Alle inzendingen over golven

3244 resultaten.

Sorteren op:

lichtkoepel

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 491
kou liep liefde mee warme truien elders als een extra jas de ganzenpas van twee hand in hand en zijn glimlach smolt rond wat ik kon vertellen blij, ontvangen door een hart dat meerdaags gaf en bovenal het kindergraf dat licht verstuurde uit haar dood dankbaarheid was groot, groter nog mijn glans ik speel de levensdans van hoge golven…
switi lobi30 december 2012Lees meer >

Ontspanning langs breed water

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Waar toef ik beter, rustiger dan aan oever van breed water verscholen tussen pluimen riet en vogels over golven scheren zonder iemand mij hier ziet. Genietend van onbeschrijflijk ritme van wind en golvenspel naar muziek door rietkraag luisteren veroorzaakt door wuivende halmen die mij gedicht toe willen fluisteren.…

Zwijgende vriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 840
krijgt jouw zwijgen zoete klank rond het eiland van jouw emoties zwemmen dronken zinnen misschien lukt het vanavond om een brief te schrijven zodra de fles leeg is uit het woordenboek dat je mij stuurde vallen letters in de zee ik rol het landschap op in papieren gedachten beschrijf ik een wereld achter glas, op zwakke golven…
mobar13 april 2013Lees meer >

Met mate bloot

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
onverstoorbaar tegen blauwe lucht recht de meeuw zijn rug en slaat in regelmaat de vleugels uit op warm zand krioelt de mierenhoop geeft winters wit met mate bloot en smeert tegen verschraling in herhaling kuiven golven wit van rollers in de branding bij een door wind gestuurde landing zon en zee een meeuw en blauwe lucht ingrediënten…

Onkenbaar.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Met een ritme als de golven van de Oceaan. Een eindeloos zoeken is het in ons bestaan. In een oerwoud van mensen kiest ieder zijn weg en al dolend weet men heg noch steg.…
martin valk26 oktober 2013Lees meer >

De glasblazer en de pottenbakker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Er bestaat geen vaste grens tussen zee en zand een blinde glasblazer stuurt de golven op weg naar adresloze bestemmingen ongeschonden komen ze zelden aan voor nabestellingen heeft hij lucht genoeg warrige wolken glijden tegendraads over het dun bevolkte strand waar pandjesjassen in waggelgang ronddolen - aan hun rekken ontsnapt - de…

In perspectief

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
ik ben de schepper niet als ik de golven zie in perspectief met hoge luchten en mijn kleinheid me doet vluchten met zand in mijn hand als verbondenheid met strand aarde en het uitgestrekte groene land het donkere blauw van eenzaamheid en stilte mij trekt naar het verre heelal waar het woord verstomt licht gevangen zit in gaten…
wil melker5 december 2014Lees meer >

Stukjes ondeugd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
je straalt uniciteit uit verwaaide haren waarin de zon blond dolt met vlaagjes wind ogen die in speelsheid stukjes ondeugd vergaren waarmee je in den vreemde een snelle partner vindt jouw hakken tikken het felle gaan en komen als jij zonder paraderen langs de boulevard gaat van mijn dromen nog hoor ik de golven zachtjes zingen herinner…
wil melker27 januari 2015Lees meer >

alles geven

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
gezeten op de puinhoop die je achterliet zie ik je in de verte wegdrijven op golven van onrustig verlangen naar de mythische overkant waar het gras groener lijkt waar je misschien jezelf kan zijn tot je er aanspoelt je bent me ontstolen door de illusie van de vrijheid jezelf te zoeken ik wou je alles geven goud, wierook en…

Zwartgallig gedicht

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats ligt een grafsteen te wachten op het moment dat mijn graf wordt gedolven nooit zo bij stilgestaan maar nu komen de zwarte gedachten op als golven van een onrustige zee ze zullen wel weer verdwijnen ik zal vooreerst niet wegkwijnen ik hecht nog te veel aan het leven nee, het wordt tijd…

Ogenblik

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
De golven rolden heen en weer tussen mijn blote voeten en mijn opgerolde broek bovenaan mijn kuiten. De zee nam mijn gedachten mee naar onbekende landen. De wind waaide de wandeling in een onverwachte richting toen ik je zag.…

Liefdeswind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
strelende flarden lucht die haren laten vliegen als onstuimige golven hand in hand lieten wij stappen in het natte zand achter totdat de vloed ons samen uitgumde niets werd uitgesproken doordat de straffe wind woorden verwaaide stil langs de schelpen rand waar de bries ons verstomde tot geluidloze gedaanten die de stilte koesterden…
J.J.v.Verre26 september 2015Lees meer >

De droom in het avondlicht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 829
Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…

Voor Aylan Kurdi

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 642
daar lig je roerloos al jouw dromen bruut ontnomen te wachten in het natte zand op hen die met jou zouden komen in paniek is jouw kleine hand uit die van hen gegleden toen golven jullie overspoelden zonk jij al snel naar beneden zo werd jullie zoektocht naar vrede er eentje geplaveid vol verdriet wat rest is de vraag of de wereld hier…
LadyLove29 november 2015Lees meer >

Met de billen bloot

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Alles wat je tot je nam komt samen in dit ogenblik, de woeste golven getrotseerd resulteert in een smerig vaarwel, bij een weigering te gaan een laatste duwtje in de rug. Hoe adembenemend, de schoonheid van een kunstig gedraaide drol.…

