3664 resultaten.
Vluchtende Woordenwereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik zie ze niet meer
de woorden
Ik rijm ze niet meer
ze vluchten weg
Ik voel ze niet meer
de zinnen, het ritme,
De stroken van mijn pen
zijn ongeoefend en dwars
Ik ben bang
voor mijn vluchtende emoties
Vluchtende gedichten
en dwalende gedachten
Want als ik ze niet meer zie
zal ik ze dan nooit meer zien?…
Wat vage sporen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 ik heb ooit
de karakteristieken
van je gezicht kunnen lezen
maar waar zijn
die markante lijnen
vandaag de dag gebleven
ik wil je leven zien in
het ervaren van emoties
liefde en verdriet misschien
wat vage sporen
geven nog enig zicht op
wat er van je huid is gewist
gelukkig spreken
je ogen tegen met wat jij
met je mimiek laat…
Het voetlicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
484 nooit heb jij
jezelf verwond
aan de scherpe
contrasten
van het licht
altijd waren
er zachte filters
uit de veelheid
van jouw emoties
die scherpte rondden
jij die altijd
binding had met
degene die in het
donker gevangen zat
zonder enig perspectief
jij die wars was
van alle schijnwerpers
en toch je boodschap
van liefde en gelijkheid…
Paradijselijke momenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
398 ik weet door
de kleuren van
je ogen dat jij
bestaat omdat ik
de combinaties
maak die met mijn
gedachten spelen
haren zijn kort
krullend of
watergolven
het strand en
de zee in het
blond van duinen
en stralende zon
ik hoef geen
emoties aan je lach
toe te voegen
innemend en
charmant zijn
altijd jouw grootste
troeven geweest…
Zonder pijn en venijn
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
456 vonkend slijpt
leven weerbarstige
randen bij
een regen vuur
vertelt van
uur tot uur de
opgeslagen emoties
uit een twistpartij
die vrij blijft van
fysieke confrontatie
het is geen spel
spelen heeft al lang
zijn charme verloren
aan het langste eind
waar geven en nemen
vaak te goeder trouw
de smaakmakers
zijn om misverstand
en ruzie…
Extra Heren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
441 Ook Pluto deed het, met Proserpina
Niet zomaar vrouw of nimf,
maar een godin
Zij was slechts elk half jaar
zijn gemalin
Die in de lente terug mocht
naar haar ma
Of zij emoties ook ècht
kon beleven
Vertelt de mythe niet,
't was maar voor even...…
Circulair voortplantingsproces
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
426 jij hebt
bij de schepper
ooit de masculiene
tien gescoord
hij heeft jou
als zijn prototype
binnengehaald
geboetseerd en
subtiel verfijnd
gekneed en
bekeken door
duizenden ogen
die voelden wat
met hun blikken
werd beschikt in
het man en vrouw
syndroom van
aantrekkingskracht
functionaliteiten en
driften in groeiende
emoties tot…
Bij nacht zijn alle minnaars grauw
gedicht
3.0 met 29 stemmen
11.947 Ik lust ze rauw.
De slome parelduiker ruift als water,
proeft zo rins als gesponnen chagrijn.
De liefde kropt, zeg ik. En hij:
zing maar een toontje hoger, moeder,
als een bevangen Lorelei.
Wat bindt ons dan en komt ons nader
als we vervuurd en breekbaar zijn
en het verlangen naar de einder
een lichtgestalte verder weent?
Haar kleed…
Een staande plant
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.334 Zul je beloven dat je ouder wordt,
ouder dan ik, omdat ik zonder jou
het leven toch als tijdverlies beschouw?
Een staande plant waarvan de bloem verdort?
Ik blijf wel leven, dat is geen probleem:
nieuwgierigheid drijft mij al jaren voort.
Maar zonder jou word ik niet meer gehoord
en raak ik van mijn eigen ik vervreemd.
Het lijkt wat egoïstisch…
doolhof
gedicht
3.5 met 74 stemmen
13.353 door de beslagen vensters
van mijn geest
zoek ik naar vaste vormen
naar waarden
en normen
en hoe het is geweest
door de bestofte kamers
van mijn hart
dool ik door honderd hoven
van onwetend
naar geloven
en voel mij zo verward
door de bedauwde draden
van het web
verstrik ik in hersenspinsels
van waarheid
en verzinsels
en verlies…
Adam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
13.581 Zestien is altijd zonder vader
een zoektocht naar de zondeval.
Wie vindt mij verschrikkelijk
Afwezig?
Zestien is altijd zonder
vader, voorschrift, evenwicht.
Wie klopt er aan mijn ribbenkast:
Houdt huis in al mijn drift?
