3244 resultaten.
lichtkoepel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
491 kou liep liefde mee
warme truien elders als een extra jas
de ganzenpas van twee
hand in hand en zijn glimlach smolt
rond wat ik kon vertellen
blij, ontvangen door een hart
dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf
dat licht verstuurde
uit haar dood
dankbaarheid was groot, groter nog
mijn glans
ik speel de levensdans van hoge golven…
Ontspanning langs breed water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Waar toef ik beter, rustiger
dan aan oever van breed water
verscholen tussen pluimen riet
en vogels over golven scheren
zonder iemand mij hier ziet.
Genietend van onbeschrijflijk ritme
van wind en golvenspel
naar muziek door rietkraag luisteren
veroorzaakt door wuivende halmen
die mij gedicht toe willen fluisteren.…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas, op zwakke golven…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
Onkenbaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 Met een ritme als de golven van de Oceaan.
Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan.
In een oerwoud van mensen kiest ieder zijn
weg en al dolend weet men heg noch steg.…
De glasblazer en de pottenbakker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Er bestaat geen vaste grens
tussen zee en zand
een blinde glasblazer stuurt de golven op weg
naar adresloze bestemmingen
ongeschonden komen ze zelden aan
voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg
warrige wolken glijden tegendraads
over het dun bevolkte strand
waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen
- aan hun rekken ontsnapt -
de…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…
Stukjes ondeugd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
527 je straalt uniciteit
uit verwaaide haren
waarin de zon blond
dolt met vlaagjes wind
ogen die in speelsheid
stukjes ondeugd vergaren
waarmee je in den vreemde
een snelle partner vindt
jouw hakken tikken
het felle gaan en komen
als jij zonder paraderen langs
de boulevard gaat van mijn dromen
nog hoor ik de golven
zachtjes zingen herinner…
alles geven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
629 gezeten
op de puinhoop
die je achterliet
zie ik je
in de verte
wegdrijven
op golven
van onrustig
verlangen
naar de mythische overkant
waar het gras groener lijkt
waar je misschien jezelf kan zijn
tot je er aanspoelt
je bent me ontstolen
door de illusie
van de vrijheid
jezelf te zoeken
ik wou je alles geven
goud, wierook en…
Zwartgallig gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
524 Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats
ligt een grafsteen te wachten
op het moment dat mijn graf wordt gedolven
nooit zo bij stilgestaan
maar nu komen de zwarte gedachten op als golven
van een onrustige zee
ze zullen wel weer verdwijnen
ik zal vooreerst niet wegkwijnen
ik hecht nog te veel aan het leven
nee,
het wordt tijd…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De golven rolden heen
en weer tussen mijn blote
voeten en mijn opgerolde
broek bovenaan mijn kuiten.
De zee nam mijn gedachten
mee naar onbekende landen.
De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.…
Liefdeswind
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
602 strelende flarden lucht
die haren laten vliegen
als onstuimige golven
hand in hand lieten wij
stappen in het natte zand
achter totdat de vloed
ons samen uitgumde
niets werd uitgesproken
doordat de straffe wind
woorden verwaaide
stil langs de schelpen rand
waar de bries ons verstomde
tot geluidloze gedaanten
die de stilte koesterden…
De droom in het avondlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
829 Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven
de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht
met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen
reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…
Voor Aylan Kurdi
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
642 daar lig je roerloos
al jouw dromen bruut ontnomen
te wachten in het natte zand
op hen die met jou zouden komen
in paniek is jouw kleine hand
uit die van hen gegleden
toen golven jullie overspoelden
zonk jij al snel naar beneden
zo werd jullie zoektocht naar vrede
er eentje geplaveid vol verdriet
wat rest is de vraag of de wereld
hier…
Met de billen bloot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 Alles wat je tot je nam
komt samen in dit ogenblik,
de woeste golven getrotseerd
resulteert in een smerig vaarwel,
bij een weigering te gaan
een laatste duwtje in de rug.
Hoe adembenemend, de schoonheid
van een kunstig gedraaide drol.…
Een frisse duiker
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Het te water treden,
en het deinen op de eerste
golven van 2016 mee.
