogen!…
Stille zaterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Als was U was in hun handen
en gekerfd hout eeuwen oud
sprokkelden keien
aarzelend blauw
waar tongen smolten
en duistere kelen beklemming
zonder ontzag kreten
gingen grenzen gebukt
onder langzaamaan verlaten
ik hoorde aan
maar sprak Uw taal niet
ik luisterde
maar kon U niet verstaan
genageld
liet ik Uw hand voorbijgaan
opstaan…
Strandtafereel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.059 De zee aan het strand
waarop een uitkijkpost staat
het lijkt zo verlaten
maar ik voel me er zo thuis.
Warmte die mij deelgenoot maakt
van binnen, en ik drink water
berusting is mijn heelmeester
en sluit daarom af nu met een punt.…
Le paradis du coeur
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
915 nog erger
dan het sterven
is bij leven
verlatenheid erven
en chaos
je zuigt in een kolk
waar de ziel likt
aan een scherpe dolk
*dans le paradis du coeur*
het touw naar
de hemel lijkt gebroken
de opperherder is,
onaangekondigd,
ondergedoken
ik hoef niemand
te vertellen
hoe mensen
mensen pellen
*dans le paradis du coeur…