2368 resultaten.
Wij mogen zingen............
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Wij mogen zingen, vrolijk en blij
Hem danken en loven voor elke dag
Zijn liefde en trouw prijzen met ontzag.
Want Hij blijft ons altijd dicht nabij.
Wij mogen zingen, steeds maar weer
Van Gods grote, liefdevolle daden
Waarmee Hij ons wil overladen
Vandaag en morgen, ja, keer op keer.…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Vrolijk gejoel: met luchtsprongen, grasduiken
snelt een hummel door het bloemenweiland.
Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind:
"Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken
vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!"
De man veert op, beseft: "Waarvoor was ik blind?…
Genieten vanhet leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Blijf toch kijken naar drukte van ’t leven
ook al sta ik aan de zijlijn opgesteld
ben nu door vrolijke jongeren omgeven
nee, mijn zijn is nog lang niet uitgeteld.…
ZOMERMORGEN
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.075 Musjes in hun asgrauw pak,
Krieuwen slaaprig op het dak;
Vrolijk laat de wakkre haan
In de schuur zijn wekker gaan.
Allengs blauwer wordt de lucht,
Als de nacht naar 't Westen vlucht;
Op de kerkspits vlamt een schicht
Van het rijzend morgenlicht.…
Een mooie dag!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
619 Een dag met een randje,
wat er zo weer afkan,
een dag met een kroontje
wat er zo weer afvalt,
een dag vol zon,
die achter de wolken verdwijnt,
een dag zie vrolijk begon,
maar die je nooit meer over wilt doen.…
Het witte huis
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
740 Achter een vrolijke glimlach
ligt er toch angst,
voor later.
Een lichaam stijf,
traag, en zwaar,
mijn rechterarm beeft,
voelt niet als deel van mijn lijf.
Een lach vervaagt
in een mimiekloos gelaat.
Ik alleen
kan hier doorheen.
«Kom meid, accepteren.»
Iedereen wordt oud en
moet dat leren.…
Moeder
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.368 Ik troost mij met de gedachte,
dat ik hier van nutte ben,
dat ik zoveel verschillende mensen,
maar ook de Heere ken,
dat het leven vreselijk droevig,
maar ook vrolijk nog kan zijn,
dat ik God zij dank nog geraakt word,
ook door andermans pijn,
dat ik dingen hoor, zó erg en zóver beneden de maat -
maar daar tegenover een bloeiende roos,
wat…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 Je slaat je hartenklop
als vrolijke fonteinen
sinds de val zijn einde brak
Ik omgeef je
met een aura van warme licht
wat schijnt in toverogen die verblijden
Dan leg ik jouw hand op mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van…
Beschaving van de versierde mens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 in papua nieuw guinea
wonen kleurrijke oerwoudmensen
ik zag het op tv dus het is waar
de dansende man
had zich getooid met veren
van de paradijsvogel
en zijn ding was veilig
opgeborgen in een koker
die vrolijk op en neer ging
de vogel zelf zit in de boom
met zijn veren te pronken
om een vrouwtje te lokken
even verder op komt de…
Landschapvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
870 Het silhouet van blauwe bergen
tekent de verheffing van jouw eenvoud
in diepte van jouw groene ogen
verstillen vijvers in herinneringen
dwalen boeken naar mening en betekenis
aan jouw hoofd zit een vergankelijk lijf
jouw handen dragen schroevendraaiers
licht gaat vrolijk aan en somber uit
schemering begint weemoedig
wanneer beekjes dalen…
Het regent smurfen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
841 Het regent daar smurfen
en ìk mag eindelijk blij zijn
want mijn vrolijke droom komt uit.
Ik zelf weerhield niets
slechts resteren:
pijn in het hoofd
verlangen naar eindeloos leven
in het Morgenland, met jou
zoals is beloofd.…
lieve meid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.385 een gouden roos
Zij was pas zestien toen ik haar zag
nu is zij 28 en volwassen
en in de tussenliggende jaren
liet ze zich elke keer verrassen
Zij had genoeg aan zichzelf
daarbij de liefde van haar leven
moeilijke jaren vanwege de afstand
ze sleurde zich er door heen, soms met angst en beven
Zij kende hele diepe dalen
niet iets om vrolijk…
Oktober-rozenknop.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
985 De rozen bloze' in 't broze oktoberblauw
En aadmen vrolijk hoop- en zomergeuren.
Eén knop alleen voorvoelt het herfstgebeuren
En wil niet bloeie' in najaars tranendauw.…
Fundament?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 buigen sterren en de maan
naar dat kleine stukje grond
om de wereld even aan te raken,
het juiste woord te vinden in het
malse gras waaronder je ligt,
waaruit jij korrels vrolijkheid
blaast uit de toekomst in beide
monden, zorgen, zoet en bitterheid,
gepareld op de lippen die we blindelings vonden.…
Frans Hals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 En gij vergoedt mij zeven kruiken Rijnse wijn
door vrolijk, dronken, speels en jong te zijn.
Een luit, een fluit, een lied, een griet, die mij
vermaken. Dorstig kijkt de schilder rond,
de ogen drinken beelden, zien zelfs nog
de liedjes klinken van de luit.…
Oorlogsbegin
poëzie
5.0 met 7 stemmen
4.302 Nu denken die rouw-donkrë aangezichten
Om 't zacht verlichte raam in verre laan,
Om d'avondspijs, zo vrolijk aangebracht...
Tot bij de dalbocht plots uit vlakte-nacht,
Waar, als bouwvallen, vreemd de huizen staan,
Laaiende purpergloed ze komt verlichten.…
Groeien
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
584 Het groent en groent, het lacht en zingt nu overal
waar struiken fraai zich tooien met een jong verlangen
naar licht en vrolijkheid, waar mensen nog van leren.