Een frisse duiker

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Het te water treden, en het deinen op de eerste golven van 2016 mee. De eerste confrontatie met de koude vloeibare zilte minerale waarden, waarvan er ons zoveel omspoelt op de ganse aarde; prepareert de mens met pit op de tijdingen die spoelen door ons bestaan. En ons, dankzij, weer telkens op de kustlijn doen staan.…

Verborgen schoonheid

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 834
Een waterweg van een dynamische fase naar de vrijheid over golven van de zee omarm je vertraagt kalm de deining en hef ik het glas andermaal met rosé.…

Mijn thuis

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Luchten trokken donker en over, oceanen landden hun roerige golven tegen de vensters van ons bestaan. Dit domein torenhoog bergt zoveel liefde, doorstond fier de jaren, in de stenen schreef ik haar naam. Mijn muze, jonkvrouwe van het lage land en heerser van mijn hart, slechts om haar alleen vul ik de maan.…

schuim en as

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
op de uiterste punt waar twee zeeën samenkomen zocht ik een geschikte plek kwam tot rust en maakte een stapeltje het was moeilijk het vuur gaande te houden rook steeg op in noordelijke richting verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts dansend daalde je op de schuimende golven teruglopend de etsende nietsontziende wind aan mijn handen…

Voelden ons goden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
ik wist de verte dichterbij te halen zon te laten stralen op het stille strand we liepen hand in hand de wolken voorbij voelden ons onmetelijk vrij nog spoelden schaduwen aan die door het kuivend wit van golven werden verzwolgen de duinrand liet verrast zijn vlinders gaan zij dwarrelden al spelend achter ons aan we voelden…

De vuurtoren

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.454
En de wind waait door mijn hoofd En door mijn doorzichtige ogen Als door een glazen lantaren; Dichtbij klotsen de golven Van het frisse schuimige leven - - - - - - - - - - - - - - - - Zie het is dag!…

Langs het Getijde

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 913
Het schemert, en Waar 'k peinzend langs de golven ga En peinzend naar hun ruisen hoor, Ruist al hun vloed mij schuimend na En wist mijn spoor. Het schemert, en Waar 'k wijkend het getij beleef, Ruist het getijde op mij aan En wist wat 'k in mijn hart beschreef - Wat 'k heb gedaan.…

Levensschip

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Worstelend door woeste branding kies ik ruimte naar wijde zee trotserend golven en deining soms wind tegen, dan weer mee. Niet steeds vaart mijn schip zonder schade maar krijgt in tegenwind dikwijls averij meert op tijd aan, aan veilige kade mijn navigator is steeds aan mijn zij.…

Haiku 5#1

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
Afstand in stilte Geluid van water verder dan de horizon gebroken golven. Hondenweer Na hevig onweer verdwenen zelfs de katten maar de liefde bleef. Versmolten dagen Het jaar snelt voorbij weemoedige uitlopers waaien de uren om. De achtste dag Na zeven dagen zei god de achtste dag ik ben onzichtbaar.…
joepondro28 december 2018Lees meer >

Levensvragen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
Mensen lijken op wilde golven, die op het strand te pletter slaan. Zijn we als smetteloos witte rook? Zijn we als vlammend zonnevuur? Zijn we als oceanisch water, dat we hoogstpersoonlijk dwingen, om te druppelen uit een kraan? Zijn levensfilms projecties, op ons tijdloos witte doek?…

MET DANK AAN KLOOS

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
het deinen van de zee is Kloos’ taal voor de kwal hij raakt aan lager wal de kwal wil weer naar zee de golven van de zee beheersen Kloos én kwal zee speelt als met een bal neemt soms de kwal weer mee de deining van de zee Kloos roept en juicht: hoezee neem jij de kwal weer mee? jawel, zij neemt hem mee: Kloos: ja!…

Stilte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 539
Zeg maar niets meer Laat geen woorden de ruimte tussen ons nog als trapeze overspannen Woorden die slechts het reiken vorm geven Ons samenzijn doet balanceren op een koord van zinnen Zeg maar niets meer en laat de stilte hoorbaar zijn Laat de golven breken op de oevers van mijn geest Laat lijf en leden nu rusten in het zand…
Monique L9 november 2020Lees meer >

de zee de zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
de zee is onbestendig wisselvallig als een mensenziel soms is zij grijs en ruw met zware deining een koortsachtig ongedurig spektakel en geraas beukend op het basalt om dan weer in een blauwe slaperige kalmte te verschijnen haar golven rekken zich traag naar alle kanten uit vandaag is zij een vlakte egaal als een meer…
J.Bakx9 december 2020Lees meer >

Je overschaduwde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
je overschaduwde het blond waarin zon en wind hun zomers speelden in de krullen van onze haren en het wit van golven het blonde open waar wij vroeger zo vaak hadden gelopen werd parkeren in beton duinen verdwenen voor recreatie rondom de vette baklucht van patat en snelle hap maakte het strand nog viezer dan ooit gedacht…
wil melker7 februari 2022Lees meer >

Prachtig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Hoe fonkelt het licht op de golven! Uitzonderlijke tulpen op tafel verzenden krachtige tonen: beter kan een bloem niet ogen. Gelijk edelstenen, trots gedragen, waarachtig prachtig stralen...…