Alle inzendingen over wisselende emoties

3664 resultaten.

Sorteren op:

Vluchtende Woordenwereld

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik zie ze niet meer de woorden Ik rijm ze niet meer ze vluchten weg Ik voel ze niet meer de zinnen, het ritme, De stroken van mijn pen zijn ongeoefend en dwars Ik ben bang voor mijn vluchtende emoties Vluchtende gedichten en dwalende gedachten Want als ik ze niet meer zie zal ik ze dan nooit meer zien?…
Robance6 september 2016Lees meer >

Wat vage sporen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
ik heb ooit de karakteristieken van je gezicht kunnen lezen maar waar zijn die markante lijnen vandaag de dag gebleven ik wil je leven zien in het ervaren van emoties liefde en verdriet misschien wat vage sporen geven nog enig zicht op wat er van je huid is gewist gelukkig spreken je ogen tegen met wat jij met je mimiek laat…
wil melker9 november 2016Lees meer >

Het voetlicht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 484
nooit heb jij jezelf verwond aan de scherpe contrasten van het licht altijd waren er zachte filters uit de veelheid van jouw emoties die scherpte rondden jij die altijd binding had met degene die in het donker gevangen zat zonder enig perspectief jij die wars was van alle schijnwerpers en toch je boodschap van liefde en gelijkheid…
wil melker12 november 2021Lees meer >

Paradijselijke momenten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 398
ik weet door de kleuren van je ogen dat jij bestaat omdat ik de combinaties maak die met mijn gedachten spelen haren zijn kort krullend of watergolven het strand en de zee in het blond van duinen en stralende zon ik hoef geen emoties aan je lach toe te voegen innemend en charmant zijn altijd jouw grootste troeven geweest…
wil melker18 januari 2022Lees meer >

Zonder pijn en venijn

netgedicht
4.9 met 26 stemmen aantal keer bekeken 456
vonkend slijpt leven weerbarstige randen bij een regen vuur vertelt van uur tot uur de opgeslagen emoties uit een twistpartij die vrij blijft van fysieke confrontatie het is geen spel spelen heeft al lang zijn charme verloren aan het langste eind waar geven en nemen vaak te goeder trouw de smaakmakers zijn om misverstand en ruzie…

Extra Heren

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 441
Ook Pluto deed het, met Proserpina Niet zomaar vrouw of nimf, maar een godin Zij was slechts elk half jaar zijn gemalin Die in de lente terug mocht naar haar ma Of zij emoties ook ècht kon beleven Vertelt de mythe niet, 't was maar voor even...…
Maxim20 september 2022Lees meer >

Circulair voortplantingsproces

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 426
jij hebt bij de schepper ooit de masculiene tien gescoord hij heeft jou als zijn prototype binnengehaald geboetseerd en subtiel verfijnd gekneed en bekeken door duizenden ogen die voelden wat met hun blikken werd beschikt in het man en vrouw syndroom van aantrekkingskracht functionaliteiten en driften in groeiende emoties tot…
wil melker5 februari 2024Lees meer >

Bij nacht zijn alle minnaars grauw

gedicht
3.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.947
Ik lust ze rauw. De slome parelduiker ruift als water, proeft zo rins als gesponnen chagrijn. De liefde kropt, zeg ik. En hij: zing maar een toontje hoger, moeder, als een bevangen Lorelei. Wat bindt ons dan en komt ons nader als we vervuurd en breekbaar zijn en het verlangen naar de einder een lichtgestalte verder weent? Haar kleed…

Een staande plant

gedicht
3.7 met 41 stemmen aantal keer bekeken 11.334
Zul je beloven dat je ouder wordt, ouder dan ik, omdat ik zonder jou het leven toch als tijdverlies beschouw? Een staande plant waarvan de bloem verdort? Ik blijf wel leven, dat is geen probleem: nieuwgierigheid drijft mij al jaren voort. Maar zonder jou word ik niet meer gehoord en raak ik van mijn eigen ik vervreemd. Het lijkt wat egoïstisch…

doolhof

gedicht
3.5 met 74 stemmen aantal keer bekeken 13.353
door de beslagen vensters van mijn geest zoek ik naar vaste vormen naar waarden en normen en hoe het is geweest door de bestofte kamers van mijn hart dool ik door honderd hoven van onwetend naar geloven en voel mij zo verward door de bedauwde draden van het web verstrik ik in hersenspinsels van waarheid en verzinsels en verlies…