Hoe kunnen wij nog boos zijn of elkander toch negeren?
De oude aarde lijkt herschapen in een tuin van Eden
waar mensen argeloos opnieuw weer toekomst lezen.…
Sinterklaas
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.015 Ik was zes of zo en Sinterklaas kwam met
veel vrolijk gedoe in onze klas binnen.
Ik herkende het preekboek van mijn vader
en zijn schoenen en zijn zwarte horloge.
Die herkenning was meteen een grote smet
op de magie, de boel was niet bij zinnen
en ik durfde niets te zeggen in elk kader
over dit bedrog.…
Op de prachtige tonen van de ochtendstond
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 Verlies ik
nimmer de grote lijnen van
het spel; in de kwartsmaten
die ik al verplaatsend tel;
vertolk ik met de optimistische
halfslachtigheid van een spreken
met twee monden; iets van een vrolijke
levenslustigheid nog niet door de werkelijke
treurigheid verslonden.
Met de ontnuchtering van de koude
grond.…
Koerier van de zwijgende liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
488 Een heilige man misschien
die ons de leugens opnieuw toont
omdat genegenheid moet zwijgen
nu alle lasten dansen aan de horizon
te neergeslagen in de krappe beurs
of een vrolijke heks met gevoelige vingertoppen
die ons de les leest als het leven te veel laat wensen
wanneer we te vaak verlangen, we zijn maar mensen
en wat zal zij brengen in…
Op de top
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.370 Daar zwoegen ossen voor hun zware vracht,
Ginds lijmt de bij haar zoete raten dicht,
En kraait een haan zijn liedje van victorie:
't Juicht alles in 't bestaan, en heeft de plicht
Van vrolijk-zijn nog nooit zo blij betracht....
En 't ontevreden stadskind droomt van glorie?
-----------------------------
uit: Gedichten (1882)…
DE VRIENDSCHAP
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.131 Men roem' haar op dit vrolijk Feest
Met Zang! Met Zang! Met Zang!
De Vriendschap mint gezelligheid:
Nooit vindt men haar alleen.
Zij-zelf heeft deze dis bereid:
Zij bracht ons hier bijeen.
Elk roep' dan vrij met hart en mond:
'k Verzoek uw vriendschap, in het rond.
Hoezee! Hoezee! Hoezee!…
een weg terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 een weg terug
ik wil van de snel weg af
ik wil uit de rit
geen draaiende assen
om me heen op
uitgeteerde grond
gras vergeten vlakte
water kan niet weg
aqua plant de plassen
spetters uit de sporen
spatten heel hoog op
ruiten van de naastrijder
wissen geeft geen zicht
ik wil van de snelweg af
lopen in het vrolijk veld
een uitgesleten…
eindspurt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog een jaar, dan telt haar leven
zestig lentes en één dag
die ene dag mag ingevuld naar
beste weten
een keuze die de eeuwige jeugd
vanuit haar haarwortels verlangt
haar ouderdom als deugd
in kleine lades weggelegd
aan haar rokken hangen vrolijke gedachtes
ingepakt in beelden, die haar kinderen
hebben gebracht
de macht van liefde huivert…
Prille bloemen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
569 Als mensen eens zouden beseffen hoe mooi bloemen zijn
zo pril als liefde ontluikt in frisse voorjaarszonneweelde
dan is iedere dag een nieuw begin, een fleurig festijn
een ode aan de schoonheid die je altijd met mij deelde
zie hoe ze pronken deftig en statig in het bedauwde gras
glimlachend zichtbaar die vrolijke voorjaarsbloemen
zo fris…
Gegoten brons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 zusters luiden
het gegoten brons
de tweelingklokken
delen tijd en plaats
zover als hun
geluiden gaan
nooit heeft er
een ontbroken
onderhoud bleek ook
synchroon te lopen
bij calamiteiten is er
het eigen luidvermogen
ze verschillen
heel subtiel van
galmen en geluid
als de een wat
ingetogen is klatert de
ander vrolijk en voluit…
Leliebloem van het schoon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 O zoete zachte schone Mensen-Zoon
leliebloem van het eeuwig schoon
vervul mijn ziel met hemelse spijzen
water uit de bron dat op doet rijzen
Een vrolijke fontein diep van binnen
met wijn bemorst tot in de diepe zinnen
het genezende brood uit de hemelschoot
toegerust met een lied: een scheut de loot
uit de tronk van Isaï opgestaan uit…
Het vreemde voorjaar van 2020
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Binnen blijven, afstand houden,
mensen mijden als de pest;
terwijl de vogels vrolijk fluiten
en hitsig bouwen aan hun nest.
Waar buiten voorjaarsbloemen bloeien
zitten bejaarden binnen vast,
sterven zieken stikkend
aan deze ongenode gast.…
Het varkentje en de hond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Een varkentje op de grote hei
dat liep er oh zo vrolijk bij
’n bruine labrador kwam erbij
blij vervolgden zij, zij aan zij
’t varkentje sprak tot de hond:
ga gerust ruiken aan m’n kont
maar ook ‘n kusje op m’n mond
d’hond kuste ’t varkentje terstond
’n heftige dierenliefde brandde los
ze stoeiden op het groenste mos
ze vonden een plekje…
Mijn eerste grote liefde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 Mijn eerste liefde
een gevoel zo fijn
hoe onbezorgd en vrolijk
speelde zij met poppedijn
Ik speelde nog met treintjes
in de grote hal, alleen
bij juf De Boer op school
We gingen daar met zijn tweeën heen
Ook kwamen we samen terug
en speelden verder met elkaar
Twee gelukkige kleuters
Och wat hield ik toch van haar
Onschuldig trokken…