De eerste confrontatie met de
koude vloeibare zilte minerale
waarden, waarvan er ons zoveel
omspoelt op de ganse aarde;
prepareert de mens met pit op de
tijdingen die spoelen door ons
bestaan. En ons, dankzij, weer
telkens op de kustlijn doen staan.…
Verborgen schoonheid
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
834 Een waterweg van een dynamische fase
naar de vrijheid over golven van de zee
omarm je vertraagt kalm de deining
en hef ik het glas andermaal met rosé.…
Mijn thuis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Luchten trokken donker
en over, oceanen landden
hun roerige golven
tegen de vensters
van ons bestaan.
Dit domein torenhoog
bergt zoveel liefde,
doorstond fier de jaren,
in de stenen schreef
ik haar naam.
Mijn muze, jonkvrouwe
van het lage land
en heerser van mijn hart,
slechts om haar alleen
vul ik de maan.…
schuim en as
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
De vuurtoren
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.454 En de wind waait door mijn hoofd
En door mijn doorzichtige ogen
Als door een glazen lantaren;
Dichtbij klotsen de golven
Van het frisse schuimige leven -
- - - - - - - - - - - - - - -
Zie het is dag!…
Langs het Getijde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
913 Het schemert, en
Waar 'k peinzend langs de golven ga
En peinzend naar hun ruisen hoor,
Ruist al hun vloed mij schuimend na
En wist mijn spoor.
Het schemert, en
Waar 'k wijkend het getij beleef,
Ruist het getijde op mij aan
En wist wat 'k in mijn hart beschreef -
Wat 'k heb gedaan.…
Levensschip
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Worstelend door woeste branding
kies ik ruimte naar wijde zee
trotserend golven en deining
soms wind tegen, dan weer mee.
Niet steeds vaart mijn schip zonder schade
maar krijgt in tegenwind dikwijls averij
meert op tijd aan, aan veilige kade
mijn navigator is steeds aan mijn zij.…
Haiku 5#1
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Afstand in stilte
Geluid van water
verder dan de horizon
gebroken golven.
Hondenweer
Na hevig onweer
verdwenen zelfs de katten
maar de liefde bleef.
Versmolten dagen
Het jaar snelt voorbij
weemoedige uitlopers
waaien de uren om.
De achtste dag
Na zeven dagen
zei god de achtste dag
ik ben onzichtbaar.…
Levensvragen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Mensen lijken op wilde golven,
die op het strand te pletter slaan.
Zijn we als smetteloos witte rook?
Zijn we als vlammend zonnevuur?
Zijn we als oceanisch water,
dat we hoogstpersoonlijk dwingen,
om te druppelen uit een kraan?
Zijn levensfilms projecties,
op ons tijdloos witte doek?…
MET DANK AAN KLOOS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
711 het deinen van de zee
is Kloos’ taal voor de kwal
hij raakt aan lager wal
de kwal wil weer naar zee
de golven van de zee
beheersen Kloos én kwal
zee speelt als met een bal
neemt soms de kwal weer mee
de deining van de zee
Kloos roept en juicht: hoezee
neem jij de kwal weer mee?
jawel, zij neemt hem mee:
Kloos: ja!…
Stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
539 Zeg maar niets meer
Laat geen woorden
de ruimte tussen ons
nog als trapeze overspannen
Woorden die slechts het
reiken vorm geven
Ons samenzijn doet balanceren
op een koord van zinnen
Zeg maar niets meer
en laat de stilte
hoorbaar zijn
Laat de golven breken
op de oevers van mijn geest
Laat lijf en leden
nu rusten in het zand…
de zee de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
554 de zee is onbestendig
wisselvallig als een mensenziel
soms is zij grijs en ruw
met zware deining
een koortsachtig ongedurig
spektakel en geraas
beukend op het basalt
om dan weer
in een blauwe slaperige
kalmte te verschijnen
haar golven rekken zich
traag naar alle kanten uit
vandaag is zij een vlakte
egaal als een meer…
Je overschaduwde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 je overschaduwde
het blond waarin
zon en wind hun
zomers speelden
in de krullen
van onze haren en
het wit van golven
het blonde open
waar wij vroeger
zo vaak hadden
gelopen werd
parkeren in beton
duinen verdwenen
voor recreatie rondom
de vette baklucht
van patat en snelle hap
maakte het strand nog
viezer dan ooit gedacht…
Prachtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Hoe fonkelt het licht op de golven!
Uitzonderlijke tulpen op tafel
verzenden krachtige tonen:
beter kan een bloem niet ogen.
Gelijk edelstenen, trots gedragen,
waarachtig prachtig stralen...…