Adam

gedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 13.581
Zestien is altijd zonder vader een zoektocht naar de zondeval. Wie vindt mij verschrikkelijk Afwezig? Zestien is altijd zonder vader, voorschrift, evenwicht. Wie klopt er aan mijn ribbenkast: Houdt huis in al mijn drift? Zestien is een worggreep naar de engel, de verrukking van het vallen vader van de wens en altijd zonder toekomst…

Van helder wit naar diep zwart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.849
Wil jij mij gewoon met rust laten alleen met mijn stille verdriet straks ga ik jou nog haten en dat willen wij allebei niet Ik wil verder met mijn leven pik jij het jouwe gewoon op niet eens lang bij elkaar gebleven maar keihard stootte ik mijn kop Je zit voor altijd op dat ene plekje diep, heel diep in mijn hart heel langzaam wordt…

Wat is liefde dan?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.431
Is liefde een grote oceaan met huizenhoge golven of die niet te beklimmen berg door sneeuw en ijs bedolven Is liefde die prachtige oase midden in een eindeloze woestijn of dat niet te bestrijden virus waar allang een pil voor moest zijn Is liefde een stralend blauwe hemel waarin plots een regenwolk hangt of is het een hele drukke stad…

Zon zee golven mist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.101
De zee is met mist behangen meeuwen zweven er doorheen de zon heeft een doordringend verlangen maar is zwakker dan voorheen Golven zwaaien wild met hun armen om de mist te verjagen de zon probeert de golven te verwarmen de mist zal elke straling vertragen De wind komt op voor de zon en de golven de mist is hiertegen niet bestand…

Vaarwel mijn beste vriend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.483
Vaarwel mijn beste vriend succes op je tocht der tochten je hebt het verdiend je hebt lang genoeg gevochten Vaarwel mijn beste vriend ik wens je een behouden vaart we hebben teveel gegriend nu ben je officieel dood verklaard Vaarwel mijn beste vriend denk aan mij daarboven zodra ik hier ben uitgediend kan ik je weer mijn vriendschap beloven…

Ik vind je lief

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 3.286
Jij daar met jouw ogen vol pret die brutale maar o zo lieve blik ik kijk naar jou en het is net alsof ik door mijn knieën knik Jouw lach is als dons op mijn ogen iedereen heeft ineens jouw stem mijn temperatuur zal spontaan verhogen als ik jou zachtjes in mijn armen klem Sorry, ik kan er echt niks aan doen misschien schrijf ik je wel een…

Dit was de werkelijkheid

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 546
We waren klaarwakker voor we sliepen, dat is een kans, die maar eens in je leven komt; daarvan zijn we ons heel goed bewust, ver verwijderd van alles daarbuiten. Wij doen aan zelfontplooiíng; dat is sterven, om herboren te worden: aanwezigheid vereist, wat een onverwachte wending geeft aan het tot heden onbekende, daarvan zijn wij ons heel…

dat jullie.

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
het is lang geleden, dat ik jullie zag, de tijd is weggegleden, soms met een traan, soms met een lach, elke dag vraag ik mij af, hoe het verder met jullie is gegaan, komt er een eind aan deze straf, zullen we ooit weer tegen over elkaar staan, jullie hebben mijn nummer en email, zelf ben je verhuisd maar ik weet niet waar, toch zijn jullie…
j.m.hofman30 december 2017Lees meer >

het blauwe niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 639
het niets is niet het anders iets het niets is niet het niet iets het niets is pijnloosheid het niets is zijnloosheid het niets is oneindige ruimteloosheid het niets is eeuwige tijdeloosheid het niets is het oorverdovende oogverblindende adembenemende diepste van het diepste blauw ginds aan de andere kant van de horizon ach uit te kunnen…

Emotioneel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 420
Ik was Emotieloos Totdat Jij voor mij koos…
Beninga25 november 2024Lees meer >

