Alle inzendingen over wonder

2729 resultaten.

Sorteren op:

Ondoorgrondelijke gronden

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.124
Wonder derven, zonder nood! -------------------------------------- uit: Roseliins oochies (1639)…

teagan

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.949
pril broos teer fragiel geraakt was ik tot in mijn ziel een wonder voltrok zich onder mijn ogen was het of hemel en aarde bewogen een geboorte zo stijlvol mooi en pracht zag ik hoe jouw mama jou ter wereld bracht het moment dat jij het levenslicht zag verscheen er bij mij een intens warme lach gevolgd door een flinke huilbui toen…
gerda13 juni 2009Lees meer >

De schepping

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 713
Het is niet te bevatten, Gods grootheid Dat Hij alles zo wonder mooi heeft gemaakt Zodat men hier nooit op uitgekeken raakt Alles getuigt van Zijn grote majesteit. Lucht en winden, zee en strand De zon, maan en de sterrenpracht God, de Schepper heeft dit bedacht En houdt de wereld nog in stand.…

de Vlinder

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
Daar midden op een witte roos zat een wezentje zo teer en broos, het had een lijfje rank en klein de vleugeltjes als kristal zo fijn en wat een wonderlijk schouwspel bood zij waren als karneool zo rood en daar als agaat een rand omheen het leek werkelijk een edelsteen.…

GENOEG

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Mocht het schone wonder eens gebeuren, mensen gingen de bijbel bestrijden, hernieuwen, onophoudelijk keuren. Laat de goede Boodschap ons verblijden met voldaan geschrift, levende geuren, bestemd voor elke plaats, alle tijden!…
Han Messie4 augustus 2010Lees meer >

Bij een beekje

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.882
mij–zelve lach ik uit Met wonderlijk geschater. O mensenhart, o mensenhart, Verschrikt, verward, Vol zonden, dwaasheên, wonden: Ik gaf mijn zoetste en liefste smart, Mocht ik mij–zelf doorgronden. Een lach klinkt uit het golvenbed; Dat wil zich–zelf begrijpen! Zoudt ge ook uw beeltnis hier te–met In de oren willen knijpen?…

lieve landvrouw

netgedicht
3.4 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.728
maanlicht in ogen zeldzaam is ze kruisen dichterlijke stappen vegen het grind in de kamer op zonder volgorde om ergens te zijn wanneer niets geluid geeft in de velden heide de vlakte kent en de lakens uitrekt tot sluiers rond verlaten nesten ik zal over je zoektocht naar ooit vastgehouden woorden vertellen en hoe je de echo vult met wonderlijk…

Ontluiken

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 663
langzaam ontwaakt de lentelucht in mij voelt nog wel als naakt en soms kil af en toe zeg maar bij vlagen weet ik weer ja, dat is het wat ik wil de geur van natte bladeren of vers gemaaid gras parfum naturel zo als het in wezen bedoeld was en kleuren zien rijpen van groen naar wonderlijke tinten groots en onnavolgbaar eigen…

Handen als herfstige bladeren

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 889
In de zachte trekken van je gelaat tekent zich opnieuw de vreugde uit je kindertijd Als galopperende paarden laat je jouw gedachten de teugels vrij En wonderlijk hoe de boom zich gekromd heeft door het zuchten van de wind Alsof hij een buiging maakt naar het groetende zonlicht en de wassende maan Ook wanneer je handen generfd…

Het woord

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.106
In den beginne was het woord, Springbron tezaam met wichelroede, En nu nog duurt dat wonder voort Van klankgeworden zielsvermoeden. Laatst liep ik langs een lentewei; Een vogel floot, het ooilam blaatte, Zijn liefdesboodschap zong de bij, Wijl 't water in zich zelven praatte.…

Ben ik er weer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
Ik ben zo wonderlijk als het weer wisselvallig en humeurig wanneer ik krachtig stralend, door de zon bemind plotseling waai als een woeste wind Opborrelende stapelwolken doen mijn gedachten draaikolken spanning bouwt zich langzaam op veroorzaakt donder in mijn kop Met ruige regendruppels raas ik rond donkere wolken tekenen mijn mond boze…
Ankie26 februari 2012Lees meer >

Het begin

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Zoals we zijn ontstaan in een vruchtbaar wonder, is het heelal geboren uit een grote hand, met een kracht, zo bijzonder. Een geboorte vanuit een veelvoudig snoer: drie zijn één, zo ondoorgrondelijk. Als de cirkel sluit, dan is er kracht, een flits, een bazuin. De kosmos dijt uit, echter het lot is dood.…

ZONNESCHIJN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Het woordje "wonder" geeft gangbaar, daags gebeuren een heilzame wond.…

Wij

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 728
Je bent mijn vriendin We zijn wonderbaarlijk, beide zijn we wonderbaar. Mijn hondje en ik blijven al mijn geliefden beschermen En wij blijven een twee-eenheid Volgens de goede Erika Terpstra zijn wij kanjers.…
cornil15 oktober 2012Lees meer >

