3375 resultaten.
voorbij bijna
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.618 hij zit in het verstarde zand
de grot rond staart leeg
het duurt niet lang meer
voor het tij alweer
bezit zal nemen van haar
versteende ingewanden
in de korte tijdsspanne daarna
het wonder van de vruchtbaarheid
kleine kiemen tot gras
gezouten kruid tot was
plankton op het land
het gebulder der golven
zwelt stilaan aan
tot het geluid…
Plastic bloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
752 De roos die ik had geplukt,
rolde in een fabriekshal
van de lopende band
Toch smakte haar kus,
en smaakte naar
grind of grond
Het gestroomlijnde lijf dat
ik soms beklom, viel af
als een bergpad
vol steenslag
Inmiddels rot mijn hart
weg in 'n zompige wei
naast de Hoogovens
Wanneer water
Wanneer zand
Waar mengt men
koude lijven…
Voor Aphrodite
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
3.313 Heb je lief, daarom moet ik je verliezen
Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen
in een weerbarstige, zanderige bodem
waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak
een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren
zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt
van rivier en zee, in meer of minder rond
versleten zijn tot er weinig meer overblijft…
Een handje liefde
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
1.883 weet je nog
hielen draaien in het zand
de aarde vlakken met je hand
een kuiltje vol geluksmomenten
geschat op waarde zonder centen
weet je nog
alle namen van oliemooi tot piraat
regenboogjes rollend over straat
voelend bijna wie verliezen zou
want meestal was de pot voor jou
ik weet het nog
rabarbertjesogen twinkelend licht
je zanderige…
Time-out
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
490 Kop in het zand werkt niet meer,
gevoelens voelen doet zeer.…
aangespoelde dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
529 Ik streepte met zand over de toppen
van je schoonheid, raakte met mate
je vrouwzijn aan kuste het strand in je haren
terwijl je wist dat je op het hoogtepunt
mij tot stoppen zou manen
Het spel van schelpen en wat zeewier
haakte in elkaar door het aangespoelde
visserstouw en hoe ik het ook ontknoopte,
deze liefde was niet waarop ik…
Sokken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
705 Altijd heb ik sokken aan
zodat ik dagelijks aan de wandel
mijn voeten optimaal bescherm
en mijn schoenen goed behandel
Altijd heb ik sokken aan
zodat ik tijdens nachtelijk waken
mijn tenen niet verstrik
in het losgewoelde laken
In zand zou ik graag mijn tenen hullen
koel in de schemer, geen korrel gelijk
zou vloeiend gruis mijn wezen…
Wolvenmeisje
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
667 Zij is overal, achter elke boom
gloeien haar robijnrode ogen in het donker,
drukt zij diepe sporen in het zand.
Zij duikt op achter elke schaduw
niet slechts in dromen
maar in elke letter die het papier bevlekt.
Ergens valt het licht
te laat
wis ik al mijn woorden.
Binnen deze kaders is zelfs de stilte te voelen.…
een gedicht te vroeg
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
789 on a summer’s day
I’m a believer
ik woon nergens
in bomen of op het vochtig zand
van de zee
geen ritueel
doet mij geloven dat ik
verder moet
zoals de jaarringen waarin
vlinders zich nestelen uit het dons
van de zomer
straks komt de wind, op weg
naar bloemen, rozen
van vuur
omlaag, omlaag
wil ik me begraven
zoals…
contrast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
915 strandpaviljoen bevechten
de renners elkaar omwille van
de eeuwige roem
onze ogen blijven strak gericht op
de strijd om het fel begeerde
groen en geel
buiten vloeien golven af en aan
klinkt het ruisen van de eeuwigheid
een kind rent langs de zilte waterlijn
misschien zich meer bewust van
wat vervliegt en blijft
zoals het speelt met zand…
Doodtij
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
964 Om iets zocht hij hier een steen
om korrels van het zand te kloven
en in rijstpapieren regens
door het stille eb te gaan
waar hij dommelde een traan
met opgeheven blik naar boven
want hij bleef steeds weer geloven
dat de wind hem kon verstaan
Om iets zocht hij hier een steen
om zo het springend tij te lomen
maar het ingeslapen eb
zou in…
Voetstappen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.340 Knijp zachtjes maar met liefde
in je hand die wil vluchten
ik zie een glimlach
met voetstappen in het zand.
We kijken naar de zon
die langzaam en vol kleur
zijn weg vervolgt naar beneden
en onze voetstappen verder gaan.…
De ramen zemen
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
699 ik woon in het park
der geestelijke onnozelheid
mij ontgaat niets en alles
maar ik word gestuurd
of wellicht om de tuin geleid
het stroomt over
voor mijn ogen
en lijk kunstig door de
werkelijkheid bedrogen
ik vul dus geen
zakken met zand
en schuif gewoon op
met de ademende vloed;
ik laat me de eb ontnemen
daar sluit ik de…
ik zie ik zie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
725 het strand danst samen
met de machtige zee
het oeroude zand
vliegt zachtjes heen en weer
en valt daarna
op haar prachtige
rode zomer neusje
zachtjes klinken
haar prachtige lichte liedjes
in een schemering
van
lila licht
in een schilderijachtig portret
en daarna samen slapen
maar niet in bed
maar onder de deken van sterren
wij waren…
nee-gen-en-nee-gen-tig (99)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
741 tisnietgenoeg
nog ééntje dan, nee serieus,
wat zegt nou he-le-maal een lijst
met honderd namen en gedichten
(nee, serieus, het is nog niet zover
wel 'close', een mijlpaal rijst nu op
het mulle zand vol teksten-wier
dat aanspoelt uit een letter-zee
de vaart vertraagt, terwijl het hoofd
zich vult met golvende gedachten
die rusten op het…
Dans der getijde
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
622 schepselen
Mooi als engelen
Schreeuwt in wanhoop
Witte schuimkoppen razen en bulderen
Terugwaarts
Omarmt alles in zijn koele woede
Berusting
Gadegeslagen door
Vliegende creaturen
Die aan de hemel
Zijn getijde volgen
Verworden tot
Levensgezellen
Van onder en bovenwereld
Beteugelen ze elkaar
Stilte
Sluipt zachtjes nader
Nat zand…
Chellah Beach Club
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
959 De zonnewind heeft wat zand
van de maan rechtstreeks
naar het strand van Tangiers geblazen:
alles glinstert en beweegt.