Zestien is een worggreep
naar de engel, de verrukking
van het vallen
vader van de wens
en altijd zonder toekomst…
Van helder wit naar diep zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.849 Wil jij mij gewoon met rust laten
alleen met mijn stille verdriet
straks ga ik jou nog haten
en dat willen wij allebei niet
Ik wil verder met mijn leven
pik jij het jouwe gewoon op
niet eens lang bij elkaar gebleven
maar keihard stootte ik mijn kop
Je zit voor altijd op dat ene plekje
diep, heel diep in mijn hart
heel langzaam wordt…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
Zon zee golven mist
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.101 De zee is met mist behangen
meeuwen zweven er doorheen
de zon heeft een doordringend verlangen
maar is zwakker dan voorheen
Golven zwaaien wild met hun armen
om de mist te verjagen
de zon probeert de golven te verwarmen
de mist zal elke straling vertragen
De wind komt op voor de zon en de golven
de mist is hiertegen niet bestand…
Vaarwel mijn beste vriend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.483 Vaarwel mijn beste vriend
succes op je tocht der tochten
je hebt het verdiend
je hebt lang genoeg gevochten
Vaarwel mijn beste vriend
ik wens je een behouden vaart
we hebben teveel gegriend
nu ben je officieel dood verklaard
Vaarwel mijn beste vriend
denk aan mij daarboven
zodra ik hier ben uitgediend
kan ik je weer mijn vriendschap beloven…
Ik vind je lief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.286 Jij daar met jouw ogen vol pret
die brutale maar o zo lieve blik
ik kijk naar jou en het is net
alsof ik door mijn knieën knik
Jouw lach is als dons op mijn ogen
iedereen heeft ineens jouw stem
mijn temperatuur zal spontaan verhogen
als ik jou zachtjes in mijn armen klem
Sorry, ik kan er echt niks aan doen
misschien schrijf ik je wel een…
Dit was de werkelijkheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
546 We waren klaarwakker voor we sliepen,
dat is een kans, die maar eens in je leven komt;
daarvan zijn we ons heel goed bewust,
ver verwijderd van alles daarbuiten.
Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is
sterven, om herboren te worden: aanwezigheid
vereist, wat een onverwachte wending geeft
aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij
ons heel…
dat jullie.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
927 het is lang geleden,
dat ik jullie zag,
de tijd is weggegleden,
soms met een traan, soms met een lach,
elke dag vraag ik mij af,
hoe het verder met jullie is gegaan,
komt er een eind aan deze straf,
zullen we ooit weer tegen over elkaar staan,
jullie hebben mijn nummer en email,
zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar,
toch zijn jullie…
het blauwe niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 het niets is niet het anders iets
het niets is niet het niet iets
het niets is pijnloosheid
het niets is zijnloosheid
het niets is oneindige ruimteloosheid
het niets is eeuwige tijdeloosheid
het niets is het oorverdovende oogverblindende adembenemende diepste
van het diepste blauw
ginds aan de andere kant
van de horizon
ach
uit te kunnen…
Emotioneel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
420 Ik was
Emotieloos
Totdat
Jij voor mij koos…
Kerstkaart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Er lag een kaart in mijn bus
zonder naam,
sneeuw die niet valt,
een handschrift
dat mij nergens naartoe bracht.
“Warme feestdagen,”
alsof warmte iets is
dat men kan verzenden
zonder afzender,
zonder bewijs van leven.
De envelop rook naar niets:
geen huis, geen keuken,
geen verleden.
Alleen papier
dat doet alsof het iets betekent.…
In jouw genade
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
301 Ik zie hoe je de regen aanraakt
met je vingertoppen,
lijnen trekt van water
uit wat ooit was.
Je beweegt je buiten de tijd,
in een stilte die niets hoeft te bewijzen,
als een schaduw
die zich uitstrekt —
niet om vastgehouden te worden,
maar om te blijven.
De hemel is je doek.
Het zachte geruis van water
je begeleiding.
Je raapt de losse…
Autopsie van verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
348 We leggen het open
zonder haast.
Geen sirenes,
geen redding meer nodig.
Het verlangen ligt stil,
bleek onder het licht.
Niet gestorven aan gebrek,
maar aan zichzelf.
Hier: de borstkas
van misschien.
Adem uitgeblazen
in andermans leegte.
Het hart
is kleiner dan verwacht.
Versleten randen.
Littekens die niet meer bloeden
en toch…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Vreemde huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
336 Raak me aan,voorzichtig.
Tederheid is iets geworden
dat snijdt waar ik geen huid heb.
Ik schop de dekens weg,
zoek koelte,
staar naar het plafond
waar een barst loopt
die ik al weken volg.
Jij kijkt naar mij
vanuit een afstand
die in dit bed is ontstaan.
Boven de deur
hangt een babyfoto achter glas.
Mijn vingers willen het aanraken…
Ondergaan
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
387 Rode zon gaat onder
in de blauwe avond.
Zwarte bladzijden
onzichtbare zinnen
uit vergeten boeken
herinneren leegte
ondankbare dromen.
In vleugelloos vliegen
blijven onvergetelijke avonden
liefdeloos ondergaan
wat er zonder woorden
ademt achter stilte
ze beminnen geluidloos
door bodemloze antwoorden
door niemand gegeven
ondergaan…
Van jou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
231 Soms zwijg je
op de juiste plaats.
Geen grote woorden.
Want je weet
waar het pijn doet
zonder dat ik het benoem.
Alleen jouw hand
die de mijne vindt
zonder dat ik huil.
Je kijkt
en blijft.
Dat is genoeg.
Ik vraag niet meer
dan dit—
dat je er bent
in het kleine.
In hoe je mij aankijkt.
In hoe je niet weggaat.
Ik leun tegen…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 Toen ik deze woensdagochtend wakker werd,
was je in mijn vreemdste droom verdwenen.
Geen kaarslicht meer of witte wijn,
je kon niet langer bij me zijn—
een snelle trein naar nergens,
nog vol van de nacht.
De dag hield me een spiegel voor,
zag geen geweten in de glans.
In de weken voor de nieuwe waarheid
had jij mijn achterdocht doorboord.…