Kerstkaart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 392
Er lag een kaart in mijn bus zonder naam, sneeuw die niet valt, een handschrift dat mij nergens naartoe bracht. “Warme feestdagen,” alsof warmte iets is dat men kan verzenden zonder afzender, zonder bewijs van leven. De envelop rook naar niets: geen huis, geen keuken, geen verleden. Alleen papier dat doet alsof het iets betekent.…
Nathan19 december 2025Lees meer >

In jouw genade

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 301
Ik zie hoe je de regen aanraakt met je vingertoppen, lijnen trekt van water uit wat ooit was. Je beweegt je buiten de tijd, in een stilte die niets hoeft te bewijzen, als een schaduw die zich uitstrekt — niet om vastgehouden te worden, maar om te blijven. De hemel is je doek. Het zachte geruis van water je begeleiding. Je raapt de losse…

Autopsie van verlangen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 348
We leggen het open zonder haast. Geen sirenes, geen redding meer nodig. Het verlangen ligt stil, bleek onder het licht. Niet gestorven aan gebrek, maar aan zichzelf. Hier: de borstkas van misschien. Adem uitgeblazen in andermans leegte. Het hart is kleiner dan verwacht. Versleten randen. Littekens die niet meer bloeden en toch…
Nathan15 januari 2026Lees meer >

Waar Schaduwen Lonken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
Door zilveren draden van bleek maanlicht volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer langs oeverwallen waar mist kruipt, van watervallen die vallen als gordijnen die al mijn falen en schaamte verhullen als verschillende tijdspannen in herinnering, verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…

Vreemde huid

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
Raak me aan,voorzichtig. Tederheid is iets geworden dat snijdt waar ik geen huid heb. Ik schop de dekens weg, zoek koelte, staar naar het plafond waar een barst loopt die ik al weken volg. Jij kijkt naar mij vanuit een afstand die in dit bed is ontstaan. Boven de deur hangt een babyfoto achter glas. Mijn vingers willen het aanraken…
Nathan18 februari 2026Lees meer >

Ondergaan

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 387
Rode zon gaat onder in de blauwe avond. Zwarte bladzijden onzichtbare zinnen uit vergeten boeken herinneren leegte ondankbare dromen. In vleugelloos vliegen blijven onvergetelijke avonden liefdeloos ondergaan wat er zonder woorden ademt achter stilte ze beminnen geluidloos door bodemloze antwoorden door niemand gegeven ondergaan…
mobar27 februari 2026Lees meer >

Van jou

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 231
Soms zwijg je op de juiste plaats. Geen grote woorden. Want je weet waar het pijn doet zonder dat ik het benoem. Alleen jouw hand die de mijne vindt zonder dat ik huil. Je kijkt en blijft. Dat is genoeg. Ik vraag niet meer dan dit— dat je er bent in het kleine. In hoe je mij aankijkt. In hoe je niet weggaat. Ik leun tegen…
Bex2 mei 2026Lees meer >

Oeverloos

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 144
Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet met de beminde vrede van de ongetemde natuur en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels woeste weemoed had geen schijn van kans in de weidse felheid door de overheersende zon je bent een wilde vreemdeling geworden het water trekt zich van de oevers terug terwijl de zwoele wind…

Een blauwe rivier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Een blauwe Rivier — ontmoette mij Met ongetemde Vrede Twee bruine Ogen open — wijd Op Vleugels in de Hoogte Geen Schijn van Weemoed hield hier stand Voor de felle Zon — bezweken Een wilde Vreemdeling werd ik — In deze verre Streken De Vloed trekt van de Oevers weg De zwoele Wind — gevangen Het naakte Leven zoekt de Zee Waar Diepten —…

Woensdagochtend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
Toen ik deze woensdagochtend wakker werd, was je in mijn vreemdste droom verdwenen. Geen kaarslicht meer of witte wijn, je kon niet langer bij me zijn— een snelle trein naar nergens, nog vol van de nacht. De dag hield me een spiegel voor, zag geen geweten in de glans. In de weken voor de nieuwe waarheid had jij mijn achterdocht doorboord.…
mobar21 oktober 2026Lees meer >