Ravel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 475
en ik, ik ben slechts een stip, aan de grond genageld, kijkend naar dit atmosferisch wonder. want het kost niks. ik hoef er niet voor te reserveren, ik hoef niet de zoveelste auto in de file te zijn, ik hoef niet door de overbevolkte straten in de stad te lopen, ik hoef niet in de rij te staan.…

de duivels slapen

gedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.999
Het woord is vleesgeworden en het klinkt levend in den lijve van een heilig wonder: mijn zonen zijn geboren en de koning drinkt.…

SONNET 48 AVE MARIA

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Zeeën vol van liefde heeft zij geweend haar wonderschone kind, haar Zoon is dood genageld aan een kruis met slag en stoot haar lief en leven werd alleen geleend God heeft ook haar uitgezocht te lijden vanuit reeds aangewezen moederschoot het Mirakel waar zij zo van genoot alles was voorzien, niet te vermijden nu wiegt zij haar Wonder onder…

Mei

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.260
En de winter is weg en 't is eindelijk Mei En ik wacht een wonder - En boven de wuivende bomenrij Gromt zacht de donder.…

De magnetron

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 890
De keuken hield haar wonderen verborgen Tot jij je ware zegetocht begon. Dit heb ik bij mijzelve overdacht, Na weer zo’n heerlijk feestmaal zonder zorgen, Domweg gelukkig, met mijn magnetron.…

De Regenboog

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Ineens voltrekt zich een natuurlijk wonder. Een machtig scala verschijnt. Feeëriek en heel bijzonder. Ver boven de aarde verheven ontpopt er een regenboog. Verrijkt met zoete kleurenpracht, ontoegankelijk en hemelhoog. Door de werking der natuur onopmerkelijk verschenen. In al haar schoonheid geruisloos en ineens verdwenen.…
Ton Ruis14 maart 2015Lees meer >

Niet meer dan een minuut

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik sta naast je de blik verneveld door de innemendheid van een vreugdetraan mijn hart razendsnel ingesponnen als een prooi om nooit meer los te komen ik bid een wonder dwing geluk wil schreeuwen en mezelf tonen de tijd in glazig blauw verstoppen wakker worden en niet langer dromen dan wordt de afstand groter lichtvoetig van…

Zo vader, zo zoon

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 874
Wat ben ik blij met ze wie zou dat niet zijn beide Hollands welvaren allebei mijn De vader, mijn zoon een dertiger al staat volop in het leven en alles draait om een bal Zijn zoon, mijn hartendief wordt alweer twee jaar maakt een ontwikkeling door zo bijzonder, zo wonderbaar Zij leren van elkaar met ieder toch een eigen gezicht een…
Leidy15 juli 2015Lees meer >

Kerstlicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 897
Als de donkere dagen zijn gekomen, en de kerst reeds op mij wacht; wordt ik geestelijk meegenomen door het wonder stil verwacht. Als de donkere dagen zijn gekomen kan ik op weg naar het kerstlicht gaan; dat onschuld teruggeeft door de duisternis ontnomen en in een engelachtig licht opnieuw in het leven kan staan.…

Evolutie van de smartphone

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Duizenden jaren heeft het proces geduurd, voordat het wonder zich kon voltrekken. Bijna iedereen bezit nu een smartphone. Miljoenen mensen zijn gaan samenwerken. De evolutie van de hoop is al begonnen. De beslissende revolutie wacht.…

Guur schraalt de wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 844
blauwe weide de tijd is voorbij dat blaadjes romantisch ruizelen in machtige eiken het nu geel bruine loof begint in snel tempo te wijken na storm en regen is kale strakte overgebleven guur schraalt de wind door takken en sprieten voordat het echt gaat vriezen samen knus ik binnen zoek naar de warmte van kerst in de hoop op het wonder…
wil melker19 november 2016Lees meer >

Gezellige Decembermaand

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 667
December komt, maar gaat ook weer met al zijn feestdagen, groot en klein, zodra het 1 januari is, wordt alles weer gewoon dus niet triest, niet droef, niet weemoedig of somber, want soms, heel soms komt er een heel klein wonder....let maar op.…
An Terlouw1 december 2016Lees meer >

Zij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 798
Het allermooiste is zij Zij met haar mooie blauwe ogen, haar engelenhaar Zo mooi, zij ontroert mij diep Zoals zij loopt, speelt, haar lokken veegt uit haar ogen waarmee zij verwonderd ziet Haar stem praat in geheimen die zij alleen begrijpt en weet Zij beleeft wonderlijke avonturen in een wereld van haar hoe die ook heet…

Nieuwsgierig in een peilen naar diepte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
Het is de mens die wonderlijke creatie. Die uiting geeft aan wat er innerlijk leeft. Innerlijk soms tot onrust barend van het vragende kind dat in ons allen leeft. Nieuwsgierig in een peilen op onzekere gronden. Bloemrijke taal groeit soms bij een onverwachte ochtend- stond. Wanneer met muziek iets nieuws lijkt te zijn geboren.…

Eenzaamheid

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Mensen het is een wonder. Er zijn individuen die gaan zonder. Zij ondervinden niet die dagelijkse trouw van de man of vrouw die regelmatig zeggen kan 'ik hou van jou'. Zij zijn alleen in een wereld door de massa omsloten. Buiten de massa voelen zij zich vaak door het leven verstoten.…

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…