Bleke kamelen balanceren verward
op het koord van de branding terwijl
de lichten van het veer naar Tarifa
dansen op het ritme van mijn tango.…
In poëtisch schrift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 ik heb de bron gevonden
ben ineens verlicht
ken alle inns en outs van
morgenstonden in poëtisch schrift
dans op wolken
speel met zon en maan
schemer zacht met kleuren
als mensen slapen gaan
eindelijk zie ik
als ik naar iets kijk
voel een warme bezieling
in dagelijkse werkelijkheid
los zand is nu gebonden
door water uit de bron
aarde…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.
Als ik er niet meer zal zijn
blijven deze woorden voor
altijd in dit gedicht bewaard.…
Verloren schelpen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
502 schrale woorden vallen geruis en hulpeloos
tussen kust en strand
wachten op het ochtendlicht
als korrels zand
dan gebeurt het wonder
aangeraakt door dageraad en tederheid
zingen vroege vogels
verdelen uren in gedachten en dromen
van breekbare mensenogen
en lotsverbonden kwetsbaarheid
dromen neigen plots
tot werkelijkheid
je plukt het…
Betoverend blauw(Griekenland)
netgedicht
4.9 met 60 stemmen
1.210 In dit land
struikel ik niet maar
zie de stenen zingen in de zon
handenvol juwelen
eeuwenoude wijsheid
binnenin de ziel van het zijn
ontstaan door stralen van warmte
lichtjaren ver hier vandaan
gekleurd en gevormd
van vroeger tot nu
en later
door zon, lucht, water
zand en zout
het hart van een steen is niet koud
maar een baken van licht…
O tijd!
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
863 In mijn hoofd is alles tomeloos
en terwijl ik luister naar de wind
van zeven wereldzeeën
schrijf ik onvast in ’t zand
hoeveel ik voor je voel, lief kind:
Had ik maar hier met jou gevreeën!
Leeg is nu het strand,
de zee schreeuwt eb
De tijd die stond niet stil
en zacht fluister ik:
O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
sterrenkind
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.301 ik beloof je
later, als ik ga
laat ik je onze kleuren na
de kleur van de zon
van je bal
van je knieën na een val
van de modder en het zand
van het roze
van je slaapkamerwand
van de sproeten op je wangen
maar zolang ik er ben
zal ik je vangen
als je valt
als ik dan weer ga
laat ik je onze kleuren na
het lila van de sterren
het groen…
Zindert de evolutie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 is leegte te vullen
zoals het wad menselijke
sporen kan verhullen met een
krachtig hart in eb en vloed
een meeuwenveer
met sterke pen beschrijft
de strijd zonder grenzen
op het slagveld van het leven
dat altijd winnaar is
van eten en gegeten worden
cirkels haken in en sluiten met
op ieder niveau andere gebruiken
tussen zand zee en…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
Paternoster
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
984 onze vader die in de hemelen zijt
prijs uzelf gelukkig
daar te wonen
verlost van werken om den brode
uw botten krakend tot de dood
zie toch onze nood in ’t heden
te moeten buigen voor de zweep
in handen van de slinkse tollenaars
die de akte van berouw versneden
met het zwarte zaad van bedelaars
geschreven en verleden
op zand en loze beloften…
verstrooiing
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.571 vele rozen lagen er; maar zeven stonden
fier rechtop
als een saluut in zilt herinneren
verging hun aanblik stiller dan de wind, die vogels droeg
uitgestrooid langs zand en water
zwierf wat as
van wie het was –dat weet ik niet, maar wel
de witte blaadjes die zich bogen
naar de hemel
en dat steeds vervagend spel
van vele zware voeten…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Dromendans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 Ik zag je dansen op het strand
golven verdronken in jouw ogen
alsof je zweefde over het zand
terwijl sterren overvlogen
Ik zag je dansen op het strand
zonnestralen op jouw toneel
ineens pakte je mijn hand
we vormden spontaan een geheel
We dansten samen op het strand
ik vloog met je mee in de nacht
emoties namen de overhand
deze droom…
Verloren schat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 De kleine jongen
die de schat opgroef
is van taaie vechter
gaandeweg verworden
tot eenzame weifelaar
die in lange nachten
worstelt met het leven
kleine stapjes
zijn veranderd
in hoge bergen
echo's weerkaatsen
van onzekerheid
alles gefixeerd
op angst en falen
iets lijkt onderweg geknakt
waardoor energie wegstroomt
als zand…